Mateus 7

Kobon NT (KPW_PNG) vs BKJ

Sair da comparação
1 “Hon nɨbi bɨ aij a gɨmim, nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp gasɨ naij nɨŋnabim u, manö anɨbu ado gɨ kale ke aunab.
1 Não julgueis, para que não sejais julgados.
2 Anɨb u, nɨŋ aij gɨmim. Kale nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp gɨnabim rö, God kalöp pen gɨnab. Kale nɨbi bɨ rɨmnap nɨŋmim manö kub hag gɨnabim rö, God kalöp u rö nöp manö kub hag gɨnab.
2 Porque com o juízo com que julgardes sereis julgados; e com a medida que medirdes vós sereis medidos.
3 Mab po amgö kale pak harɨ göl mɨdöp u, nɨhön gɨnɨg mab po anɨbu nan yɨharɨŋ a gɨmim, namam nan acɨp amgö nɨpe mɨdöp u nɨŋmim hagpim?
3 E por que tu observas o cisco que está no olho do teu irmão, e não percebes a viga que está no teu próprio olho?
4 Ne bɨ manö piral hagep bɨ. Mab po amgö kale pak harɨ göl mɨdöp u nöd ud yumim, amgö nɨŋ aij gɨmim, namam nan acɨp amgö nɨp mɨdöp u nɨp, ‘Ud yuɨn’ a gɨmim hagmim.
4 Ou como dirás a teu irmão: Deixa-me tirar o cisco do teu olho, e, eis uma viga no teu próprio olho?
5 — ausente —
5 Hipócrita, tira primeiro a viga do teu olho, e então verás com clareza para tirar o cisco do olho do teu irmão.
6 God nan uɫ nɨpe gau, kain hapeb gau kalɨp ñagmim. Kɨbap mɨƚep gau, kaj gau mɨdöp, a gɨmim ud yuagmim. Pen nɨhön gɨnɨg: ud yunabim, kale abö jö ma jö gɨ yuöm, ado gɨ apöm kalöp haunaböl.
6 Não deis o que é santo aos cães, nem lanceis aos porcos as vossas pérolas, para que não suceda que as pisem com os seus pés, e voltando-se novamente, vos despedacem.
7 “Nan nɨhön mɨdagainɨm u, God nɨp hag nɨŋbe kalöp ñɨnab. Pen nan rɨmnap uƚhai nɨŋnabim u, udnabim. Hanɨp ajöŋ hiɨk, a gɨmim, pak gu gɨpe, kalöp ajöŋ u hiɨknab.
7 Pedi, e dar-se-vos-á; buscai e encontrareis; batei e abrir-se-vos-á.
8 Pen nɨhön gɨnɨg: nɨbi bɨ God nɨp hag nɨŋnaböl u, hag nɨŋnaböl rö nöp gɨnab. Nan uƚhai nɨŋnaböl u kalɨp yamnab. Pen, ajöŋ u hiɨk, a göm, pak gu gu gɨlö, hagnaböl rö nɨŋöm hiɨknab.
8 Porque aquele que pede, recebe; e o que busca, encontra; e ao que bate, abrir-se-lhe-á.
9 “Kale bɨ nap gau, ñɨ pai kale ap maj ap ñɨ a gö, kale kabö ñɨnabim?
9 Ou qual dentre vós é o homem que, se seu filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra?
10 Aka pen, kabsaƚ ap ñɨ a gö, haiŋo ap ñɨnabimŋ U anɨg gagnabim.
10 Ou se lhe pedir peixe, lhe dará uma serpente?
11 Kale nɨbi bɨ aij wasö u pen ñɨ pai kale gau, nan aij gau nöp ñɨnabim. Nap kale kumi kabö adö laŋ bɨ aij yabɨƚ u, piral gagnab; kale hag nɨŋnabim u, nɨpe kalöp nan aij ñɨnab.
11 Então se vós, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais vosso Pai, que está no céu, dará coisas boas aos que lhe pedirem?
12 “Pen kale ke, hanɨp adö u gɨlaŋ, adö u gaglaŋ, a gɨmim nɨŋbim, adö u nöp nɨbi bɨ gau kalɨp gɨmim. Mosɨs God lo manö udöm kalɨ kƚiñ rɨka manö u abe, bɨ God manö hagep kalɨ kƚiñ rɨkla manö u abe, iƚ me anɨbu.
12 Portanto, todas as coisas que vós quereis que vos façam os homens, fazei-o também a eles; pois esta é a lei e os profetas.
13 “Mab ke yaŋ adan kub u waiö nɨŋöm am aij gɨpal. Nɨbi bɨ iru nöp mɨgan anɨbu arbal. Anɨb u, kale nɨŋ aij gɨmim, pör mɨdep adan pro u udmim armim. Adan pro anɨbu uɫham arnaböl. Nɨbi bɨ añɨ añɨ nöp, adan pro mɨlö anɨbu kƚö göm uƚhai nɨŋöm arnaböl.
13 Entrai pela porta estreita, porque larga é a porta, e amplo é o caminho que conduz à destruição, e muitos são os que entram por ela.
14 — ausente —
14 Porque estreita é a porta e apertado é o caminho que conduz à vida, e são poucos os que a encontram.
15 “Pen nɨbi bɨ God manö hagabun a göm piral hagpal gau, kaj sipsip hain aij rö halu löm aunaböl u pen apöm mɨdöl gɨ, kain hapeb nɨbi bɨ hau löp rö u kalöp gɨnaböl. Anɨb u, nɨŋ aij gɨmim.
15 Cuidado com os falsos profetas, que vêm a vós vestidos como ovelhas, mas, interiormente, são lobos devoradores.
16 Nɨbi bɨ mɨd aij gɨpal rö halu löm aunaböl u pen kale nan si nan naij gɨnaböl rö nɨŋmim, kalɨp nɨŋ aij gɨnabim. Kale nɨŋbim, nagɨ yɨharɨŋ kalɨ kalɨ halö gau magö ñɨŋeb u pɨlö gu ñɨŋagnabim.
16 Por seus frutos os conhecereis. Homens colhem uvas dos espinheiros, ou figos dos abrolhos?
17 Mab gau u rö nöp gɨnab. Mab magö ñɨŋeb ur gau, mab magö ñɨŋagep pɨlagnab. Pen mab magö ñɨŋagep ur gau, magö ñɨŋeb pɨlagnab.
17 Assim, toda a árvore boa produz bons frutos, mas a árvore corrompida produz frutos ruins.
18 — ausente —
18 Não pode a árvore boa dar frutos ruins, nem pode a árvore corrompida dar frutos bons.
19 Pen mab magö aij pɨlagnab gau, rɨb gɨ dö gɨ dam mab inab u yunaböl.
19 Toda a árvore que não produz frutos bons corta-se e lança-se no fogo.
20 Anɨb u, nɨbi bɨ gau nagɨ gɨnaböl adö u nɨŋmim, nɨbi bɨ gau aij, nɨbi bɨ gau naij a gɨmim nɨŋnabim.
20 Portanto, pelos seus frutos os conhecereis.
21 “Nɨbi bɨ yɨp, ‘Bɨ Kub hon!’ ‘Bɨ Kub hon!’ a gɨpal gau magöŋhalö, God kalɨp udöm abad mɨdeinab, a gɨ gasɨ u nɨŋagmim. Bapi yad kumi kabö adö laŋ mɨdöp u hagöp rö gɨpal nɨbi bɨ gau nöp kalɨp udöm kumi kabö adö laŋ au abad mɨdeinab.
21 Nem todo o que me diz: Senhor, Senhor, entrará no reino do céu, mas aquele que faz a vontade de meu Pai que está no céu.
22 God nɨbi bɨ manö kub hagnab ñɨn u, nɨbi bɨ iru nöp yɨp hagnaböl, ‘Bɨ Kub, hon nɨbi bɨ ne nöp. Hib ne nöp hagun, manö ne hag ñɨno. Hib ne nöp hagun, nan nɨbi bɨ kɨjaki abaŋ ala gau hag yuno. Hib ne nöp hagun, nan gagep rö gau iru nöp gɨno,’ a gɨnaböl.
22 Muitos me dirão naquele dia: Senhor, Senhor, não profetizamos nós em teu nome? E em teu nome não expulsamos os demônios? E em teu nome não fizemos muitas maravilhas?
23 Yɨp anɨg hagnaböl u pen yad kalɨp hagnabin, ‘Yad kale nɨŋagmɨdin; kale gɨ naij nöp gɨpim, ke gau arim!’ a gɨnabin.
23 E então lhes declararei: Eu nunca vos conheci; apartai-vos de mim, vós trabalhadores da iniquidade.
24 “Bɨ gasɨ nɨŋeb yabɨƚ ap, ram nɨpe u gɨnɨg, kabö adö laŋ gɨnab. Hainö hadal kub apöm, möŋ kub alöm, ñɨg uƚ apöm gɨnab u pen ram nɨpe kabö adö laŋ gɨ pɨdöŋ gɨnab u, pa jö ma jö gɨ ud aragnab. Anɨb u rö me, nɨbi bɨ manö yɨp nɨŋöm, nɨŋ udöm, hagpin rö gɨnaböl gau.
24 Todo aquele, pois, que escuta estas minhas palavras e as pratica, assemelhá-lo-ei ao homem sábio, que construiu a sua casa sobre a rocha.
25 — ausente —
25 E desceu a chuva, vieram as inundações, e sopraram os ventos e golpearam contra aquela casa, mas ela não caiu, porque estava fundada sobre a rocha.
26 “Pen bɨ gasɨ nɨŋ aij gagnab ap, ram nɨpe u gɨnɨg, mɨnöŋ kabö kuƚup adö au gɨnab. Hainö hadal kub apöm, möŋ kub alöm, ñɨg uƚ apöm, ram nɨpe u böŋ nöp pa jö ma jö gɨ ud arnab. Anɨb u rö me, nɨbi bɨ manö yad nɨŋöm hagpin rö gagnaböl gau,” a ga.
26 E aquele que ouve estas minhas palavras e não as pratica, compará-lo-ei ao homem insensato, que edificou a sua casa sobre a areia.
27 — ausente —
27 E desceu a chuva, vieram as inundações, e sopraram os ventos e golpearam contra aquela casa, e ela caiu, e grande foi a sua queda.
28 Jisas manö anɨbu hag hakö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ iru nöp ap mɨdeila gau nɨŋöm hagla, “God lo manö hag ñeb bɨ hon gau manö hagpal rö hagagöp; nɨpe bɨ manö nɨŋ aij yabɨƚ göm hagöp,” a göm, aiö yabɨƚ gɨla.
28 E aconteceu que, concluindo Jesus este discurso, as pessoas se admiraram da sua doutrina.
29 — ausente —
29 Pois ele os ensinava como quem tinha autoridade, e não como os escribas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.