Lucas 17
SIŊGI ÂLIP EKAP (KPF) vs ARIB
1 Yesuŋâ arâpŋâ den itâ sâm dâzâŋgoip, “Bâliŋaŋgât nep tuutuuŋ, zo muyagibap. Dap yen zimbap? Ka a ŋâi zâk bâliŋaŋgât nepŋâ tuubap, yei, zâk dap upap?
1 Disse Jesus a seus discípulos: É impossível que não venham tropeços, mas ai daquele por quem vierem!
2 Ŋâi zâk a gigiŋâ ŋâi okŋaŋgi bâliŋâ upap, zo ko tosa yâmbât mimbap. Mârumŋan kât sumun yâmbât patâ gânduŋan saamŋâ saruyâm giari sâi ko zo bâbâlaŋ opap. Zen galem oraŋgâm ândibi.
2 Melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho e fosse lançado ao mar, do que fazer tropeçar um destes pequeninos.
3 Bukugâ ŋâi bâliŋâ oi kubikŋaŋgâban. Otna umŋâ melâŋi tosaŋâ birâban.
3 Tende cuidado de vós mesmos; se teu irmão pecar, repreende-o; e se ele se arrepender, perdoa-lhe.
4 Oi sirâm kânogân tosa nâmburân zagât muyagem sâp nâmburân zagât gam sapsuubap, ‘Buku yatâ otgim umnâ bâliŋ uap,’ Zâk yatâ sâi tosaŋâ birâban.”
4 Mesmo se pecar contra ti sete vezes no dia, e sete vezes vier ter contigo, dizendo: Arrependo-me; tu lhe perdoarás.
5 Aposolo zen Kembu itâ sâm dukuwe, “Gâ nâŋgâm pâlâtâŋniŋâ târokwap niŋgâban.”
5 Disseram então os apóstolos ao Senhor: Aumenta-nos a fé.
6 Sâne Kembuŋâ itâ dâzâŋgoip, “Nâŋgâm pâlâtâŋziŋ bonŋâ mâiktârâ, mundo keetŋâ yatâ, zemziŋgi wakum nak ândi, zo sâmbuyaŋgâm saruyân gei kinbapkât dukune sâtziŋ lubap.”
6 Respondeu o Senhor: Se tivésseis fé como um grão de mostarda, diríeis a esta amoreira: Desarraiga-te, e planta-te no mar; e ela vos obedeceria.
7 Yatâ sâmŋâ itâ sâip, “Zeŋgâren gâbâ a ŋâi, zâkkât kore aŋâ nep tuum ândim mo râma galem ândim ŋâtiksâisâi gâi itâ dukubap? ‘Gâ mirin zâi tâtna nalem om gibâ.’
7 Qual de vós, tendo um servo a lavrar ou a apascentar gado, lhe dirá, ao voltar ele do campo: chega-te já, e reclina-te à mesa?
8 Yatâ buŋâ. Itâ dukubap, ‘Gâ sâŋgum kâu lapŋâ nalemnâ om pâna nia gikâ bet om nimban.’
8 Não lhe dirá antes: Prepara-me a ceia, e cinge-te, e serve-me, até que eu tenha comido e bebido, e depois comerás tu e beberás?
9 Nep a zo nep sâm pindip, zo tuugi nâŋgi âkip. Dabân sâm âlip kwâkŋaŋgâbap?
9 Porventura agradecerá ao servo, porque este fez o que lhe foi mandado?
10 Zeŋgât topziŋ yatâ ziap. Zen Anutuŋâ nep sâm ziŋgip, zo op naŋgâm itâ sâbi. ‘Nen kore a kwakmak. Nep sâm niŋgip, zorigâk tuumen.’”
10 Assim também vós, quando fizerdes tudo o que vos for mandado, dizei: Somos servos inúteis; fizemos somente o que devíamos fazer.
11 Yesuŋâ Yerusalem kamânân âibam Galilaia sot Samaria osetzikŋan arip.
11 E aconteceu que, indo ele a Jerusalém, passava pela divisa entre a Samária e a Galiléia.
12 Kamân ŋâin zari sâk bâlâ a bâzagât ziŋâ ekŋâ âkŋanâk kin den sâm itâ sâwe,
12 Ao entrar em certa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez leprosos, os quais pararam de longe,
13 “O patâ Yesu, neŋgât umgâ bâliŋ oik.”
13 e levantaram a voz, dizendo: Jesus, Mestre, tem compaixão de nós!
14 Sâne ziŋgitŋâ itâ dâzâŋgoip, “Zen âim sâkziŋâ tirik namâ galem a tirâpzâŋgone ikpi.” Sâi zen âim tatne useziŋ sogei sâkziŋ âlip oip.
14 Ele, logo que os viu, disse-lhes: Ide, e mostrai-vos aos sacerdotes. E aconteceu que, enquanto iam, ficaram limpos.
15 Oi zeŋgâren gâbâ a kânokŋâ useŋâ sogei ekŋâ puriksâm gâip. Puriksâm den kâtik sâm Anutu mâpâseip.
15 Um deles, vendo que fora curado, voltou glorificando a Deus em alta voz;
16 Zâkŋâ Yesu kiŋ topŋan gei zem tap sâiwap sâip. A zo Samaria hânân gokŋâ.
16 e prostrou-se com o rosto em terra aos pés de Jesus, dando-lhe graças; e este era samaritano.
17 Yesuŋâ itâ sâip, “A bâzagât kubikziŋgan. Nâmbutŋâ a nâmburân kimembut âlip ue, zo ikâ?
17 Perguntou, pois, Jesus: Não foram limpos os dez? E os nove, onde estão?
18 Zeŋgâren gâbâ a ŋâi âburem gam Anutugâren sâiwap mân se? Birâm âine gâ kamân ŋâin gokŋandâ gikik gaat?”
18 Não se achou quem voltasse para dar glória a Deus, senão este estrangeiro?
19 Yatâ sâm Samaria a zo itâ dukuip, “Gâ nâŋgâm pâlâtâŋgaŋgât âlip uat, gât ko zaat âi.”
19 E disse-lhe: Levanta-te, e vai; a tua fé te salvou.
20 — ausente —
20 Sendo Jesus interrogado pelos fariseus sobre quando viria o reino de Deus, respondeu-lhes: O reino de Deus não vem com aparência exterior;
21 — ausente —
21 nem dirão: Ei-lo aqui! ou: Ei-lo ali! pois o reino de Deus está dentro de vós.
22 Yesuŋâ arâpŋâ itâ dâzâŋgoip, “Gâtâm narâk ŋâin, zoren a bonŋâ âsagibatkât narâkŋâ iknam upi. Zo mân ikpi.
22 Então disse aos discípulos: Dias virão em que desejareis ver um dos dias do Filho do homem, e não o vereis.
23 Narâk zoren a nâmbutŋandâ sâbi, ‘O, ziren neŋgâren âsagiap. Hân ândiren zeŋgâren âsagiap.’ Yatâ sânetâ mân âibi. Oi nâŋgâne mân bon upap.
23 Dir-vos-ão: Ei-lo ali! ou: Ei-lo aqui! não vades, nem os sigais;
24 Hânpân zâk hân muruk toren toren âsagem naŋgâmap, zo yatik a bonŋâ nâgât narâknan âsagei a aksik nikpi.
24 pois, assim como o relâmpago, fuzilando em uma extremidade do céu, ilumina até a outra extremidade, assim será também o Filho do homem no seu dia.
25 Kândom ko a narâk ziren ândie, zen a bonŋâ nâ kândâtnone sâknam patâ nâŋgâbat.
25 Mas primeiro é necessário que ele padeça muitas coisas, e que seja rejeitado por esta geração.
26 Noa ândeip, narâk zoren kut ŋâi ŋâi urâwe, zo yatik a bonŋâ nâgât narâk zo mâte oi yatâ upi.
26 Como aconteceu nos dias de Noé, assim também será nos dias do Filho do homem.
27 Noa ândeip, narâk zoren a zen sii nalem sot too kâtik nem seroŋ kwap ândiwe. Ambân aŋgâgwaŋgâ urâwe. Yatâ op mân nâŋgâm ândine Noa sot narâpŋâ zen waŋgâyân zâine too uurup takâm gwâkâziŋgip.
27 Comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca, e veio o dilúvio e os destruiu a todos.
28 Loti ândeip, narâk zoren yatik urâwe. Nalem sot too kâtik nem seroŋ kwap ândiwe. Kut ŋâi ŋâi aŋgâgwaŋgâ urâwe. Nep kârâm kâmit mirâ nep tuuwe.
28 Como também da mesma forma aconteceu nos dias de Ló: comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e edificavam;
29 Yatâ op ândine Lotiŋâ Sodom kamân birâm ari narâk zoren sumbemân gâbâ kârâp sot kât kârâpŋâ sot sumbem tipŋâ gem gâi kamân zoren a ambân buŋ op nâŋgâwe.
29 mas no dia em que Ló saiu de Sodoma choveu do céu fogo e enxofre, e os destruiu a todos;
30 A bonŋâ nâŋâ âsagibat, narâk zoren a yatik upi.
30 assim será no dia em que o Filho do homem se há de manifestar.
31 Narâk zoren a ŋâi sombemân tâpapŋâ sikum mimbapkât mirin mân zâibap. Ŋâi zâk nebân ândibapŋâ zâk kamânân mân âburibap.
31 Naquele dia, quem estiver no eirado, tendo os seus bens em casa, não desça para tirá-los; e, da mesma sorte, o que estiver no campo, não volte para trás.
32 Zen Loti âmbinŋaŋgât den siŋgi nâŋgâbi.
32 Lembrai-vos da mulher de Ló.
33 Ŋâi zâk ândiândiŋâ aŋgân kâri gulipagobap. Ŋâi zâk ândiândiŋâ biri muyageŋaŋgâbap.
33 Qualquer que procurar preservar a sua vida, perdê-la-á, e qualquer que a perder, conservá-la-á.
34 Nâ dâzâŋgua nâŋgânek. Ŋâtik zoren a zagât, zet mirâ ŋâin uman zeitâ ŋâi mem, ŋâi birâbat.
34 Digo-vos: Naquela noite estarão dois numa cama; um será tomado, e o outro será deixado.
35 Ambân zagât, zet nalem sobem tâitâ ŋâi gâsum, ŋâi birâbat.
35 Duas mulheres estarão juntas moendo; uma será tomada, e a outra será deixada.
36 (A zagât nebân kiritâ ŋâi mem, ŋâi birâbat.)”
36 {Dois homens estarão no campo; um será tomado, e o outro será deixado.}
37 Yesu zâk den zo sâm naŋgi arâpŋâ ziŋâ mâsikâm sâwe, “Kembu, ikâ zoren âsagibap?” Sâne itâ dâzâŋgoip, “Bâu mo zuu kârokŋâ ŋâi zei zoren nii keŋ ziŋâ ninam mindume.”
37 Perguntaram-lhe: Onde, Senhor? E respondeu-lhes: Onde estiver o corpo, aí se ajuntarão também os abutres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.