2 Crônicas 18

Beebaa Dabu (KPG) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Di madagoaa di King Jehoshaphat o Judah ne maluagina mai mo di dele dono ingoo i hongo tenua, mee ga hagatogomaalia dana haga hai lodo i mehanga tangada o dono madahaanau mo di madahaanau o King Ahab o Israel.
1 Tinha, pois, Jeosafá riquezas e glória em abundância, e aparentou-se com Acabe.
2 Nia ngadau nomuli Jehoshaphat gaa hana gi di waahale Samaria belee heetugi gi Ahab. Ahab gu daaligi ana siibi mono kau logowaahee e hai tagamiami e hagalaamua Jehoshaphat mo digau ala i baahi o mee. Mee ne hagamaanadu belee longilongi a mee gi buni anga gi deia e heebagi gi di waahale Ramoth i lodo Gilead.
2 Ao cabo de alguns anos foi ter com Acabe em Samária. E Acabe matou ovelhas e bois em abundância, para ele e para o povo que o acompanhava; e o persuadiu a subir com ele a Ramote-Gileade.
3 Mee ga heeu, “Goe e hana i ogu muli, e heebagi gi Ramoth?”
3 Perguntou Acabe, rei de Israel, a Jeosafá, rei de Judá: Irás tu comigo a Ramote-Gileade? E respondeu-lhe Jeosafá: Como tu és sou eu, e o meu povo como o teu povo; seremos contigo na guerra.
4 Gei mee ga duudagi adu, ga helekai, “Gei i mua, gidaua e halahala di manawa o Dimaadua.”
4 Disse mais Jeosafá ao rei de Israel: Consulta hoje a palavra do Senhor.
5 Ahab ga gahi mai nia soukohp holongo e haa lau, ga heeu gi digaula, “Au e humalia e hana e heebagi gi Ramoth be deeai?”
5 Então o rei de Israel ajuntou os profetas, quatrocentos homens, e lhes perguntou: Iremos à peleja contra Ramote-Gileade, ou deixarei de ir? Responderam eles: Sobe, porque Deus a entregará nas mãos do rei.
6 Gei ogo Jehoshaphat ga heeu, “Ma soukohp labelaa i golo ai e hai tadau heeu gi Dimaadua?”
6 Disse, porém, Jeosafá: Não há aqui ainda algum profeta do Senhor a quem possamos consultar?
7 Ahab ga helekai, “Tangada e dahi i golo, go Micaiah, tama daane a Imlah. Gei au hagalee hiihai gi mee, mee hagalee loo e hai ana kokohp humalia mai gi di au, ana kokohp e huaidu i nia madagoaa huogodoo.”
7 Ao que o rei de Israel respondeu a Jeosafá: Ainda há um homem por quem podemos consultar ao Senhor; eu, porém, o odeio, porque nunca profetiza o bem a meu respeito, mas sempre o mal; é Micaías, filho de Inlá. Mas Jeosafá disse: Não fale o rei assim.
8 Di King Ahab ga gahi mai dana dangada aamua, gaa hai gi mee bolo gi laha mai a Micaiah hagalimalima.
8 Então o rei de Israel chamou um eunuco, e disse: Traze aqui depressa Micaías, filho de Inlá.
9 Nia king dogolua aanei ala gu ulu nau gahu king, guu noho i hongo nau lohongo king i di gowaa haga madammaa golee laagau, i tua di bontai o Samaria, gei ogo nia soukohp huogodoo e haihai nadau kokohp i mua meemaa.
9 Ora, o rei de Israel e Jeosafá, rei de Judá, vestidos de seus trajes reais, estavam assentados cada um no seu trono, na praça à entrada da porta de Samária; e todos os profetas profetizavam diante deles.
10 Tangada e dahi i digaula go Zedekiah, tama daane a Chenaanah, guu hai ana madaagoo baalanga, ga helekai gi Ahab, “Deenei telekai a Dimaadua ne hai: ‘Nia mee aanei ga heebagi iei goe gi digau Syria, ga hagamagedaa digaula hagatau.’”
10 E Zedequias, filho de Quenaaná, fez para si uns chifres de ferro, e disse: Assim diz o Senhor: Com estes ferirás os sírios, até que sejam consumidos.
11 Nia soukohp huogodoo ala i golo gu helekai labelaa beelaa, “Hula, hai baahi gi Ramoth, gei goe ga maaloo. Dimaadua ga dugu adu gi di goe di maaloo i tauwa.”
11 E todos os profetas profetizavam o mesmo, dizendo: Sobe a Ramote-Gileade, e serás bem sucedido, pois o Senhor a entregará nas mãos do rei.
12 Di madagoaa hua deelaa, tangada aamua dela ne hana belee laha mai a Micaiah, ga helekai gi mee, “Nia soukohp huogodoo guu hai nadau kokohp bolo di king la gaa gila, gei goe e humalia gii hai labelaa beelaa.”
12 O mensageiro que fora chamar Micaías lhe falou, dizendo: Eis que as palavras dos profetas, a uma voz, são favoráveis ao rei: seja, pois, também a tua palavra como a de um deles, e fala o que é bom.
13 Gei Micaiah ga helekai, “Au e hagamodu i di ingoo o Dimaadua dela e mouli, bolo au ga helekai nia mee o dogu God ala ma ga hagi mai gi di au!”
13 Micaías, porém, disse: Vive o Senhor, que o que meu Deus me disser, isso falarei.
14 Dono madagoaa ne hanimoi gi mua di king go Ahab, di king ga heeu gi mee, “Micaiah, gimaua mo di king go Jehoshaphat le e humalia e hula e heebagi gi Ramoth, be deeai?”
14 Quando ele chegou à presença do rei, este lhe disse: Micaías, iremos a Ramote-Gileade à peleja, ou deixarei de ir? Respondeu ele: Subi, e sereis bem sucedidos; e eles serão entregues nas vossas mãos.
15 Ahab ga helekai gi mee, “Goe ma ga helekai mai i di ingoo Dimaadua, helekai i di tonu! Au e helekai adu haga hia i di mee deelaa?”
15 Mas o rei lhe disse: Quantas vezes hei de conjurar-te que não me fales senão a verdade em nome do Senhor?
16 Micaiah ga helekai, “Au e gidee digau dauwa o Israel gu modoho gi daha i hongo nia gonduu gadoo be nia siibi nadau dangada e madamada humalia i digaula ai. Gei Dimaadua ga helekai: ‘Digau aanei la nadau dagi ai, dugua digaula gii hula gi nadau hale i di aumaalia.’”
16 Respondeu ele: Vi todo o Israel disperso pelos montes, como ovelhas que não têm pastor; e disse o Senhor: Estes não têm senhor; torne em paz cada um para sua casa.
17 Ahab ga helekai gi Jehoshaphat, “Deelaa dagu mee nogo hai iei au gi di goe bolo mee hagalee loo e kokohp dana helekai humalia mai gi di au! Nia madagoaa huogodoo mee e helekai kokohp di mee dela e huaidu mai gi di au!”
17 Então o rei de Israel disse a Jeosafá: Não te disse eu que ele não profetizaria a respeito de mim o bem, porém o mal?
18 Micaiah ga helekai labelaa, “Dolomeenei, hagalongo gi telekai a Dimaadua dela e hai. Au guu mmada gi Dimaadua guu noho i hongo dono lohongo king i di langi, gei digau di langi e tuu i dono baahi gau donu mo dono baahi gau ihala.
18 Prosseguiu Micaías: Ouvi, pois, a palavra do Senhor! Vi o Senhor assentado no seu trono, e todo o exército celestial em pé à sua direita e à sua esquerda.
19 Dimaadua ga heeu: ‘Ma koai dela ga halahalau a Ahab gii hana gi Ramoth, gi daaligi gii made i golo?’ Gei ogo hunu gau di langi e helekai i tagadilinga mee e dahi, ge hunu gau e helekai i tuai mee,
19 E o Senhor perguntou: Quem induzirá Acabe, rei de Israel, a subir, para que caia em Ramote-Gileade? E um respondia de um modo, e outro de outro.
20 gaa dae loo gi di hagataalunga e dahi ga duu adu gi mua Dimaadua, ga helekai, ‘Ko au dela ga halahalau a mee.’ Dimaadua ga heeu, ‘E halahalau behee?’
20 Então saiu um espírito, apresentou-se diante do Senhor, e disse: Eu o induzirei. Perguntou-lhe o Senhor: De que modo?
21 Gei di hagataalunga ga helekai, ‘Au gaa hai nia soukohp a Ahab huogodoo gii hai nadau kai tilikai.’ Gei Dimaadua ga helekai, ‘Hana, halahalau ina a mee. Dau hegau la gaa gila.’”
21 E ele disse: Eu sairei, e serei um espírito mentiroso na boca de todos os seus profetas. Ao que disse o Senhor. Tu o induzirás, e prevalecerás; sai, e faze assim.
22 Micaiah ga haga lawa ana helekai ga helekai, “Deenei di mee ne hai. Dimaadua guu hai au soukohp gi helekai tilikai adu gi di goe. Ma go Dimaadua dela ne haga noho bolo goe gaa tale gi di haingadaa damana!”
22 Agora, pois, eis que o Senhor pôs um espírito mentiroso na boca destes teus profetas; o Senhor é quem falou o mal a respeito de ti.
23 Soukohp Zedekiah ga hanadu gaa paa nia golomada Micaiah, ga heeu, “Di Hagataalunga o Dimaadua la ne diiagi au ana hee, dela ga helekai adu gi di goe?”
23 Então Zedequias, filho de Quenaaná, chegando-se, feriu a Micaías na face e disse: Por que caminho passou de mim o Espírito do Senhor para falar a ti?
24 Micaiah ga helekai, “Ga gidee laa e goe i do madagoaa ma gaa hana gi lodo di ruum i tua belee bala hagammuni.”
24 Respondeu Micaías: Eis que tu o verás naquele dia, quando entrares numa câmara interior para te esconderes.
25 Ahab ga helekai gi tangada e dahi i ana daangada dagi, “Lawalawa ina a Micaiah, lahia gi Amon go di gobinaa o di waahale, mo gi tama daane di king go Joash.
25 Então disse o rei de Israel: Tomai Micaías, e tornai a levá-lo a Amom, o governador da cidade, e a Joás, filho do rei,
26 Hai gi meemaa bolo gi hudua a mee gi lodo di hale galabudi, haangai ina hua a mee gi nia palaawaa mono wai, gaa dae loo gi dogu hanimoi gi muli i di aumaalia.”
26 dizendo-lhes: Assim diz o rei: Metei este homem no cárcere, e sustentai-o a pão e água até que eu volte em paz.
27 Micaiah ga helekai, “Maa nei bolo goe ga hanimoi i di aumaalia, malaa, Dimaadua la digi helekai mai i ogu lodo!” Mee ga helekai labelaa boloo, “Digau huogodoo, hagalongo mai gi agu helekai ala ne hai!”
27 Mas disse Micaías: se tu voltares em paz, o Senhor não tem falado por mim. Disse mais: Ouvi, povos todos!
28 Malaa, di king Ahab o Israel mo di king Jehoshaphat o Judah gaa hula, ga heebagi gi di waahale go Ramoth i Gilead.
28 Subiram, pois, o rei de Israel e Jeosafá, rei de Judá, a Ramote-Gileade.
29 Ahab ga helekai gi Jehoshaphat, “Gidaua ma gaa hula gi lodo tauwa, gei au ga ulu nnuai goloo gi de modongoohia, gei goe ga ulu o gahu king.” Malaa, di king o Israel ne hana gi lodo tauwa gei mee gu hai gee.
29 E disse o rei de Israel a Jeosafá: Eu me disfarçarei, e entrarei na peleja; tu, porém, veste os teus trajes reais. Disfarçou-se, pois, o rei de Israel, e eles entraram na peleja.
30 Di king o Syria gaa hai dana helekai hagamodu gi ana dagi waga dauwa gi hudee heebagi gi nia daangada ala i golo dela hua go di king o Israel.
30 Ora, o rei da Síria dera ordens aos capitães dos seus carros, dizendo: Não pelejareis nem contra pequeno nem contra grande, senão só contra o rei de Israel.
31 Malaa, di madagoaa digaula ne mmada gi di king Jehoshaphat, digaula gu hagabau bolo mee go di king o Israel, gei digaula ga huli adu belee heebagi gi mee. Gei Jehoshaphat ga wolowolo gi nua, gei Dimaadua go God gaa daa a mee gi daha, gaa lui teebagi gi daha mo mee.
31 Pelo que os capitães dos carros, quando viram a Jeosafá, disseram: Este é o rei de Israel. Viraram-se, pois, para pelejar contra ele; mas Jeosafá clamou, e o Senhor o socorreu, e os desviou dele.
32 Nia dagi o nia waga dauwa hongo henua gu modongoohia bolo mee hagalee go di king o Israel, gei digaula gaa dugu di nadau waluwalu a mee.
32 Pois vendo os capitães dos carros que não era o rei de Israel, deixaram de segui-lo.
33 Malaa, di mee hua ne angadonu, tangada dauwa o Syria ne puu adu hua dana amu maalei, ga nngenge i King Ahab, i di gowaa dela e duudagi i dono gahu dela e abaaba dono huaidina. Gei Ahab ga wolo adu gi tangada dagidagi dana waga dauwa boloo, “Au gu lauwa! Hagadiga gi muli, llele gi daha mo tauwa!”
33 Então um homem entesou e seu arco e, atirando a esmo, feriu o rei de Israel por entre a couraça e a armadura abdominal. Pelo que ele disse ao carreteiro: Dá volta, e tira-me do exército, porque estou gravemente ferido.
34 Di madagoaa tauwa e hai hua igolo, gei King Ahab e hagabiga i lodo dono waga dauwa hongo henua, e huli gi digau dauwa Syria. I di ulu di laa, gei mee guu made.
34 E a peleja tornou-se renhida naquele dia; contudo o rei de Israel foi sustentado no carro contra os sírios até a tarde; porém ao pôr do sol morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.