2 Coríntios 3
Tabo Aramia NT (KNV_ARA) vs ARA
1 Huiyatiya modoboha꞉ la꞉le ba꞉ma ka꞉na emalagidolo, a hibi okopa꞉te a ha꞉kiya a ba꞉moe tabamo dawagaminoema꞉. A꞉iye, komo okopa꞉te ibino komo kohawakalimima꞉ iba꞉te komopino letago keba ka꞉na ka꞉wapata꞉lamenaka, ale la꞉tamo ba꞉ba ka꞉na a꞉kapelama꞉lema꞉ mabu la꞉le aeno komo ya꞉lo iya꞉tawahuimata! Ba꞉gala a atumu ubihinola ale la꞉godone eta hopoeno sose tawakaluba꞉tamo ba nikuli, la꞉le a mabuma꞉ iba꞉tamo ba꞉bako leta ba꞉bo ododili!
1 Começamos, porventura, outra vez a recomendar-nos a nós mesmos? Ou temos necessidade, como alguns, de cartas de recomendação para vós outros ou de vós?
2 Numa꞉la꞉, la꞉ Kolini sose tawakalubi la꞉ ba꞉ aeno hibi komo hawakalimino letalata. Iyo, Kelisote ebe ha꞉kiya aeno tepo ipuwamo la꞉eno komokomo bimiya꞉ti, hopo habanapi hiliyonomate ba꞉bi tabo ba ka꞉lamihole la꞉eno komo ba꞉gala aeno komo hibinomolo kiya꞉tawahama꞉.
2 Vós sois a nossa carta, escrita em nosso coração, conhecida e lida por todos os homens,
3 Ba꞉ hibila, ebeno leta ododi tetelo la꞉eno komo kohawakalimima꞉ ebete hopo haboeno baelo pene kalaweha꞉ ba꞉gala ebete atumu ba꞉moe hopoeno tabo miya꞉teno koko dilidili nakola kuwateha꞉. Ao, ebete huiyatiya Ka꞉ka꞉ Godokono Gobogoboeno heloamo ba꞉be leta ba ododi aeno tepo ipuwanomamo la꞉eno komokomo ba꞉bo miya꞉ti, ba꞉bene ebete a hiya꞉hiya꞉ hopamo oea꞉mi hiya꞉hiya꞉ tawakaluba꞉te la꞉eno komo a ipuwado hidamo kiya꞉tawahama꞉.
3 estando já manifestos como carta de Cristo, produzida pelo nosso ministério, escrita não com tinta, mas pelo Espírito do Deus vivente, não em tábuas de pedra, mas em tábuas de carne, isto é, nos corações.
4 Numa꞉la꞉, aeno Kelisoko ipuwalo emede komodo ale Godoko hibima꞉ ba midina la꞉eno komo hawakalimima꞉ ba꞉moe tabo ba꞉bema꞉ ga꞉lama꞉,
4 E é por intermédio de Cristo que temos tal confiança em Deus;
5 huiyatiya a iya꞉tawahala, a ha꞉kiya aeno heloamo Godokono oko mabuma꞉ eta tabo ga꞉la modoboha꞉. Huiyatiya kalakala konomola, ale ebeno oko kowatima꞉ ebe kapiyate a a꞉modobuia꞉menako,
5 não que, por nós mesmos, sejamos capazes de pensar alguma coisa, como se partisse de nós; pelo contrário, a nossa suficiência vem de Deus,
6 iyo, Godote modobo helo atamo ya꞉lo ikaa꞉miya꞉ ale ebeno uli nopo komodo tawakaluba꞉tamo owalubi oko kowatinama꞉. Ba꞉bema꞉ numa꞉la꞉, ebete dopamo ebeno hiya꞉hiya꞉ Tutumu Tabo ba꞉moe hopoeno netewa koko nakola hunamo keba ka꞉na ka꞉miya꞉tiya꞉, ebete ba꞉ma tetelo ebeno uli nopoeno tabo ba꞉ba ka꞉na kamiya꞉tiya꞉ha꞉, mabu ba꞉bi pakala Tutumu Tabo komodo hopo habanapa꞉te hoe huiya kapiya belawenaka. Iyo, ba꞉ma tetelo ebete ebeno uli nopo ebeno Gobogoboeno heloamo ba꞉bema꞉ hawakalimiya꞉, mabu ba꞉be Gobogobo ba꞉ hibi ka꞉ka꞉ tawakaluba꞉tamo dikalamena ba꞉be hido Owalubidawala.
6 o qual nos habilitou para sermos ministros de uma nova aliança, não da letra, mas do espírito; porque a letra mata, mas o espírito vivifica.
7 Ba꞉ hibila, Godote dopamo ebeno Tutumu Tabo koko nakola hunamo miya꞉tete Mosesetamo ba ikame ba꞉be atu tetenomolo ebete ebeno konomo alo ebetamo ba꞉bo hawakalimiya꞉. Ba꞉be mabuma꞉ Mosesekono holoholote a꞉la꞉minanomoma꞉ ediya꞉, ba꞉bene ebete tawakaluba꞉tamo gala da꞉kapuluhukuya꞉ ba꞉be a꞉la꞉mina komo ha꞉kiya ba wibonato iba꞉te huiyatiya ebetamo gahilamehole kamodobuya꞉ha꞉. Ba꞉bema꞉ numa꞉la꞉, tawakaluba꞉tamo hoe huiya dikalamena ba꞉bi Tutumu Taboeno nopote Godokono alago ba꞉ba ka꞉na da꞉puluhukuya꞉,
7 E, se o ministério da morte, gravado com letras em pedras, se revestiu de glória, a ponto de os filhos de Israel não poderem fitar a face de Moisés, por causa da glória do seu rosto, ainda que desvanecente,
8 ba꞉be komodo a iya꞉tawahala, ebeno Gobogobogodone galane tetelo duluhukuya꞉ ba꞉be nopoeno alo bada konomola꞉ka꞉, iyo, ba꞉be uli a꞉la꞉minoeno helote dopo a꞉la꞉minoeno helo na꞉gogolona!
8 como não será de maior glória o ministério do Espírito!
9 Ba꞉ hibila, Godote ebeno dopo nopoeno komodo tawakalubi kuba ododilipima꞉ ka꞉laminako, huiyatiya ba꞉be kuba huiya ikalame nopote ebeno konomo alago uluhukuya꞉. Ba꞉bema꞉ ba꞉be komote a ba꞉ma ka꞉na iya꞉tua꞉mena, Godote ba꞉ma tetelo kebe uli nopoeno komodo tawakalubi ebeno tuputupupima꞉ da꞉ka꞉laminako, ba꞉be uli nopoeno a꞉la꞉mina helote dopo nopoeno a꞉la꞉mina helo hibinomolo na꞉gogolona!
9 Porque, se o ministério da condenação foi glória, em muito maior proporção será glorioso o ministério da justiça.
10 Ba꞉moe ba꞉be mabuma꞉ ale dopamo tetelo kebe nopo konomo a꞉la꞉mina komoma꞉ da꞉ga꞉lanakuima꞉, a tetelo uli nopoeno hibi konomo a꞉la꞉mina komote ba꞉be dopo komoeno haba da꞉pelawiya꞉, ale ba꞉be uli komo ba umi ukui hiya꞉ma꞉ midiliti ba꞉bo ga꞉luya꞉ma꞉, dopo komo ba꞉ hibi a꞉la꞉mina komoha꞉, iyo, pakala nopoeno a꞉la꞉mina komote aeno ukuilo ba꞉ dito wibadiguya꞉.
10 Porquanto, na verdade, o que, outrora, foi glorificado, neste respeito, já não resplandece, diante da atual sobre-excelente glória.
11 Numa꞉la꞉, kebe nopote agodolo tete nanekele kitanatepama꞉ dopamo duluhukuya꞉, ba꞉be nopoeno a꞉la꞉mina komote hibilo itanami huiyatiya galane ha꞉kiya wibuya꞉, ba꞉bema꞉ ba꞉be komodo a hibilo iya꞉tawahala, kebe uli nopote Godokono ubilo emedena emedena tetelo ditanamene, ba꞉be nopoeno a꞉la꞉mina helote dopo a꞉la꞉minoeno helo konomamo na꞉gogolona!
11 Porque, se o que se desvanecia teve sua glória, muito mais glória tem o que é permanente.
12 Ba꞉gala eta komo. A Godokono hibi okopa꞉te ebeno konomo a꞉la꞉mina komo hibilo kumima꞉ uliholo bemedenama꞉, ba꞉bema꞉ ale toleheno Hido Tabo olamagimi oko helonomamo bowatinakoma꞉.
12 Tendo, pois, tal esperança, servimo-nos de muita ousadia no falar.
13 Huiyatiya a puya꞉te ba꞉ma tetelo oko dowatinama꞉ a Moseseko huiyaha꞉, mabu ebeno holoholote a꞉la꞉minama꞉ dediya꞉, ba꞉ba tetelo ebe ubiha꞉ma꞉ ediya꞉ Isalaela tawakaluba꞉te ba꞉be a꞉la꞉mina komote ebegodone wibadigalo umi, iyo, ebete ba꞉be komo iba꞉tamo kawaminama꞉ ebeno holoholo kalikamo ba꞉bema꞉ muliya꞉.
13 E não somos como Moisés, que punha véu sobre a face, para que os filhos de Israel não atentassem na terminação do que se desvanecia.
14 Numa꞉la꞉, Moseseko tetelo Isalaela tawakaluba꞉te Godotamo wato kodakodahibinomoma꞉ eda꞉hanama꞉, iyo, Mosesete ebeno holoholo kalikamo keba ka꞉na ka꞉muliya꞉, Godote ba꞉ ba꞉ba ka꞉na ibino tepo ipuwoeno ukui atumu a꞉kamula꞉lelamiya꞉ iba꞉te du ipuwalo kemedehonama꞉. Ba꞉bema꞉ ba꞉ba tetene tupuimiti ba꞉ma teta꞉mo puluhuku ibino ukui komate ba꞉ ba꞉ba ka꞉na du ipuwalo pola꞉lama꞉nama꞉, iyo, Mosesete Godokono Bukamo pakala nopoeno hiya꞉hiya꞉ Tutumu Tabo ba꞉gala komo owalubi tabo da꞉miya꞉tiya꞉, iba꞉te ba꞉bi komokomo ba ka꞉lamihole ba꞉bi taboeno ipuwa hibilo kuwatenaha꞉. Huiyatiya numa꞉la꞉, keba tetelo lumagiti Kelisokoba꞉ kemedenama꞉ ebetamo da꞉pemene, Godote ba꞉be komo kapiyado ebeno tepo ipuwa mula꞉meno kaliko ebegodone kolawemema꞉ne,
14 Mas os sentidos deles se embotaram. Pois até ao dia de hoje, quando fazem a leitura da antiga aliança, o mesmo véu permanece, não lhes sendo revelado que, em Cristo, é removido.
15 — ausente —
15 Mas até hoje, quando é lido Moisés, o véu está posto sobre o coração deles.
16 iyo, kalakala konomola, lumagiti aeno Kodawatamo dohobigamene ba꞉ba tetelo Godote ebeno tepo ipuwoeno du komo ebegodone hibinomolo kuluhukutimima꞉ne.
16 Quando, porém, algum deles se converte ao Senhor, o véu lhe é retirado.
17 Ba꞉bema꞉ numa꞉la꞉, aeno Kodawa ba꞉gala ebeno Gobogobo ibi ba꞉ kapiyala, ba꞉bema꞉ ba꞉be Kodawoeno Gobogobote kebe lumagigodolo demedena ba꞉be lumagiti hibi tutu emede komo kiya꞉tawama꞉ne.
17 Ora, o Senhor é o Espírito; e, onde está o Espírito do Senhor, aí há liberdade.
18 Iyo, kalakala konomola, ba꞉be mabuma꞉ a hibima꞉ midipi hiliyonomate ba꞉ma ka꞉na bemedehonama꞉, aeno holoholo komula꞉lema꞉ eta komote itanaheno Kodawoeno konomo a꞉la꞉mina komote a ipuwane hibinomolo uluhukunako. Ba꞉ hibila, aeno Kodawa ba꞉gala ebeno Gobogobo iba꞉te kapiyanomoma꞉ deda꞉na, ba꞉bema꞉ ebegodone duluhukuna ba꞉gala agodone da꞉kuluhukuna ba꞉be a꞉la꞉mina komo atumu ba꞉ kapiyala. Ba꞉bema꞉ numa꞉la꞉, ba꞉be a꞉la꞉mina komote a ipuwalo hido oko ba owatina a hiya꞉nomo tawakalubima꞉ midina. Iyo, lumagiti wakolado hunamo keba ka꞉na ka꞉nodolonako ale ba꞉ ba꞉ba ka꞉na Kodawoeno konomo a꞉la꞉mina hawakalimi komodo alehawaminanama꞉, ba꞉bema꞉ galane tetelo ale ebeno holoholonomoma꞉ hibinomolo koneda꞉hama꞉nema꞉.
18 E todos nós, com o rosto desvendado, contemplando, como por espelho, a glória do Senhor, somos transformados, de glória em glória, na sua própria imagem, como pelo Senhor, o Espírito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.