1 Tessalonicenses 2
Magtubu tôô toɲ biɲare to kôrbi (KQP) vs ARA
1 Yênên, kenbay naɲ yerŋge ken hôn wo kergare to niné ô iyére toŋge a hen na, ré na wo beray ré. Wôsa aŋga nini ô wô lê hen na, nini duu dô.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Pa dema niné era uɲéŋge Tésalonik a tô na, gusiɲ to bay na geléni men, tiiré wo bay na tiréni a Pilip a a men na, ken hôn niɲ. Iyére toŋge a kôba, ɓiɲé ka pôni li kumbul naɲ ni damaŋ, niɲba, Emen béni néé bi niné uwôliɲ béré Kwôlo Dôri wori béŋge.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Aɲ kelê wo nini kôliɲ ɓiɲé bi ré bi bôrji sa kwôlo Emen a hen na, nini kôl na kwôlê woɲ benare ré men, kwoɲ bô habrê ré men, kwoɲ lamê kiriɲ né a men.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Niɲba, na kwôlo Emen gey a niné kôl hen, wôsa ôbi berêni mega wo niné nêm aɲa ré béni kwôli niné kôliɲ ɓiɲé hen. Nini uwôl béré bi wo hen na wô wo gawrê ré dinéni ré, niɲba, bi ré dôriɲ Emen wo hôn ermé woni hen ɗi.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Men, ken hôn men, Emen kôba, hôn a men wo kwôlo niné kôl hen na, ré na kwoɲ laserê kiriɲ ré men, niné bili na wô uwôɲiɲ gursu ré a men.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Men, nini gey diné wo gawra ré men, kwoŋge kenbay ré men, kwo kani ka ɗaŋgi ré a men.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 Wôsa nini nêm wo ré niné néŋge wô wo niné na bay jé ka Jésu Krist, niɲba, nini li hen iyôŋ né. Aɲ kiriɲa na nini mô perêrŋge a hen na, na nini bêŋge ulôŋ môɲ iyore to biɲ kamne ulôŋ hen iyôŋ.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Na wô peré wo nini peréŋge hen aɲa niné uwôliɲ béré Kwôlo Dôri wo Emen bi wo hen béŋge hen. Nini geyéŋge damaŋ aɲ ré na yerni bi kôba, niné ayê liɲ jé béŋge hen.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Yênêrni, erméŋge sa jé wo nini li perêrŋge a merêniɲ kêm hen. Wulê bi wo na nini uwôliɲ béré Kwôlo Dôri béŋge hen na, na nini li jé yoyre naɲ tu tare aɲ bi niné môriɲ kwôni perêrŋge a hen né.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Men, na ken gel jé lêreni wulê wo na nini baɲ perêrŋge a kenbay bay ayê bôô hen men, Emen kôba, na hôn a men wo ré na jé lê wo dôri men, kwoɲ derôre a men ɗiba, ré na kwo habiɲ né.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Men, ken hôn wo na niné cubu tirni tôrŋge a pôn pôn kêm mega wo iba kamrê ré liɲ naɲ kamni hen iyôŋ.
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 Men, na nini dôbêŋge ibiyare bôrŋge a men, na nini jal bôrŋge men, na nini masêŋge bi jé lêreŋge ré dé tu Emen woɲ ôbi uwôgêrŋge bi kené si bô emê iyére tori a men, kené mô bô hini emê wori a a men hen.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Men, nini liɲ Emen dosé kwôy kwôy wôsa kiriɲa nini ulêŋge béré kwôli na ken toy aɲ biɲ bôrŋge sara hen na, na ken bô mega ré na kwôlo gawrê ré, niɲba, ré na kwo Emen. Na tiri, kwôlê bi wo hen na kwo Emen aɲa ré li jé bôrŋge kenbay kaɲ bay ayê bôô a hen.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Yênên, na gusiɲ to bay na geliɲ églis to Judé to na to Emen aɲ bi bôre sa Jésu Krist hen a kenbay kôba, bay ré geléŋge hen men. Yênêrŋge gaŋ a geléŋge gusiɲ mega wo Jubɲê na geliɲ bay ayê bôô ka Judé gusiɲ hen iyôŋ men.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Na Jubɲê bay ka hen a na deré Kelma wona Jésu naɲ bay kibi Emen ka tumô aɲa ré hô geléni gusiɲ kemnêŋ a men hen. Aɲ jé lêreji dôriɲ Emen ré men, bay na bay bayi ɓiɲé kêm a men.
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 Bay mase ciré jerêni bi niné kôliɲ ɓiɲé ka na Jubɲê ré hen kwôlo Emen wo a gôliɲ naɲ ci hen. Ôbi a na têriɲ to bay li deriɲ kibi to gay gay to bay lêrê hen aɲ ɓugo bô tarê wo Emen sarji a.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Yênên, kiriɲa bay na dagêni sa iyére toŋge a na, doyreŋge lêni lê wo ken gel ré. Na yerni a na erê hen niɲba, tinini ba naɲ ken yeŋ. Aɲ nini mase wo niné herê ô geléŋge.
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 Nôbi naɲ yen en genge têê kwône ené herê ô geléŋge niɲba, Sidan a jerêni.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 Na kenbay naɲ tô bay ayê bôô ka baa hen a na tô aŋga nini mô gem hen men, yi derê woni men, gwôyê woɲ damɲare wo niɲa diɲ deŋgôrni tumô Kelma wona Jésu a wulê wo ôbi a buloɲ heraɲ hen a men.
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 Na tiri, wo kena ari dê deŋgô kani men, yi derê woni a men.
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.