Mateus 25
SIŊGI ÂLIP EKAP (KPF) vs ARC
1 “Siŋgi âlipkât mâtâp, zo ambân sigan bâzâgât zeŋgâren dâpkwap sâbâ. Zen a kutâ mâtâbân âi muyaginam kârâpziŋ mem âiwe.
1 Então, o Reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram ao encontro do esposo.
2 Ambân sigân bâtnâmbut, zen nâŋgânâŋgâziŋ buŋ. Bâtnâmbut, zen nâŋgânâŋgâziŋoot.
2 E cinco delas eram prudentes, e cinco, loucas.
3 Ambân nâŋgânâŋgâziŋ buŋ, zen kârâp siŋitŋik mem âiwe.
3 As loucas, tomando as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo.
4 Ambân nâŋgânâŋgâziŋoot, zen kârâp sot âsakŋaŋgât tooŋâ ârândâŋ mem âiwe.
4 Mas as prudentes levaram azeite em suas vasilhas, com as suas lâmpadas.
5 Oi a kutâ, zâk mulun ândei zen mambât tap uman ziwe.
5 E, tardando o esposo, tosquenejaram todas e adormeceram.
6 Zinetâ ŋâtik tânâmŋâ oi den ŋâi itâ âsageip, ‘Hai, a kutâ gaap. Zen zaat zâkkâren âinek.’
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um clamor: Aí vem o esposo! Saí-lhe ao encontro!
7 Oi ambân sigan, zen nâŋgâm zaat âsakŋâziŋâ kubigâwe.
7 Então, todas aquelas virgens se levantaram e prepararam as suas lâmpadas.
8 Oi ambân nâŋgânâŋgâziŋ buŋâ, zen nâŋgânâŋgâziŋoot itâ sâm dâzâŋgowe, ‘Nen kârâpniŋâ bâpsâbâmap, zorat zen too ŋâi gum niŋgânek.’
8 E as loucas disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas se apagam.
9 Sânetâ ambân nâŋgânâŋgâziŋoot, zen itâ sâm dâzâŋgowe, ‘Buŋâ. Zeŋgât dâp buŋâ. Nen dâpniŋan mem gen. Zen âi aŋgâgwaŋgâ namin kwâlânek.’
9 Mas as prudentes responderam, dizendo:
10 Oi zen âsakŋaŋgât too kwâlânam âinetâ a kutâ gam ambân nâŋgânâŋgâziŋoot, zorik diiziŋgi âiwe. Oi kamânân âim mirin zâimŋâ hâŋgi dooŋgum sii nalem nem tarâwe.
10 E, tendo elas ido comprá-lo, chegou o esposo, e as que estavam preparadas entraram com ele para as bodas, e fechou-se a porta.
11 Tatnetâ ambân nâŋgânâŋgâziŋ buŋ, zen gamŋâ den sâm sâwe, ‘Patâniŋâ, mâtâp mem pa.’
11 E, depois, chegaram também as outras virgens, dizendo: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 Sâne dâzâŋgoip, ‘Nâ perâkŋak dâzâŋgobâ. Nâ zeŋgât topziŋ mân nâŋgâman.’” Den sumbuŋâ zo sâmŋâ itâ sâm dâzâŋgoip.
12 E ele, respondendo, disse: Em verdade vos digo que vos não conheço.
13 “Zen narâk mân nâŋgegât umziŋ galem oraŋgâm ândibi.”
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o Dia nem a hora em que o Filho do Homem há de vir.
14 “A kutâ ŋâi oip, zo yatâ gâtâm âsagibap. A kutâ ŋâiŋâ kamân kârebân âibamŋâ kore aŋâ minduziŋgâm kâtŋâ galem upigât kâsâpkum ziŋgip.
14 Porque isto é também como um homem que, partindo para fora da terra, chamou os seus servos, e entregou-lhes os seus bens,
15 A ŋâi kât ekap bâtnâmbut pindip. Ŋâi zagât. Ŋâi kânok. Zo nepkât imbaŋâ zem ziŋgip, zorat dâp ziŋgip. Kât ziŋgâmŋâ kamân kârebân âi ândeip.
15 e a um deu cinco talentos, e a outro, dois, e a outro, um, a cada um segundo a sua capacidade, e ausentou-se logo para longe.
16 Ari a kât ekap bâtnâmbut meip, zorâŋ nep pindi târokwap ekap bâtnâmbut âsageip.
16 E, tendo ele partido, o que recebera cinco talentos negociou com eles e granjeou outros cinco talentos.
17 Oi bukuŋâ ekap zagât meip, zâkŋâ yatik oi târokwap zagât âsageip.
17 Da mesma sorte, o que
18 Ka a ekap kânok meip, zo ko hân umŋan esâm kwârakui zeip.
18 Mas o que recebera um foi, e cavou na terra, e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 Oi a kutâziŋâ narâk kârep ândim puriksâm gâip. Puriksâmŋâ kore a kât ziŋgip, zorat op minduziŋgip.
19 E, muito tempo depois, veio o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Oi a kât ekap bâtnâmbut pindip, zâkŋâ nepŋâ tuugi târokwap ekap bâtnâmbut âsageip, zo tirâpkumŋâ sâip, ‘Patanâ, gâ ekap bâtnâmbut nigin, zo nep pindandâ ekap bâtnâmbut târokwap âsagiap.’
20 Então, aproximou-se o que recebera cinco talentos e trouxe-lhe outros cinco talentos, dizendo: Senhor, entregaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei com eles.
21 Sâi patâŋandâ itâ sâm dukuip, ‘Gâ kore a âlipŋâ, sât lulugoot. Kut ŋâi yenŋaŋgât galem âlip oingât nâŋâ kut ŋâi bonŋaŋgât galem gâbanbat. Zorat ko patâgâ, nâgât umnâ topŋan bagim sâtâre op ândiban.’
21 E o seu senhor lhe disse: Bem Sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 Yatâ sâi a kât ekap zagât pindip, zo gam sâip, ‘Patânâ, gâ kât ekap zagât nigin. Zorat nepŋâ tuugandâ ekap zagât târokwap muyageip.’
22 E, chegando também o que tinha recebido dois talentos, disse: Senhor, entregaste-me dois talentos; eis que com eles ganhei outros dois talentos.
23 Sâi patâŋandâ itâ sâm dukuip, ‘Gâ kore a âlipŋâ, sât lulugoot. Gâ kut ŋâi yenŋaŋgât galem âlip oingât nâŋâ kut ŋâi bonŋaŋgât galem gâbanbat. Zorat gâ patâgâ, nâgât umnâ topŋan bagim sâtâre op ândiban.’
23 Disse-lhe o seu senhor: Bem
24 Sâi bet a ekap kânok pindip, zâk gamŋâ sâip, ‘Patâ, nâ topkâ itâ nâŋgâman. Gâ a bâliŋâ. Gâ nep mân kârâm kâmitmat. Nalem muyagem nibi sâmat. A nâmbutŋâ zeŋgât kâlamân nalem nibigât sâmat.
24 Mas, chegando também o que recebera um talento disse: Senhor, eu conhecia-te, que és um homem duro, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste;
25 Nâ zorat keŋgâtnaŋgât op kâtkâ hân kendâm hangua ziap. Oi zi mâburem gibâman.’
25 e, atemorizado, escondi na terra o teu talento; aqui tens o
26 Yatâ sâi patâŋâ den itâ sâm dukuip, ‘Gâ kore a bâliŋâ, konam. Lâugan gâbâ den mâburem dâgobâ. Nâgât itâ nâŋgâmat. Nâ nep mân kârâm kâmit yen tap nalem muyagenibi sâman. A zeŋgât nebân nalem meman.
26 Respondendo, porém, o seu senhor, disse-lhe: Mau e negligente servo; sabes que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei;
27 Nâgât yatâ nâŋgâm kâtnâ aŋgâgwaŋgâ zeŋgâren pâna kâtnâ nep tuugi âsagei ga membam.
27 devias, então, ter dado o meu dinheiro aos banqueiros, e, quando eu viesse, receberia o que é meu com os juros.
28 Zorat zen kât ekap bekŋan mem bâzagât mem ândiap, zo pindânek.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem os dez talentos.
29 Ŋâi zâk kut ŋâi pindâpindâŋ, zo mem galem op ândei târokwap pindâpindâŋ. Oi gom sambe muyageŋaŋgâbap. Ka ŋâi zâk kut ŋâi pindâpindâŋ, zo mân mem ândei bekŋan mei yen ândibap.
29 Porque a qualquer que tiver será dado, e terá em abundância; mas ao que não tiver, até o que tem ser-lhe-á tirado.
30 Kore a konam, zo ko gâsum ŋâtâtigân zo pane geibap. Zoren umbâlâ op isem zimbap.’”
30 Lançai, pois, o servo inútil nas trevas exteriores; ali, haverá pranto e ranger de dentes.
31 “Gâtâm a bonŋâ, nâ sumbem âsakŋânoot sot sumbem a zeŋgât oserân gamŋâ tâtatnâ âlipŋâ, zoren zâi tâpat.
31 E, quando o Filho do Homem vier em sua glória, e todos os santos anjos, com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 Oi a ambân hânŋâ hânŋâ, zo minduziŋga nâgât mâtenan mindubi. Mindunetâ râma galem a râma noniŋ kâsâpzâŋgomap, zo yatik upat.
32 e todas as nações serão reunidas diante dele, e apartará uns dos outros, como o pastor aparta dos bodes as ovelhas.
33 Oi râma noniŋ kâsâpzâŋgom râma bongen zâmbam noniŋ yaŋgâgen zâmbanbat.
33 E porá as ovelhas à sua direita, mas os bodes à esquerda.
34 Yatâ op a kutâziŋâ, nâ bongen zo itâ sâm dâzâŋgobat, ‘Zen Ibânandâ mâsop minziŋgip. Zen gam Kembugât um topŋan bagim ândibi. Zo mârumŋan hân muyageibân gâbâ zeŋgât siŋgi sâip.
34 Então, dirá o Rei aos que Vinde, benditos de meu Pai, possuí por herança o Reino que vos está preparado desde a fundação do mundo;
35 Zen itâ otniwe, zorat. Tepnaŋgât ua nalem niwe. Toogât mua too niwe. Nâ lomba yatâ ândiandâ zen galem otniwe.
35 porque tive fome, e destes-me de comer; tive sede, e destes-me de beber; era estrangeiro, e hospedastes-me;
36 Nâ sâk bârak ândia zen hâmbâ mot mem niwe. Nâ mâsek zia zen galem otniwe. Nâ tâk namin ta zen ga nigâwe.’
36 e vestistes-me; adoeci, e visitastes-me; estive na prisão, e fostes ver-me.
37 Yatâ sa a târârak ziŋâ den itâ mâburem dâtnobi, ‘Kembu, gâ wan narâkŋan nalemgât otgigi nalem ŋâi giwen? Wan narâkŋan toogât otgigi nen too giwen?
37 Então, os justos lhe responderão, dizendo: Senhor, quando te vimos com fome e
38 Gâ wan narâkŋan lombâ yatâ ândina nen galem otgiwen? Gâ wan narâkŋan hâmbâgât kwakna hâmbâ ŋâi giwen?
38 E, quando te vimos estrangeiro e
39 Gâ wan narâkŋan mâsek mo tâk namin tâtna ga gigâwen?’
39 E, quando te vimos enfermo ou na prisão e fomos ver-te?
40 Yatâ sânetâ a kutâziŋâ, nâ itâ sâm dâzâŋgobat, ‘Kâmurâpnâ zeŋgâren gâbâ a gigiŋâ ŋâi galem okŋaŋgâwe, zo nâ otniwe uap.’
40 E, respondendo o Rei, lhes dirá: Em verdade vos digo que, quando o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim
41 Yatâ sâm a yaŋgâgen, zo itâ sâm dâzâŋgobat, ‘Sâit miaŋgâwe, zen kârâp kâtikŋan gei ândibi. Kârâp zo Satâŋ sot sumbem arâpŋâ zeŋgât siŋgi oip. Zoren gei ândibi.
41 Então, dirá também Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos;
42 Zen itâ otniwe, zorat. Nâ tepnaŋgât ua nalem mân niwe. Nâ toogât nâŋga too mân niwe.
42 porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 Nâ lomba ândia mân galem otniwe. Hâmbâgât kâruandâ mân niwe. Mâsegân sot tâk namin ta mân ga nigâwe.’
43 sendo estrangeiro, não me recolhestes;
44 Yatâ sâm dâzâŋgua ko yaŋgâgen ziŋ itâ sâbi, ‘Kembu, gâ wan narâkŋan nalem too buŋâ sot hâmbâ mirâ kamân buŋâ ândina gek mân nâŋgânâŋgâ urâwen? Mo ikâ zoren mâsek mo tâk namin tâtna gekŋâ mân galem otgiwen?’
44 Então, eles também lhe responderão, dizendo: Senhor, quando te vimos com fome, ou com sede, ou estrangeiro, ou nu, ou enfermo, ou na prisão e não te servimos?
45 Yatâ sâne itâ dâzâŋgobat, ‘Nâ perâkŋak dâzâŋgobâ. Arâpnâ zeŋgâren gâbâ gigiŋâ ŋâi ek mân galem okŋaŋgâwe, zo nâ otniwe uap.’
45 Então, lhes responderá, dizendo: Em verdade vos digo que, quando a um destes pequeninos
46 Oi a yaŋgâgen zen âi sâknam tâmbâŋâ nâŋgâm ândibi. A ambân târârakŋâ, zen ko ândiândi kâtikŋan bagim ândibi.”
46 E irão estes para o tormento eterno, mas os justos, para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.