2 Coríntios 7
Magtubu tôô toɲ biɲare to kôrbi (KQP) vs VC
1 Yênên kaɲê, Emen na ay tôri ɗiré béna are bay ka kêm hen. Mega wo hen iyôŋ na, na peléŋge aŋga habiɲ kêm ka yerna hen aɲ men, ka yi tununa hen aɲ a men, aɲ na kemnaɲge tini Emen aɲ na yiɲ ɓiɲé kari yôd a men.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Belêŋge bôrŋge béni men kamaŋ, nini liɲ kwôni ani ka habiɲ né men, nini bobré kwôni ré men, nini laserê kwôni eŋgiɲ aŋgari ré a men.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 En kôl hen iyôŋ ené ɗiɲ kwôlê sarŋge a ré, wôsa ken hôn wo na en kôl ené peréŋge hen. Aɲ hena niné mô tu geɲ, niné ma kôba, ani ka a karêni naɲ ken ba, naɲ.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Wôsa en béŋge bôn yôd men, yen yén damaŋ wô sarŋge a men. Perê gusiɲ to en geliɲ a na, ken dôben ibiyare bôn a damaŋ aɲ yen dôren gaɲ.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Kiriɲa nini sa Maséduwan a na, kini derê bul woni naɲ yôd, wôsa kwôlê yéré si na si na. Ɓiɲé nayriɲ naɲ ni aɲ bôrni kôba, yi lôm né a men.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Niɲba, kiriɲa yerni iléni na, Emen woɲ ôbi dôbiɲ ɓiɲé ka mô bô gusiɲ a ibiyare bôrji a hen, a béni néérni hôriɲ naɲ sa wo Tit.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Wôsa na saari a béni néérni mera ré, niɲba, kwôlo ôbi derêni kôba, béni néérni a men, ôbi kelêni iyôŋ ba, kené dôbri ibiyare bôri a damaŋ men, kené gey gelenare men, bôrŋge ré tarêŋge wô aŋga habiɲ ka kené li hen men, kené gey jerê san kôbi bay baaren a a men, aɲ kiriɲa en toy hen iyôŋ na, yen dôren damaŋ a.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 En hôn wo magtubu to na en li béŋge tumô hen na, ré li bôrŋge ré mêne, niɲba, nôbi ba, bôn mêne ré. Bôn réé mênê wôsa na en hôn wo magtubu hende to hen ré lê aɲ bôrŋge ré mêne sem,
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 niɲba, haw hen yen dôren sa magtubu to na en li béŋge hen. En li yi derê na wô wo magtubu hende to hen li bôrŋge mêne hen ré niɲba, bôrŋge bi wo mêne hen na, li aɲ ken ɗi tô têriɲ toŋge baa. Iyôŋ ba, Emen a geyé bi bôrŋge ré mêne hen iyôŋ bi kené ɗiɲ tô têriɲ toŋge baa. Aɲ na habrê a na niné lêŋge hen né.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Wôsa bôrŋge wo Emen li aɲ mêne hen na, li aɲ ken bul cêgerŋge biɲ têriɲ toŋge aɲ gôliɲ naɲ ken aɲ ɓarêri naɲ niɲ, niɲba, bô mênê wo sa terare a nà ná, na kwo ôriɲ naɲ ken kibi temare a.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Aɲ bôrŋge bi wo mêne hen na, na Emen a geyé aɲ haw hen na yerŋge kariɲ aɲ li bôrŋge mêne men, ulêŋge suné aɲ ken ôriɲ doy gelenare men, ôbi béŋge yi gwa bi kené liɲ aŋgaɲ derôre men, ken ôriɲ doy halê ôbi lêre are bay ka hen men, gel wo kebreŋge ré bô kwôlê bi wo kêm hen a ré men.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Na ôbi á, hena na ené li magtubu hende to hen béŋge ba, na wô ôbi lê habrê bi wo hen né men, na wô kwo bôri na mêne wô kibi kwôlê bi wo hen, hen né men, niɲba, na wo kené hôn wo tumô Emen a ba, ken li aŋga nini kelêŋge kené li hen naɲ yi gwa.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Haw hen na, bôrni kuriɲ tôŋ niɲ men, bôrni jal mera ré, niɲba, yerni derêni damaŋ a kiriɲa nini toy wo yi Tit ré dôri wôsa kené jal bôri.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Kiriɲa na en jé Tit iyére toŋge a na, en ay kebreŋge gaɲ tumôri a kiriɲa ôbi ô gelé menba, na tiri a men. Nini kelêŋge na tu kwôlê kwôy kwôy, men, kebreŋge bi wo nini ay tumô Tit a hen kôba, na tiri a men, aɲ yi mega bi wo na nini kôliɲ hen iyôŋ.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Wôsa kiriɲa ôbi ô biɲ iyére toŋge a na, ken biri kwôlê men, ken ɓiri yerŋge a naɲ dôbê sa men, aɲ kiriɲa ôbi erem sara na, yiri dôri sarŋge a.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Yen dôren gaɲ wôsa en hôn wo kené na gawrê ka ené bê bôn sarŋge a.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.