Atos 23

SIŊGI ÂLIP EKAP (KPF) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Paulo zâk a sâtŋâ sen tâpâk ziŋgit itâ sâm dâzâŋgoip, “A bukurâpnâ, Anutugât mâteŋan târârak ândim gâwan. Aŋunnaŋgât mân opman.”
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Yatâ sâi ko tirik namâ galem a patâ Anania, zâkŋâ a ziŋâ lâuŋan kumbigât sâip.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Sâi Pauloŋâ itâ sâm dukuip, “Sâkkâ ko tobat âlipŋâ. Umgâ ko bâliŋâ. Gâ Anutuŋâ gobap. Gâ Mosegât gurumin den lum nâgâren den kubikkubik tuubam sat. Ka Mosegât gurumin den kom nobigât dâzâŋguat.”
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Yatâ sâi a kirâwe, zen Paulo itâ sâm dukuwe, “Gâ wangât Anutugât tirik namâ galem a patâ zo sâm bâliŋ kwâkŋâŋgat?”
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Sâne Pauloŋâ itâ dâzâŋgoip, “Bukurâp, zâk a patâ ândiap, zo mân nâŋgâm den zo san. Kembugât ekabân den ŋâi itâ kulemguwe, ‘Gâ a ambân zeŋgât galem a mân sâm bâliŋ kwâkŋaŋgâban.’ Nâ den zo nâŋgâman.”
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Oi a sâtŋâ kâmut tarâwe, zen nâmbutŋâ Sadukaio a ândiwe. Nâmbutŋâ ko Parisaio a ândiwe. Paulo zâk zo ek nâŋgâm den mem zâi pam itâ sâm dâzâŋgoip, “A bukurâpnâ, nâ Parisaio a. Sâkurâpnâ zen Parisaio a ândiwe. Parisaio a nen momŋâ zaatnat sâmen. Momŋâ zaatzaatŋâ, den zo luman, gât ko denân nâbanse.”
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Den yatâ sâi Parisaio a sot Sadukaio a, zen den sâm kwâkâyaŋgâne kâsâp muyageip.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 Sadukaio a zen mumuŋan gâbâ zaatzaat sot sumbem a sot um dâp zo mân ziap sâmarâwe. Ka Parisaio a zen kut ŋâi ŋâi zorat nâŋgâne bon opmap.
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Oi zorat minduminduziŋan den sârek patâ âraguwe. Yatâ opŋâ Parisaio a zeŋgât kâmurân gâbâ Kembugât gurumin den galem a nâmbutŋâ zen zaatŋâ den kârâpŋoot itâ sâwe, “Nen a zi egindâ tosaŋâ buŋ uap. Sumbem a mo a tabâŋâ ziŋâ den dukuwe oi ko dap sânat?”
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Oi den kârâpŋoot âragunetâ kâwali a galem a patâ zâk Paulo kumbegât keŋgât op sâi arâpŋâ kâmut ziŋâ geim Paulo osetziŋan gâbâ gâsum diim namâziŋan zâiwe.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Ŋâtik zoren Kembuŋâ muyagem Paulo gootŋan kin itâ sâip, “Gâ mân keŋgât ot. Ziren Yerusalem kamânân nâgât den siŋgi sâm muyagiat, zo yatik Roma kamânân sâm muyagiban.”
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Haŋsâi Yuda a nâmbutŋandâ den itâ sâm saawe, “Nen nalem birâm yenâk ândinat. Paulo kom ko nem ândinat.” Yatâ sâm Anutu mâteŋan den zo sâm kâtigiwe.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 A teŋgâziŋ 40 yatâ zorâŋ den zo sâwe.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 A zo zeŋgâren gâbâ nâmbutŋandâ tirik namâ galem a patâgâren âim itâ sâwe, “Nen nalem birâm ândimŋâ Paulo kom nalem ninatkât sâm kâtigien.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Zorat gâ sot a sâtŋâ zen kâwali a patâgâren den itâ pane âibap, ‘Gâ Paulo sâŋgonguna gâi zâkkât diŋâ sâm kubiknat.’ Oi dinziŋâ nâŋgâm Paulo sâŋgongoi mâtâbân gâi kunat.”
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 — ausente —
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 — ausente —
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Sâi a zorâŋ katep zo diim patâŋaŋgâren âim itâ dukuip, “A tâk namin taap, kutŋâ Paulo, zâkŋâ noonsâm dâtnogi katep zi diim gaan. Katep zirâŋ den ŋâi dâgobap.”
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Yatâ sâm dukui kâwali a galem patâŋâ katep bikŋan gâsum diim ginŋan âim mâsikâm sâip, “Den dap dâtnoban?”
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Mâsiki katepŋâ itâ sâm dukuip, “Yuda a zen gâgâren den pane gâbapkât den saage. Mukan Paulo minduminduziŋan diim âine topŋâ sâm muyagibapkât dâgobi.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Dâgone dinziŋâ mân nâŋgâban. A 40 yatâ zorâŋ Paulo kunam se. Zen nalem birâm ândim Paulo kom nalem ninatkât se. Oi zen Paulo kunam mâtâbân mambât te.”
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Katep zorâŋ den yatâ sâi kâwali a galemŋâ den itâ sâm sâŋgongoip, “Gâ den dâtnogat, zo a ŋâi mânâk dâzâŋgoban.”
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Oi kâwali a galem a patâŋâ kâwali a sâtŋâ zagât diizikâm itâ sâm dâzâkoip, “Zet sâitâ kâwali a ki mâtâp âiâiŋâ 2 handeret sot kâwali a bâu biosi kwâkŋan âiâiŋâ 70 sot liŋgip kâlâu a 2 handeret zorâŋâ kubikaŋgâm ŋâtikkât narâk nâmburân kimembut, narâk zoren Kaisarea kamânân âibi.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Oi Paulogât bâu biosi ŋâi kwâkŋan tâpapkât kubikpi. Oi mulunâk galem okŋaŋgâm Roma a kutâ Pelikigâren diim âibi.”
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Oi Kâwali a galem a patâŋâ Pelikigât ekap ŋâi itâ kulemgoip,
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 “Klaudio Lisia, nâŋâ a kutâ âlipŋânâ Peliki, gâgât ekap zi kulemguan.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Kâwali a ziŋ a ŋâi diim ge. Zo Yuda a ziŋ kune mumbam oi a zo Roma a nâŋgâmŋâ sa kâwali anâ sot âimŋâ bitziŋan gâbâ mâkâwen.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Oi denân parâwe, zorat topŋâ nâŋgâbat sâm a sâtŋâ minduminduyân diim âiwan.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Diim âim ziiŋaŋgât gurumin den sâne itâ nâŋgâwan. Kut ŋâi ŋâi oip, zorâŋ kâmbam mo tâk namin tâtat, zorat dâp mân uap.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Oi a nâmbutŋâ ziŋâ Paulo sipkum kunam utne gâgâren sâŋgogua gaap. Oi den sâkŋanâk sâme, zen sâŋgonzâŋgua gâgâren gam diŋâ dâgobi.”
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Oi Kâwali a zen patâgât den lumŋâ ŋâtigân Paulo diim âim Antipatri kamânân takâwe.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Haŋsâi kâwali a nâmbutŋâ kamânziŋan puriksâne kâwali a biosi kwâkŋan tâtat ziiŋik diim âim Kaisarea kamânân takâwe.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Takâm a kutâ ekap pindâm Paulo yatik bikŋan parâwe.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 A kutâŋâ ekap zo sâlâpkum Paulogât hân topŋaŋgât mâsikip. Zâk Kilikia hânân gokŋâ nâŋgâm itâ sâip,
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 “A denân gâbanse, zen gane narâk zoren den kubiknat.” Yatâ sâm kâwali a zeŋgât bitziŋan pâi diim Herodegât den kubikkubik namin pam galem urâwe.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.