João 13

Kobon NT (KPW_PNG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ñɨn kub Pasopa ñɨŋeb ñɨn u rol a göm, Jisas nɨŋa, Nap nɨp mɨnöŋ naböŋ iƚ i hag la ñɨn u padi ara nɨŋöm nɨpe ado gɨ Nap arep ñɨn u söl aua. Pen nɨbi bɨ nɨpe ke mɨnöŋ naböŋ iƚ i mɨdmagö lɨ mɨdöm, mɨd damöm, nɨp al pak lɨlö, umöm Nap ara.
1 Antes da festa da Páscoa, sabendo Jesus que chegara a sua hora de passar deste mundo ao Pai, como amasse os seus que estavam no mundo, até o extremo os amou.
2 Kɨjaki pen Saimon Iskariod ñɨ nɨpe Judas nɨp gasɨ ñö, Jisas nɨp aige gem damem bɨ kub gau kalɨp ñɨnabin a göm, gasɨ u nöd nöp nɨŋ pi gɨ löm, hainö hon Jisas bɨ nɨpe gau Jisas aip Pasopa nan ñɨŋnɨg asɨkno.
2 Durante a ceia, - quando o demônio já tinha lançado no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, o propósito de traí-lo -,
3 Jisas nɨpe nɨŋöb, God nɨpe nan gau magöŋhalö ud ñɨmagö adö nɨpe la. Jisas nɨŋöb, nɨpe Nap God aip mɨdöm mɨnöŋ naböŋ iƚ i apöm, mɨdöm, hainö umöm, ado gɨ Nap mɨdöp arnɨg ga.
3 sabendo Jesus que o Pai tudo lhe dera nas mãos, e que saíra de Deus e para Deus voltava,
4 Anɨb u, Jisas uraköm, waƚɨj mɨlö kub nɨpe u ud juöm, raul ap aŋ au gɨdaŋ pɨralöm,
4 levantou-se da mesa, depôs as suas vestes e, pegando duma toalha, cingiu-se com ela.
5 ñɨg rɨmnap ud cög mɨgan ap hoŋ göm, hanɨp bɨ nɨpe gau ma hon u ñɨg löl gɨ, raul pɨrala anɨbu ud ƚɨk gɨ yuöl gɨ mɨdeia.
5 Em seguida, deitou água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha com que estava cingido.
6 Jisas anɨg gɨ dam dam, Saimon Pida ma nɨpe ñɨg lɨnam, a gö, Pida nɨp haga, “Bɨ Kub. Ne ke ma yɨp u ñɨg ƚɨk gɨ yunɨg gabön?” ö ga.
6 Chegou a Simão Pedro. Mas Pedro lhe disse: Senhor, queres lavar-me os pés!...
7 Hageia, Jisas haga, “Mɨñi gabin i, ne uri nɨŋagan, pen mɨdmön hainö nɨŋnabön,” a ga.
7 Respondeu-lhe Jesus: O que faço não compreendes agora, mas compreendê-lo-ás em breve.
8 Jisas anɨg hageia, Pida haga, “Uri aka hainö gau, ma yɨp u ñɨg ƚɨk gɨ yuagnabön, wasö yabɨƚ!” a ga. Hageia, Jisas pen haga, “Ma nöp ñɨg ƚɨk gɨ yuagnabin u; bɨ yad mɨdageinabön,” a ga.
8 Disse-lhe Pedro: Jamais me lavarás os pés!... Respondeu-lhe Jesus: Se eu não tos lavar, não terás parte comigo.
9 Jisas anɨg hageia, Saimon Pida haga, “Bɨ Kub! Anɨg hagpan u, ma yɨp u nöp ñɨg ƚɨk gɨ yuagmön; ñɨmagö kɨd, nabɨc yad abe ñɨg ƚɨk gɨ yumön!” a ga.
9 Exclamou então Simão Pedro: Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Anɨg haga pen Jisas haga, “Nɨbi bɨ an ñɨg hadö paköp, bɨ anɨbu hañ romaŋ nɨpe magöŋhalö uɫ aij mɨdöp. Kuöyaŋ ñɨg pakagnab; ma kɨd u nöp ñɨg ƚɨk gɨ yunab. Kale uɫ aij mɨdpim; pen kale añɨ ap nöp uɫ aij mɨdagöp,” a ga.
10 Disse-lhe Jesus: Aquele que tomou banho não tem necessidade de lavar-se; está inteiramente puro. Ora, vós estais puros, mas nem todos!...
11 Jisas haga u, nɨp mumug nɨŋnɨg geia bɨ anɨbu nɨp hadö nɨŋa u me, nɨpe haga, “Kale añɨ ap nöp uɫ aij mɨdagöp,” a ga.
11 Pois sabia quem o havia de trair; por isso, disse: Nem todos estais puros.
12 Pen Jisas ma hanɨp u ñɨg ƚɨk gɨ yu haköm, waƚɨj ud ju la u ud rol göm, am ka nɨpe au asɨköm haga, “Kalöp ma ñɨg ƚɨk gɨ yubin manö iƚ u, nɨŋbim aka?” ga.
12 Depois de lhes lavar os pés e tomar as suas vestes, sentou-se novamente à mesa e perguntou-lhes: Sabeis o que vos fiz?
13 Anɨg hagöm Jisas haga, “Yɨp Manö Hag Ñeb Bɨ aka Bɨ Kub hagpim u, nɨŋö hagpim. Yad Manö Hag Ñeb Bɨ kale abe Bɨ Kub kale abe mɨdpin.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor, e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Anɨb u, yad Manö Hag Ñeb Bɨ kale, Bɨ Kub kale ma kalöp ñɨg ƚɨk gɨ yubin rö, kale u rö nöp pen pen ma ñɨg ƚɨk gɨ yumim, ma ñɨg ƚɨk gɨ yumim, gɨmim.
14 Logo, se eu, vosso Senhor e Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar-vos os pés uns aos outros.
15 Yad kalöp gɨpin rö u nɨŋmim, kale pen am nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp anɨg unbö rö nöp gɨmim a gem, kalöp adan aij anɨbi yambin.
15 Dei-vos o exemplo para que, como eu vos fiz, assim façais também vós.
16 Kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, bɨ wög gɨ ñeb bɨ u bɨ kub, bɨ nɨp abadöp bɨ u bɨ pro, mɨdagöp; u rö nöp bɨ manö ud arep bɨ u bɨ kub, bɨ nɨp yua u bɨ pro, mɨdagöp.
16 Em verdade, em verdade vos digo: o servo não é maior do que o seu Senhor, nem o enviado é maior do que aquele que o enviou.
17 Nagɨ aij hagajɨn nɨŋbim adö anɨbu gɨpe arö, kale mɨñ mɨñ gɨnabim.
17 Se compreenderdes estas coisas, sereis felizes, sob condição de as praticardes.
18 “‘Kale añɨ ap nöp uɫ aij mɨdagöp,’ a gajɨn u, kalöp magöŋhalö a gem hagagɨn. Pen yad kalöp bɨ yad udpin gau nɨŋ aij gɨpin. Bɨ ap yɨp mumug gɨnɨg gɨnab u, God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla rö nöp gɨnab. Manö anɨbu kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘Bɨ yad aip nan jɨm ñöl ñɨŋailo u, bɨ koƚmaƚ rö löm yɨp gɨ naij ga,’ a gɨla.
18 Não digo isso de vós todos; conheço os que escolhi, mas é preciso que se cumpra esta palavra da Escritura: Aquele que come o pão comigo levantou contra mim o seu calcanhar {Sl 40,10}.
19 Kalöp nöd, anɨg göl anɨg göl gɨnab a gem hagabin rö, hainö anɨg unbö rö nöp geinab u, ‘Yad Mɨdpin Rö Mɨdpin’ hagpin manö anɨbu manö nɨŋö, a gɨmim nɨŋ udnabim, a gem hagabin.
19 Desde já vo-lo digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, creiais e reconheçais quem sou eu.
20 “Yad kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, nɨbi bɨ yad hag yunabin gau, nɨbi bɨ an an kalɨp udnaböl gau, kalɨp nöp udagnaböl; yɨp abe udnaböl. Pen nɨbi bɨ an yɨp udnaböl gau, yɨp nöp udagnaböl; Bɨ yɨp hag yuö aunö u abe udnaböl,” a ga.
20 Em verdade, em verdade vos digo: quem recebe aquele que eu enviei recebe a mim; e quem me recebe, recebe aquele que me enviou.
21 Jisas manö anɨbu hagö, gasɨ hibur mɨdmagö nɨpe marö yabɨƚ gö, haga, “Kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, kale bɨ ap yɨp mumug gɨnab,” a ga.
21 Dito isso, Jesus ficou perturbado em seu espírito e declarou abertamente: Em verdade, em verdade vos digo: um de vós me há de trair!...
22 Anɨg hageia, hon bɨ nɨpe gau, an nɨp hagab, a gun, gasɨ mɨlö lun amgö pen pen nɨŋno.
22 Os discípulos olhavam uns para os outros, sem saber de quem falava.
23 Pen Jisas bɨ nɨpe mɨdmagö yabɨƚ lɨmɨdöp bɨ anɨbu, Jisas mɨdeia söl au asɨk mɨdeia u me,
23 Um dos discípulos, a quem Jesus amava, estava à mesa reclinado ao peito de Jesus.
24 Saimon Pida bɨ anɨbu nɨp amgö juju göm haga, “An nɨp hagab u hag nöŋ,” a ga.
24 Simão Pedro acenou-lhe para dizer-lhe: Dize-nos, de quem é que ele fala.
25 Hageia, nɨpe Jisas mɨdeia söl au ƚɨƚɨ gɨ amöm haga, “Bɨ Kub. Bɨ anɨbu bɨ an hagajan,” ö ga.
25 Reclinando-se este mesmo discípulo sobre o peito de Jesus, interrogou-o: Senhor, quem é?
26 Hageia, Jisas haga, “Yad bred kɨd i ud ñɨg kɨnaŋ yaŋ rauem nɨp ñɨnabin bɨ me u,” a ga. Anɨg hagöm, bred kɨd udöl mɨdajɨp u ñɨg acab yaŋ rauöm, ud Saimon Iskariod ñɨ nɨpe Judas nɨp ña.
26 Jesus respondeu: É aquele a quem eu der o pão embebido. Em seguida, molhou o pão e deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Judas bred kɨd u udöp magö anɨbu nöp Seden nɨpe Judas yuö aŋ nɨpe yaŋ hiɨka. Jisas Judas nɨp haga, “Nɨhön gɨnɨg gabön u, yɨŋɨd gɨ!” a ga.
27 Logo que ele o engoliu, Satanás entrou nele. Jesus disse-lhe, então: O que queres fazer, faze-o depressa.
28 Pen hon Jisas bɨ nɨpe, nɨhön gɨnɨg Judas nɨp anɨg hagab, a gun nɨŋagno.
28 Mas ninguém dos que estavam à mesa soube por que motivo lho dissera.
29 Judas nɨpe mani wadɨ u abad mɨdmɨdöp rö, hon Jisas bɨ nɨpe rɨmnap gasɨ nɨŋno, “Ne ammön Pasopa nan ñɨŋnabun rɨmnap raumön,” a göm hag yuab, a gɨ gasɨ nɨŋno; hon rɨmnap pen gasɨ nɨŋno, “Ne ammön nɨbi bɨ mani mɨdagöp gau kalɨp mani rɨmnap ñɨmön,” a göm hag yuab, a gɨ gasɨ nɨŋno.
29 Pois, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe falava: Compra aquilo de que temos necessidade para a festa. Ou: Dá alguma coisa aos pobres.
30 Pen Judas bred kɨd anɨbu udöm höŋ ara. Ram hadö sɨb ga.
30 Tendo Judas recebido o bocado de pão, apressou-se em sair. E era noite...
31 Judas höŋ ara nɨŋöm Jisas haga, “Söl mɨdöp God nɨpe gö nɨbi bɨ gau nɨŋnaböl, Bɨ Ñɨ nɨpe mailö aij ke halö mɨdöp. Pen Bɨ Ñɨ nɨpe mailö aij ke halö mɨdöp u nɨŋöm, God mailö aij nɨpe abe nɨŋnaböl.
31 Logo que Judas saiu, Jesus disse: Agora é glorificado o Filho do Homem, e Deus é glorificado nele.
32 Pen nɨbi bɨ kale Bɨ Ñɨ nɨpe nɨŋ udeinaböl u, God mailö aij unbö ke halö mɨdöp u nɨŋnaböl. Anɨb u, adɨŋ God gö nɨbi bɨ gau Bɨ Ñɨ nɨpe mailö aij unbö ke halö mɨdöp u waiö nɨŋnaböl.
32 Se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e o glorificará em breve.
33 “Ñɨ mɨdmagö yad gai i! Yad kalöp aip rapɨn mɨdageinabin. Yad areinabin, yɨp aröp gai a gɨmim yɨp uƚhai wasö nɨŋnabim. Pen Juda bɨ kub gau kalɨp hagpin rö, uri kalöp u rö nöp hagabin: yad arnabin u, kale armim rö lagöp.
33 Filhinhos meus, por um pouco apenas ainda estou convosco. Vós me haveis de procurar, mas como disse aos judeus, também vos digo agora a vós: para onde eu vou, vós não podeis ir.
34 “Pen mɨñi kalöp lo hain nɨbö ap ñabin: pen pen mɨdmagö lɨmim. Yad kalöp mɨdmagö lɨbin rö u, kale u rö nöp pen pen mɨdmagö lɨmim.
34 Dou-vos um novo mandamento: Amai-vos uns aos outros. Como eu vos tenho amado, assim também vós deveis amar-vos uns aos outros.
35 Pen pen mɨdmagö leinabim u, nɨbi bɨ gau magöŋhalö waiö nɨŋnaböl, kale bɨ yad mɨdpim,” a ga.
35 Nisto todos conhecerão que sois meus discípulos, se vos amardes uns aos outros.
36 Anɨg hageia, Saimon Pida haga, “Bɨ Kub. Gai arnɨg gabön?” ö ga. Hageia, Jisas haga, “Yad arnabin gau ne mɨñi hain nɨmön rö lagöp; pen hainö me, yɨp hain gɨnabön,” a ga.
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Jesus respondeu-lhe: Para onde vou, não podes seguir-me agora, mas seguir-me-ás mais tarde.
37 Hageia, Pida haga, “Nɨhön gɨnɨg mɨñi nöp hain gagnam? Nöp abadnabin; yɨp al pak lɨnaböl u, manö mɨdagöp,” a ga.
37 Pedro tornou a perguntar: Senhor, por que te não posso seguir agora? Darei a minha vida por ti!
38 Hageia, Jisas pen haga, “Aip umnabin a gajan manö anɨbu manö nɨŋö hagan aka? Nöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, kɨƚakɨƚ hainö wɨñ alnab; nöd nöp ij mɨhau nɨgaŋ hagnabön, ‘Yad Jisas nɨp nɨŋagpin,’ a gɨnabön,” a ga.
38 Respondeu-lhe Jesus: Darás a tua vida por mim!... Em verdade, em verdade te digo: não cantará o galo até que me negues três vezes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.