Jeremias 9
Beebaa Dabu (KPG) vs ARIB
1 Au bolo dogu libogo la gi hai hualaa di monowai, gei ogu golomada gii hai di gowaa e haga hali mai nia wai, bolo gii mee au di dangidangi i di boo mo di aa, e dangidangi i agu daangada ala gu daaligi guu mmade.
1 Oxalá a minha cabeça se tornasse em águas, e os meus olhos numa fonte de lágrimas, para que eu chorasse de dia e de noite os mortos da filha do meu povo!
2 Au bolo gi iai hualaa dagu gowaa noho i lodo di anggowaa gii mee di hana ginai au, e noho i daha mo agu daangada. Digaula huogodoo la digau dee manawa dahi, digau huaidu de hagalongo.
2 Oxalá que eu tivesse no deserto uma estalagem de viandantes, para poder deixar o meu povo, e me apartar dele! porque todos eles são adúlteros, um bando de aleivosos.
3 Nia madagoaa huogodoo, gei digaula gu togomaalia e hai nadau kai tilikai. Tenua deenei hagalee e dagi go di tonu, e dagi hua go di huaidu.
3 E encurvam a língua, como se fosse o seu arco, para a mentira; fortalecem-se na terra, mas não para a verdade; porque avançam de malícia em malícia, e a mim me não conhecem, diz o Senhor.
4 Nia daangada huogodoo e noho kanakana e hai baahi gi nadau ihoo, gei tangada e mee di gana gi dono duaahina ai. Nia hagahaanau huogodoo guu hai digau halahalau dangada gadoo be Jacob, gei nia daangada huogodoo guu kai tilikai gi nadau ihoo hagaaloho.
4 Guardai-vos cada um do seu próximo, e de irmão nenhum vos fieis; porque todo irmão não faz mais do que enganar, e todo próximo anda caluniando.
5 — ausente —
5 E engana cada um a seu próximo, e nunca fala a verdade; ensinaram a sua língua a falar a mentira; andam-se cansando em praticar a iniqüidade.
6 — ausente —
6 A tua habitação está no meio do engano; pelo engano recusam-se a conhecer-me, diz o Senhor.
7 I di hai deenei, Dimaadua di Gowaa Aamua ga helekai, “Au ga hagamadammaa agu daangada gadoo be di baalanga ma ga hagamadammaa, ga hagamada digaula. Agu daangada guu hai nia mee huaidu, malaa di aha dela gaa mee di hai ko Au gi digaula?
7 Portanto assim diz o Senhor dos exércitos: Eis que eu os fundirei e os provarei; pois, de que outra maneira poderia proceder com a filha do meu povo?
8 Nia holole digaula e koia e gaa huoloo be di ngudu taalo, digaula e helekai tilikai i nia madagoaa huogodoo. Digau huogodoo e leelee haga humalia gi digau i nadau baahi, malaa, digaula e halahala di nadau hai dela e hele digaula.
8 uma flecha mortífera é a língua deles; fala engano; com a sua boca fala cada um de paz com o seu próximo, mas no coração arma-lhe ciladas.
9 E hai behee, Au hagalee ga hagaduadua digaula i nadau hai aanei? Au hagalee e tala di hui o nnangahaihai huaidu beenei ang gi tenua dela nogo hai nia mee beenei? Ma ko Au go Dimaadua ne helekai.”
9 Não hei de castigá-los por estas coisas? diz o Senhor; ou não me vingarei de uma nação tal como esta?
10 Jeremiah ga helekai, “Au ga manawa gee gi nia gonduu, gei ga dangidangi i dogu mmada gi nia gowaa haangai manu, idimaa ma gu maangoo, deai tangada e hana laalaa ai. Gu de longono labelaa nia lee o nia kau mono siibi; nia manu mamaangi mono manu hongo henua guu hula gi daha.”
10 Pelos montes levantai choro e pranto, e pelas pastagens do deserto lamentação; porque já estão queimadas, de modo que ninguém passa por elas; nem se ouve mugido de gado; desde as aves dos céus até os animais, fugiram e se foram.
11 Dimaadua ga helekai, “Au gaa hai di waahale o Jerusalem gi mooho gi lala, gaa hai di gowaa e noho ai nia manu lodo geinga ‘jackal’, gei nia waahale o Judah gaa hai di anggowaa, ga deai digau e noho i golo ai.”
11 E farei de Jerusalém montões de pedras, morada de chacais, e das cidades de Judá farei uma desolação, de sorte que fiquem sem habitantes.
12 Gei au ga heeu, “Meenei Dimaadua, ma e aha dela tenua deenei gu mooho, gei gu maangoo gadoo be di anggowaa, gei nia daangada e hula laalaa ai? Ma koai dela e kabemee di haga modongoohia aga di mee deenei? Ma koai dela ne helekai ginai Goe bolo gi haga modongoohia ina gi digau ala i golo?”
12 Quem é o homem sábio, que entenda isto? e a quem falou a boca do Senhor, para que o possa anunciar? Por que razão pereceu a terra, e se queimou como um deserto, de sorte que ninguém passa por ela?
13 Dimaadua ga helekai, “Di mee deenei ne gila aga, idimaa, agu daangada guu kili gi daha agu helekai ala ne aago gi digaula. Digaula gu de hagalongo mai gi di Au ge hagalee haga kila aga agu helekai.
13 E diz o Senhor: porque deixaram a minha lei, que lhes pus diante, e não deram ouvidos à minha voz, nem andaram nela,
14 Digaula guu lodo hamaaloo nadau manawa ge gu daumaha ang gi nia balu ada o Baal, gadoo be di hai o nadau maadua mmaadua ne aago ang gi digaula.
14 antes andaram obstinadamente segundo o seu próprio coração, e após baalins, como lhes ensinaram os seus pais.
15 Malaa, goodou gi hagalongo be di maa di aha dela gaa hai ko Au, go Yihowah di Gowaa Aamua, dela go di God o Israel. Au gaa wanga gi agu daangada nia laagau mmala gi geina mono wai poisin gi inumia.
15 Portanto assim diz o Senhor dos exércitos, Deus de Israel: Eis que darei de comer losna a este povo, e lhe darei a beber água de fel.
16 Au gaa hai digaula gi lellele dagidahi gi nia guongo ala digi iloo ai e ginaadou mo nadau maadua mmaadua, gei Au ga hagau mai labelaa nia gau dauwa gi daaligidia digaula.”
16 Também os espalharei por entre nações que nem eles nem seus pais conheceram; e mandarei a espada após eles, até que venha a consumi-los.
17 Dimaadua di Gowaa Aamua ga helekai, “Goodou gi hagabaubau be di maa di aha dela e hai! Goodou gi gahia mai nia ahina ala koia e iloo di daahili i tangada made.”
17 Assim diz o Senhor dos exércitos: Considerai, e chamai as carpideiras, para que venham; e mandai procurar mulheres hábeis, para que venham também;
18 Gei ogo nia daangada ga helekai, “Goodou helekai gi digaula gi hagalimalima gi lloomoi, e huwa nadau daahili i di manawa gee mai gi gimaadou, gaa dae loo gi madau golomada gaa honu wai dangi.”
18 e se apressem, e levantem o seu lamento sobre nós, para que se desfaçam em lágrimas os nossos olhos, e as nossas pálpebras destilem águas.
19 Goodou gi hagalongo gi nia lee o digau ala e tangitangi i Zion, ala e hai boloo, “Gidaadou gu huaidu huoloo mai gi gidaadou! Gidaadou guu noho i lodo di haga langaadia damanaiee! Gidaadou e hai gi hagatanga gi daha mo tadau henua. Tadau hale gu mooho gi lala.”
19 Porque uma voz de pranto se ouviu de Sião: Como estamos arruinados! Estamos mui envergonhados, por termos deixado a terra, e por terem eles transtornado as nossas moradas.
20 Gei au ga helekai, “Goodou go nia ahina, goodou gi hagalongo gi humalia gi nia helekai Dimaadua ala gaa hai adu gi goodou. Aago ina godou dama ahina di hai o nadau manawa gee, gei aago ina labelaa gi godou ihoo hagaaloho nia daahili manawa gee.
20 Contudo ouvi, vós, mulheres, a palavra do Senhor, e recebam os vossos ouvidos a palavra da sua boca; e ensinai a vossas filhas o pranto, e cada uma à sua vizinha a lamentação.
21 Idimaa di made la gu ulu mai gi lodo tadau hale mai i nia bontai lligi, gei gu ulu mai gi tadau hale aamua. Di made gu daaligi gi daha nia damagiigi ala i hongo nia ala, mo nia dama daane mmaadua ala i lodo nia gowaa huihui mee.
21 Pois a morte subiu pelas nossas janelas, e entrou em nossos palácios, para exterminar das ruas as crianças, e das praças os mancebos.
22 Nnuaidina gau mmade gu mmoemmoe i nia gowaa huogodoo, gadoo be nia duudae manu i lodo di hadagee, gadoo be nia huwa laagau dubu ala gu diiagi go digau hadi huwa laagau. Aanei nnelekai Dimaadua dela ne hagi mai bolo au gi hagi adu gi goodou.”
22 Fala: Assim diz o Senhor: Até os cadáveres dos homens cairão como esterco sobre a face do campo, e como gavela atrás do segador, e não há quem a recolha.
23 Dimaadua ga helekai, “Goodou ala e kabemee, goodou hudee hai bolo goodou digau e iloo nia mee. Gei ogo digau ala e maaloo, goodou hudee hai bolo goodou digau e maaloo. Gei ogo digau ala e maluagina, goodou hudee hai bolo goodou digau e maluagina.
23 Assim diz o Senhor: Não se glorie o sábio na sua sabedoria, nem se glorie o forte na sua força; não se glorie o rico nas suas riquezas;
24 Maa iai tangada ga hagaamu ia gi di mee, ia gi helekai bolo ia e iloo ia Au, gei e modongoohia ia Au, idimaa, dogu aloho le e hana hua beelaa, gei Au e hai go nia mee ala e madammaa gei e donu. Aanei agu mee ala e manawa tene ginai Au. Ma ko Au go Dimaadua ne helekai.”
24 mas o que se gloriar, glorie-se nisto: em entender, e em me conhecer, que eu sou o Senhor, que faço benevolência, juízo e justiça na terra; porque destas coisas me agrado, diz o Senhor.
25 — ausente —
25 Eis que vêm dias, diz o Senhor, em que castigarei a todo circuncidado pela sua incircuncisão:
26 — ausente —
26 ao Egito, a Judá e a Edom, aos filhos de Amom e a Moabe, e a todos os que cortam os cantos da sua cabeleira e habitam no deserto; pois todas as nações são incircuncisas, e toda a casa de Israel é incircuncisa de coração.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.