Jonas 1
Beebaa Dabu (KPG) vs ARC
1 Dahi laangi hua, Dimaadua ga helekai gi Jonah, tama daane Amittai,
1 E veio a palavra do Senhor a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 “Hana gi Nineveh di waahale damana. Hagi anga gi digaula bolo Au gu longono e Au nia huaidu digau o di waahale deelaa.”
2 Levanta-te, vai à grande cidade de Nínive e clama contra ela, porque a sua malícia subiu até mim.
3 Gei ogo Jonah gaa hana gaa lele gi tuai gowaa hagammuni i Dimaadua. Mee gaa hana gi Joppa, ga gidee ia di wagabaalii i golo, dela belee hana gi Spain. Mee gaa hui dono paases, gaa hana i di wagabaalii belee lele hagammuni i Dimaadua.
3 E Jonas se levantou para fugir de diante da face do Senhor para Társis; e, descendo a Jope, achou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem e desceu para dentro dele, para ir com eles para Társis, de diante da face do Senhor .
4 Dimaadua ga hagabagibagia di moana, di madangi gu damanaiee, guu gono maaloo dangihi huoloo gaa hidi ai digau o di wagabaalii, guu hai bolo di wagabaalii la ga mooho.
4 Mas o Senhor mandou ao mar um grande vento, e fez-se no mar uma grande tempestade, e o navio estava para quebrar-se.
5 Digau o di wagabaalii huogodoo gu mmaadagu huoloo, tangada nei mo tangada nei ga gahigahi dono god bolo gi hagamaamaa ina ginaadou. Digaula gaa kili gi daha nia goloo di wagabaalii bolo gi maamaa di waga. Di madagoaa nia mee aanei ne hai, Jonah guu hana gi lala guu kii danu mmoe i lodo di wagabaalii.
5 Então, temeram os marinheiros, e clamava cada um ao seu deus, e lançavam no mar as fazendas que estavam no navio, para o aliviarem do seu peso; Jonas, porém, desceu aos lugares do porão, e se deitou, e dormia um profundo sono.
6 Di gaabinu di wagabaalii ga gidee ia a mee i golo, ga helekai gi mee, “E hai behee? Goe e mee di kii? Nnoinua, dangi anga gi doo God gi hagamaamaa ina gidaadou. Holongo Mee ga dumaalia mai gi gidaadou gi dee mmade.”
6 E o mestre do navio chegou-se a ele e disse-lhe: Que tens, dormente? Levanta-te, invoca o teu Deus; talvez assim Deus se lembre de nós para que não pereçamos.
7 Digau o di wagabaalii ga helekai i nadau mehanga, “Gidaadou ga hudihudi i tadau mehanga be di ma koai dela ne hidi ai di haingadaa deenei.” Digaula ga hudihudi, gaa gida bolo ma go Jonah.
7 E dizia cada um ao seu companheiro: Vinde, e lancemos sortes, para que saibamos por que causa nos sobreveio este mal. E lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Digaula ga helekai gi mee, “Dumaalia, hagia mai gi gimaadou be di ma koai dela ne hidi ai di haingadaa deenei? Goe tangada e hai dau aha? Goe ne hanimoi i hee? Goe tangada o hee? Dehee do henua?”
8 Então, lhe disseram: Declara-nos tu, agora, por que razão nos sobreveio este mal. Que ocupação é a tua? E donde vens? Qual é a tua terra? E de que povo és tu?
9 Jonah ga helekai gi digaula, “Au tangada Hebrew. Au e daumaha gi Yihowah, go di God o di langi dela ne hai di moana mo nnenua.”
9 E ele lhes disse: Eu sou hebreu e temo ao Senhor , o Deus do céu, que fez o mar e a terra seca.
10 Gei mee ga haga modongoohia ang gi digaula dono lele hagammuni i Dimaadua.
10 Então, os homens se encheram de grande temor e lhe disseram: Por que fizeste tu isso? Pois sabiam os homens que fugia de diante do Senhor , porque ele lho tinha declarado.
11 Di madangi gu damanaiee huoloo, malaa, digau o di wagabaalii ga heeu gi Jonah, “Ma di aha dela e hai go gimaadou adu gi di goe gei di madangi la gaa kila?”
11 E disseram-lhe: Que te faremos nós, para que o mar se acalme? Por que o mar se elevava e engrossava cada vez mais.
12 Jonah ga helekai gi digaula, “Goodou taiaga ina au, hudua gi lodo di moana, gei di madangi gaa kila. Au gu iloo bolo ma ko au dela ne hidi ai goodou gaa tale gi di madangi deenei.”
12 E ele lhes disse: Levantai-me e lançai-me ao mar, e o mar se aquietará; porque eu sei que, por minha causa, vos sobreveio esta grande tempestade.
13 Gei ogo digau di wagabaalii gu hagamahi belee aalo gi hoohoo gi tongo tai, gei di maa e deemee i di madangi e gono huoloo.
13 Entretanto, os homens remavam, esforçando-se por alcançar a terra, mas não podiam, porquanto o mar se ia embravecendo cada vez mais contra eles.
14 Gei digaula ga dangidangi gi Dimaadua, ga helekai, “Meenei Dimaadua, gimaadou e dangidangi adu bolo gi hudee hagaduadua ina gimaadou gii mmade i di madau daaligi taane deenei gii made! Ma Kooe hua, meenei Dimaadua, dela ne gaamai gi gimaadou di haingadaa deenei, ma Kooe dela ne hai nia hagadilinga mee aanei.”
14 Então, clamaram ao Senhor e disseram: Ah! Senhor ! Nós te rogamos! Não pereçamos por causa da vida deste homem, e não ponhas sobre nós o sangue inocente; porque tu, Senhor , fizeste como te aprouve.
15 Malaa, digaula ga taiaga a Jonah gaa hudu gi lodo tai, malaa, i di madagoaa hua deelaa, di tai gu limalima hua, gu bapaba.
15 E levantaram Jonas e o lançaram ao mar; e cessou o mar da sua fúria.
16 Di mee deenei ne hai gaa hidi ai digau di wagabaalii gu mmaadagu huoloo i Dimaadua, gaa hai di nadau tigidaumaha, e hai di nadau hagababa bolo ginaadou ga hai hegau gi Mee.
16 Temeram, pois, estes homens ao Senhor com grande temor; e ofereceram sacrifícios ao Senhor e fizeram votos.
17 Gei ogo Dimaadua ga hagau mai dana iga damanaiee, gaa holo a Jonah. Gei ogo Jonah guu noho i lodo tinae o di iga deelaa i nia laangi e dolu ge dolu boo.
17 Deparou, pois, o Senhor um grande peixe, para que tragasse a Jonas; e esteve Jonas três dias e três noites nas entranhas do peixe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.