João 2
SIŊGI ÂLIP EKAP (KPF) vs NAA
1 Sirâm zagât âki Kana kamânân, Galilaia hânân a ambân zagât mâpotzikânam sii nalem mine gâip.
1 Três dias depois, houve um casamento em Caná da Galileia, e a mãe de Jesus estava ali.
2 Yesugât mamŋâ Maria, zâk zoren âi taki ko Yesu sot arâpŋâ, nen zop sâsâŋan âiwen.
2 Jesus também foi convidado, com os seus discípulos, para o casamento.
3 Zoren mindum nalem sot waiŋ nem tâindâ waiŋ buŋ oip. Buŋ oi Yesu mamŋandâ dukum sâip, “Waiŋziŋâ buŋ uap.” Sâi Yesuŋâ itâ sâm dukuip,
3 Tendo acabado o vinho, a mãe de Jesus lhe disse: — Eles não têm mais vinho.
4 “O ambân, gâŋâ nâ mân dâtnoban. Ninak nâŋgâbat dâp upat. Nâgât narâk, zo gâtâm mâte upap.”
4 Mas Jesus respondeu:
5 Yatâ sâi mamŋandâ kore a ambân itâ sâm dâzâŋgoip, “Den sâbap, zo lum kwâtâtibi.”
5 Então ela falou aos serventes: — Façam tudo o que ele disser.
6 Oi mirâ zoren âmaŋ kârep patâ nâmburân kânok tâip. Yuda a zen âsâbâŋ kin bitziŋ too saŋgonŋâ nalem nemarâwe. Oi mirâ dâp âmaŋ yatâ kin ândeip.
6 Estavam ali seis potes de pedra, que os judeus usavam para as purificações, e em cada um cabiam cerca de cem litros.
7 Oi Yesuŋâ kore a ambân itâ sâm dâzâŋgoip, “Too aam ga âmaŋân lokine giarik.” Sâi zen yatâ utne âmaŋ nâmburân kânok zo too piksâm naŋgip.
7 Jesus lhes disse: E eles os encheram totalmente.
8 Yatâ utne ko itâ sâm dâzâŋgoip, “Itârâŋ zen torenŋâ aam nalem galem agâren âinek.”
8 Então lhes disse: Eles o fizeram.
9 Yatâ sâi zen aam galem agâren âine tooŋâ waiŋ oi nalem galem aŋâ nemŋâ waiŋ zo waniŋ gâbâ mie sâm kwagip. (Kore a zen too âmaŋân aam lokine giarip, zeŋak waiŋgât topŋâ nâŋgâwe.) Nalem galem aŋâ a ambân meip, zo konsâi gâip.
9 Quando o responsável pela festa provou a água transformada em vinho — ele não sabia de onde tinha vindo, por mais que os serventes que haviam tirado a água soubessem —, chamou o noivo
10 Gâi itâ sâm dukuip, “Kândom wâiŋ naamŋâ ziŋgâne bet umziŋ gulip upâ sâi waiŋ naam buŋâ, zo ziŋgâmen. Gâ ko purikgurik opŋâ waiŋ naamŋâ kwarakuna zei bet muyagiat. Zo âlip uat.”
10 e lhe disse: — Todos costumam servir primeiro o vinho bom e, quando já beberam muito, servem o vinho inferior; você, porém, guardou o melhor vinho até agora!
11 Yesu zâk yatâ op Kana kamânân, Galilaia hânân sen mârât nep topkwapŋâ tuugip. Oi imbaŋâŋaŋgât topŋâ, zo mem kâkŋan pâip. Oi arâpŋâ nen zo ekŋâ nâŋgâm pâlâtâŋ kwâkŋaŋgâwen.
11 Assim, em Caná da Galileia, Jesus deu início a seus sinais. Ele manifestou a sua glória, e os seus discípulos creram nele.
12 Oi Yesu zâk Kana kamânân gâbâ Kapenaum kamânân ari mam murâpŋâ sot arâpŋâ molim âiwen. Sirâm nâmbutŋâ nen zoren ândiwen.
12 Depois disso, ele foi a Cafarnaum, com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos; e ficaram ali não muitos dias.
13 Yuda zeŋgât kendon patâ kutŋâ Pasowa, zo mâte upâ sâi Yesuŋâ Yerusalem kamânân zarip.
13 Estando próxima a Páscoa dos judeus, Jesus foi para Jerusalém.
14 Yerusalem kamânân âi takâm tirik namin zari a doŋbep zen râma, makau sot kembâ aŋgâgwaŋgâ utne a nâmbutŋâ zen Roma zeŋgât kât sot Yuda zeŋgât kât, zo hâukwap aŋgâgwaŋgâ op kirâwe.
14 E encontrou no templo os que vendiam bois, ovelhas e pombas e também os cambistas assentados.
15 Yatâ utnetâ Yesuŋâ ziŋgitŋâ tâkŋâ mem a sot râma makau zâŋgom moliziŋgi âine kât nep tuuwe, zeŋgât kât mem lokim tâtatŋâ kom kâbakŋei giarip.
15 Tendo feito um chicote de cordas, expulsou todos do templo, com as ovelhas e os bois. Derramou o dinheiro dos cambistas pelo chão, virou as mesas
16 Oi kembâ mem kirâwe, zen itâ sâm dâzâŋgoip, “Zen Ibânaŋgât namin kut ŋâi laŋ utne aŋgâgwaŋgâ namâ uap. Kut ŋâi ŋâiziŋ mem âinek.”
16 e disse aos que vendiam as pombas:
17 Yesuŋâ yatâ oi arâpŋâ nen Kembugât ekabân den kulem ziap, zo nâŋgâwen. Den zo itâ,
17 Os seus discípulos se lembraram que está escrito: “O zelo da tua casa me consumirá.”
18 Oi Yuda a ziŋâ itâ sâm mâsikâm sâwe, “Gâ yatâ uatŋâ top likuliku kulem ŋâi tuuna iknâ.”
18 Então os judeus lhe perguntaram: — Que sinal você nos mostra para fazer essas coisas?
19 Sâne Yesuŋâ itâ sâm dâzâŋgoip, “Zen tirik namâ zi kândaŋne nâŋâ sirâm karâmbut umŋan tuum naŋgâbat.”
19 Jesus lhes respondeu:
20 Yatâ sâm dâzâŋgoi sâwe, “Patârâpniŋâ, zen tirik namâ zi kendon 46 tuum ândine âkip. Oi gâŋâ sirâm karâmbut umŋan tuum naŋgâbat sâm sat?”
20 Os judeus responderam: — Este santuário foi edificado em quarenta e seis anos, e você quer levantá-lo em três dias?
21 Ka Yesu zâk sâkŋaŋgât op namin dâpkwap sâip.
21 Ele, porém, se referia ao santuário do seu corpo.
22 Yesu ândim moi Anutuŋâ mâŋgei zari arâpŋâ nen den zo nâŋgâwen. Oi namâgât sâip, zo sot Kembugât ekabân zâkkât den nâmbutŋâ ziap, zorat nâŋgindâ bonŋâ oip.
22 Quando, pois, Jesus ressuscitou dentre os mortos, os discípulos dele se lembraram que ele tinha dito isso e creram na Escritura e na palavra de Jesus.
23 Yesu zâk kendonân Yerusalem kamânân top likuliku kulem nâmbutŋâ tuugi a ambân pisuk, ziŋâ ekŋâ zâkkât nâŋgâne bonŋâ oip.
23 Estando Jesus em Jerusalém, durante a Festa da Páscoa, muitos creram no seu nome quando viram os sinais que ele fazia.
24 Yesu zâk a zeŋgât topziŋ ek nâŋgâmap, zorat op ko a zeŋgâren mân arip.
24 Mas o próprio Jesus não confiava neles, porque conhecia a todos.
25 Zâkŋâ a ŋâigât topŋâ ek nâŋgâbam a ŋâigâren mân mâsikâm nâŋgip. Zâk zikŋak umziŋan ek nâŋgâm naŋgip.
25 E não precisava que alguém lhe desse testemunho a respeito das pessoas, porque ele mesmo sabia o que era a natureza humana.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.