João 4

Magtubu tôô toɲ biɲare to kôrbi (KQP) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 *Parisiɲêɲê toy wo ɓiɲé kwône ré bi bôrji sa Jésu a damaŋ men, ôbi ré liji batêm a men ɗê ka Ja.
1 E, quando o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Tiri wori ba, Jésu naɲ yiri liɲ kwôni batêm ré, niɲba, na bay tôri a liɲ ɓiɲé batêm ɗi.
2 (ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos),
3 Kiriɲa Jésu toy kwôlo bay kôl hen iyôŋ, menba, ôbi hena bô emê wo Judé bulo hera kwo Galilé a.
3 deixou a Judeia e foi outra vez para a Galileia.
4 Mega wo ôbi a sé si Samari môj môj hen iyôŋ, menba,
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 ôbi sa biɲ môni iyére to Samari to bay uwôgere Sikar ɗa naɲ yagê wo Jakwôb na biɲ kemari Josêp ca yeŋ hen.
5 Foi, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Kiriɲ bay ka hen, ôbi uwôɲ kelmá wo Jakwôb. Tare ɗebe ɗiŋne niɲ, menba, ôbi merên tô kergare tori hende to hen, aɲ mô dô bul kibi kelmá bi wo hen a.
6 E estava ali a fonte de Jacó. Jesus, pois, cansado do caminho, assentou-se assim junto da fonte. Era isso quase à hora sexta.
7 Menba, iyore to Samari era wô gebé kam menba, Jésu kôle iyôŋ ba: «Ben kam na yê men.»
7 Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Wôsa bay tôri naɲ naɲ ɗi, wôsa bay ô derô ira wô kelé aŋgaɲ emê.
8 Porque os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Menba, iyore to Samari hende to hen kôli iyôŋ ba: «Wô mi a jôbi woɲ Jub jeré eŋgeren eni toɲ Samari kam kaɲ yê ba?» Wôsa Jubɲê biɲji naɲ Samari ré.
9 Disse-lhe, pois, a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se comunicam com os samaritanos)?
10 Menba, Jésu uwôle sara iyôŋ ba: «Hena ré meré hôn aŋgaɲ bé seŋge ka Emen men, ré meré hôn kwo eŋgeréré kam kaɲ yê hen a men na, ré na mini a ré eŋgereri kam kaɲ yê ɗi, aɲ ôbi a ré béré kam ka kwôni yi ba, a gôliɲ hen.»
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Menba, hende kôli iyôŋ ba: «Kelma, kelmá ɗoge men, ju ôriɲ naɲ gaŋgi jelaŋgê ré a men, menba, já lê iyeŋ a jeré uɲé kam kaɲ gelê bay ka hen ba?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Jôbi ju gôliɲ môyrini Jakwôb wo na béni kelmá bi wo hen wo ôbi na yi kamni men, kamni naɲ ari abê kari kôba, na yi a men hen ba?»
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, bebendo ele próprio dele, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Menba, Jésu kôle iyôŋ ba: «I i wo yi kami kelmá bi wo hen na, kam a hô diri hôriɲ.
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água tornará a ter sede,
14 Niɲba, kwôni wo yi kam ka na biri hen na, kam a diri cêgê ré niɲ, aɲ kam bay ka na biri hen na, a yé tu kam ka sederiɲ ka a yé yiri a kwôy, aɲ ôbi a merê naɲ kwini.»
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, porque a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Iyore hende to hen kôli iyôŋ ba: «Kelma, ben kam bay ka hen na yê aɲ bi kam dên cêgê ré niɲ men, bi en hera sa gebe kam na ré niɲ a men.»
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Jésu kôle iyôŋ ba: «Ô mu ô uwôga kurôrê ken hera na.»
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Menba, iyore hende to hen kôli iyôŋ ba: «Eni na, kurôn naɲ.» Menba, Jésu kôle iyôŋ ba: «Kwôlo mu kôl kurôrê ré naɲ hen na, na tiri.
17 A mulher respondeu e disse: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido,
18 Wôsa kwôrɲêrê ka tumô na bay, aɲ kwo mu mô tumôri a haw hen na, na kurôrê ré. Kwo hen ba, mu kôl na tiri.»
18 porque tiveste cinco maridos e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Iyore hende to hen kôli iyôŋ ba: «Kelma, ju na *ôbi kibi Emen bi tiri.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Môɲêrni na tebe Emen sa keram wo na. Menba, kenbay kaɲ Jubɲê ken kôl kini tibé Emen ré na Jérusalêm a mera.»
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde se deve adorar.
21 Jésu kôliɲ iyore hende to hen iyôŋ ba: «Bi bôrê sa kwôlo na kelê hen. Era baa tumô a hen na, kiriɲ ka ɓiɲé a tibiɲ Emen Iba ɓiɲé hen na, na sa keram a na ré men, na Jérusalêm a ré a men.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me que a hora vem em que nem neste monte nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Kenbay kaɲ Samaritên ken tebe Emen niɲba, ken hôni ré, niɲba, nibay kaɲ Jub na, nini tibri men, nini hôni a men. Wôsa tô gelê hena na yi Jubɲê.
22 Vós adorais o que não sabeis; nós adoramos o que sabemos porque a salvação vem dos judeus.
23 Wulêri nêm niɲ wo ɓiɲé ka tebe Emen Iba ɓiɲé hen na, bay a tibéri na tibé woɲ tiri hen men, naɲ tunu a men. Wôsa na bay tibé Emen bay ka hen iyôŋgi hen a Emen né wogeji.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Emen na Tunu aɲ ka tibri hen na, bi tibri naɲ tunu men, naɲ bôô pôn a men.»
24 Deus é Espírito, e importa que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Iyore hende to hen kôli iyôŋ ba: «En hôn wo *Mési (wo na *Krist, kwo Emen dôri hen) ré sa sa, aɲ kiriɲa ôbi ré sa na, ôbi ré sa derêni tô are kêm.»
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que o Messias (que se chama o Cristo) vem; quando ele vier, nos anunciará tudo.
26 Menba, Jésu kôle iyôŋ ba: «Na nôbi Krist, kwo Emen dôri hen bi a iyêlê naɲ mu hen.»
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Kiriɲ bay ka hen, menba, bay tôri heraji men, aɲ tiniji ge kay wô iyêlê wo ôbi iyêl naɲ iyore hen. Niɲba, kwôni pôn iyôŋ perêrji a hen eŋgereri na ba, ju eŋgere ani ba, ré men, na kwôli mi a, jeré iyêl naɲ tu ba, ré a men.
27 E nisso vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? ou: Por que falas com ela?
28 Aɲ iyore hende to hen ɗi téwre tore aɲ kibi kelmá aɲ ge hô derô ira ô kôliɲ ɓiɲé iyôŋ ba:
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, e foi à cidade, e disse àqueles homens:
29 «Eraŋge ken sa gel gawra wo kôlen kwôli are kêm ka na en lêrê hen. Ôbi a yé na Krist, kwo Emen dôri hen bi ré ba?»
29 Vinde e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito; porventura, não é este o Cristo?
30 Menba, ɓiɲé sooro derô ira aɲ eraji uwoɲni.
30 Saíram, pois, da cidade e foram ter com ele.
31 Menba, bay tôri kôli ré ôm are aɲ bay kôl iyôŋ ba: «*Rabi, ôm are dem.»
31 E, entretanto, os seus discípulos lhe rogaram, dizendo: Rabi, come.
32 Niɲba, ôbi uwôlji sara iyôŋ ba: «Aŋgaɲ emêren ya a men niɲba, na kenbay a henê ré hen.»
32 Porém ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Bay tôri kôl perêrji a kôl iyôŋ ba: «Na ba, kwôni eraɲ naɲ aŋgaɲ emê sa biri ba?»
33 Então, os discípulos diziam uns aos outros: Trouxe-lhe, porventura, alguém de comer?
34 Menba, Jésu kôlji iyôŋ ba: «Lê aŋga kwo joon hen men, deré kibi jé wori a men na, ôbi a na emê wuɲê.
34 Jesus disse-lhes: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Kwoŋge kenbay ba, ken kôl ré baa geserê pôrbu a dema kaw ré yé walê tô. Niɲba, nôbi en kelêŋge, ayêŋge turŋge ta ken geliɲ kaw ka né yi walê niɲ hen.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Eis que eu vos digo: levantai os vossos olhos e vede as terras, que já estão brancas para a ceifa.
36 Kwôni wo wal kaw ba, uwôɲ sa kôbri niɲ aɲ dayrê na kaw ka dôri wô merê tu geɲ wo naɲ kwini. Iyôŋ ba, ôbi cé men, ôbi walê kaw a men na, bi ré liji yi derê ɓem.
36 E o que ceifa recebe galardão e ajunta fruto para a vida eterna, para que, assim o que semeia como o que ceifa, ambos se regozijem.
37 Gwosoy kwôlo bay na kôl kôl iyôŋ ba: ‹Kwo pôni ré ci men, kwo pôni ré wal men› hen na, na tu kwôlê.
37 Porque nisso é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 En jéŋge ken ô walê kaw ka, ka ɗaŋgi a na lê jériji, aɲ ken ô na dilmirji.»
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Menba, kamaŋ ka Samari ka sa iyére hende to hen kwône bi bôrji sa Jésu, sa kibi kwôlo iyore hende to hen. Hende kôl iyôŋ ba: «Ôbi dôren tô aŋga kêm ka na en lêrê hen.»
39 E muitos dos samaritanos daquela cidade creram nele, pela palavra da mulher, que testificou: Disse-me tudo quanto tenho feito.
40 Menba, kiriɲa kamaŋ ka Samari sa uwoɲni menba, bay uwôli bi ôbi ré wôl naɲ ci sem, menba, ôbi wôl naɲ ci wulê wôô.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Ɓiɲé kwône damaŋ bi bôrji sari a, sa kibi kwôlo ôbi kôl hen.
41 E muitos mais creram nele, por causa da sua palavra.
42 Menba, bay kôliɲ iyore hende to hen iyôŋ ba: «Nini bi bôrni sari a na wô kibi kwôlo mu kelêni hen mera ré, niɲba, na wôsa nini toy kwôlo ôbi kôl hen naɲ marni, aɲa niné hôn wo ôbi ré na ôbi gôliɲ naɲ ɓiɲé ka sa terare a nà, tiri a men.»
42 E diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos, porque nós mesmos o temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Kiriɲa wulê wo wôô bi wo hen kô niɲ, menba, Jésu ô bô emê wo Galilé a.
43 E, dois dias depois, partiu dali e foi para a Galileia.
44 Wôsa ôbi na kôl tumô kôl iyôŋ ba: «*Ôbi kibi Emen na, balêri a biri kwôlê ré.»
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria pátria.
45 Kiriɲa ôbi sa biɲ Galilé na, ɓiɲé ka Galilé ɓiri yirji a wôsa ka pôni ka na ô lê geserê Jérusalêm a hen na, bay na gelo are kêm ka ôbi na la hen.
45 Chegando, pois, à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles tinham ido à festa.
46 Jésu hô bul hô Kana bô emê wo Galilé a, kiriɲ ka ôbi na li kam biliɲ care toɲ kam tiɲaɗor hen. Sa iyé Kapêrnayôm a na, gawra wo dami wo kelma kemari ômiɲ.
46 Segunda vez foi Jesus a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Aɲ kiriɲa ôbi toy wo Jésu ré hena Judé sa biɲ Galilé na, ôbi ô ligiri a ô uwôli bi ré era iyére tori a sa berare kemari wo ômiɲ ɗa ma hen biri men.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e rogou-lhe que descesse e curasse o seu filho, porque já estava à morte.
48 Menba, Jésu kôli iyôŋ ba: «Hena kené gel aŋgaɲ giɲê ré men, aŋgaɲ gelé ré a men na, ka bê bôrŋge san a ré.»
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e milagres, não crereis.
49 Menba, dami wo kelma bi wo hen, kôli iyôŋ ba: «Kelma era lew wô wo keman maa ma.»
49 Disse-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Jésu kôli iyôŋ ba: «Ô ham niɲ, wôsa kemam berare niɲ.» Ôbi bi bôri sa kwôlo Jésu kôli hen, aɲ kuriɲ ô hari niɲ.
50 Disse-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse e foi-se.
51 Kiriɲa ôbi baa tô geré tô menba, manê kari jô kwini aɲ kôli iyôŋ ba: «Kemam berare niɲ.»
51 E, descendo ele logo, saíram- lhe ao encontro os seus servos e lhe anunciaram, dizendo: O teu filho vive.
52 Menba, ôbi eŋgeriji iyôŋ ba, ré na naɲ tare iyeŋ a ôbi ré berare ba? Menba, bay kôli iyôŋ ba: «Henaŋ naɲ tare to sugi aɲa yiri ré jal.»
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora se achara melhor; e disseram-lhe: Ontem, às sete horas, a febre o deixou.
53 Menba, ôbi hôn wo henaŋ ré na naɲ tare hende to hen, aɲa Jésu henaŋ né kôli iyôŋ ba: «Kemam berare niɲ» hen, menba, ôbi naɲ ɓiɲé ka bô iyére tori a kêm biji bôrji sa Jésu a.
53 Entendeu, pois, o pai que era aquela hora a mesma em que Jesus lhe disse: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Jésu li giɲê wo têê wôôy bi wo hen, na kiriɲa ôbi henaɲ bô emê wo Judé heraɲ kwo Galilé a hen.
54 Jesus fez este segundo milagre quando ia da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.