Gênesis 24

Beebaa Dabu (KPG) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Abraham gu madumadua, gei Dimaadua gu haga maluagina a mee i ana mee huogodoo ala e hai.
1 Ora, Abraão era já velho e de idade avançada; e em tudo o Senhor o havia abençoado.
2 Mee ga helekai gi dana dangada hai hegau dela madua, dela e dagi ana mee huogodoo, boloo, “Dugu ina doo lima i mehanga ogu gadawae, heia dau hagamodudahi.
2 E disse Abraão ao seu servo, o mais antigo da casa, que tinha o governo sobre tudo o que possuía: Põe a tua mão debaixo da minha coxa,
3 Au e hiihai bolo goe gi heia dau hagamodudahi i di ingoo o Yihowah, di God o di langi mo henuailala, bolo goe hagalee hilihili dau ahina e hai di lodo dagu dama daane i lodo digau Canaan ala i ginei.
3 para que eu te faça jurar pelo Senhor, Deus do céu e da terra, que não tomarás para meu filho mulher dentre as filhas dos cananeus, no meio dos quais eu habito;
4 Goe hana gi muli gi tenua dela ne haanau iei au, e laha mai dau ahina dela e hai di lodo dagu dama daane go Isaac mai i lodo ogu gau ala i golo.”
4 mas que irás à minha terra e à minha parentela, e dali tomarás mulher para meu filho Isaque.
5 Gei tangada hai hegau ga heeu, “Dolomaa tama ahina la ga de hiihai di diiagi dono guongo, ga hagalee hanimoi i ogu muli gi tenua deenei. Au ga hagau dau dama daane la gi tenua dela ne hanimoi iei goe?”
5 Perguntou-lhe o servo: Se porventura a mulher não quiser seguir-me a esta terra, farei, então, tornar teu filho à terra donde saíste?
6 Abraham ga helekai, “Heia gi humalia gi dee lahi hua dagu dama daane la gi golo.
6 Respondeu-lhe Abraão: Guarda-te de fazeres tornar para lá meu filho.
7 Yihowah go di God o di langi ne laha mai au gi daha mo di guongo o dogu damana mo di gowaa o ogu gau. Mee guu hai dana hagababa hagahumalia mai gi di au bolo Ia gaa wanga tenua deenei gi dogu hagadili. Mee ga hagau dana dangada di langi i oo mua gii mee di laha mai dau ahina e hai di lodo dagu dama daane.
7 O Senhor, Deus do céu, que me tirou da casa de meu pai e da terra da minha parentela, e que me falou, e que me jurou, dizendo: À tua o semente darei esta terra; ele enviará o seu anjo diante de si, para que tomes de lá mulher para meu filho.
8 Tama ahina ma ga de hiihai di hanimoi i oo muli, gei goe gu i daha mo di hagababa deenei. Gei goe hude lahia dagu dama daane gi golo.”
8 Se a mulher, porém, não quiser seguir-te, serás livre deste meu juramento; somente não farás meu filho tornar para lá.
9 Gei tangada hai hegau gaa dugu dono lima gi mehanga nia gadawae o Abraham go dono dagi, gaa hai dana hagababa hagamodudahi bolo ia gaa hai nia mee a Abraham ala guu hai ang gi deia.
9 Então pôs o servo a sua mão debaixo da coxa de Abraão seu senhor, e jurou-lhe sobre este negócio.
10 Tangada hai hegau dela e dagi nia goloo Abraham, ga hagatogomaalia ana ‘camel’ madangaholu i nia manu o dono dagi go Abraham, gaa hana gi di waahale dela nogo noho ai a Nahor i bahi i ngeia Mesopotamia.
10 Tomou, pois, o servo dez dos camelos do seu senhor, porquanto todos os bens de seu senhor estavam em sua mão; e, partindo, foi para a Mesopotâmia, à cidade de Naor.
11 Mee ne dau i golo, gei mee gaa hai nia ‘camel’ gi togo iha gi lala i baahi di monowai geli i daha mo di waahale deelaa. Hiahi ia di mee, la di madagoaa nia ahina e loomoi e kae nadau wai.
11 Fez ajoelhar os camelos fora da cidade, junto ao poço de água, pela tarde, à hora em que as mulheres saíam a tirar água.
12 Mee ga dalodalo, “Meenei Yihowah, di God o dogu dagi go Abraham, gaamai dogu haadanga lamalia dangi nei, gei daahia dau hagababa dela ne hai ang gi dogu dagi.
12 E disse: Ó Senhor, Deus de meu senhor Abraão, dá-me hoje, peço-te, bom êxito, e usa de benevolência para com o meu senhor Abraão.
13 Deenei au i di monowai geli dela e lolloomoi ginai nia ahina o di waahale deenei, e lloomoi ginai e kae nadau wai.
13 Eis que eu estou em pé junto à fonte, e as filhas dos homens desta cidade vêm saindo para tirar água;
14 Au ga helekai gi tei digaula boloo, ‘Hudee heheia mua, dugu eia dau loloaabi mo di dumaalia mai gi di au, au e inu.’ Maa mee ga helekai boloo, ‘Inu, gei au ga gaamai labelaa agu wai gi au “camel”,’ gei au ga iloo bolo ma go mee dela guu dongo Kooe bolo e hai di lodo dau dama hai hegau go Isaac. Ma gaa hai beenei, gei au ga iloo bolo Goe gu daahi dau hagababa ang gi dogu dagi.”
14 faze, pois, que a donzela a quem eu disser: Abaixa o teu cântaro, peço-te, para que eu beba; e ela responder: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos; seja aquela que designaste para o teu servo Isaque. Assim conhecerei que usaste de benevolência para com o meu senhor.
15 Mua dana haga lawa dana dalodalo, gei Rebecca gaa dau mo dana loloaabi i hongo dono bakau. Mee go tama ahina Bethuel, tama ni tuaahina daane Abraham go Nahor mo dono lodo go Milcah.
15 Antes que ele acabasse de falar, eis que Rebeca, filha de Betuel, filho de Milca, mulher de Naor, irmão de Abraão, saía com o seu cântaro sobre o ombro.
16 Mee tama ahina madanga huoloo, ge digi hai di huaidu, ge madammaa. Mee ne hana gi di monowai i lala, gaa udu dana loloaabi wai, ga hanaga.
16 A donzela era muito formosa à vista, virgem, a quem varão não havia conhecido; ela desceu à fonte, encheu o seu cântaro e subiu.
17 Tangada hai hegau gaa lele gi mee, ga helekai, “Hudee heheia mua, heia au gi inu nia wai i dau loloaabi.”
17 Então o servo correu-lhe ao encontro, e disse: Deixa-me beber, peço-te, um pouco de água do teu cântaro.
18 Gei mee ga helekai, “Meenei, inu,” mo di dugu ia dana loloaabi i dono bakau, ga daahi gi mee, gei mee ga inu.
18 Respondeu ela: Bebe, meu senhor. Então com presteza abaixou o seu cântaro sobre a mão e deu-lhe de beber.
19 Mee dela ne lawa, gei di ahina ga helekai, “Au ga huai aga labelaa agu wai gi au ‘camel’, gaa hai digaula gi inu huogodoo i nadau mee ala e hiihai ginai.”
19 E quando acabou de lhe dar de beber, disse: Tirarei também água para os teus camelos, até que acabem de beber.
20 Gei mee ga haga inu hagalimalima nia ‘camel’ a maa, gaa lele labelaa gi di monowai e gowaga labelaa ana wai gaa dae loo gi nia ‘camel’ la gu inu huogodoo.
20 Também com presteza despejou o seu cântaro no bebedouro e, correndo outra vez ao poço, tirou água para todos os camelos dele.
21 Gei taane le e daumada a mee dee muu, e mmada be Dimaadua gu hagagila humalia dono hanimoi.
21 E o homem a contemplava atentamente, em silêncio, para saber se o Senhor havia tornado próspera a sua jornada, ou não.
22 Di madagoaa nia ‘camel’ la guu lawa di inu, gei taane ga dahi aga dana buulei goolo hui ngadaa, gaa wanga gi di uhi o maa, ge nia duu lima goolo e lua, gaa wanga gi nia lima o maa.
22 Depois que os camelos acabaram de beber, tomou o homem um pendente de ouro, de meio siclo de peso, e duas pulseiras para as mãos dela, do peso de dez siclos de ouro;
23 Gei mee ga helekai, “Hudee heheia mua, hagia mai be do damana la go ai, gei di maa e oo i baahi o mee e kii ai gimaadou mo ogu ihoo ma ga boo nei?”
23 e perguntou: De quem és filha? dize-mo, peço-te. Há lugar em casa de teu pai para nós pousarmos?
24 Tama ahina ga helekai, “Dogu damana la go Bethuel, go tama daane Nahor mo Milcah.
24 Ela lhe respondeu: Eu sou filha de Betuel, filho de Milca, o qual ela deu a Naor.
25 Gei di maa e logo hua nia geinga mono mee haangai manu i di madau hale, gei e oo hua di gowaa e noho ai goodou.”
25 Disse-lhe mais: Temos palha e forragem bastante, e lugar para pousar.
26 Gei taane la ga dogoduli iha gi lala ga daumaha gi Dimaadua,
26 Então inclinou-se o homem e adorou ao Senhor;
27 mo di helekai, “Au e hagaamu Dimaadua, go di God o dogu dagi go Abraham, dela nogo daahi dana hagababa dela ne hai ang gi dogu dagi. Dimaadua gu dugu mai au gii hana haga huudonu gi nia gau o dogu dagi.”
27 e disse: Bendito seja o Senhor Deus de meu senhor Abraão, que não retirou do meu senhor a sua benevolência e a sua verdade; quanto a mim, o Senhor me guiou no caminho à casa dos irmãos de meu senhor.
28 Tama ahina deelaa gaa lele gi di hale dono dinana, ga hagi anga gi mee nia mee ala ne hai huogodoo.
28 A donzela correu, e relatou estas coisas aos da casa de sua mãe.
29 Gei Rebecca dono duaahina daane go Laban. Gei Laban gaa lele gi di malaelae belee hana gi di gowaa dela e iai tangada hai hegau Abraham.
29 Ora, Rebeca tinha um irmão, cujo nome era Labão, o qual saiu correndo ao encontro daquele homem até a fonte;
30 Laban gu gidee ia di buulei uhi mo nia duu lima ala e ulu ai dono duaahina ahina, gei gu hagalongo gi Rebecca e hai nia helekai taane ne hai ang gi deia, gei Laban gaa hana gi tangada hai hegau Abraham dela e duu i baahi ana ‘camel’ i di monowai geli,
30 porquanto tinha visto o pendente, e as pulseiras sobre as mãos de sua irmã, e ouvido as palavras de sua irmã Rebeca, que dizia: Assim me falou aquele homem; e foi ter com o homem, que estava em pé junto aos camelos ao lado da fonte.
31 ga helekai, “Hanimoi i ogu muli, gaa hula. Goe go taane dela ne haga maluagina go Dimaadua. Goe e duu i ginei eiaha? Au dagu ruum gu togomaalia adu gi di goe i lodo dogu hale, gei iai di gowaa i golo e dugu ai au ‘camel’.”
31 E disse: Entra, bendito do Senhor; por que estás aqui fora? pois eu já preparei a casa, e lugar para os camelos.
32 Gei taane gaa hana gi lodo di hale, gei Laban gaa dugu gi lala nia goloo o nia ‘camel’, gaa wanga nadau lau laagau mono mee haangai manu gi digaula. Gaa lawa ga gaamai ana wai gi tangada hai hegau Abraham mo ono ehoo e tono nadau wae.
32 Então veio o homem à casa, e desarreou os camelos; deram palha e forragem para os camelos e água para lavar os pés dele e dos homens que estavam com ele.
33 Di madagoaa nia meegai ala ne gaamai, gei taane ga helekai, “Au hagalee miami, ga miami laa i muli agu helekai ala belee hai.”
33 Depois puseram comida diante dele. Ele, porém, disse: Não comerei, até que tenha exposto a minha incumbência. Respondeu-lhe Labão: Fala.
34 Mee ga helekai, “Au tangada hai hegau ni Abraham.
34 Então disse: Eu sou o servo de Abraão.
35 Dimaadua gu haga maluagina dogu dagi guu hai a mee gii hai tangada maluagina. Mee guu wanga ana llongo siibi mo kuudi, nia kau, silber, goolo, mo ana hege ahina mo daane, nia ‘camel’ mono ‘donkey’.
35 O Senhor tem abençoado muito ao meu senhor, o qual se tem engrandecido; deu-lhe rebanhos e gado, prata e ouro, escravos e escravas, camelos e jumentos.
36 Sarah go di lodo dogu dagi ne haanau dana dama daane, gei mee gu madua, gei dogu dagi guu wanga ana mee huogodoo nogo hai mee ginai la gi mee.
36 E Sara, a mulher do meu senhor, mesmo depois, de velha deu um filho a meu senhor; e o pai lhe deu todos os seus bens.
37 Dogu dagi ne hai au gii hai dagu hagababa hagamodudahi, bolo au e hagalongo ang gi dana helekai hagalabagau. Mee ne helekai, ‘Hudee hilihilia dau ahina i tenua go Canaan belee hai di lodo dagu dama daane.
37 Ora, o meu senhor me fez jurar, dizendo: Não tomarás mulher para meu filho das filhas dos cananeus, em cuja terra habito;
38 Goe e hana gi di madawaawa o dogu damana, mo ogu gau, ga hilihili di lodo o dagu dama daane.’
38 irás, porém, à casa de meu pai, e à minha parentela, e tomarás mulher para meu filho.
39 Gei au ga heeu gi dogu dagi, ‘Ma e hai behee maa di ahina la ga hagalee hanimoi i ogu muli?’
39 Então respondi ao meu senhor: Porventura não me seguirá a mulher.
40 Gei mee ga helekai, ‘Dimaadua dela koia e hagalongo ginai au i nia madagoaa huogodoo, ga hagau dana dangada di langi dalia goe, gaa hai goe gi haadanga lamalia. Goe ga laha mai di lodo dagu dama daane mai i ogu gau donu, mai di hale o dogu damana.
40 Ao que ele me disse: O Senhor, em cuja presença tenho andado, enviará o seu anjo contigo, e prosperará o teu caminho; e da minha parentela e da casa de meu pai tomarás mulher para meu filho;
41 Ma di ala hua e dahi deenei dela e hai goe gi mehede gi daha mo dau hagababa hagamodudahi: Maa goe gaa hana gi ogu gau gei digaula ga dumaanga, gei goe gu mehede.’
41 então serás livre do meu juramento, quando chegares à minha parentela; e se não te derem, livre serás do meu juramento.
42 “Dogu hanimoi gi di monowai geli dangi nei, gei au ga dalodalo boloo, ‘Meenei Yihowah go di God o dogu dagi go Abraham, hudee heheia mua, gaamai dogu haadanga lamalia i agu mee ala e hai.
42 E hoje cheguei à fonte, e disse: Senhor, Deus de meu senhor Abraão, se é que agora prosperas o meu caminho, o qual venho seguindo,
43 Deenei au i di monowai geli. Maa iai tama ahina gu hanimoi belee kae ana wai, gei au ga helekai gi mee bolo au e inu i dana loloaabi wai,
43 eis que estou junto à fonte; faze, pois, que a donzela que sair para tirar água, a quem eu disser: Dá-me, peço-te, de beber um pouco de água do teu cântaro,
44 gei mee gu hiihai gei gu gaamai labelaa ana wai gi agu ‘camel’, deelaa laa go mee dela gu hilihili Kooe bolo dela di lodo o tama daane o dogu dagi.’
44 e ela me responder: Bebe tu, e também tirarei água para os teus camelos; seja a mulher que o Senhor designou para o filho de meu senhor.
45 I mua di haga lawa dagu dalodalo dee muu, Rebecca ga haneia mo dana loloaabi i hongo dono bakau gaa hana gi lala gi di monowai e huai ana wai, gei au ga helekai gi mee, ‘Hudee heheia mua, gaamai hunu wai e inu.’
45 Ora, antes que eu acabasse de falar no meu coração, eis que Rebeca saía com o seu cântaro sobre o ombro, desceu à fonte e tirou água; e eu lhe disse: Dá-me de beber, peço-te.
46 Gei mee gu limalima hua gu dugu iha dana loloaabi i dono bakau mo di helekai, ‘Inu, gei au ga haga inu labelaa au ‘camel’.’ Malaa, au ga inu, gei mee ga haga inu agu ‘camel’.
46 E ela, com presteza, abaixou o seu cântaro do ombro, e disse: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos; assim bebi, e ela deu também de beber aos camelos.
47 Au ga heeu gi mee, ‘Do damana la go ai?’ Gei mee ga helekai, ‘Dogu damana la go Bethuel, go tama daane a Nahor mo Milcah.’ Gei au gaa wanga dagu buulei goolo gi di uhi o maa mono duu lima gi ono lima.
47 Então lhe perguntei: De quem és filha? E ela disse: Filha de Betuel, filho de Naor, que Milca lhe deu. Então eu lhe pus o pendente no nariz e as pulseiras sobre as mãos;
48 Gei au ga dogoduli gi lala ga daumaha gi Dimaadua. Au e hagaamu Dimaadua go di God o dogu dagi go Abraham dela ne lahi haga huudonu au gi nia gau o dogu dagi, dela gu gidee au tama ahina ang gi tama daane o dogu dagi.
48 e, inclinando-me, adorei e bendisse ao Senhor, Deus do meu senhor Abraão, que me havia conduzido pelo caminho direito para tomar para seu filho a filha do irmão do meu senhor.
49 Dolomeenei, helekai mai be maa goolua e haga gila di gulu waawa ang gi dogu dagi, ge e hai a mee hagahumalia, gei goolua ga dumaalia. Be maa e deeai, gei goolua gi helekai haga huudonu gi iloo eau be dehee dagu hai gaa hai.”
49 Agora, pois, se vós haveis de usar de benevolência e de verdade para com o meu senhor, declarai-mo; e se não, também mo declarai, para que eu vá ou para a direita ou para a esquerda.
50 Laban mo Bethuel ga helekai, “Idimaa di mee deenei ne hai mai i baahi Dimaadua, gei di maa hagalee go gimaua belee hai di mau hiihai.
50 Então responderam Labão e Betuel: Do Senhor procede este negócio; nós não podemos falar-te mal ou bem.
51 Deenei Rebecca, lahia a mee, hula. Heia a mee gii hai di lodo ni tama daane o doo dagi gii hai be nia helekai a Dimaadua ne hai.”
51 Eis que Rebeca está diante de ti, toma-a e vai-te; seja ela a mulher do filho de teu senhor, como tem dito o Senhor.
52 Tangada hai hegau Abraham deenei ne longono ia telekai deenei, gei mee gu bala loo gi lala gu daumaha gi Dimaadua.
52 Quando o servo de Abraão ouviu as palavras deles, prostrou-se em terra diante do Senhor:
53 Gei mee gaa dugu mai gi daha ana goloo gahu mono silber mono hadu hagalabagau, gaa wanga gi Rebecca, gei mee guu wanga ana wanga dehuia hui ngadaa gi tuaahina daane o maa mo tinana o maa.
53 e tirou o servo jóias de prata, e jóias de ouro, e vestidos, e deu-os a Rebeca; também deu coisas preciosas a seu irmão e a sua mãe.
54 Tangada hai hegau Abraham mono daane ala i baahi o mee ga miami gei ga inu, gaa kii boo i golo. Digaula ga aala aga luada, gei mee ga helekai, “Dugua mai au gii hana labelaa gi dogu dagi.”
54 Então comeram e beberam, ele e os homens que com ele estavam, e passaram a noite. Quando se levantaram de manhã, disse o servo: Deixai-me ir a meu senhor.
55 Gei ogo tuaahina daane o Rebecca mo tinana o maa ga helekai, “Dugu ina ang gi tama ahina gii noho i madau baahi i tabu e dahi be nia laangi madangaholu, nomuli gei mee gaa hana.”
55 Disseram o irmão e a mãe da donzela: Fique ela conosco alguns dias, pelo menos dez dias; e depois irá.
56 Gei mee ga helekai, “Hudee dugua gimaadou gii noho. Dimaadua guu hai dogu holongo nei gii gila humalia, dugua mai au gii hana gi dogu dagi.”
56 Ele, porém, lhes respondeu: Não me detenhas, visto que o Senhor me tem prosperado o caminho; deixai-me partir, para que eu volte a meu senhor.
57 Gei meemaa ga helekai, “Gahigahia malaa tama ahina gi hagalongo gidaadou be mee e helekai bolo aha.”
57 Disseram-lhe: chamaremos a donzela, e perguntaremos a ela mesma.
58 Gei digaula ga gahi mai Rebecca, ga heeu, “Goe e hiihai e hana i muli taane deenei?”
58 Chamaram, pois, a Rebeca, e lhe perguntaram: Irás tu com este homem; Respondeu ela: Irei.
59 Gei meemaa gaa dugu anga Rebecca mo dana hege ahina madua gii hula i muli tangada hai hegau Abraham mo ono ehoo daane.
59 Então despediram a Rebeca, sua irmã, e à sua ama e ao servo de Abraão e a seus homens;
60 Gei meemaa gaa wanga di nau hagaaloho haga muliagina gi Rebecca i nia helekai aanei:
60 e abençoaram a Rebeca, e disseram-lhe: Irmã nossa, sê tu a mãe de milhares de miríades, e possua a tua descendência a porta de seus aborrecedores!
61 Rebecca mo ono ehoo dama ahina gu togomaalia guu kaga gi hongo nia ‘camel’ belee hula i muli tangada hai hegau Abraham, gei digaula ga hagatanga.
61 Assim Rebeca se levantou com as suas moças e, montando nos camelos, seguiram o homem; e o servo, tomando a Rebeca, partiu.
62 Isaac gu hanimoi gi lodo geinga i Beer Lahai Roi, gei mee e noho i Negev i bahi i ngaaga o Canaan.
62 Ora, Isaque tinha vindo do caminho de Beer-Laai-Rói; pois habitava na terra do Negebe.
63 Mee guu hana haga hiahi loo belee heehee i lodo nia gowaa maalama, geia gaa mmada gi nia ‘camel’ e loomoi.
63 Saíra Isaque ao campo à tarde, para meditar; e levantando os olhos, viu, e eis que vinham camelos.
64 Di madagoaa Rebecca ne gidee ia Isaac, gei mee gaa doo gi lala mo dana ‘camel’,
64 Rebeca também levantou os olhos e, vendo a Isaque, saltou do camelo
65 ga heeu gi tangada hai hegau Abraham, “Ma taane koai dela e hanimoi gi gidaadou i di gowaa maalama?”
65 e perguntou ao servo: Quem é aquele homem que vem pelo campo ao nosso encontro? respondeu o servo: É meu senhor. Então ela tomou o véu e se cobriu.
66 Tangada hai hegau ga hagi anga gi Isaac ana mee ala ne hai huogodoo.
66 Depois o servo contou a Isaque tudo o que fizera.
67 Gei Isaac ga laha mai a Rebecca gi lodo di hale laa dela nogo noho ai dono dinana go Sarah, gei Rebecca gaa hai di lodo ni mee. Isaac gu aloho i Rebecca, gei gu haga manawa lamalia ia i muli dono dinana ne made.
67 Isaque, pois, trouxe Rebeca para a tenda de Sara, sua mãe; tomou-a e ela lhe foi por mulher; e ele a amou. Assim Isaque foi consolado depois da morte de sua mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.