Romanos 9

Kobon NT (KPW_PNG) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Manö hagabin anɨbi, yad Krais bɨ nɨpe mɨdpin rö, piral hagagabin. Ana Uɫ u gasɨ magö yad hagab, manö hagabön anɨbu manö nɨŋö hagabön, a gab.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, testemunhando comigo, no Espírito Santo, a minha própria consciência:
2 Pen añɨ mam bɨ. Isrel nɨbi bɨ rɨmnap Krais nɨp udagpal gau hainö manö kub nɨŋöm, ilön kub udnaböl u, yɨp mög yabɨƚ göp. Anɨb u, yad gasɨ iru yabɨƚ nɨŋbin. Mɨdmagö yad pör ilön kub göp. Yad nɨŋö nöp hagabin, adan mɨdböp, yad añɨ mam yad gau kalɨp nan a gem ilön udnö, kale pen kamɨŋ arblap.
2 tenho grande tristeza e incessante dor no coração;
3 — ausente —
3 porque eu mesmo desejaria ser anátema, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, meus compatriotas, segundo a carne.
4 Pen nɨhön: God Isrel kai nöp kale ñɨ pai yad mɨdeilaŋ a göm, mailö aij nɨpe kalɨp nöp yamöm, yad kalöp unbö gɨnabin a göm manö kƚö nɨŋö kalɨp nöp hag ñöm, lo manö nɨpe u kalɨp nöp hag ñöm, kale aigöl göm God sabe gep ram u kabö rö sabe göl manö u kalɨp nöp hag ñöm, yad aigöl gem nɨbi bɨ kalɨp ud aij gɨnam manö aij u kalɨp nöp hag ña.
4 São israelitas. Pertence-lhes a adoção e também a glória, as alianças, a legislação, o culto e as promessas;
5 Isrel nɨbi bɨ nɨhi iƚaŋ kale Ebraham, Aisak, Jekop bɨ gau me. Ebraham, Aisak, Jekop ñɨ pai rɨklö, rɨk dam dapɨl gɨ damöm, Isrel nɨbi bɨ kalɨp rɨk daula. Kɨgɨn añɨ u nöp rɨk dam dapɨl gɨ damöm, Krais nɨp bɨ yabɨƚ rɨk daula. Krais nɨpe ke God mɨdöm, nɨbi bɨ magöŋhalö abadab. Kale magöŋhalö hib nɨpe u pör haglö adö araŋ.
5 deles são os patriarcas, e também deles descende o Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito para todo o sempre. Amém!
6 God Manö haga u, haga rö nöp ga. Isrel ñɨ pai rɨklö, rɨk dam dapɨl gɨ damöm, rɨk daula gau rɨmnap Isrel nɨbi bɨ kabö rö mɨdagpal.
6 E não pensemos que a palavra de Deus haja falhado, porque nem todos os de Israel são, de fato, israelitas;
7 Ebraham ñɨ pai rɨklö, rɨk dam dapɨl gɨ damöm rɨk daula gau rɨmnap Ebraham ñɨ pai nɨpe kabö rö mɨdagpal. God Ebraham nɨp haga, “Aisak ñɨ pai rɨknab gau nöp ñɨ pai adö nape rö mɨdeinaböl,” a ga.
7 nem por serem descendentes de Abraão são todos seus filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.
8 Anɨb u, Ebraham ñɨ pai rɨklö, rɨk dam dapɨl gɨ damöm, rɨk daula gau rɨmnap God ñɨ pai nɨpe mɨdagpal. God manö kƚö nɨŋö hagö, Ebraham ñɨ pai yag daunaböl ñɨ pai gau nöp, kale God ñɨ pai nɨpe mɨdnaböl.
8 Isto é, estes filhos de Deus não são propriamente os da carne, mas devem ser considerados como descendência os filhos da promessa.
9 God Ebraham nɨp manö kƚö nɨŋö anɨbu hagöm haga, “Ñɨn yad hag lɨnö ñɨn u nöp yad ado gɨ aunö, nabin ne Sera ñɨ ap yag daunab,” a ga.
9 Porque a palavra da promessa é esta: Por esse tempo, virei, e Sara terá um filho.
10 Pen apɨs hon Rebeka ñɨ nɨpe mɨhau bɨ añɨ nöp rɨka. Bɨ anɨbu bac hon u Aisak.
10 E não ela somente, mas também Rebeca, ao conceber de um só, Isaque, nosso pai.
11 Pen God gasɨ nɨpe ke nɨŋöb rö gɨnab. Nɨbi bɨ an hag lɨnabin a gɨnɨg gab u, hag lɨnab. Kale nan aij rɨmnap gɨnaböl u nɨŋöm hag lagnab. God gasɨ nɨpe ke nɨŋöb rö gɨnab. Anɨb unbö rö nöp me, apɨs bac hon Aisak Rebeka ber mɨhau ñɨ ramö rɨkaglö magö u, God nɨpe Rebeka nɨp haga, “Ñɨ ne nañɨ rɨknabön u, bɨ kub rö mɨdageinab; nɨpe ñɨ ne hain u nɨp wög gɨ ñɨnab,” a ga. Ñɨ mudun aŋ gau nöp mɨdailö nɨme yag dauaga adö u nöp, nan aij nan naij ap gɨlö nɨŋöm wasö, God gasɨ nɨpe ke nɨŋöm anɨg haga.
11 E ainda não eram os gêmeos nascidos, nem tinham praticado o bem ou o mal (para que o propósito de Deus, quanto à eleição, prevalecesse, não por obras, mas por aquele que chama),
12 — ausente —
12 já fora dito a ela: O mais velho será servo do mais moço.
13 God Manö adɨŋ ap kalɨ kƚiñ rɨkla u, God manö hagöm haga, “Yad Jekop nɨp mɨdmagö lɨbin pen Iso nɨp mɨdmagö lagpin,” a ga.
13 Como está escrito: Amei Jacó, porém me aborreci de Esaú.
14 Anɨb u, God kabö rö gagab, a gun? Wasö! Nɨpe kabö rö nöp gab.
14 Que diremos, pois? Há injustiça da parte de Deus? De modo nenhum!
15 God nɨpe Mosɨs nɨp haga,
15 Pois ele diz a Moisés: Terei misericórdia de quem me aprouver ter misericórdia e compadecer-me-ei de quem me aprouver ter compaixão.
16 Anɨb u nɨŋbun, hane ke kƚö gun gɨpun u nɨŋöm hanɨp udagnab; hane ke kƚö gun gasɨ halö mɨdpun u nɨŋöm hanɨp udagnab. Nɨpe ke mög nɨŋnab nɨbi bɨ gau nöp udnab.
16 Assim, pois, não depende de quem quer ou de quem corre, mas de usar Deus a sua misericórdia.
17 God Manö adɨŋ ap kalɨ kƚiñ rɨkla u, God manö hagöm Pero nɨp haga, “Yad gasɨ nɨŋnö, nɨbi bɨ ram mɨnöŋ gau gau mɨdpal gau magöŋhalö nɨŋnaböl, ne kiŋ Ijip nɨbö u bɨ kub bɨ kƚö yabɨƚ pen yad God gɨnö ne bɨ yɨharɨŋ rö mɨdnabön. Anɨg gɨnab, kale nɨŋöm, manö anɨbu hag amɨl apɨl göm hib yad u haglö ram mɨnöŋ gau gau magöŋhalö arnab. Adö anɨbu nöp yad ke gainö, ne Ijip kiŋ mɨdpan,” a ga.
17 Porque a Escritura diz a Faraó: Para isto mesmo te levantei, para mostrar em ti o meu poder e para que o meu nome seja anunciado por toda a terra.
18 Anɨb u nɨŋbun, God gasɨ nɨpe ke nɨŋöb rö, nɨbi bɨ rɨmnap mög nɨŋnab pen nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp nɨŋebir gö, gasɨ naij kale nɨŋbal u kɨdɨƚ arnab.
18 Logo, tem ele misericórdia de quem quer e também endurece a quem lhe apraz.
19 Kale rɨmnap God göp anɨbu rö nɨŋmim hagnabim, “God nɨpe nöp gö, gasɨ kale u kɨdɨƚ aröp u, nɨhön gɨnɨg pen, mɨd aij gagpim, a göm, hanɨp manö kub hagnab? God nɨpe ke, ‘Nan anɨb gau gɨnab,’ a gɨnab u, bɨ an nɨpe pe, ‘Nan gau gagnab,’ a gɨnab?” ö gɨnabim.
19 Tu, porém, me dirás: De que se queixa ele ainda? Pois quem jamais resistiu à sua vontade?
20 Anɨg hagnabim u pen kale bɨ kub an rö mɨdmim, manö nɨpe u naböŋ udnabim? Adö anɨbu rö, God Manö u bɨ ne Aisaia kalɨ kƚiñ rɨköm haga, “Bɨ ap mɨnöŋ udöm, rin cög ap gö, ‘Yɨp nɨhön gɨnɨg anɨg göl gɨpan,’ a göm pen ado göm hagagnab. Wasö yabɨƚ!” a ga.
20 Quem és tu, ó homem, para discutires com Deus?! Porventura, pode o objeto perguntar a quem o fez: Por que me fizeste assim?
21 Bɨ rin cög gɨnɨg gab bɨ u, nɨpe gasɨ nɨpe ke nɨŋöb rö gɨnab. Mɨnöŋ bad añɨ ap ud gɨ dö gɨ dapöm, rin aij aij ñɨn añɨ añɨ lauep ap löm, rin yɨharɨŋ pör pör lauep ap löm, gɨnab. U manö mɨdagöp; gasɨ nɨpe.
21 Ou não tem o oleiro direito sobre a massa, para do mesmo barro fazer um vaso para honra e outro, para desonra?
22 Anɨb unbö rö me, God göp. Nɨpe nɨbi bɨ gɨ naij gɨ mɨdpal gau nɨŋö, iru yabɨƚ gö, kalɨp al pak lɨnɨm rö löp u pen, nɨpe mulu halö mɨdöp u nɨŋöm kƚö nɨpe mɨdöp u nɨŋlaŋ, a göm, kalɨp yɨŋɨd anɨg gagöp. God hadame dagol gau gasɨ nɨpe ke nɨŋöm haga, nɨbi bɨ mög nɨŋem ud aij gɨnabin nɨbi bɨ gau mailö aij yad u nɨŋöl, a ga. Anɨb u, nɨbi bɨ anɨb gau mailö aij yad u nɨŋöl a göm, nɨpe nɨbi bɨ gɨ naij gɨ mɨdpal gau gö, gasɨ hibur naij kale u kɨdɨƚ aröp.
22 Que diremos, pois, se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita longanimidade os vasos de ira, preparados para a perdição,
23 — ausente —
23 a fim de que também desse a conhecer as riquezas da sua glória em vasos de misericórdia, que para glória preparou de antemão,
24 Nɨbi bɨ mög nɨŋem ud aij gɨnabin a ga u, hanɨp Juda nɨbi bɨ abe, Juda nɨbi bɨ wasö gau abe, haga.
24 os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Manö adö anɨbu rö, God manö haga rɨmnap bɨ ne Hosea God Manö adɨŋ ap kalɨ kƚiñ rɨköm haga,Pen Hosea God Manö adɨŋ ap halö kalɨ kƚiñ rɨköm haga,
25 Assim como também diz em Oseias: Chamarei povo meu ao que não era meu povo; e amada, à que não era amada;
26 — ausente —
26 e no lugar em que se lhes disse: Vós não sois meu povo, ali mesmo serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Pen God Manö adɨŋ ap, bɨ God manö hagep Aisaia manö bƚaƚö göm hagab,
27 Mas, relativamente a Israel, dele clama Isaías: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 — ausente —
28 Porque o Senhor cumprirá a sua palavra sobre a terra, cabalmente e em breve;
29 Gɨnab anɨbu, Aisaia nɨpe nöd God Manö adɨŋ ap kalɨ kƚiñ rɨköm haga,
29 como Isaías já disse: Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, ter-nos-íamos tornado como Sodoma e semelhantes a Gomorra.
30 Anɨb u, nɨŋim! Juda nɨbi bɨ wasö gau, nöd, mɨd aij gun God aip jɨm ñöl mɨdaiun a göm gasɨ u nɨŋagla u, pen mɨñi Jisas manö aij u nɨŋ udlö, God kalɨp asɨŋ mɨdagöp a gö, nɨpe aip jɨm ñöl mɨdpal.
30 Que diremos, pois? Que os gentios, que não buscavam a justificação, vieram a alcançá-la, todavia, a que decorre da fé;
31 Pen Isrel nɨbi bɨ nöd God lo manö u udöm, hagöp hagöp rö gun a gɨla u pen mɨñi nɨpe aip jɨm ñöl mɨdagpal.
31 e Israel, que buscava a lei de justiça, não chegou a atingir essa lei.
32 Pen nɨhön, God nɨp nɨŋ udöm wasö, hon ke adö rɨmnap gun, nɨpe aip jɨm ñöl mɨdeinabun, a göm, God nɨpe kabö aij la adö u arun a gɨlö nɨŋöl gɨ, ma kale u lɨ yuö ap lug pakpal.
32 Por quê? Porque não decorreu da fé, e sim como que das obras. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 Manö anɨbu rö, Aisaia nɨpe God manö haga rö kalɨ kƚiñ rɨköm haga,
33 como está escrito: Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e rocha de escândalo, e aquele que nela crê não será confundido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.