Mateus 27

Kobon NT (KPW_PNG) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ram gɨsön rɨka nɨŋöm, God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ manö ud asɨkep gau abe, manö hag nɨŋ hag nɨŋ göm, manö hag adö añɨ löm, Jisas nɨp al pak lun, a gɨla.
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 Anɨb u, Jisas nɨp nagɨ löm, damöm gapman bɨ kub gapna Pailod nɨp ñɨla.
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 Pen Jisas nɨp manö kub hagöm, al pak lɨnɨg geila nɨŋöm, Judas, nɨhön gɨnɨg Jisas nɨp mumug nɨŋbin, a göm, mani uda u, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ manö ud asɨkep gau abe, kalɨp ju dam ñɨnɨg göm, God sabe gep ram u ara.
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 Amöm, mani anɨb gau kalɨp ñöl gɨ haga, “Jisas naij gagöp u pen yad nɨp mumug nɨŋbin u, mɨdö umnab. Anɨb u, yad nan si nan naij gɨpin,” a ga. Hageia, kale hagla, “U nan hon wasö. Ne ke nöp anɨg gɨpan,” a gɨla.
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 Hageila, Judas mani ñɨla anɨbu God sabe gep ram raul u ud yuöm, am nagɨ ñɨŋa.
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 Bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau, mani anɨbu udöm hagla, “Mani anɨbi, bɨ al pak lun, a gun, mumug gɨno u me, God nɨp ñun rö lagöp,” a gɨla.
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 Anɨg hagöm, manö hag nɨŋ hag nɨŋ göm hagla, “Bɨ mɨlö gau nɨbö apöm umlö, dam rɨgöl gun u, mɨnöŋ naböŋ mɨgan ap rauun,” a göm, am bɨ ap mɨnöŋ udöm rin cög gɨmɨdöp mɨnöŋ naböŋ mɨgan anɨbu raula.
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 Mɨnöŋ naböŋ mɨgan anɨbu, mumug bɨg ñɨla mani u udöm raula u me, hainö nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ mɨgan anɨbu, hib “Mɨnöŋ Mɨgan Hagape Halö” a gɨla. Mɨñi u rö nöp mɨnöŋ naböŋ mɨgan anɨbu, hib “Mɨnöŋ Mɨgan Hagape Halö” a gɨpal.
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 Pen kale mɨnöŋ naböŋ raula anɨbu, bɨ God manö hagep Jeremaia nöd hagöm kalɨ kƚiñ rɨka rö nöp gɨla. Nɨpe God Manö u adɨŋ ap kalɨ kƚiñ rɨköm haga, “Kale mani silpa ñɨn juöl añɨ ap ado gɨ da unbö sɨduŋ laŋ (30) u, Juda nɨbi bɨ hagla mani u yag damöm,
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 bɨ mɨnöŋ udöm rin cög gɨmɨdöp mɨnöŋ naböŋ mɨgan anɨbu raula. Bɨ Kub yɨp haga rö nöp gɨla,” a ga.
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 Jisas nɨp damöm, gapman bɨ kub Pailod mɨdeia au arlö nɨŋöl gɨ, Pailod Jisas nɨp haga, “Ne Juda kai kiŋ kub kale mɨdpan aka?” ga. Hageia, Jisas haga, “Me hagpan me u,” a ga.
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 Pen bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ manö ud asɨkep gau abe, nɨp manö rɨmnap hageila, nɨpe pen manö ap hagaga.
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 Anɨg gö, gapman bɨ kub Pailod haga, “Manö pen pen hagöm, manö ke ke hagaböl u, nɨŋagan ar?” a ga.
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 Hageia, Jisas manö pen ap hagagö, Pailod gasɨ iru yabɨƚ nɨŋa.
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 Pen Pailod nɨpe bɨ kub manö ud asɨkep sea adö u asɨk mɨdö nɨŋöl gɨ, nɨbin manö ap hagö, auö haga, “Yad mɨdö nöp sɨbön yaŋ uhön nɨŋbin, bɨ manö kub hagabön bɨ u bɨ aij. Nɨp manö kƚö hagagmön. Yad uhön nɨŋbin anɨbu, gasɨ iru yabɨƚ nɨŋabin,” a ga. Pen Pailod gasɨ nɨpe ke gau nöp nɨŋa, Jisas nan ap gaga; bɨ kub gau nöp nɨp nɨŋlö mulu lugöp daubal. Anɨb u, yad aigöl gem, nɨp hag yuö araŋ, a göm, gasɨ u nɨŋa. Pen Rom gapna bɨ kub u pör mɨ u mɨ u Juda kai Pasopa ñɨn kub u, kalɨp bɨ nagɨman kale ke hag nɨŋmɨdal u, yɨharɨŋ hubɨk yumɨdöp. Ñɨn anɨbu, bɨ naij yabɨƚ ap nagɨ mɨdeia; hib nɨpe u Barabas. Nɨbi bɨ iru nöp ap magum geila gau, Pailod kalɨp haga, “Kalöp bɨ mai yɨharɨŋ hag yunamŋ Jisas, Mesaia u a gɨpal u aka Barabas nɨp hag yunam?” ö ga.
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 — ausente —
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 — ausente —
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 — ausente —
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 — ausente —
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 Hagö, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ manö ud asɨkep gau abe, nɨbi bɨ gau kalɨp hagla, “Kale Pailod nɨp hagmim, Barabas nɨp hubɨk yuöm, Jisas nɨp al pak lɨlaŋ,” a gɨla.
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 Pen Pailod nɨbi bɨ ap magum gɨ mɨdeila gau kalɨp haga, “Bɨ mɨhai i, bɨ an nɨp hubɨk yunam?” ö ga. Hageia hagla, “Barabas nɨp hubɨk yumön,” a gɨla.
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 Hageila, Pailod haga, “Anɨg hagpim u, Jisas Mesaia u a gɨpal u, nɨp nɨhön gɨnam?” ö ga. Hageia, kale magöŋhalö hagla, “Nɨp mab ba laŋ al pak lɨlaŋ!” a gɨla.
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 Hageila, Pailod haga, “Pen nɨhön? Nɨpe nan nɨhön nan gɨ naij göp?” ö ga. Hagö, manö haga u nɨŋagöm, manö dap ranöm hagla, “Nɨp mab ba laŋ al pak lɨlaŋ! Nɨp mab ba laŋ al pak lɨlaŋ!” a gɨla.
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 Hageila, Pailod gasɨ nɨŋa, manö yad udagnaböl; pen manö rɨmnap halö kalɨp hag ñɨnö, pen pen paköl rö löp, a gɨ gasɨ nɨŋa. Anɨg nɨŋöm, nɨbi bɨ gau amgö ilö kale gau, ñɨg udöm ñɨmagö ñɨg lɨ lɨ göm, kalɨp haga, “Bɨ anɨbi nɨp al pak lɨnɨg gabim u, manö anɨbu yɨp auagnab; kale ke ado gɨ aunab,” a ga.
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 Hageia, nɨbi bɨ gau magöŋhalö hagla, “U wip nabɨc hon ke! Hagape nɨpe hanɨp apöm, ñɨ hon gau arnab! Manö anɨbu, hon abe, ñɨ pai hon gau abe aunab!” a gɨla.
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 Anɨg hageila, Pailod kalɨp Barabas nɨp hubɨk yuöm, Jisas nɨp ami bɨ nɨpe gau ña nɨŋöm kale nagɨ ud Jisas pakla. Anɨg gɨlö, Pailod nɨpe Jisas nɨp mab ba laŋ al pak löl, a göm, ami bɨ nɨpe gau kalɨp ña.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Gapna Pailod ami bɨ nɨpe gau, Jisas nɨp udöm, dam ram kub kale u amöm, ami bɨ yɨharɨŋ gau kalɨp magöŋhalö wɨñ allö,
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 ap magum göm, waƚɨj nɨp u ud juöm, waƚɨj aɫɨ, bɨ kub yɨmbal rö ap dapöm, nɨp yɨm ñɨla.
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 Yɨm ñöm, nagɨ kalɨ kalɨ halö gau dapöm, kiŋ kai rol gɨpal rö usajɨl bad ap göm, nɨp rol gɨ ñöm, bɨ kub gau ur udpal, a göm, gamɨƚ mɨlö ap ud Jisas nɨp ñɨmagö yɨjɨg u ñöm, apöm nɨp kugom yɨmöm, hag juöl gɨ hagla, “Bɨ kub ne auban? Juda kai kiŋ kale ne auban?” ö gɨla.
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 Anɨg hagöm, nɨp kɨñu alöm, gamɨƚ mɨlö anɨbu ju udöm, nɨp nabɨc cög laŋ pakla.
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 Pen Jisas nɨp anɨg göl hag juöm, waƚɨj aɫɨ nɨp yɨm ñɨla u ud ju yuöm, waƚɨj nɨpe ke yɨm ñöm, nɨp mab ba laŋ al pak lɨnɨg, uɫ gɨ ud arla.
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Adan aŋ gau amöl gɨ nɨŋla, Sairini daun nɨbö bɨ ap aueia. Hib nɨpe u Saimon. Nɨp nable paköm, kƚö göm hagla, “Jisas nɨp al pak lɨnabun mab i ud aru,” a gɨla.
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 Haglö, nɨpe udöl gɨ, ram mɨnöŋ Golgoda dum arla. Golgoda a gɨmɨdal u manö iƚ u, “Wip Nabɨc Cög Ij.”
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 Pen dum anɨbu amjaköm, ami bɨ gau ñɨg wain udöm, ñɨg asɨ ap udöm, halö ud ado malo göm, Jisas nɨp ñeila, pen nɨpe ñɨŋ nɨŋöm arö ga.
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 Jisas nɨp mab ba laŋ al pak löm, waƚɨj nɨp gau nɨme lɨ ke ke udnɨg, sadu rö göm udla.
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 Anɨg göm, Jisas nɨp mab ba laŋ al pak lɨla iƚ au asɨköm, abad nɨŋ mɨdeila.
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 Jisas nɨp al pak löm, mab ba laŋ kalɨ kƚiñ rɨkla: BƗ I JISAS, JUDA KAI KIŊ KALE ME I.
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 Pen Jisas nɨp al pak löm, bɨ nan si udep mɨhau, ap böŋ lap, ap böŋ lap, al pak lɨla.
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Nɨbi bɨ adan majö ap ran ap lug geila gau, nabɨc cög gor mar göm, nɨp hag juöm hagla, “Ne God Ñɨ nɨpe rö! God sabe gep ram u ud waƚ gɨ yumön, ñɨn mɨhöp nɨgaŋ kauyaŋ gɨ lɨnabön u me, mab ba laŋ arö gɨmön lugö, hon nɨŋun!” a gɨla.
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 — ausente —
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 Bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau, bɨ manö ud asɨkep gau, kale u rö nöp nɨp hag juöm hagla,
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 “Nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp gajɨp kamɨŋ arbal, pen nɨpe ke anɨg gɨnɨm rö lagöp. Isrel Kiŋ kub hon u, mab ba laŋ arö göm, mɨnöŋ iƚ i lugö, nɨŋö hagöp a gun, nɨp nɨŋ udun.
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 Nɨpe God nɨp nɨŋ udöm hagöp, ‘Yad God Ñɨ nɨpe,’ a göp. God nɨpe ke u rö nöp gasɨ nɨŋeinab u, mɨñi apöm, nɨp ud kamɨŋ yuaŋ,” a gɨla.
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 Bɨ nan si udep Jisas aip al pak lɨla mɨhau, kale u rö nöp, nɨp manö naij anɨbu rö nöp haglö.
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 Ñɨn anɨbu sɨdö aŋ aulɨk magö u, sɨbön apöm, mɨd damöm sɨdö gamɨŋ ga magö u kauyaŋ mailö ga.
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 Sɨdö gamɨŋ ga magö u, Jisas wɨñ kub al hagöm haga, “Eli, Eli, lama sabakdani,” a ga. Haga anɨbu, “God yad. God yad. Yɨp ai gɨnɨg arö gɨpan?” ö ga.
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 Anɨg hagö, nɨbi bɨ rɨmnap söl anɨb au mɨdeila gau nɨŋöm hagla, “Bɨ anɨbi bɨ God manö hagep Ilaija nɨp wɨñ alab,” a gɨla.
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 Anɨg hagöm, bɨ ap am nan adɨŋ us hain rö bad ap ud dapöm, ñɨg wain asɨ u rauöm, gamɨƚ mɨlö ap udöm, abös alöm, ñɨnö ñɨŋaŋ a göm, ña.
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 Anɨg göm ñö, bɨ rɨmnap hagla, “Arɨk! Agamɨj nɨŋ mɨdaiun. Ilaija apöm, nɨp ud kamɨŋ yunab aka?” gɨla.
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 Pen Jisas kauyaŋ wɨñ kub al hagöm, ake bad mɨdeia u ur ga.
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 Magö anɨbu nöp, waƚɨj mɨlö kub God sabe gep ram raul mɨgan yaŋ, ajöŋ pak pɨƚ gɨla u, aŋ yaŋ pak bɨƚɨƚɨ göm lap ke lap ke ara. Anɨg gö nɨŋöl gɨ, munmon udöm, kabö gau pa bu göm,
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 wip kabö mɨgan rɨgöl göm pak pɨƚ gɨla gau, mɨgan hiɨköm, God nɨbi bɨ uɫ nɨpe nöd umla rɨgöl gɨla gau, iru nöp gö, kauyaŋ urakla.
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 Uraköm, kabö mɨgan gau arɨk höŋ amöm, Jisas uraka ñɨn u kale daun kub uɫ Jerusalem areila, nɨbi bɨ iru nöp kalɨp waiö lɨlö nɨŋla.
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 Pen munmon udöm, nɨhön nɨhön ga u nɨŋöm, ami bɨ kub u abe, bɨ nɨpe gau aip mɨdeila gau abe, kale anɨnɨn gö pɨñɨŋ göm, mɨdmagö kale arö nɨŋöl gɨ, kale hagla, “Yaue! Bɨ i nɨpe God Ñɨ nɨpe nɨŋö yabɨƚ!” a gɨla.
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 Pen nɨbi iru nöp apöm, ke ke au mɨdöm, nɨŋ mɨdeila. Nɨbi anɨb gau Jisas nɨp gɨ ñɨnɨg Galili nɨbö aula.
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 Nɨbi mɨdeila anɨb gau ap Maria Magdala u, ap Jems aip Josep aip nɨme Maria u, ap Sebedi ñɨ nɨpe mɨhau nɨme u.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Bɨ gep yabɨƚ ap, Josep, Arimadia daun nɨbö u, nɨpe Jisas bɨ nɨpe ap mɨdeia. Bɨ anɨbu, Jisas umöb nɨŋöm, dugo dugo magö u apöm, gapna Pailod nɨp, Jisas hañ romaŋ u udnam aka gö, Pailod yau a göm, bɨ nɨpe gau kalɨp hagö, Josep nɨp ñɨla.
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 — ausente —
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 Jisas hañ romaŋ nɨpe u Josep nɨp ñɨlö, nɨpe waƚɨj rud aij ap udöm, wip he mɨlö u magöŋhalö wam haluöm,
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 dam kabö mɨgan gɨsön nöp ap, yɨp rɨgöl gɨnaböl, a göm, ju ƚu lɨla mɨgan u rɨgöl göm, kabö haƚai kub ap ud gau ga gɨ dam ajöŋ pɨƚ göm ara.
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 Nɨbi mɨhöp mɨdailö, nɨbi ap Maria Magdala, nɨbi ap Maria ap. Nɨbi Maria mɨhau apil nɨŋ mɨdlö nɨŋöl gɨ, Josep anɨg göm rɨgöl ga.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 Jisas umö rɨgöl gɨla ñɨn anɨbu, God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ Perisi gau abe, God nɨp sabe gɨnɨg ñɨn u rol, a göm, nan gɨ dap jɨn gɨla. Pen ruö, God nɨp sabe gɨnɨg ñɨn kale u me, gapman bɨ kub Pailod mɨdeia au arla.
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 Amöm hagla, “Bɨ kub. Bɨ piral hagep anɨbu haga, ‘Yad umem, ñɨn mɨhau nɨgaŋ u uraknabin,’ a ga.
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Anɨb u, ne bɨ rɨmnap hagö, ñɨn mɨhöp nɨgaŋ wip rɨgöl u abad mɨdaiöl. Wasö u, bɨ nɨpe gau apöm, wip he mɨlö u si udöm, nɨbi bɨ gau kalɨp piral hagöm hagnaböl, ‘Nɨpe kauyaŋ uraköp,’ a gɨnaböl. Anɨg gɨlö, Jisas nöd manö piral haga u nan pro; kale hainö manö piral hagnaböl u kub yabɨƚ gɨnab,” a gɨla.
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 Hageila, Pailod kalɨp haga, “Anɨb u, kale ami bɨ bad ap udmim, wip rɨgöl gɨla gau ammim, gasɨ kale ke nɨŋ aij gɨmim, wip rɨgöl kabö lɨ pɨdöŋ gɨpe, ami bɨ abad nɨŋ mɨdaiöl,” a ga.
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 Hagö, Juda bɨ kub anɨb gau amöm, ajöŋ pɨƚ gɨla kabö kub u urön rö göm, ami bɨ bad u haglö, anɨb au nɨŋ mɨdeila.
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.