Marcos 4
Korafe NT+Psalms (KPR_TBL) vs ARIB
1 Iesu nu eredo ira, Galilee uvu da teria irira ainda betuda buvudo, sekago tuturo edo ijugusira. Ijugiri, evetu genembo digari numokena fera totorugedo vasa ganjibuseri. Aindae sedo, nu ghaka+ evada feghiri gido, ghaka+ jokáda vose anumbetiri, evetu genembo isambu buvudo uvu betuda fefetuseri.
1 Outra vez começou a ensinar à beira do mar. E reuniu-se a ele tão grande multidão que ele entrou num barco e sentou-se nele, sobre o mar; e todo o povo estava em terra junto do mar.
2 Fetetero, Iesu nemokena kasiaimi geka mendeni mendeni ijuguse, eminge sisira,
2 Então lhes ensinava muitas coisas por parábolas, e lhes dizia no seu ensino:
3 “Kote givu! Genembo eni eredo, farava veka govari dae sedo, aira vareda buvudo,
3 Ouvi: Eis que o semeador saiu a semear;
4 tuturo edo, veka giririghe budo jife jafe getira. Etiri, veka mendeni mo, begatada vosetiri, rikamanei ojighera minderi.
4 e aconteceu que, quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Veka mendeni mo, aroro etoda vosedo totoi batuno etiri, ijiimi aviri gharasa etira. Enda jo teria irae ava sedo, besisi jo bae etira.
5 Outra caiu no solo pedregoso, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 — ausente —
6 mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Veka mendeni mo, vive titifaghae ainda jokáda vosedo, viveghae dabade vitira. Ainghae vitido, vivei gaetiri dadabetira, beká jo ae etira.
7 E outra caiu entre espinhos; e cresceram os espinhos, e a sufocaram; e não deu fruto.
8 A veka mendeni mo, enda evevada vosedo vitira. Viti, beká digarigo jighira. Amo, mendeni 30, mendeni 60, a mendeni 100 avavaga jighira,” kasia evia se dotutuse,
8 Mas outras caíram em boa terra e, vingando e crescendo, davam fruto; e um grão produzia trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Iesu eminge sisira, “Kasia setena amo, dengoro jave ningi gogoghombevu!” aminge sisira.
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Natofo nu dodo isera ainda amboda, Iesu da ambo jimbi 12 nunda kokomana mendeninde dabade fera numokena kasia da tuka aindae ategi useri.
10 Quando se achou só, os que estavam ao redor dele, com os doze, interrogaram-no acerca da parábola.
11 Ategi etero, Iesu nemokena sisira, “God Afa kau nange nunda natofo+ kaifa eraira, ainda geka mendeni ava kivo usira. Ne nanda ambo jimbiri. Ava sedo, nu rea kivo usira amo, nemokena isagha saono ningi kasama aovo dae sise, seraena. O natofo mendenikena geka isambu kasiaimi ijugeraena.
11 E ele lhes disse: A vós é confiado o mistério do reino de Deus, mas aos de fora tudo se lhes diz por parábolas;
12 Aminge ijugeraena da beká mo eviri:God da Geka ava kotise kasiaimi ijugeraena,” aminge setiri dadabusira.
12 para que vendo, vejam, e não percebam; e ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam e sejam perdoados.
13 Dadabetiri, Iesu nemokena ategi usira, “Ne nangetiraimi kasia da tuka erebunevu? Amboda kotugo, na sekago kasia sarena amo, ne nange tuka kasama arevu? Avori, kasia setena, ainda tuka ava ijugaono kasama areva.
13 Disse-lhes ainda: Não percebeis esta parábola? como pois entendereis todas as parábolas?
14 Vare govari kato veka govetira amo, God da Gekari.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Veka mendeni emboro begatada vosetira, ainda tuka mo eviri. Evetu genembo mave God da Geka ningeoro Satan foa, God da Geka ningiraera ava, nenda jokáda ufena saghimbe buraira, amingori.
15 E os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que neles foi semeada.
16 Kau daba aminga ava, veka mendeni enda aroroghae aminda vosetira, ainda tuka mo eviri. Evetu genembo mave God da Geka ningido ivugaghae buraera, amingori.
16 Do mesmo modo, aqueles que foram semeados nos lugares pedregosos são os que, ouvindo a palavra, imediatamente com alegria a recebem;
17 Avata nenda dubo jokáda tumondari jo inono ae arira. Ava sedo, ne sifo tufako tumonduse iroro, dara sirorarira, o ne God da Geka tumonderaira aindae, gitofu nemokena fakarago use mema mutarera amo, ne oju use totoi gofarera.
17 mas não têm raiz em si mesmos, antes são de pouca duração; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Veka mendeni vive titifaghae ainda jokáda vosetira, ainda tuka mo eviri. Amo, evetu genembo mave God da Geka ningiraera, amingori.
18 Outros ainda são aqueles que foram semeados entre os espinhos; estes são os que ouvem a palavra;
19 Avata amboda nenda irari, reighi da gugua, a fisi da uju ava koteraera. Aimi, God da Geka gajeari, nenda tumondari da beká ava jo sirorae eraira.
19 mas os cuidados do mundo, a sedução das riquezas e a cobiça doutras coisas, entrando, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Avata veka mendeni enda eveva aminda vosetira, ainda tuka mo eviri. Evetu genembo mave God da Geka ningido bu kaifa urureoro, vitido beká jighiraira amo, 30, 60, a 100 avavaga jighiraira, amingori,” Iesu kasia ainda tuka aminge setiri nininguseri.
20 Aqueles outros que foram semeados em boa terra são os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, a trinta, a sessenta, e a cem, por um.
21 Iesu sekago kasia sisira, “Namonde jo arivo injibedo budo okia jokáda vendae eraera, o jo ghaitoi gajae eraera. Namonde, arivo isaghada jigheoro jaragheraira.
21 Disse-lhes mais: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não é antes para se colocar no velador?
22 Roera oroko jungedo irira, amboda foa isagha ari kasama arera. A roera oroko kivo etero irira, amboda isagha vironu sirurari ningarera. Kau daba aminga ava kasia resera einda beká mo, amboda kasama arera.
22 Porque nada está encoberto senão para ser manifesto; e nada foi escondido senão para vir à luz.
23 Geka setena amo, dengoro jave ningi gogoghombevu!” aminge sisira.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Aminge sise, nu sekago sisira, “Ne rea niningereva ava, kote gogoghombevu! Ne rea evetu genembokena mutareva amo, God nemokena mino kau daba ava futuse, ainda etoda mendeni bu fitido, ainghae mutarira.
24 Também lhes disse: Atendei ao que ouvis. Com a medida com que medis vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Ainda beká mo: mave God da Geka ningido, kotari eveva koteraira amo, God sonembari nu kote gogoghombarira. Avata mave God da Geka jo kotae eraira amo, God nunda kotari isambu bari dadabarira,” Iesu aminge sisira.
25 Pois ao que tem, ser-lhe-á dado; e ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
26 Iesu aminge sise, kasia eni sisira, “God da natofo nange siroreraera amo, emingori. Nu inono, genembo eni nu veka giririghe budo endada jife jafe ge dotutusira.
26 Disse também: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Dodo ainda amboda, sifo tumba ava, avido eredo ghuse deinghurureari, veka nusuka batuno edo vitiraira. Ava kau nange vitiraira ava, nu bunariri.
27 e dormisse e se levantasse de noite e de dia, e a semente brotasse e crescesse, sem ele saber como.
28 Endaimi eveva muteari, veka batuno edo, viti beká jighido safufu eraira.
28 A terra por si mesma produz fruto, primeiro a erva, depois a espiga, e por último o grão cheio na espiga.
29 Safufu eari gido, ‘Bambari da sifo buviro!’ sedo, genembo nunda saramana kakato dirigeari, ya kaiyaimi dive bamburaera. Kau daba aminga ava, evetu genembo mendeni tuturo edo, God da Geka niningurureoro, tumondari siroreari, ne foama nunda sasingu eraera,” aminge sisira.
29 Mas assim que o fruto amadurecer, logo lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Iesu kasia ika mainekena fifituse sisira, “God da natofo+ kau nange digarigo eraera ava, sari dae erena.
30 Disse ainda: A que assemelharemos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 God da natofo+ tuturo edo, nange digarigo siroreraera amo, kau ika maine da vujiimi vose batuno edo vitiraira, ainda kaugori. Maine da vuji mo, veveyako bekári. Nu jo ika mendeni da vujigo iraeri.
31 É como um grão de mostarda que, quando se semeia, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Avata vuji avavaga, genembo enii bu yama nunda vareda govari vitarira amo, nu viti vareda roera isambu darigedo mindafu beká ava edo, fafatu saredo itumu siroreari, rikamane foama nenda mogha fafatu aminda fitiraera. Kau daba aminga ava, God da natofo+ tuturo edo digarigo eraera,” aminge sisira.
32 mas, tendo sido semeado, cresce e faz-se a maior de todas as hortaliças e cria grandes ramos, de tal modo que as aves do céu podem aninhar-se à sua sombra.
33 Iesu nu kasia kau daba aimi, evetu genembokena ijugedo ghusira. Ijugurureari, ne duboi kotise, ainda tuka ava inonoda kasama aetera, ava sedo ghusira.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, conforme podiam compreender.
34 Nu natofokena kasia ainembo ijugedo ghusira. Avata ne dodo esike irureoro nunda ambo jimbide dabade anumbirise, nesuka nemokena kasia da tuka ava isagha ijugeari, ne ningido ghuseri.
34 E sem parábola não lhes falava; mas em particular explicava tudo a seus discípulos.
35 Sifo daba aminda, ungobu iri, Iesu nunda ambo jimbikena sisira, “Namonde sembi ya betu sovenida darore!”
35 Naquele dia, quando já era tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Aminga setiri, nunda ambo jimbi ghaka+ nune irisira aminda vosedo, evetu genembo anumbirisera dodo, ne sirigedo ghaka+ mendeni ainde dabade betu sovenida sembiseri.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia com ele também outros barcos.
37 Sembera, soroda buvurutero, eva yaura vovogoghae eko beká ava erorusira. Eredo, ghaka+ de rosari dae usira. Avata, Iesu nu ghaka+ ghaemboda guto gae fase aviri, nunda ambo jimbi deretero eretiri, numokena siseri, “Ijuga Kato, namonde sirivo ari dae erera emo, nangetiraimi ni kotae fase ravesi?”
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam dentro do barco, de modo que já se enchia.
38 — ausente —
38 Ele, porém, estava na popa dormindo sobre a almofada; e despertaram-no, e lhe perguntaram: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Aminge setero, nu eredo yaura bureguse kovionoghae sisira, “Dodo binono e!” aminge setiri, eva yaura tukughedo binono usira.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E cessou o vento, e fez-se grande bonança.
40 Amingetiri, nemokena sisira, “Ne redae oju etevu? Nemokena tumondari tefori!”
40 Então lhes perguntou: Por que sois assim tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Aminge setiri, ne dudukughedo tofo tofo se nininguseri, “Arie! Genemboé kau avegorai? Nune setiri, eva yaura nunda geka ningi! Ari emo, jo evetu genemboi ari da kaugo iraeri!” aminge siseri.
41 Encheram-se de grande temor, e diziam uns aos outros: Quem, porventura, é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.