Apocalipse 16

Konkordantes NT (KNT) vs AAI

Sair da comparação
AAI TUR GEWASIN O BAIBASIT BOUBUN
1 * Dann hörte ich [eine] laute Stimme aus dem Tempel [zu] den sieben Boten sagen: "Geht hin und gießt die sieben Schalen des Grimmes Gottes auf die Erde aus."
1 Imaibo ayu Tafaror Barene fanan gagamin ta tounamatar nah etei seven isah eo anowar. “Kwan God ana yaso’ar tew seven wanawanah tema’am tafaram tafanamaim kwaisuwa’en tera’iy”.
2 Und der erste [Bote] ging hin und goß seine Schale auf die Erde aus. Da entstanden üble und böse Eiter[beulen] an den Menschen, die das Merkmal des wilden Tieres hatten und sein Bild anbeteten.
2 Tounamatar wan batabat tit ana tew isuwai me yan ra’iy. Feher yumatah kakafih naatu babanih kakafih anababatun, sabuw iyabowat sawaidab ana ewow hibai hima’am naatu sawaidab ana yumatabe hikwakwafir biyahimaim matar.
3 Dann goß der zweite [Bote] seine Schale in das Meer aus. Da wurde es [zu] Blut, wie [das eines] Toten, und jede lebende Seele, die im Meer [war], starb.
3 Imaibo tounamatar bairou’abin ana tew e’abar suwai riy yan ra’iy, matan botabir orot babin murubin ana rara’abe matar, naatu riy wanawanan siy yawayawasih etei himumurub.
4 Dann goß der dritte [Bote] seine Schale in die Ströme und die Wasserquellen aus, und sie wurden [zu] Blut.
4 Ibanak maiye tounamatar baitounin ana tew harew gagamih yahimaim isuwai ra’iy naatu harew sosoh yahimaim auman isuwai ra’iy, harew etei matah botabir rara himatar.
5 Da hörte ich den Boten der Wasser sagen: "Gerecht bist Du, der [da] ist und der [da] war, der Huldreiche, da Du diese richtest;
5 Naatu tounamatar harew ana ukwarin eo anowar,
6 d[enn] sie haben [das] Blut [von] Heiligen und Propheten vergossen, und Blut gibst Du ihnen zu trinken - [wie] sie [es] eben verdienen."
6 Anayabin a sabuw kakafiyih naatu a dinab oro’orot rara hitih,
7 Und [vo]m Altar [her] hörte ich [eine Stimme] sagen: "Ja Herr, Gott, Allgewaltiger, wahrhaft und gerecht [sind] Deine Gerichte."
7 Imaibo ayu fanan ta sibor ana gemane titit anowar,
8 Dann goß der vierte Bote seine Schale auf die Sonne aus. Und es wurde ihr gegeben, die Menschen mit Feuer zu versengen.
8 Naatu tounamatar baikwafe’enin ana tew bai veya matanamaim isuwai re, sabuw a’arahih isan ana fair bai ana fora’abin ra’at.
9 Da wurden die Menschen [von] großer Hitze versengt. Trotzdem lästerten sie den Namen Gottes, der die Vollmacht über diese Plagen hat, und sinnten nicht um, Ihm [die] Verherrlichung zu geben.
9 Veya wabuburin eafun tututurih biyah hikakoumih, naatu God iti feher kakafih ana fair bai ma sisinaf isan tur kakafih hio wabin hi’a’afiy. Naatu men hikokok boro dogor baikitabir hitab, God ana gagamin isan hitabora’ara’ah.
10 Dann goß der fünfte [Bote] seine Schale auf den Thron des wilden Tieres aus. Da wurde sein Königreich verfinstert, und sie zerbissen sich ihre Zungen vor Pein
10 Tounamatar bai five ana tew eabar suwai sawaidab ana urama’ama tafan ra’iy. Gugumin kakafin sawaidab ana aiwob etei tarsumih naatu sabuw menah hiboyobayob anayabin biyababan gagamin maiyow hibai.
11 und lästerten den Gottes des Himmels wegen ihrer Pein und wegen ihrer Eiter[beulen], doch sinnten sie nicht von ihren Werken um.
11 Tur kakafih mar ana God isan hio, anayabin biyah hai babanih naatu feher hai babanih i hira’at kwanekwan. Baise sinaf kakafih i men hihamiyen.
12 Dann goß der sechste [Bote] seine Schale auf den großen Strom Euphrat aus, und sein Wasser trocknete aus, damit [für] die Könige vo[m] Anfang [der] Sonne [her] der Weg bereitet würde.
12 Iban maiye tounamatar bai six ana tew eabar suwai Euphrates harew gagamin yan ra’iy, harew eosasa ef imatar aiwob veya yeninane isah.
13 Da gewahrte ich aus dem Maul des Drachen und aus dem Maul des wilden Tieres und aus dem Maul des falschen Propheten drei unreine Geister [hervorkommen] - wie Frösche;
13 Imaibo afiy katokato’iy tounu takwey hai itininabe, farubarubar awanane, sawaidab awanane naatu dinab baifufuwenayan awahine hititit aitan.
14 denn es waren Dämonengeister, die Zeichen taten [und] zu den Königen der ganzen Wohn[er]de ausgingen, um sie zur Schlacht des großen Tages Gottes, des Allgewaltigen, zu [ver]sammeln.
14 Iti i demon ana afiy ina’inan sinafuyah, iti afiy tounu i titit ten tafaram tutufin wanawanan aiwob etei tiru’ayuwih God fairin maiyow ana veya gagaminamaim baiyow isan.
15 ("Siehe, Ich komme wie [ein] Dieb. Glückselig [ist, wer] wacht und seine Kleider [an]behält, damit er nicht unbekleidet umhergehe und man seine Unschicklichkeit s[eh]e!")
15 “Kwananowar ayu i bainowanabe anan. Orot yait matan to iwa’an ana waifuw ius ema’am i boro niyasisir, naatu boro men segar sabuw nahimaim erebiya’ohow nabat naremoramih.”
16 Und sie [ver]sammelten sie an dem Ort, der hebräisch "Harmageddon" heißt.
16 Imaibo wagabur kakafih aiwob etei hiru’ayuwih hina efan wabin Armageddon, Hebrew turamaim hibiwab Armageddon imaim hitit.
17 Dann goß der siebente Bote seine Schale in die Luft aus. Und es erscholl [eine] laute Stimme aus dem Tempel Gottes, [die] rief: "Es ist geschehen!"
17 Imaibo tounamatar bai seven ana tew waruw wanawananamaim isuwai ra’iy, fanan gagamin Tafaror Bar wanawanan urama’ama’ane tit eo, “Iti i i’asa’ub sawar.”
18 Da erfolgten Blitze, Stimmen und Donner. Auch geschah [ein] großes [Erd]beben, derart, wie [noch] keines gewesen war, seitdem Menschen auf der Erde sind, so groß [und] solchen Ausmaßes [war das] Beben.
18 Nati’imaim namanamar bokiyakiyat, farafarar kakafin rab bitenkwarikwarir naatu iriyoy i men matar orot babin hi’itin na’atube mataramih, iriyoy iti i kakafin anababatun.
19 Und [aus] der großen Stadt wurden drei Teile, und die Städte der Nationen fielen [zusammen]. Babylon der Großen wurde vor Gottes Augen gedacht, [damit Er] ihr [von] dem Becher des Weins des Grimmes Seines Zornes zu [trinken] gebe.
19 Bar merar gagamin i tarasib tounu himatar, naatu bar merar etei tafaram wanawananamaim hima’am etei gurusih. God Babilon gagamin isan not, naatu ana kerowasamaim wine Babilon itin tom, iti wine i God ana yaso’ar.
20 Auch floh jede Insel [von ihrem Ort], und [die] Berge fand man nicht [mehr].
20 Nuw etei’imak hikasiy naatu oyaw etei na’am hin sawar.
21 Und [ein] heftiger Hagel, [von] Talentenschwere, fiel vom Himmel auf die Menschen herab. Doch die Menschen lästerten Gott wegen der Plage des Hagels; d[enn] seine Plage war überaus heftig.
21 Taun kabay gagamih hai bit anafofonin 50 kilos na’atube, marane tounabe ihururuw orot babin tafahimaim hira’iy, naatu sabuw God hio bayubayuw, anayabin kabay gagamih tounabe yar re, iti gurugurusen i kakafin anababatun.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.