Lucas 9
Kobon NT (KPW_PNG) vs VC
1 Jisas bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ kalɨp hagö aueila haga, “Yad kalöp bɨ yad, kƚö yad ke ñem, yunɨg gabin. Anɨb u, kale gau ammim, kɨjaki aiön pi nɨbi bɨ yuö hiɨköm mɨdpal gau hagpe höŋ aröl; nɨbi bɨ nan göp gau gɨpe kamɨŋ lɨnɨm; nɨbi bɨ mɨña göp gau gɨpe hir gɨnɨm; God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab manö aij u hag ñɨbe nɨŋöl.
1 Reunindo Jesus os doze apóstolos, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curar enfermidades.
2 — ausente —
2 Enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Pen arnɨg gɨmim, waƚab adɨŋ, wadɨ, nan ñɨŋeb, mani, waƚɨj, nan gau halö ud aragmim; yɨharɨŋ armim.
3 Disse-lhes: Não leveis coisa alguma para o caminho, nem bordão, nem mochila, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas túnicas.
4 Daun ap ammim ram ap amjakmim, kalöp hag udaiöl, kalɨp aip han mɨdmim, daun anɨbu arɨk arun a gɨnabim u, magö u nöp arɨk armim.
4 Em qualquer casa em que entrardes, ficai ali até que deixeis aquela localidade.
5 Pen ram mɨnöŋ mɨgan ap arbe, kalöp hag udagaiöl, daun anɨbu arɨk arun a gɨnabim u, kalɨp hagmim, ‘Manö aij u dauajun udagpim rö, mɨnöŋ naböŋ kalöp i auajun, nan acɨp acɨp ma hanɨp udöp u ƚɨk gɨ yuun arabun,’ a gɨmim, ƚɨk gɨ yumim armim. Anɨg gɨnabim, kale gɨ naij gɨpal u nɨŋnaböl,” a ga.
5 Onde ninguém vos receber, deixai aquela cidade e em testemunho contra eles sacudi a poeira dos vossos pés.
6 Anɨg hagö, kale ram rɨƚɨg agƚö magöŋhalö gau gau am am manö aij u hag ñöl gɨ, nɨbi bɨ mɨña ga gau gɨlö kamɨŋ la.
6 Partiram, pois, e percorriam as aldeias, pregando o Evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Pen nɨbi bɨ gau, Jisas nɨhön nɨhön ga manö u hag amɨl apɨl gɨlö nɨŋöl gɨ, gapman bɨ kub Herod nɨŋöm, gasɨ iru yabɨƚ nɨŋa. Nɨbi bɨ rɨmnap hagla, “Jon bɨ ñɨg pak ñeb uŋam rɨb gɨ dö gɨla uma u, kauyaŋ uraköp,” a gɨla.
7 O tetrarca Herodes ouviu falar de tudo o que Jesus fazia e ficou perplexo. Uns diziam: É João que ressurgiu dos mortos; outros: É Elias que apareceu;
8 Rɨmnap hagla, “Bɨ nöd nɨbö God manö hagep bɨ u Ilaija nɨpe auöp,” a gɨla. Rɨmnap hagla, “Bɨ hadame dagol gau God manö hag ñɨmɨdöp bɨ ap kauyaŋ kamɨŋ löm auöp,” a gɨla.
8 e ainda outros: É um dos antigos profetas que ressuscitou.
9 Anɨg haglö, bɨ kub Herod haga, “Jon nɨp uŋam rɨb gɨ dö gɨnö hadö uma rö, bɨ anɨbu bɨ an ap mɨdö nɨŋöl gɨ hagaböl u am nɨŋnam,” a göm, gasɨ u nɨŋa.
9 Mas Herodes dizia: Eu degolei João. Quem é, pois, este, de quem ouço tais coisas? E procurava ocasião de vê-lo.
10 Pen Jisas bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ ado gɨ apöm, ram mɨnöŋ gau ajöm nan nɨhön nɨhön gɨla manö u, Jisas nɨp hag ñɨla. Hag ñɨlö, am ram mɨnöŋ mɨgan ap ke am mɨdaiun a göm, Jisas kalɨp uɫ göm Bedsaida daun au arla.
10 Os apóstolos, ao voltarem, contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Tomando-os ele consigo à parte, dirigiu-se a um lugar deserto para o lado de Betsaida.
11 Pen adan aŋ gau arlö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ rɨmnap hagla, “Jisas bɨ nɨpe gau aip apöm padiaböl,” a gɨla. Anɨg haglö, nɨbi bɨ iru nöp nɨp nɨŋnɨg hain gɨla. Aueila, nɨpe aij auabim e göm, God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab manö u kalɨp hag ñöl gɨ, nɨbi bɨ nan ga gau gö kamɨŋ la.
11 Logo que a multidão o soube, o foi seguindo; Jesus recebeu-os e falava-lhes do Reino de Deus. Restabelecia também a saúde dos doentes.
12 Pen dugo sɨdö wad arnɨg geia magö u, bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ apöm, Jisas nɨp hagla, “Ram mɨnöŋ gai i, nɨbi bɨ mɨdagpal, ram mɨnöŋ nöp aŋ aui mɨdpun rö u, nɨbi bɨ gai i kalɨp hag yuö, ram nɨbi bɨ mɨdpal gau ke ke amöm, nan ñɨŋeb kale gau ke uƚhai nɨŋöm, haneb mɨgan gau uƚhai nɨŋlaŋ,” a gɨla.
12 Ora, o dia começava a declinar e os Doze foram dizer-lhe: Despede as turbas, para que vão pelas aldeias e sítios da vizinhança e procurem alimento e hospedagem, porque aqui estamos num lugar deserto.
13 Anɨg hageila, Jisas pen haga, “Kale ke nan magö kalɨp ñɨmim,” a ga. Hageia, kale hagla, “Hon nan ñɨŋeb iru mɨdagöp. Yɨharɨŋ bred magö unbö mamɨd u mɨdöm, kabsaƚ mɨhöp mɨdöp. Ne nɨhön gasɨ nɨŋban? Nɨbi bɨ gai i iru nöp mɨdpal u, hon am nan ñɨŋeb kalɨp rɨmnap rau dapun aka?” gɨla.
13 Jesus replicou-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Retrucaram eles: Não temos mais do que cinco pães e dois peixes, a menos que nós mesmos vamos e compremos mantimentos para todo este povo.
14 Ñɨn anɨbu, nɨbi bɨ apöm magum gɨla gau, nɨbi ñɨ pai gau wasö, bɨ gau nöp me wö ralla paip dausan (5000) rö ara. Pen Jisas bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Nɨbi bɨ iru nöp ap mɨdpal gai i hagpe, nɨbi bɨ unbö ñɨnjuöl mɨhöp ado gɨ da unbö sɨduŋ laŋ (50) ugan ke ke asɨklaŋ,” a ga.
14 {Pois eram quase cinco mil homens.} Jesus disse aos discípulos: Mandai-os sentar, divididos em grupos de cinqüenta.
15 Hageia, bɨ nɨpe gau nɨpe haga rö nöp gɨlö, nɨbi bɨ gau magöŋhalö au asɨkla.
15 Assim o fizeram e todos se assentaram.
16 Nɨpe bred magö unbö mamɨd u udöm, kabsaƚ mɨhau halö udöm, gɨlaŋ gɨ kumi kabö adö laŋ au nɨŋöm, God nɨp aij a göm, nan ñɨŋeb anɨbu ud jö göm, bɨ nɨpe gau kalɨp ñö, kale pen udöm, nɨbi bɨ gau kalɨp nɨme lɨ ñɨla.
16 Então Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e deu-os a seus discípulos, para que os servissem ao povo.
17 Ñeila, kale magöŋhalö ñɨŋ damöm, ñɨŋ haköl rö lagö, naböŋ naböŋ pali pali gɨla gau, bɨ nɨpe gau ud wadɨ unbö mɨgan laŋ yaglö ajmaŋ raua.
17 E todos comeram e ficaram fartos. Do que sobrou recolheram ainda doze cestos de pedaços.
18 Pen ñɨn ap, Jisas am ke halö God nɨp sabe göl gɨ mɨdöm, bɨ nɨpe gau kalɨp hag nɨŋöm haga, “Nɨbi bɨ gau yɨp bɨ an a gɨ gasɨ nɨŋbal?” ö ga.
18 Num dia em que ele estava a orar a sós com os discípulos, perguntou-lhes: Quem dizem que eu sou?
19 Hageia hagla, “Nɨbi bɨ rɨmnap nöp Jon bɨ ñɨg pak ñeb u a gɨ gasɨ nɨŋbal; rɨmnap nöp bɨ nöd nɨbö God manö hagep bɨ u Ilaija a gɨ gasɨ nɨŋbal; rɨmnap nöp bɨ hadame dagol gau God manö hag ñɨmɨdöp bɨ ap kauyaŋ kamɨŋ löm auöp a gɨ gasɨ nɨŋbal,” a gɨla.
19 Responderam-lhe: Uns dizem que és João Batista; outros, Elias; outros pensam que ressuscitou algum dos antigos profetas.
20 Hageila, Jisas kalɨp pen hag nɨŋa, “Pen kale ke yɨp bɨ an a gɨmim, gasɨ nɨŋbim?” ö ga. Hageia, Pida pen haga, “Ne God Krais nɨpe u,” a ga.
20 Perguntou-lhes, então: E vós, quem dizeis que eu sou? Pedro respondeu: O Cristo de Deus.
21 Anɨg hageia, Jisas kalɨp haga, “Manö anɨbu nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp hag ñagmim, wasö yabɨƚ!” a ga.
21 Ordenou-lhes energicamente que não o dissessem a ninguém.
22 Jisas anɨg hagöm, manö ap hagöm haga, “Bɨ Ñɨ nɨpe nɨp ilön kub yabɨƚ ñɨnaböl. Bɨ manö ud asɨkep gau, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau, nɨp nɨŋlö mulu lugö al pak lɨlö, umnab u pen ñɨn mɨhöp mɨdöm ruö ñɨn mɨhau nɨgaŋ u kauyaŋ uraknab,” a ga.
22 Ele acrescentou: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos príncipes dos sacerdotes e pelos escribas. É necessário que seja levado à morte e que ressuscite ao terceiro dia.
23 Pen Jisas bɨ nɨpe gau abe, nɨbi bɨ mɨdeila gau abe, kalɨp magöŋhalö hagöm haga, “Nɨbi bɨ yɨp hain gun a göm, gasɨ nɨŋeinaböl gau, nan mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i gasɨ kub nɨŋbal u arö göm, hañ romaŋ kale ke gasɨ kub nɨŋbal u arö göm, ñɨn añɨ añɨ mab kros ud kag göm yɨp hain göl.
23 Em seguida, dirigiu-se a todos: Se alguém quer vir após mim, renegue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz e siga-me.
24 Nɨbi bɨ an, hañ romaŋ, kamɨŋ mɨdep magö hon ke gasɨ nɨŋun mɨd aij gɨnabun a göm, gasɨ nɨŋnaböl gau, böŋ nöp ap lug paknaböl. Pen nɨbi bɨ an, Jisas nɨp nɨŋ udun, hañ romaŋ, kamɨŋ mɨdep magö hon nɨhön nɨhön gɨnab u manö mɨdagöp a göm, gasɨ nɨŋnaböl gau, kamɨŋ mɨdep magö u udnaböl.
24 Porque, quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem sacrificar a sua vida por amor de mim, salvá-la-á.
25 Nɨbi bɨ nan mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i udun a göm, gɨlö arnab gau, nan aij aij gau udöm, mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i mɨd aij gɨnaböl, pen hainö umöm mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i arö göm, God aip pör pör mɨdaiöl rö lagnab.
25 Pois que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vem a perder-se a si mesmo e se causa a sua própria ruína?
26 Nɨbi bɨ an yɨp nable gö, yad Jisas nɨp nɨŋagpin, a göm, manö yad nɨŋ udagnab u, hainö Bapi hol apɨl mailö aij ke u udem, ejol uɫ mailö aij halö gau aip aunabin ñɨn u, bɨ anɨbu nɨp nable gö, nɨŋagpin a gɨnabin.
26 Se alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na sua glória, na glória de seu Pai e dos santos anjos.
27 Pen kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, nɨbi bɨ mɨñi mɨdpim gai i rɨmnap umagnabim; kamɨŋ nöp mɨdmim, God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab ñɨn u nɨŋnabim,” a ga.
27 Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não morrerão, até que vejam o Reino de Deus.
28 Jisas anɨg hagöm, ñɨn unbö raleb jɨŋ rö mɨdöm, Jon, Jems, Pida kalɨp uɫ göm, God nɨp sabe gɨnɨg göm yöp dum anɨb au ara.
28 Passados uns oitos dias, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, e subiu ao monte para orar.
29 Amöm, God sabe gɨ mɨdö nɨŋöl gɨ, mulu adɨŋ nɨpe ke yabɨƚ löm, waƚɨj nɨpe rud yabɨƚ löm, mailö unbö ke yabɨƚ ga nɨŋla.
29 Enquanto orava, transformou-se o seu rosto e as suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
30 Anɨg gö nɨŋöl gɨ, bɨ hadame nöp umlö, Mosɨs aip, Ilaija aip, God mailö aij unbö ke magö u udmil apil, Jisas Jerusalem amöm umöm wög nɨpe gɨ haknɨg geia manö u hag mɨdeila.
30 E eis que falavam com ele dois personagens: eram Moisés e Elias,
31 — ausente —
31 que apareceram envoltos em glória, e falavam da morte dele, que se havia de cumprir em Jerusalém.
32 Pen Pida, Jems, Jon kalɨp yam hon auö, amgö ju ju göl gɨ mɨdeila, pen mɨdö kale amgö ñɨl nɨŋöm, Jisas mailö aij nɨpe u abe, bɨ anɨb mɨhau Jisas aip urak mɨdailö gau abe, nɨŋla.
32 Entretanto, Pedro e seus companheiros tinham-se deixado vencer pelo sono; ao despertarem, viram a glória de Jesus e os dois personagens em sua companhia.
33 Bɨ anɨb mɨhau arnɨg gɨlö nɨŋöl gɨ, Pida gasɨ nɨŋ aij göm wasö, Jisas nɨp haga, “Bɨ Kub, hon aui mɨdpun u, aij yabɨƚ mɨdpun. Ne hanɨp yau a gö, ram bada yɨharɨŋ mɨhau nɨgaŋ, nöp ap, Mosɨs nɨp ap, Ilaija nɨp ap gun,” a ga.
33 Quando estes se apartaram de Jesus, Pedro disse: Mestre, é bom estarmos aqui. Podemos levantar três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias!... Ele não sabia o que dizia.
34 Anɨg hagö nɨŋöl gɨ, magö anɨbu nöp, kumi rud kub ap apöm kalɨp magöŋhalö ralu ñö pɨñɨŋ gɨla.
34 Enquanto ainda assim falava, veio uma nuvem e encobriu-os com a sua sombra; e os discípulos, vendo-os desaparecer na nuvem, tiveram um grande pavor.
35 Pen manö ap kumi aŋ au nɨbö apöm haga, “Bɨ i Ñɨ yad; yad nɨp hag lɨnö. Kale manö nɨpe hagnɨm rö nɨŋmim,” a ga.
35 Então da nuvem saiu uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o!
36 Manö hag pɨs gö, magö anɨbu nöp nɨŋla, bɨ anɨb mɨhau mɨdagailö; Jisas nöp mɨdeia. Pen dum ilö laŋ mɨdöm, nan ga u nɨŋeila u, ñɨn aŋ anɨb au nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp hag ñagla.
36 E, enquanto ainda ressoava esta voz, achou-se Jesus sozinho. Os discípulos calaram-se e a ninguém disseram naqueles dias coisa alguma do que tinham visto.
37 Pen ruö, dum ilö laŋ anɨbu arö göm, adan au gɨyaŋ ap luglö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ iru nöp ap kalɨp nable pakla.
37 No dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro de Jesus uma grande multidão.
38 Bɨ ap nɨbi bɨ aŋ anɨbu wɨñ kub alöm haga, “Manö hag ñeb bɨ. Ñɨ yad añɨ i, ne mög nɨŋmön a gem dauabin.
38 Eis que um homem exclamou do meio da multidão: Mestre, rogo-te que olhes para meu filho, pois é o único que tenho.
39 Kɨjaki aiön pi pör nɨp abaŋ al mɨdöm nɨp gö, wɨñ kub yabɨƚ alöm gɨ dam paköm, kɨñu habkob gaɫ goɫ apöm, um dam aŋ löl gɨ auöp. Nɨp anɨg göm, pör pör nöp gö gö me, nɨpe ilön mab udöl gɨmɨdöp.
39 Um espírito se apodera dele e subitamente dá gritos, lança-o por terra, agita-o com violência, fá-lo espumar e só o larga depois de o deixar todo ofegante.
40 Bɨ ne gau kalɨp, kɨjaki mɨdöp anɨbu hag yuim, a gɨpin u pen kale hag yu wasö nɨŋöm arö gɨpal,” a ga.
40 Pedi a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam fazer.
41 Anɨg hageia, Jisas haga, “Nɨbi bɨ mɨñi mɨdpim mɨnöŋ naböŋ iƚ i, ñɨn mai manö nɨŋ udnabimŋ Yad hadame nöp mɨŋör kale ud ajpin; pen hainö ñɨn aige gem mɨŋör kale ud arnam?” ö ga. Anɨg hagöm, bɨ anɨbu nɨp haga, “Ñɨ ne anɨbu söl aui dau,” a ga.
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa, até quando estarei convosco e vos aturarei? Traze cá teu filho.
42 Jisas anɨg hageia, ñɨ anɨbu dap auö nɨŋöl gɨ, kɨjaki aiön pi ñɨ u nɨp kƚö yabɨƚ göm, pa jö gɨ yuö gɨ dam pɨɫab paka. Jisas pen kɨjaki aiön pi u nɨp hag gö, ke arö nɨŋöl gɨ, ñɨ anɨbu kamɨŋ lö, Jisas dam nap nɨp ña.
42 E quando ele ia chegando, o demônio lançou-o por terra e agitou-o violentamente. Mas Jesus intimou o espírito imundo, curou o menino e o restituiu a seu pai.
43 Nɨbi bɨ ap mɨdeila gau, God kƚö nɨpe unbö ke anɨbu nɨŋöm, ñaul udla. Jisas, “Yɨp mumug gɨnaböl,” a ga (Mad 17:22-23; Mak 9:30-32) Jisas nan nɨhön nɨhön ga u gasɨ nɨŋöm, kale ñaul udöm nɨŋmɨdlö nɨŋöl gɨ, Jisas bɨ nɨpe gau kalɨp haga,
43 Todos ficaram pasmados ante a grandeza de Deus. Como todos se admirassem de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 “Manö hagnɨg gabin anɨbi, kale rɨmɨd lɨ nɨŋ aij yabɨƚ gɨmim mɨdaimim. Söl mɨdöp, Bɨ Ñɨ nɨpe nɨp mumug nɨŋöm, bɨ rɨmnap kalɨp ñɨnaböl,” a ga.
44 Gravai nos vossos corações estas palavras: O Filho do Homem há de ser entregue às mãos dos homens!
45 Pen manö haga anɨbu, kale rɨk nɨŋöl rö laga. Pen pɨñɨŋ göm Jisas nɨp hag nɨŋagla.
45 Eles, porém, não entendiam esta palavra e era-lhes obscura, de modo que não alcançaram o seu sentido; e tinham medo de lhe perguntar a este respeito.
46 Jisas bɨ nɨpe anɨb gau kale ke hag amɨl apɨl göm, bɨ ap haga, “Yad bɨ kub mɨdeinam,” a ga. Pen bɨ ap pen haga, “Ne wasö, yad bɨ kub mɨdeinam,” a ga.
46 Veio-lhes então o pensamento de qual deles seria o maior.
47 Jisas bɨ nɨpe gau gasɨ nɨŋla anɨbu ke nɨŋöm, ñɨ pro ap dap nɨpe mɨdeia ba au löm haga,
47 Penetrando Jesus nos pensamentos de seus corações, tomou um menino, colocou-o junto de si e disse-lhes:
48 “Nɨbi bɨ an yɨp gasɨ nɨŋöm, ñɨ pai pro inbö rö udnab u, yɨp abe udnab. Pen nɨbi bɨ an yɨp udnab u, Bɨ yɨp yuö aunö nɨp abe udnab. Pen bɨ an aŋ kale au bɨ yɨharɨŋ yabɨƚ rö mɨdöp, bɨ anɨbu nöp nɨpe bɨ kub yabɨƚ,” a ga.
48 Todo o que recebe este menino em meu nome, a mim é que recebe; e quem recebe a mim, recebe aquele que me enviou; pois quem dentre vós for o menor, esse será grande.
49 Jisas anɨg hageia, Jon haga, “Bɨ Kub, hon nɨŋbun, bɨ ap hib ne hagöm, kɨjaki aiön pi nan gau hag yua. Pen bɨ anɨbu hon aip ajagpun rö, ‘Ne anɨg gagmön,’ a gɨno,” a ga.
49 João tomou a palavra e disse: Mestre, vimos um homem que expelia demônios em teu nome, e nós lho proibimos, porque não é dos nossos.
50 Hageia, Jisas haga, “Nɨhön gɨnɨg nɨp anɨg hag gɨpeŋ Nɨbi bɨ kalöp nɨŋlö mulu lugagnab gau, bɨ nɨŋeb hon a gɨmim nɨŋmim,” a ga.
50 Mas Jesus lhe disse: Não lho proibais; porque, o que não é contra vós, é a vosso favor.
51 Pen Nap nɨpe Jisas nɨp dam ram mɨnöŋ nɨpe kumi kabö adö laŋ ud arep ñɨn u söl ga nɨŋöm Jisas, Jerusalem arnam a göm, gasɨ kƚö gɨ nɨŋöm me ara.
51 Aproximando-se o tempo em que Jesus devia ser arrebatado deste mundo, ele resolveu dirigir-se a Jerusalém.
52 Nɨpe bɨ nɨpe rɨmnap nöd hag yua. Kale amöm nan nɨp gɨ jɨn gɨnɨg, ram mɨnöŋ Sameria aŋ au ram rɨƚɨg agƚö ap arla.
52 Enviou diante de si mensageiros que, tendo partido, entraram em uma povoação dos samaritanos para lhe arranjar pousada.
53 Pen Sameria nɨbi bɨ ram rɨƚɨg agƚö anɨbu hanmɨdal gau, Jisas Jerusalem arnɨg geia manö u nɨŋöm, nɨp hag wɨhai udagla.
53 Mas não o receberam, por ele dar mostras de que ia para Jerusalém.
54 Anɨg gailö, Jisas bɨ nɨpe Jems aip Jon aip nɨŋmil, Jisas nɨp haglö, “Bɨ Kub, kumi kabö adö laŋ nɨbö mab mɨɫaŋ haglo, apöm nɨbi bɨ anɨg gɨpal gau kalɨp innɨm aka?” gɨlö.
54 Vendo isto, Tiago e João disseram: Senhor, queres que mandemos que desça fogo do céu e os consuma?
55 Anɨg hagailö, Jisas ado göm kalɨp mɨhöŋ nɨŋöm, anɨg gagnabun a göm, kalɨp mɨhöŋ hag ga.
55 Jesus voltou-se e repreendeu-os severamente. {Não sabeis de que espírito sois animados.
56 Nɨbi bɨ anɨb gau Jisas nɨp udagnaböl u nɨŋöm, ram rɨƚɨg agƚö anɨbu arö göm, ram rɨƚɨg agƚö ke nɨbö ap arla.
56 O Filho do Homem não veio para perder as vidas dos homens, mas para salvá-las.} Foram então para outra povoação.
57 Pen adan aŋ gau arlö nɨŋöl gɨ, bɨ ap apöm, Jisas nɨp haga, “Ram mɨnöŋ gai gai arnabön gau, yad aip ajeinabul,” a ga.
57 Enquanto caminhavam, um homem lhe disse: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que vás.
58 Anɨg hageia, Jisas nɨp haga, “Yad aip uɫham ajeinabön. Kain hapeb gau ram haneb kale mɨnöŋ mɨgan gau mɨdöp; yaur gau rin kale u ke mɨdöp; pen Bɨ Ñɨ nɨpe, ka haneb nɨpe ap mɨdagöp,” a ga.
58 Jesus replicou-lhe: As raposas têm covas e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Pen Jisas bɨ ap nɨp haga, “Ne yad aip ajaiul,” a ga. Anɨg hageia, bɨ anɨbu pen pe haga, “Bɨ Kub, yɨp yau a gö, yad am bap yad rɨgöl gem aunam,” a ga.
59 A outro disse: Segue-me. Mas ele pediu: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar meu pai.
60 Hageia, Jisas nɨp pen haga, “Nɨbi bɨ yɨp nɨŋ udagpal rɨmnap umaiöl, nɨbi bɨ yɨp nɨŋagpal rɨmnap dam rɨgöl göl. Ne pen ammön, God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab manö u hag ñö araŋ,” a ga.
60 Mas Jesus disse-lhe: Deixa que os mortos enterrem seus mortos; tu, porém, vai e anuncia o Reino de Deus.
61 Pen bɨ ap haga, “Yad ne aip ajeinabul u pen yɨp yau a gö, am ami bapi, añ mam yad gau kalɨp manö hag ñɨ aij gem, ñɨmagö pakem, aunam,” a ga.
61 Um outro ainda lhe falou: Senhor, seguir-te-ei, mas permite primeiro que me despeça dos que estão em casa.
62 Hageia, Jisas pen haga, “Nɨbi bɨ an wög adɨŋ iƚ göm, gasɨ iru nɨŋöm, nab au arö gɨnab gau, God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab manö aij u hag ñeb bɨ wög u gɨnɨm rö lagöp,” a ga.
62 Mas Jesus disse-lhe: Aquele que põe a mão no arado e olha para trás, não é apto para o Reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.