Lucas 11
Kobon NT (KPW_PNG) vs ACF
1 Ñɨn ap, Jisas ram mɨnöŋ ke mɨgan ap mɨdöm, Nap God nɨp sabe göl gɨ mɨdeia. Sabe gɨ pɨs gö nɨŋöl gɨ, bɨ nɨpe ap apöm nɨp haga, “Bɨ Kub, God nɨp aigöl gun sabe gun? Jon bɨ nɨpe gau kalɨp hag ñö nɨŋbal rö, ne hanɨp u rö nöp hag ñö nɨŋun,” a ga.
1 E aconteceu que, estando ele a orar num certo lugar, quando acabou, lhe disse um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Hageia, Jisas kalɨp haga, “God nɨp sabe gɨnɨg gɨmim, anɨgöl hagmim,
2 E ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai nosso, que estás nos céus, santificado seja o teu nome; venha o teu reino; seja feita a tua vontade, assim na terra, como no céu.
3 — ausente —
3 Dá-nos cada dia o nosso pão cotidiano;
4 — ausente —
4 E perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a qualquer que nos deve, e não nos conduzas à tentação, mas livra-nos do mal.
5 Jisas manö anɨbu hagöm, bɨ nɨpe gau kalɨp manö hod rɨköm haga, “Kale bɨ ap, sɨbön aŋ kub yaŋ, bɨ nɨŋeb nɨpe ram amöm hagnab, ‘Mɨdaimam, bɨ nɨŋeb yad ap mɨlö gau nɨbö apöm ram yad u apjakajɨp. Pen nan nɨp ñɨnö ñɨŋnɨm u mɨdagöp u me, nöp auabin. Yɨp bred magö mɨhau nɨgaŋ ñɨ,’ a gɨnab. Hageinab, bɨ nɨŋeb nɨpe anɨbu manö pen hagnab,
5 Disse-lhes também: Qual de vós terá um amigo, e, se for procurá-lo à meia-noite, e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 — ausente —
6 Pois que um amigo meu chegou a minha casa, vindo de caminho, e não tenho que apresentar-lhe;
7 ‘Sɨbön aŋ kub i yɨp ap unbö hagagmön! Yad ñɨ pai yad gau aip ajöŋ gɨñun hanabun. Anɨb u, yad aigöl gem urakem, nöp nan hagabön anɨb gau ud ñɨnam?’ ö gɨnab.
7 Se ele, respondendo de dentro, disser: Não me importunes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; não posso levantar-me para tos dar;
8 Pen kalöp hagabin, bɨ ram nap nɨbö u, bɨ nɨŋeb yad a göm yɨŋɨd ud ñagnab, jɨ nɨp ñɨ a göm abad mɨdöl gɨ, kƚö gɨ mɨdö mɨdö, hagnab rö ñɨnab.
8 Digo-vos que, ainda que não se levante a dar-lhos, por ser seu amigo, levantar-se-á, todavia, por causa da sua importunação, e lhe dará tudo o que houver mister.
9 Anɨb u, kalöp hagabin, nan nɨhön mɨdagainɨm, God nɨp hag nɨŋbe, kalöp ñɨnab. Nan nɨhön uƚhai nɨŋnabim u, udnabim. Hanɨp ajöŋ u hiɨkaŋ a gɨmim, pak gu gu gɨpe, hiɨknab.
9 E eu vos digo a vós: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á;
10 Nɨhön gɨnɨg: nɨbi bɨ God nɨp hag nɨŋnaböl gau, udnaböl. Nɨbi bɨ nan uƚhai nɨŋnaböl gau, udnaböl. Nɨbi bɨ hanɨp ajöŋ hiɨkaŋ a göm, pak gu gu gɨlö, kalɨp ajöŋ hiɨknab.
10 Porque qualquer que pede recebe; e quem busca acha; e a quem bate abrir-se-lhe-á.
11 Kale ñɨ pai nap gau, ñɨ kale ap kabsaƚ nan a geinab, re ap ñɨnabön aka?
11 E qual o pai de entre vós que, se o filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou, também, se lhe pedir peixe, lhe dará por peixe uma serpente?
12 Aka jɨ, yaur magö nan a geinab, hauaɫ ap ñɨnabön akaŋ U rö nöp anɨg gagnabön.
12 Ou, também, se lhe pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 Kale nɨbi bɨ aij wasö u pen ñɨ pai kale gau nan aij gau nöp ñɨnabim. Bapi kumi kabö adö laŋ au mɨdöp u Bɨ aij yabɨƚ. Nɨpe nan naij ap ñagnab. Ana Uɫ u hanɨp ñɨmön a geinabim u, Bapi kalöp ñɨnab,” a ga.
13 Pois se vós, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais dará o Pai celestial o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Pen bɨ ap nɨp kɨjaki abaŋ alö, manö hagöm wasö, yɨharɨŋ nöp mɨdeia. Jisas kɨjaki anɨbu hag yuö, bɨ abaŋ almɨdeia u manö hagö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ nɨŋmɨdeila gau aiö waiö gɨla.
14 E estava ele expulsando um demônio, o qual era mudo. E aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e maravilhou-se a multidão.
15 Pen nɨbi bɨ anɨb gau rɨmnap hagla, “Nɨpe kɨjaki aiön pi nap kale Bielsebul kƚö nɨpe u udöm, kɨjaki aiön pi gau hag yuab,” a gɨla.
15 Mas alguns deles diziam: Ele expulsa os demônios por Belzebu, príncipe dos demônios.
16 Pen nɨbi bɨ anɨb gau rɨmnap, Jisas nɨhön gɨnab a göm, hagla, “Nan nɨŋagep ap ke kumi kabö adö aulɨk gö nɨŋun me, God nöp hag yuö auna u, nɨŋnabun,” a gɨla.
16 E outros, tentando-o, pediam-lhe um sinal do céu.
17 Pen Jisas gasɨ piral kale ke nɨŋla u ke nɨŋöm haga, “Ram mɨnöŋ kub añɨ ap, ud asɨk ke ke löm, nɨbi bɨ kale ke aip pen pen geinaböl u, ram mɨnöŋ anɨbu lug paknab. Nɨbi bɨ iƚ añɨ ap, u rö nöp ud asɨk ke ke löm, nɨbi bɨ kale ke aip pen pen aleinaböl u, nɨbi bɨ iƚ añɨ anɨbu lug paknab.
17 Mas, conhecendo ele os seus pensamentos, disse-lhes: Todo o reino, dividido contra si mesmo, será assolado; e a casa, dividida contra si mesma, cairá.
18 Anɨb unbö rö nöp, Seden iƚ u ud asɨk ke ke leinab u, aigegö göm mɨd aij gɨnɨmŋ Pen kale yɨp hagpim, ‘Bielsebul kƚö u udöm, kɨjaki aiön pi hag yuö höŋ araböl,’ a gɨpim.
18 E, se também Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que eu expulso os demônios por Belzebu.
19 Anɨg hagpim u, yam kale ke gau kɨjaki aiön pi gau aigegö göm hag höŋ yubalŋ Yam kale ke hagnaböl, nɨbi bɨ anɨg göl rö lagöp.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam vossos filhos? Eles, pois, serão os vossos juízes.
20 Pen yad God kƚö nɨpe udem, kɨjaki aiön pi nan gau hag höŋ yubin rö, kale nɨŋnabim, God nɨbi bɨ udöm abad mɨdep ñɨn u hanɨp hadö auöp i, a gɨmim nɨŋnabim.
20 Mas, se eu expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente a vós é chegado o reino de Deus.
21 “Pen bɨ kƚö ap, wim po nɨpe lɨ aij göm, ram nɨpe u nɨŋ mɨdeinab, nɨbi bɨ rɨmnap nan nɨpe ap pɨƚɨ gɨ udöl rö lagnab.
21 Quando o valente guarda, armado, a sua casa, em segurança está tudo quanto tem;
22 Pen bɨ kƚö yabɨƚ ap ke apöm, nɨp aip pen pen göm pakeinab u, wim po ram au lɨ aij ga u halö pɨƚɨ gɨ udöm, nan si udnab gau dam nɨme lɨ ñɨnab.
22 Mas, sobrevindo outro mais valente do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a sua armadura em que confiava, e reparte os seus despojos.
23 “Nɨbi bɨ yɨp pɨg mɨdagpal gau, wög yad gɨpin u rɨb waƚ gɨpal. Nɨbi bɨ kale nɨbi bɨ rɨmnap yɨp dauageinaböl gau, nɨbi bɨ yɨp aunɨg gaböl gau kalɨp rɨdɨk dam yubal.
23 Quem não é comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
24 “Kɨjaki aiön pi ap, nɨbi bɨ abaŋ lɨ mɨdö, hag höŋ yuö arnab u, am ram mɨnöŋ nöp aŋ gau aramöm, ka ap uƚhai nɨŋem mɨdeinam, a göm, am aŋ anɨb gau aj aj wasö nɨŋöm, ‘Ram raul mɨgan nöd mɨdem aubin u arnam,’ a gɨnab.
24 Quando o espírito imundo tem saído do homem, anda por lugares secos, buscando repouso; e, não o achando, diz: Tornarei para minha casa, de onde saí.
25 Hagöm, amöm nɨŋnab, ram anɨbu ƚɨk gɨ aij gɨ, kuö aij nöp mɨdeinab.
25 E, chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Nɨpe nɨŋöm gau amöm, nɨpe rö wasö, kɨjaki aiön pi naij yabɨƚ unbö mudun jɨŋ u halö uɫ gɨ dapöm, mɨgan anɨbu am mɨdeinaböl. Anɨg gö, bɨ anɨbu nöd aij pro rö mɨdmɨdöp rö wasö; uri nɨpe böŋ nöp naij yabɨƚ mɨdeinab,” a ga.
26 Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, habitam ali; e o último estado desse homem é pior do que o primeiro.
27 Jisas manö anɨbu hagö, nɨbi bɨ iru mɨdeila aŋ anɨb au nɨbi ap uraköm, wɨñ al hagöm haga, “Name nöp yag dap ci ña u, mɨñ mɨñ yabɨƚ gɨnɨm,” a ga.
27 E aconteceu que, dizendo ele estas coisas, uma mulher dentre a multidão, levantando a voz, lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe e os peitos em que mamaste.
28 Hageia, Jisas pen pe haga, “Anɨg hagpan u pen nɨbi bɨ an an God Manö u nɨŋöm hagöp rö gɨnaböl gau, kale mɨñ mɨñ gɨnaböl,” a ga.
28 Mas ele disse: Antes bemaventurados os que ouvem a palavra de Deus e a guardam.
29 Pen nɨbi bɨ iru yabɨƚ nöp ap magum gɨlö nɨŋöl gɨ, Jisas kalɨp haga, “Nɨbi bɨ mɨñi mɨdpim aŋ aui, nan si nan naij göl gɨ mɨdmim hagpim, ‘Nan gagep rö ap kumi kabö adö laŋ gö nɨŋun,’ a gɨpim. Pen yad kalöp hagabin, nan ap ke gɨnö nɨŋagnabim. Bɨ God manö hagep Jona nɨp ga adö u nöp yɨp gö, nɨŋnabim.
29 E, ajuntando-se a multidão, começou a dizer: Maligna é esta geração; ela pede um sinal; e não lhe será dado outro sinal, senão o sinal do profeta Jonas;
30 Daun kub Ninepa nɨbi bɨ gau, God manö hagep bɨ Jona apöm ga rö nɨŋöm God nɨp nɨŋ udla rö, nɨbi bɨ uri mɨdpim gau, yad Bɨ Ñɨ nɨpe gɨnabin rö nɨŋmim, nɨŋnabim.
30 Porquanto, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, assim o Filho do homem o será também para esta geração.
31 Pen hadame nöp nɨbi kwin ram mɨnöŋ mɨlö mɨdeia gau nɨbö apöm, Kiŋ Solomon manö aij hagab u nɨŋɨn a göm aua. Pen kale nɨbi bɨ mɨñi mɨdpim gau, bɨ kub Solomon rö wasö, yad Bɨ Kub yabɨƚ apem aŋ kalöp aui mɨdem, kalöp manö aij yabɨƚ hag ñɨnö udagpim. Anɨb u, manö kub hagep ñɨn u, kwin anɨbu uraköm kalöp nɨbi bɨ mɨñi mɨdpim gau manö kub hagnab.
31 A rainha do sul se levantará no juízo com os homens desta geração, e os condenará; pois até dos confins da terra veio ouvir a sabedoria de Salomão; e eis aqui está quem é maior do que Salomão.
32 Hadame nöp Jona am Ninepa nɨbi bɨ gau kalɨp hagö, nan si nan naij gɨmɨdal gau, nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpun a göm arö göm, God nɨp nɨŋ udla. Jona nɨpe hagö nɨŋ udla u pen mɨñi yad Bɨ Kub yabɨƚ apem aŋ kalöp aui mɨdem, manö aij yabɨƚ hag ñɨnö, nan si nan naij gɨpim gau arö gagpim. Anɨb u, manö kub hagep ñɨn u, Jona nɨpe uraköm kalöp nɨbi bɨ mɨñi mɨdpim gau manö kub hagnab.
32 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; pois se converteram com a pregação de Jonas; e eis aqui está quem é maior do que Jonas.
33 “Nɨbi bɨ gau hapö lauöm rin cög mɨgan gau pi gagnaböl; adö au gɨlaŋ rɨk lɨlö mailö gö, nɨbi bɨ gau ram raul mɨgan anɨbu apöm waiö nɨŋnaböl.
33 E ninguém, acendendo uma candeia, a põe em oculto, nem debaixo do alqueire, mas no velador, para que os que entram vejam a luz.
34 Pen amgö magö u hapö mailö rö mɨdöp. Amgö magö u mɨd aij gɨnab u, hañ romaŋ aŋ daŋ mailö göm mɨd aij gɨnab, pen amgö magö mɨd aij gagnab u, hañ romaŋ aŋ daŋ sɨb göp u rö mɨdnab.
34 A candeia do corpo é o olho. Sendo, pois, o teu olho simples, também todo o teu corpo será luminoso; mas, se for mau, também o teu corpo será tenebroso.
35 Kale nɨŋ aij gɨmim, aŋ kalöp daŋ mailö mɨdöp aka sɨbön mɨdöpŋ Kale gasɨ nɨŋbim, aŋ hon daŋ mailö mɨdöp a gɨ gasɨ nɨŋbim u pen sɨbön aunɨm rö löp rö, kale ke nɨŋ aij gɨmim.
35 Vê, pois, que a luz que em ti há não sejam trevas.
36 Hañ romaŋ kale aŋ daŋ magöŋhalö mailö gɨ mɨdöl gɨ, mɨgan pro marap sɨbön mɨdageinab u, hapö mailö gö kalöp mailö pak ñɨnab unbö rö lɨnab,” a ga.
36 Se, pois, todo o teu corpo é luminoso, não tendo em trevas parte alguma, todo será luminoso, como quando a candeia te ilumina com o seu resplendor.
37 Pen Jisas manö hag juö nɨŋöl gɨ, bɨ Perisi ap nɨp haga, “Auö ram yad amul nan ñɨŋul,” a ga. Hageia, Jisas ram nɨpe amöm, raul mɨgan yaŋ nan ñɨŋnɨg asɨka.
37 E, estando ele ainda falando, rogou-lhe um fariseu que fosse jantar com ele; e, entrando, assentou-se à mesa.
38 Asɨköm, nan ñɨŋö nɨŋöl gɨ, bɨ Perisi anɨbu, gasɨ nɨpe ke aŋ gau nöp nɨŋöm, bɨ anɨbi nɨhön gɨnɨg hon Juda kai pör gɨpun rö, ñɨmagö nɨpe u ñɨg lɨ yuöm wasö, yɨharɨŋ nöp nan ñɨŋab a göm, gasɨ u nɨŋa.
38 Mas o fariseu admirou-se, vendo que não se lavara antes de jantar.
39 Jisas gasɨ nɨŋa anɨbu ke nɨŋöm nɨp haga, “Kale Perisi kai, pler kap gau höŋ adö gau ñɨg pak aij gɨpal rö u gɨpim u pen aŋ kale yaŋ nan si nan naij gɨpim prɨ u ajmaŋ rauöm mɨdöp. Kale nɨbi bɨ nan aij kale gau udun a gɨmim, gɨ naij yabɨƚ nöp gɨmɨdim.
39 E o Senhor lhe disse: Agora vós, os fariseus, limpais o exterior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 Kale hauƚ halö yabɨƚ. God kalöp hañ u nöp gɨ laga; aŋ yaŋ abe gɨ la.
40 Loucos! Quem fez o exterior não fez também o interior?
41 Anɨb u, nan pler kap mɨgan yaŋ mɨdöp u, nɨbi bɨ mög gep rö gau kalɨp ñɨmim. Anɨg gɨnabim u, nan kale magöŋhalö uɫ gɨnab.
41 Antes dai esmola do que tiverdes, e eis que tudo vos será limpo.
42 “Pen kale Perisi kai, nɨŋ aij yabɨƚ gɨmim: kale marö kub yabɨƚ udnabim. Kamöŋ, dil, nan yɨharɨŋ haƚɨŋ aij auep wög adɨŋ ranab gau nɨŋbe, nan kub rö lö, wö ral nɨŋ dammim, sɨduŋ laŋ arö, nɨme lun God nɨp añɨ ap ñun a gɨmim, pör nɨŋbim. Nan pro pro gau pör anɨg gɨmim gɨpim u aij, pen nɨhön gɨnɨg manö iƚ yabɨƚ u nɨŋmim hain gagpimŋ Nɨbi bɨ gau kalɨp kabö rö gɨnɨm adö u gagpim; kalɨp naij gɨnɨm adö u nöp gɨpim. God nɨp mɨdmagö lagpim. Anɨg gɨmim, gɨ naij gɨpim.
42 Mas ai de vós, fariseus, que dizimais a hortelã, e a arruda, e toda a hortaliça, e desprezais o juízo e o amor de Deus. Importava fazer estas coisas, e não deixar as outras.
43 “Pen kale Perisi kai, nɨŋ aij yabɨƚ gɨmim: kale marö kub yabɨƚ udnabim. Kale Juda magum gep ram gau ammim, bɨ kub mab po asɨkpal adö u nöp asɨkpim. Gasɨ kale nɨŋbim u, nɨbi bɨ iru mɨdpal aŋ gau arno, ‘Manö hag ñeb bɨ auabön e!’ gɨlö, hanɨp aij gɨnab a gɨmim, nɨŋbim.
43 Ai de vós, fariseus, que amais os primeiros assentos nas sinagogas, e as saudações nas praças.
44 Pen kale Perisi kai, nɨŋ aij yabɨƚ gɨmim: kale marö kub yabɨƚ udnabim. Nɨbi bɨ rɨmnap nɨŋöm, kalöp bɨ aij yabɨƚ a gɨpal u pen wip rɨgöl gɨpal hij naij mɨdöp mɨgan gau nɨbi bɨ nɨŋagöm adö laŋ ajpal rö mɨdpim,” a ga.
44 Ai de vós, escribas e fariseus, hipócritas! que sois como as sepulturas que não aparecem, e os homens que sobre elas andam não o sabem.
45 Jisas anɨg hagö, lo manö hag ñeb bɨ ap nɨp haga, “Manö hag ñeb bɨ, manö kƚö yabɨƚ lɨ hagpan anɨbu, hanɨp u rö nöp hag juban,” a ga.
45 E, respondendo um dos doutores da lei, disse-lhe: Mestre, quando dizes isso, também nos afrontas a nós.
46 Hageia, Jisas haga, “Pen kale lo manö hag ñeb bɨ gau, nɨŋ aij yabɨƚ gɨmim. Kale marö kub yabɨƚ udnabim. Manö kƚiñ aij hagpim u, wadɨ marö kub gau rö, nɨbi bɨ gau kalɨp gam ñɨbim u pen kalɨp mög nɨŋmim hag rau udagpim.
46 E ele lhe disse: Ai de vós também, doutores da lei, que carregais os homens com cargas difíceis de transportar, e vós mesmos nem ainda com um dos vossos dedos tocais essas cargas.
47 Pen kale lo manö hag ñeb bɨ gau, nɨŋ aij yabɨƚ gɨmim. Kale marö kub yabɨƚ udnabim. Nahai iƚaŋ kale gau hadame nöp bɨ God manö hagep bɨ gau kalɨp al pak lɨla. Pen kale God manö hagep bɨ gau wip rɨgöl kale gɨ lɨbim.
47 Ai de vós que edificais os sepulcros dos profetas, e vossos pais os mataram.
48 Gɨpim anɨbu, aij nöp pakla a gɨmim gɨpim. Nahai iƚaŋ God manö hagep bɨ gau al pak lɨla; kale pen wip rɨgöl kalɨp gɨ lɨbim.
48 Bem testificais, pois, que consentis nas obras de vossos pais; porque eles os mataram, e vós edificais os seus sepulcros.
49 Anɨb u, God gasɨ aij ke nɨŋöb u haga, ‘Bɨ manö yad hagep gau, bɨ manö aij yad ud arep gau kalɨp yunabin, pen kalɨp jɨ nɨŋöm, rɨmnap gɨ naij göm, rɨmnap böŋ nöp al pak lɨnaböl,’ a ga.
49 Por isso diz também a sabedoria de Deus: Profetas e apóstolos lhes mandarei; e eles matarão uns, e perseguirão outros;
50 Pen hadame nöp, God mɨnöŋ naböŋ iƚ i gɨ lɨnɨg ga ñɨn u rɨköm, bɨ God manö hagep gau kalɨp pör paklö auöp rö, nɨbi bɨ mɨñi mɨdpim gai i, nan naböŋ anɨbu pen udnabim.
50 Para que desta geração seja requerido o sangue de todos os profetas que, desde a fundação do mundo, foi derramado;
51 Marö anɨbu me, bɨ Ebol nɨp nöd iƚ göm al paköm, al pak dapöm, al pak dapöm, hainö Sekaraia nɨp, ka nan sabe gɨ ñeb ram raul mɨgan u lödaŋ, kabö kaƚum ud gɨla bɨd adö au i, aŋ au al pak lɨla. Kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, manö marö anɨbu magöŋhalö, nɨbi bɨ mɨñi mɨdpim gau udnabim.
51 Desde o sangue de Abel, até ao sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o templo; assim, vos digo, será requerido desta geração.
52 Pen kale lo manö hag ñeb bɨ gau, nɨŋ aij yabɨƚ gɨmim. Kale marö kub yabɨƚ udnabim. Manö aij u, gasɨ aij nɨŋeb ram raul mɨgan ajöŋ ki u kale udmim, gau pi gɨpim. Gau pi gɨpim u, nɨbi bɨ ram raul mɨgan am nɨŋun a göm gasɨ nɨŋbal gau, kalɨp pör adan magrem hag rɨkpim,” a ga.
52 Ai de vós, doutores da lei, que tirastes a chave da ciência; vós mesmos não entrastes, e impedistes os que entravam.
53 Jisas kalɨp anɨg hagöm höŋ arö nɨŋöl gɨ, lo manö hag ñeb bɨ gau abe, bɨ Perisi gau abe nɨp jɨ nɨŋöl hagla, “Manö nɨhön u hagno, pen hagö nɨŋun, nɨp dam manö kub hagun,” a göm, Jisas nɨp manö piral piral adö rɨmnap haglö ara.
53 E, dizendo-lhes ele isto, começaram os escribas e os fariseus a apertá-lo fortemente, e a fazê-lo falar acerca de muitas coisas,
54 — ausente —
54 Armando-lhe ciladas, e procurando apanhar da sua boca alguma coisa para o acusarem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.