Lucas 2

SIŊGI ÂLIP EKAP (KPF) vs BKJ

Sair da comparação
1 Narâk zoren Roma zeŋgât a kutâ Augusto zâkkât den itâ zeip, “A ambân hân dâp kutziŋ kulemgum sâlâpkubi.” Nep zo mârumŋan mân tuuwe.
1 E aconteceu que, naqueles dias saiu um decreto de César Augusto, para que todo o mundo fosse tributado.
2 Kwirinio zâk Siria hânân a kutâ op ândei nep zo topkwarâwe.
2 (E esta tributação foi realizada pela primeira vez quando Quirino era governador da Síria).
3 A ambân ândiwe aksik kutziŋâ kulmegunam utne kamân topziŋan âiwe.
3 E todos passaram a ser tributados, cada um à sua própria cidade.
4 Yosepe zâk Dawidigât kiun, zorat Galilaia hânân Nasarete kamân birâm Yudaia hânân Dawidigât kamân Betelem, zoren zarip.
4 E José também subiu da Galileia, da cidade de Nazaré, à Judeia, até a cidade de Davi, que é chamada Belém, (porque ele era da casa e da linhagem de Davi);
5 Oi ambân siŋgiŋâ Maria, zâk zot kutzikŋâ kulemgubâ sâi kâmboŋoot diigi âiwet.
5 para ser tributado com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Âi takitâ Maria katep mimiŋ narâkŋâ oip.
6 E aconteceu que, estando eles ali, cumpriram-se os dias para o parto.
7 Narâk oi kândom nanŋâ memŋâ sâŋgumŋâ kâpimŋâ bâu patâ makaugât waŋgâyân pâi gei zeip. A ambân zen zâk lomba mirâ piksâwegât kiaŋ kârumŋâ makaugât waŋgâyân pâitâ gei zeip,
7 E deu à luz ao seu filho primogênito, e envolveu-o em faixas de pano, e deitou-o em uma manjedoura, porque não havia quarto para eles na estalagem.
8 Oi ŋâtik zoren kamân naŋgâmŋan a nâmbutŋâ râma galem tarâwe.
8 E havia naquela mesma região pastores que estavam no campo, vigiando durante a noite o seu rebanho.
9 Galem tatnetâ Kembugât sumbem a ŋâiŋâ zeŋgâren âsagei Kembugât âsakŋandâ âsageziŋgi keŋgât doŋbep urâwe.
9 E, eis que o anjo do Senhor veio sobre eles, e a glória do Senhor brilhou ao seu redor; e eles ficaram com medo.
10 Oi sumbem a zorâŋ itâ sâm dâzâŋgoip, “Zen mân keŋgât utnek. Nâŋgânek. Nâ zeŋgât den siŋgi âlip mem gaan. A ambân zen zo nâŋgâmŋâ sâtâre upi.
10 E o anjo lhes disse: Não temais; porque eis que vos trago boa nova de grande alegria, que será para todo o povo.
11 Itârâŋ sirâm ziren kubikkubik mariŋâ, Kembu Kristo, Dawidigât kamânân âsageziŋgap.
11 Porque vos nasceu neste dia, na cidade de Davi, um Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Oi sâm mânâŋgât ziŋga nâŋgânek. Zen katep mâik ŋâi sâŋgumŋâ kâpimŋâ makau zeŋgât nalem niniŋ waŋgâyân ziap, zo âi ikpi.”
12 E isto vos será por sinal: Achareis o bebê envolto em faixas de pano, deitado em uma manjedoura.
13 Den yatâ sâi zorenâk sumbem a kâmut patâ bukuziŋaŋgâren gemŋâ Anutu itâ sâm mâpâsiwe,
13 E, de repente, estava ali com o anjo uma multidão dos exércitos celestes, louvando a Deus, e dizendo:
14 “Anutu u sumbemân sâm âlip kwâkŋaŋgânâ. Zâkŋâ hânân a buku otziŋgap, zeŋgâren um lumbe muyagibap.”
14 Glória a Deus nas alturas, e paz na terra, boa vontade para com os homens.
15 Sumbem a, zen âburem zâine galem a zen itâ sâm âraguwe, “Nen Betelem kamânân zâim Kembuŋâ den sap, zorat bonŋâ iknâ.”
15 E aconteceu que, quando os anjos foram embora para o céu, disseram os pastores uns aos outros: Vamos agora até Belém, e vejamos estas coisas que aconteceram, e que o Senhor nos fez saber.
16 Yatâ sâm kek zâimŋâ Maria sot Yosepe muyagezikâm katep mâik makau waŋgâyân zei igâwe.
16 E eles foram apressadamente, e acharam Maria, e José, e o bebê deitado na manjedoura.
17 Oi âimŋâ a ambân sumbem aŋâ den sâip, zo dâzâŋgowe.
17 E, vendo-o, divulgaram a palavra que lhes fora contada sobre esta criança.
18 Oi galem a zeŋgât den nâŋgâwe, zo nâŋgâne imbâŋâ oip.
18 E todos os que ouviram se maravilharam das coisas que foram contadas pelos pastores.
19 Mariaŋâ ko den zo nâŋgâm kwâtâtem ândeip.
19 Mas Maria guardava todas estas coisas, ponderando-as em seu coração.
20 Râma galem a, zen âburem âim sumbem agât den sot Yesu katep igâwe, zorat Anutugâren sâiwap sâm mâpâsiwe.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por todas as coisas que eles tinham ouvido e visto, como lhes fora contado.
21 Yesu katep âsagem zei sirâm nâmburân karâmbut oi kwabâ kom kutŋâ Yesu sâwe. Mârum Maria mân kâmboŋ oi ko kot zo sumbem a ŋâiŋâ sapsum dukuip.
21 E, ao completarem-se os oito dias para circuncidar o menino, seu nome foi chamado de Jesus, que pelo anjo lhe fora nomeado antes de ser concebido no ventre.
22 Mosegât den zeip, zo luwe. Mariaŋâ kendon ândimŋâ Yosepe sot Yesu katep mem Yerusalem kamânân zâim mamŋâ sot nanŋâ, zet Mosegât den lum sâkzik salek upapkât Anutugâren lâmbaŋ uwet.
22 E, cumprindo-se os dias da purificação dela, segundo a lei de Moisés, eles o levaram para Jerusalém, para apresentá-lo ao Senhor,
23 Zorat Kembugât ekabân gurumin den ŋâi itâ ziap,
23 (conforme está escrito na lei do Senhor: Todo homem que abrir o ventre será chamado de santo ao ­Senhor);
24 “Kândom narâpziŋâ âsagine Kembugât siŋgi sâbi. Sâmŋâ kembâ patâ zagât mo mâik zagât, zo mem Kembugât siŋgi sâm kom umbi.”
24 e para oferecerem um sacrifício de acordo com o que foi dito na lei do Senhor: Um par de rolinhas ou dois pombinhos.
25 Oi Yerusalem kamânân a ŋâi ândeip, kutŋâ Simeoŋ. Zâk a târârak ândim Isirae a zeŋgâren lumbeŋâ muyagibapkât mambât ândeip. Oi Tirik Kaapumŋâ umŋan gei piksâm den itâ sâm muyagem pindip,
25 E, eis que havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem era justo e piedoso, esperando a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 “Gâ mân mona Kembu Kristo muyagei ikpan.”
26 E lhe fora revelado pelo Espírito Santo, que ele não morreria antes de ter visto o Cristo do Senhor.
27 Oi Tirik Kaapumŋâ okŋaŋgi tirik namin zarip. Zari Maria sot Yosepe, zet Mosegât den lum Yesu katep mem zâiwet.
27 E pelo Espírito ele foi ao templo, e quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele segundo o costume da lei,
28 Mem zaritâ Simeoŋâ katep zo lumŋâ Anutu itâ sâm mâpâseip,
28 então tomou-o em seus braços, e bendisse a Deus, e disse:
29 “O Kembu, den sâin, zorat bonŋâ âsagiap. Zorat umnâ âlip oi mumbat.
29 Senhor, agora despedes o teu servo em paz, de acordo com a tua palavra;
30 Sinnandâ kubikkubik a zi eksan.
30 porque os meus olhos têm visto a tua salvação,
31 Kubikkubik a zi hân dâp aŋâ ambânŋâ ziŋâ ikpigât muyagiat.
31 a qual tu preparaste perante a face de todos os povos;
32 Zâkŋâ kwakmak a ambân kamân ŋâin ŋâin ândie, zen âsakŋâ ziŋgâbap. Isirae a neŋgât kutsiŋginiŋâ lum zaatpap.”
32 Uma luz para iluminar os gentios, e a glória de teu povo Israel.
33 Yesu katepkât yatâ sâi ibâ mamŋâ zikŋâ nâŋgitâ imbaŋâ oip.
33 E José, e sua mãe, se maravilharam das coisas que eram faladas sobre ele.
34 Oi Simeoŋâ Anutu âlip otziŋgâbapkât sâm Maria itâ sâm dukuip, “Katep zirâŋâ Isirae a nâmbutŋâ zâmbari gine nâmbutŋâ ko lum zaatziŋgâbap. Yatâ oi a nâmbutŋandâ sâm bâliŋ kwâkŋaŋgâbi.
34 E Simeão os abençoou, e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino é posto para a queda e o levantamento de muitos em Israel, e para um sinal que será contraditado
35 Zo yatâ âsagei a doŋbep nâŋgânâŋgâziŋaŋgât topŋâ muyagibap. Oi gâ ko sâknam kâlakŋâ nâŋgâban.” Simeoŋâ Maria den yatâ zo sâm dukuip.
35 (sim, e uma espada traspassará também a tua própria alma), para que os pensamentos de muitos corações possam ser revelados.
36 Oi ambân ŋâi ândeip, kutŋâ Hana, Panuegât bâratŋâ. Aseregât kiurâp zeŋgâren gokŋâ. Katepŋan gâbâ a mem zâk sot ândei kendon nâmburân zagât âki moip.
36 E estava ali Ana, a profetisa, filha de Fanuel, da tribo de Aser; ela era de idade avançada, e tinha vivido com o marido sete anos, desde a sua virgindade;
37 Malâ ândim zari kendonŋâ 84 oi sombâ oip. Ambân zo Propete ambân. Zâk tirik namin âsâbâŋ ândimŋâ nalem birâm Anutugâren ninâu nep tuum ândimâip.
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos, e não se afastava do templo, servindo dia e noite a Deus, com jejuns e orações.
38 Ambân zorâŋâ narâk zoren tirik namin zâim katep ekŋâ Anutu sâm âlip kwâkŋaŋgip. Yerusalem kamânân Kristo muyagibapkât mambât ândiwe, zen Yesu katepkât siŋgi dâzâŋgoip.
38 E, vindo ela naquele momento, também deu graças ao Senhor, e falava dele a todos os que aguardavam a redenção em Jerusalém.
39 Maria sot Yosepe zet Kembugât gurumin den sâsâŋâ, zo op naŋgâm Galilaia hânân, Nasarete kamânân puriksâm âiwet.
39 E, havendo concluído todas as coisas segundo a lei do Senhor, eles voltaram à Galileia, para a sua própria cidade, Nazaré.
40 Zoren ândeitâ Anutuŋâ kâtep galem okŋanŋgi lâmbatŋâ kâtigem nâŋgânâŋgâŋâ patâ oip.
40 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Maria sot Yosepe zet kendon patâ dâp Yerusalem kamânân zâimarâwet. Yuda zeŋgât kendon patâgât zâimarâwet.
41 Ora, seus pais iam todos os anos para Jerusalém à festa da páscoa.
42 Oi Yesu katep kendonŋâ kiin zagât oi kendongât zâizâiŋ narâk mâte oi diigitâ ârândâŋ zâiwe.
42 E quando ele tinha doze anos, eles subiram para Jerusalém segundo o costume da festa.
43 Zâi ândine kendon âki Maria Yosepe, zet Yesu katep mân nâŋgâm Yerusalem kamânân pâitâ ândei zikŋâ puriksâwet.
43 E quando haviam cumprido os dias, enquanto eles retornavam, o menino Jesus ficou para trás em Jerusalém, e José e sua mãe não souberam.
44 Puriksâm a oserân mârum ariap sâm âi mâtâbân buku torerâpzik zeŋgâren kârum ândeitâ ŋâtiksâip.
44 Mas, supondo que ele estivesse na companhia, andaram uma jornada de um dia, e procuravam-no entre os seus parentes e conhecidos.
45 Zeŋgâren mân muyagemŋâ âburem Yerusalem kamânân kârum âiwet. Kârum ândeitâ sirâm zagât âkip.
45 E não tendo-o encontrado, eles retornaram para Jerusalém em busca dele.
46 Âki ko sirâm karâmbuŋan tirik namin tâi muyagiwet. Zâk zoren Kembugât gurumin den zorat galem a, zeŋgât oserân tap dinziŋâ nâŋgâm topŋaŋgât mâsikâziŋgip.
46 E aconteceu que, após três dias, eles o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e dirigindo-lhes perguntas.
47 Oi a tarâwe, zen aksik nâŋgânâŋgâŋaŋgât sot diŋaŋgât nâŋgâmŋâ imbaŋâziŋ buŋ oip.
47 E todos os que o ouviam admiravam-se com o seu entendimento e com as suas respostas.
48 Zeŋgât oserân tâi ibâ mamŋâ zet ekŋâ pârâk parâwet. Oi mamŋandâ itâ sâm dukuip, “Katep, gâ wangât yatâ otnikat? Oi ibâgoot, net umbâlâ op kârugim ândiet.”
48 E quando eles o viram, ficaram perplexos; e disse-lhe sua mãe: Filho, por que tu fizeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu te procuramos angustiados.
49 Sâi Yesuŋâ itâ sâm dâzâkoip, “Zet wangât kârunim ândiabot? Nâ Ibânaŋgât nebân ândibatkât sâm nigip. Zet zo dap yatâ mân nâŋgabot?”
49 E ele lhes disse: Por que procurastes por mim? Não sabeis que eu devo estar sobre os negócios de meu Pai?
50 Yatâ sâi den zo nâŋgâm kwagâwet.
50 E eles não entenderam as palavras que lhes dissera.
51 Oi ibâ mamŋoot Nasarete kamânân âburem arip. Zoren sâtzik lum kore otzikâm ândeip. Mamŋâ mârum zâkkât diŋâ nâŋgip, zorat nâŋgâmŋik ândeip.
51 E desceu com eles, e foi para Nazaré, e era-lhes sujeito; mas sua mãe guardava todos esses dizeres no seu coração.
52 Yesu zâk nâŋgânâŋgâ sot sâkŋâ ârândâŋ lâmbat ândei Anutu sot a, zen ek nâŋgâne âlip oip.
52 E Jesus crescia em sabedoria e estatura, e no favor para com Deus e os homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.