João 6

SIŊGI ÂLIP EKAP (KPF) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Yesuŋâ den yatâ sâm naŋgâmŋâ Galilaia saru kutŋâ ŋâi Tiberia, zo walâm nâmbutken arip.
1 Depois disto partiu Jesus para o outro lado do mar da Galiléia, que é o de Tiberíades.
2 Ari a ambân doŋbepŋâ a sisi mâsek kubikziŋgi igâwegât molim âiwe.
2 E grande multidão o seguia, porque via os sinais que operava sobre os enfermos.
3 Yesu zâk arâpŋâ nen diiniŋgi barin zâi tarâwen.
3 E Jesus subiu ao monte, e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 Narâk zoren Yuda zeŋgât kendon patâ kutŋâ Pasowa, zo mâte oip.
4 E a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 A ambân doŋbep patâ gane Yesuŋâ ziŋgitŋâ Pilipo mâsikâm sâip, “Nalem ikâ gâbâ sâŋgân mem a ambân doŋbep patâ ziŋgindâ dâpziŋ upap?”
5 Então Jesus, levantando os olhos, e vendo que uma grande multidão vinha ter com ele, disse a Filipe: Onde compraremos pão, para estes comerem?
6 Yesu zâk zo yatâ zo upat sâm nâŋgi zei yen mâsikip.
6 Mas dizia isto para o experimentar; porque ele bem sabia o que havia de fazer.
7 Oi Pilipoŋâ itâ sâm dukuip, “Kât 2 handeret yatâ zorâŋ kwâlâm ziŋgindâ mân dâpziŋ upap.”
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos dinheiros de pão não lhes bastarão, para que cada um deles tome um pouco.
8 Sâi arâpŋâ neŋgâren gâbâ a ŋâi kutŋâ Andrea, Simoŋ Peterogât munŋâ, zâkŋâ itâ sâip,
8 E um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 “Katep ŋâi ziren ândiap. Zâkŋâ nalem bâtnâmbut sot saru zuu zagât tâkŋaŋgap. Oi a ambân doŋbep patâ zirâŋâ ziŋgindâ dâpziŋâ mân upap.”
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas que é isto para tantos?
10 Sâi Yesuŋâ sâip, “A ambân dâzâŋgone mindum ge tatnek.” Oi zoren hibuk hân laŋgaat zeip, zorat kwâkŋan a teŋgâziŋ 5 tausen yatâ zorâŋ ge tarâwe.
10 E disse Jesus: Mandai assentar os homens. E havia muita relva naquele lugar. Assentaram-se, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Yesuŋâ nalem zo memŋâ sâiwap sâm a tarâwe, zo kâsâpkum ziŋgip. Oi saru zuu zo yatik kâsâpkum ziŋgip.
11 E Jesus tomou os pães e, havendo dado graças, repartiu-os pelos discípulos, e os discípulos pelos que estavam assentados; e igualmente também dos peixes, quanto eles queriam.
12 Nalem nem âkon opŋâ Yesuŋâ arâpŋâ itâ sâm dâtnâŋgoip, “Buputŋâ zen bâliŋ opapkât sândunek.”
12 E, quando estavam saciados, disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobejaram, para que nada se perca.
13 Oi nen nalem bâtnâmbut zorat buputŋâ sânduindâ irâ kiin zagât piksâip.
13 Recolheram-nos, pois, e encheram doze alcofas de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 A amban zen sen mârât mân igikŋâ, zo ekŋâ sâwe, “Propete patâ a neŋgâren âsagibapkât sâsâŋ, zo perâkŋak a zi.”
14 Vendo, pois, aqueles homens o milagre que Jesus tinha feito, diziam: Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Oi zen Yesu haamgumŋâ bitziŋandâ gâsum a kutâ kwânâŋgânam utne ziŋgit nâŋgâm birâziŋgâm zikŋik barin zarip.
15 Sabendo, pois, Jesus que haviam de vir arrebatá-lo, para o fazerem rei, tornou a retirar-se, ele só, para o monte.
16 Mirâ ŋâtiksâisâi arâpŋâ nen saru sâtŋan geiwen.
16 E, quando veio a tarde, os seus discípulos desceram para o mar.
17 Geimŋâ Kapenaum kamânân âinam waŋgâyân zâiwen. Oi mirâ ŋâtiksâi ko ârindâ Yesu zâk zikŋik zoren tâip.
17 E, entrando no barco, atravessaram o mar em direção a Cafarnaum; e era já escuro, e ainda Jesus não tinha chegado ao pé deles.
18 Oi pibâ kâtikŋâ koi saru âbâŋgoi âiwen.
18 E o mar se levantou, porque um grande vento assoprava.
19 Oi nen sak birâm kom aleindâ ari saru tânâmŋan ârindâ Yesu zâk saru kwâkŋan lâŋ lâŋ âim waŋgâ gootŋan gâi ekŋâ pârâkpam keŋgât urâwen.
19 E, tendo navegado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram a Jesus, andando sobre o mar e aproximando-se do barco; e temeram.
20 Yatâ oindâ Yesuŋâ nâŋgonsâm sâip, “Ninak gaan. Mân keŋgât utnek.”
20 Mas ele lhes disse: Sou eu, não temais.
21 Yesu waŋgâyân kopgâbapkât sâtâre urâwen. Kopgâi zorenâk hân âinam sâwenân, zo âi takâwen.
21 Então eles de boa mente o receberam no barco; e logo o barco chegou à terra para onde iam.
22 A kâmut patâ, zen saru nâmbutken zine haŋsâip. Haŋsâi itâ sâwe, “Muka ŋâtiksâi waŋgâ kânok tâi iksen. Zoren arâpŋâ Yesu pam ziiŋik arie.”
22 No dia seguinte, a multidão que estava do outro lado do mar, vendo que não havia ali mais do que um barquinho, a não ser aquele no qual os discípulos haviam entrado, e que Jesus não entrara com os seus discípulos naquele barquinho, mas que os seus discípulos tinham ido sozinhos
23 Zo yatâ nâŋgâm tatne Tiberia hânân gâbâ waŋgâ nâmbutŋâ Kembuŋâ nalem ziŋgip, zoren takâwe.
23 (Contudo, outros barquinhos tinham chegado de Tiberíades, perto do lugar onde comeram o pão, havendo o Senhor dado graças).
24 Takâne a ambân zen Yesu sot arâpŋâ kâruziŋgâm waŋgâyân zâim Kapenaum kamânân âi kâruziŋgâwe.
24 Vendo, pois, a multidão que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram eles também nos barcos, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 Zen saru nâmbutken âim kârum muyagemŋâ itâ sâm dukuwe, “Patâ, gâ dâuŋan zi gâin?”
25 E, achando-o no outro lado do mar, disseram-lhe: Rabi, quando chegaste aqui?
26 Mâsikâne itâ sâm dâzâŋgoip, “Nâ perâkŋak sa nâŋgânek. Nâ top liku kulem tuuga ikme, zorat buŋâ. Nalem ziŋga nem âkon urâwe, zorat molinige.
26 Jesus respondeu-lhes e disse: Na verdade, na verdade vos digo que me buscais, não pelos sinais que vistes, mas porque comestes do pão e vos saciastes.
27 Nalem nemŋâ ândim mumbi, zorat umziŋ mân pane zimbap. Nalem nem ândiândi kâtik ândibi, zorat umziŋ pane zimbap. A bonŋâ, nâ Anutu Ibânandâ nalem zo ziŋgâbatkât gâsum sâlâpnogip. Nâ ândiândi kâtikkât nalem, zo ziŋgâbat.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; porque a este o Pai, Deus, o selou.
28 Sâi zen itâ mâburem dukuwe, “Sânan. Anutuŋâ wan nep tuum ândinatkât nâŋgâmap?”
28 Disseram-lhe, pois: Que faremos para executarmos as obras de Deus?
29 Sâne Yesuŋâ itâ sâm dâzâŋgoip, “A sâŋgonnogip, nâ nâŋgâm pâlâtâŋ kwatnibi, zo Anutugât nep.”
29 Jesus respondeu, e disse-lhes: A obra de Deus é esta: Que creiais naquele que ele enviou.
30 Sâi den itâ sâm dukuwe, “Gâ top likuliku kulem ŋâi tuuna ekŋâ nâŋgâm pâlâtâŋ kwatginat. Wan nep ŋâi tuuban?
30 Disseram-lhe, pois: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos, e creiamos em ti? Que operas tu?
31 Sâkurâpniŋ, zen Mose sot mirâ kamân kâtikŋan ândim nalem kutŋâ Mana, zo nem ândiwe. Oi zorat den kulem ŋâi itâ ziap,
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer o pão do céu.
32 Oi Yesuŋâ itâ sâm dâzâŋgoip, “Perâkŋak sa nâŋgânek. Sumbemân gâbâ nalem bonŋâ, zo Moseŋâ mân muyagem ziŋgip. Ka Ibânandâ sumbemân gâbâ nalem bonŋâ ziŋgâmap.
32 Disse-lhes, pois, Jesus: Na verdade, na verdade vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu; mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 Nâ sumbemân gâbâ gem hân a ândiândi muyagem ziŋgâman. Nâ Anutugâren gâbâ nalem bonŋâ uan.”
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Sâi itâ sâm dukuwe, “Kembu, gâ narâk dâp nalem zo niŋgâmâmban.”
34 Disseram-lhe, pois: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Sâne itâ sâm dâzâŋgoip, “Ândiândigât nalem ko nâ. Ŋâi zâk nâgâren ga pâlâtâŋ upap, zâk nalemgât mân mumbap. Oi ŋâi zâk nâ nâŋgâm pâlâtâŋ kwatnibap, zo ko toogât mân nâŋgâbap.
35 E Jesus lhes disse: Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim não terá fome, e quem crê em mim nunca terá sede.
36 Nâ itâ dâzâŋguan. Zen nâ nekŋâ mân nâŋgâm pâlâtâŋ kwatnime.
36 Mas já vos disse que também vós me vistes, e contudo não credes.
37 Ka Ibânandâ nâgât siŋgi sâip, a ambân zo zen ko nâgâren gam naŋgâbi. Oi a ambân ziŋ nâgâren gane mân moliziŋgâbat.
37 Todo o que o Pai me dá virá a mim; e o que vem a mim de maneira nenhuma o lançarei fora.
38 Sumbemân gâbâ gewan, zo ninâ den lubatkât buŋâ. Sâŋgonnogip, zâkkât den lubatkât gewan.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Ibânandâ a ambân nâgâren zâmbanmap, a zo zen tâmbetagobegât galemziŋ uandâ hângât narâk âkâbabân zoren hâlâluyâk mâŋgiziŋga zaatpi. Sâŋgonnogip, zâkkât den zo yatâ ziap.
39 E a vontade do Pai que me enviou é esta: Que nenhum de todos aqueles que me deu se perca, mas que o ressuscite no último dia.
40 Nanŋâ nâ nekŋâ nâŋgâm pâlâtâŋ kwatnibi, zo ko ândiândi kâtik ândibi. Ibânaŋgât den zo yatâ ziap. Oi nâŋâ narâk patin mâŋgiziŋga zaatpi.”
40 Porquanto a vontade daquele que me enviou é esta: Que todo aquele que vê o Filho, e crê nele, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Yesu zâk sumbemân gâbâ nalem bonŋâ, zo nâ sâipkât Yuda a sâtŋâ, ziŋâ nâŋgâm bâliŋ kwâkŋaŋgâwe.
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Oi itâ sâwe, “A zi zâk wangât itâ sap, ‘Nâ sumbemân gâbâ gewan.’ Topŋâ nâŋgâmen. Zâk Yesu, Yosepegât nanŋâ.”
42 E diziam: Não é este Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, pois, diz ele: Desci do céu?
43 Sâne Yesuŋâ itâ dâzâŋgom sâip, “Zen mân nâŋgâne bâliŋ oik.
43 Respondeu, pois, Jesus, e disse-lhes: Não murmureis entre vós.
44 A ŋâi zik umgât nâgâren gâgaŋ, zo mân taap. Ibâ sâŋgonnogipŋâ sâi âlip nâgâren gâbap. Oi nâ a itâ zo narâk patin mumuŋan gâbâ mâŋgibat.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai que me enviou o não trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Propete zeŋgât ekabân den itâ ziap,
45 Está escrito nos profetas: E serão todos ensinados por Deus. Portanto, todo aquele que do Pai ouviu e aprendeu vem a mim.
46 A zen Ibâ mân igâwe. Anutugâren gâbâ gem gâwan, nâ ninak Ibâ egâwan.
46 Não que alguém visse ao Pai, a não ser aquele que é de Deus; este tem visto ao Pai.
47 Nâ perâkŋak dâzâŋgua nâŋgânek. Ŋâi zâk nâŋgâm pâlâtâŋ kwatnimapŋâ ândiândi kâtik miap.
47 Na verdade, na verdade vos digo que aquele que crê em mim tem a vida eterna.
48 Ândiândi kâtikkât nalem nâ.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Sâkurâpziŋâ, zen mirâ kamân kâtikŋan nalem kutŋâ Mana, zo nem ândimŋâ mom naŋgâwe.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto, e morreram.
50 Ka sumbemân gâbâ nalem nemŋâ mân mumuŋâ, zo ko nâgâren ziap.
50 Este é o pão que desce do céu, para que o que dele comer não morra.
51 Nâ sumbemân gâbâ ândiândigât nalem mem gewan. Nalem zo nâ. Zorat ŋâi zâk nâgâren gâbâ nalem zo nem ândiândi kâtikŋaŋgât siŋgi upi. Sâknandâ nalem uap. Zo a ziŋâ ândiândi muyagibigât ziŋgâbat.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá para sempre; e o pão que eu der é a minha carne, que eu darei pela vida do mundo.
52 Yuda a sâtŋâ ziiŋak itâ âragumŋâ sâwe, “A zirâŋâ dap op sunumŋâ niŋgi ninatkât sap?”
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como nos pode dar este a sua carne a comer?
53 Sâne Yesuŋâ itâ sâm dâzâŋgoip, “Nâ perâkŋak dâzâŋguan. Zen a bonŋâ nâgât sunum sot gilâm mân nimbi, zo ko umziŋan ândiândi mân muyagibap.
53 Jesus, pois, lhes disse: Na verdade, na verdade vos digo que, se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 Ŋâi zâk nâgât sunumnâ sot gilâmnâ nimbapŋâ ândiândi kâtik mimbap. Oi narâk patin mumuŋan gâbâ mâgia zaatpap.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Nâgât sunumnâ, zo nalem bonŋâ. Nâgât gilâmnâ, zo too bonŋâ.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Ŋâi zâk nâgât sunum sot gilâm nimbapŋâ, zâk nâ sot pâlâtâŋ op ândibap. Oi nâ zâk sot pâlâtâŋ op ândibat.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Ândiândi mariŋâ, Anutu Ibâ, zâkŋâ sâŋgonnogi gewangât Ibânaŋgât op ândiman. Oi ŋâi zâk nâ ninibapŋâ nâgât op ândiândiŋ muyagem ândibap. Umŋandâ nâ sot pâlâtâŋ upapŋâ sumbemgât siŋgi upap.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai, assim, quem de mim se alimenta, também viverá por mim.
58 Sumbemân gâbâ nalem, zorat topŋâ itâ ziap. Sâkurâpziŋ Mana nalem niwe, zo yatâ buŋâ. Zen nemŋâ ândim muwe. Kâ nâgâren gâbâ nalem zo nimbap, zâk ândim zâimâmbap.”
58 Este é o pão que desceu do céu; não é o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 Yesu zâk Kapenaum kamânân mâpâmâpâse namin ândim den zo dâzâŋgoip.
59 Ele disse estas coisas na sinagoga, ensinando em Cafarnaum.
60 Yesugât a ambârâpŋâ, neŋgâren gâbâ doŋbepŋâ den zo nâŋgâm sâwe, “Den zi nâŋgindâ yâmbâtŋâ uap. Den zirat topŋâ dap yatâ nâŋgânat?”
60 Muitos, pois, dos seus discípulos, ouvindo isto, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Oi sâm âkon utne Yesuŋâ umziŋan ek nâŋgâm itâ sâm dâzâŋgoip, “Den zi nâŋgâne bâliŋ uap?
61 Sabendo, pois, Jesus em si mesmo que os seus discípulos murmuravam disto, disse-lhes: Isto escandaliza-vos?
62 A bonŋâ nâ âburem ândiwanân zaria nâŋgâne dap upap?
62 Que seria, pois, se vísseis subir o Filho do homem para onde primeiro estava?
63 Sâkkât sunum zorâŋ ândiândi muyagemap, zo mân ziap. Ândiândi muyagemap, zo Kaapumgât nep. Den dâzâŋguan, zo Kaapum sot ândiândigât den.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos digo são espírito e vida.
64 Oi zeŋgâren gâbâ a nâmbutŋandâ mân nâŋgâm pâlâtâŋ kwatnime.” A Yesugât den birâbi, zo kânŋan nâŋgip. Oi a Yesu tirâpzâŋgoi gâsum kumbi, zo yatik kânŋan nâŋgip. Zorat den yatâ dâtnâŋgoip.
64 Mas há alguns de vós que não crêem. Porque bem sabia Jesus, desde o princípio, quem eram os que não criam, e quem era o que o havia de entregar.
65 Oi den ŋâi itâ târokwap sâip, “Zorat itâ dâzâŋguan. Ibânandâ a ŋâi imbaŋâ mân pindi ko dap op nâgâren gam nâ sot pâlâtâŋ upap? Yatâ zo mân taap.”
65 E dizia: Por isso eu vos disse que ninguém pode vir a mim, se por meu Pai não lhe for concedido.
66 Narâk zoren a ambân kâmut gakârâpŋâ, neŋgâren gâbâ doŋbepŋâ zâk sot ândiândiŋaŋgât âkon op birâŋaŋgâm âiwe.
66 Desde então muitos dos seus discípulos tornaram para trás, e já não andavam com ele.
67 Yatâ utne Yesuŋâ arâp kiin zagât itâ sâm mâsikâniŋgip. “Zen yatik nâbam âinam se?”
67 Então disse Jesus aos doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Sâi Simoŋ Peteroŋâ itâ sâm dukuip, “Kembu, nen gâ birâgim ŋâigâren âinat? Gâ kânokŋâ ândiândi kâtikkât den mem ândiat.
68 Respondeu-lhe, pois, Simão Pedro: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Nen gâ nâŋgâm pâlâtâŋ kwatgimŋâ itâ nâŋgâmen. Gâ tirik a. Anutugâren gâbâ gâin.”
69 E nós temos crido e conhecido que tu és o Cristo, o Filho do Deus vivente.
70 Yatâ sâi Yesuŋâ itâ sâm dâtnâŋgoip, “Nâ a kiin zagât, zen gâsum sâlâpzâŋgowan. Oi dap yatâ zeŋgâren gâbâ a ŋâiŋâ Sataŋgât a uap?”
70 Respondeu-lhe Jesus: Não vos escolhi a vós os doze? e um de vós é um diabo.
71 Zâk Yuda, Simoŋgât nanŋâ, Karioto kamânân gok, zâkkât nâŋgâm sâip. Yuda zâk arâp kiin zagât neŋgât kâmurân gokŋâ. Oi zâkŋâ ândim Yesu tirâpzâŋgoi kâsarâpŋâ ziŋ gâsum kuwe.
71 E isto dizia ele de Judas Iscariotes, filho de Simão; porque este o havia de entregar, sendo um dos doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.