Filipenses 2
SIŊGI ÂLIP EKAP (KPF) vs VC
1 — ausente —
1 Se me é possível, pois, alguma consolação em Cristo, algum caridoso estímulo, alguma comunhão no Espírito, alguma ternura e compaixão,
2 — ausente —
2 completai a minha alegria, permanecendo unidos. Tende um mesmo amor, uma só alma e os mesmos pensamentos.
3 Zen zâizâiŋ op sâk mâmeyân mân upi. Gâ gikâ umgâ mem gemŋâ bukugaŋgât nâŋgâna zâibap.
3 Nada façais por espírito de partido ou vanglória, mas que a humildade vos ensine a considerar os outros superiores a vós mesmos.
4 Gâ gikaŋgât kut ŋâi âlip upapkât buŋâ, bukurâpkâ zeŋgât kut ŋâi âlip upapkât ârândâŋ nâŋgâban.
4 Cada qual tenha em vista não os seus próprios interesses, e sim os dos outros.
5 Yesu Kristogât nâŋgânâŋgâ zeip, zo yatik zeŋgâren zimbap.
5 Dedicai-vos mutuamente a estima que se deve em Cristo Jesus.
6 Zâk Anutuyâk op ândeipŋâ Anutu tobat ândian sâm mân aŋgân kârip.
6 Sendo ele de condição divina, não se prevaleceu de sua igualdade com Deus,
7 Zâkŋâ kut ŋâi zo kwâkâm pam kore a zeŋgât tobat op a tobat yatâ muyageip.
7 mas aniquilou-se a si mesmo, assumindo a condição de escravo e assemelhando-se aos homens.
8 Oi tobatŋâ ikne a tobat yatâ oip. Zâk a gigiŋâ op ândim sât luluŋ mâtâpŋâ lâŋ ândimŋâ moip. Mumuŋâ mâte oi poru nagân mumbapkât mân aŋgân kârip.
8 E, sendo exteriormente reconhecido como homem, humilhou-se ainda mais, tornando-se obediente até a morte, e morte de cruz.
9 Yatâ oipkât Anutuŋâ mem zâi a zâizâiŋâ patâ kwânâŋgip. Kwânâŋgâmŋâ kut siŋgiŋâ laŋ kârâm a zeŋgât kotsiŋgi, zo mâpot mem kinbapkât sâm pindip.
9 Por isso Deus o exaltou soberanamente e lhe outorgou o nome que está acima de todos os nomes,
10 Oi sumbemân sot hânân sot hân ombeŋan ândime, nen aksik patâ Yesugât kot nâŋgâm hânân gei pindiŋsânat.
10 para que ao nome de Jesus se dobre todo joelho no céu, na terra e nos infernos.
11 Oi lâuniŋandâ itâ sânat, “Yesu Kristo, zâkŋâ Kembu patâniŋâ ândiap.” Yatâ sâm Anutu Ibâ sâm âlip kwâkŋaŋgânat.
11 E toda língua confesse, para a glória de Deus Pai, que Jesus Cristo é Senhor.
12 Bukurâpnâ, zen âsâbâŋ sâtnâ lume. Zen sot ândiayâk buŋâ, kârebân ândia zo yatik otnime. Zo yatâ op kubikkubikziŋaŋgât bonŋâ muyaginam zikŋik zikŋik kâtigibi. Zorat umziŋ keŋgât op sânam kwâtkwât op kâtigibi.
12 Assim, meus caríssimos, vós que sempre fostes obedientes, trabalhai na vossa salvação com temor e tremor, não só como quando eu estava entre vós, mas muito mais agora na minha ausência.
13 Wangât, Anutu zikŋak umziŋan nep tuugi um bâbâlaŋ op sâtŋâ lubigât imbaŋâ ziŋgâmap, zorat.
13 Porque é Deus quem, segundo o seu beneplácito, realiza em vós o querer e o executar.
14 Zen kut ŋâi ŋâi upme, zo âkon sâm sot um zagârân mâsimâsikâ mân upi.
14 Fazei todas as coisas sem murmurações nem críticas,
15 Zen yatâ opŋâ Anutugât nan bârarâp tosa buŋ sot um salek op ândibi. A gâŋgoŋâ narâk ziren ândie, zeŋgât osetziŋan âsakŋâ yatâ op ândibi.
15 a fim de serdes irrepreensíveis e inocentes, filhos de Deus íntegros no meio de uma sociedade depravada e maliciosa, onde brilhais como luzeiros no mundo,
16 Âsak yatâ op ândiândigât den ziiŋ mem ândim a ambân dâzâŋgobi. Yatâ utne Kristo takâtakâŋ narâkŋan itâ sâm zeŋgât sâtâre upat, “Sâknam nâŋgâm nep tuuwan, zorat bonŋâ muyagiapkât sâtâre upat.”
16 a ostentar a palavra da vida. Dessa forma, no dia de Cristo, sentirei alegria em não ter corrido em vão, em não ter trabalhado em vão.
17 Zen nâŋgâm pâlâtâŋziŋâ Anutugât siŋgi sâm pane ziap. Nâ zo yatik sâknâ zâkkât siŋgi sâm mumbat, zorat umâlep sâtâre opŋâ zen sot umâlep nâŋgâbat.
17 Ainda que tenha de derramar o meu sangue sobre o sacrifício em homenagem à vossa fé, eu me alegro e vos felicito.
18 Oi zen yatik sâtâre op nâgât umâlep nâŋgâbi.
18 Vós outros, também, alegrai-vos e regozijai-vos comigo.
19 Kembu Yesuŋâ nâŋgi dâp oi Timoteo kek sâŋgongua zeŋgâren gâbapkât san. Oi zeŋgâren gâbâ den siŋgi mem âburem ga zeŋgât siŋgi den dâtnogi umnâ diim gibap.
19 Espero no Senhor Jesus enviar-vos dentro em breve Timóteo, para que me traga notícias vossas e eu me sinta reconfortado.
20 A yatâ zo ŋâi mân ândie. Zâk perâkŋak zeŋgât nâŋgâmŋâ umŋandâ tânzâŋgobap.
20 Pois não há ninguém como ele, tão unido comigo em sentimento, que com tão sincera afeição se interesse por vós.
21 Nâmbutŋâ zen ziiŋaŋgât nâŋgâm Yesu Kristogât nep zo dâŋ mân tuume.
21 Todos os demais buscam os próprios interesses e não os de Jesus Cristo.
22 Timoteo ândiândiŋaŋgât topŋâ âlip nâŋge. Nanŋandâ ibâŋâ bekŋan memap, zo yatik nâ siŋgi âlip nebân betnan memap.
22 Quanto a ele, conheceis a sua inabalável fidelidade: tal como um filho ao pai, ele se dedica, comigo, ao serviço do Evangelho.
23 Oi nâ ninan yatâ mo yatâ muyagibat, zo nâŋgâmŋâ zâk sâŋgongua gâbap.
23 É ele que eu pretendo enviar-vos, logo que eu puder entrever o desfecho da minha causa.
24 Oi Kembuŋâ nâŋgânigi ninak zeŋgâren kek gâbat.
24 Aliás, confio no Senhor que também eu irei visitar-vos em breve.
25 Nâ kut ŋâi kârum ândia zen Epaporidito sâŋgongune ga tânnogip. Zâk bukunâ op betnan memap sot kâwali a bukunâ ândimap. Zâk mâburem ziŋgâbam san.
25 Julguei necessário enviar-vos nosso irmão Epafrodito, meu companheiro de labor e de lutas, que designastes para assistir-me em minhas necessidades.
26 Oi zâk mâsek op zei zen siŋgiŋâ nâŋgâwe. Zâkkât nâŋgâm kwâkâ upegât umŋâ zeŋgâren tâi nâŋgâm ândiap. Zâk zeŋgâren gam ziŋgitpapkât okŋaŋgap.
26 Ele estava com saudades de todos vós e visivelmente preocupado, por terdes tido notícia da sua doença.
27 Zâk mâsek doŋbep op mumbam oip. Oi Anutuŋâ tângum bekŋan meip. Oi zorik buŋâ. Nâgâren umbâlâ muyagebapkât bekŋan meip.
27 De fato esteve mal, às portas da morte! Mas Deus teve compaixão dele, e não somente dele, mas também de mim, para que eu não tivesse aflição sobre aflição.
28 Zen ekŋâ umâlip upigât sot nâ yatik nâŋgâm kwâkâ mân ândibatkât zâk mân aŋgân kârâm sâŋgongua gâbap.
28 Esta é a razão por que procurei enviá-lo antes, para que, vendo-o, novamente vos alegreis e eu também fique menos preocupado.
29 Zorat zeŋgâren gâi zen umâlip nâŋgâŋaŋgâm Kembugât op buku okŋaŋgâbi. Zen a yatâ zo hurat kwatziŋgâbi.
29 Portanto, acolhei-o no Senhor com toda a alegria e tratai com grande estima homens assim.
30 Zâk Kristogât nepkât mumbam op zeip. Zeŋgât hâuŋâ kore otnibapkât sâkŋâ mân aŋgân kârip.
30 Porque foi pela causa de Cristo que esteve próximo da morte, e arriscou a própria vida, para prestar-me os serviços que vós não podíeis prestar em pessoa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Filipenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.