2 Coríntios 1

Konkordantes NT (KNT) vs AAI

Sair da comparação
AAI TUR GEWASIN O BAIBASIT BOUBUN
1 * Paulus, Apostel Christi Jesu durch den Willen Gottes, und Timotheus, der Bruder, [an] die herausgerufene [Gemeinde] Gottes, die in Korinth ist, samt allen Heiligen, die in ganz Achaja, sind.
1 Ayu Paul God ana kokomaim Keriso Jesu ana turabarayan amatar naatu it turat Timothy airi kwa ekalesia sabuw tafaram Corinth kwama’am naatu God ana sabuw etei tafaram Akaiya wanawanan kwama’am isa fef akirum abiyafar.
2 Gnade [sei] euch und Friede von Gott, unserem Vater, und [dem] Herrn Jesus Christus!
2 Ayoyoban God it Tamat naatu Regah Jesu Keriso’one manaw kabeber naatu tufuw kwa etei isa nama.
3 Gesegnet [sei] der Gott und Vater unseres Herrn Jesus Christus, der Vater des Mitleids und Gott allen Zuspruchs,
3 God it Tamat naatu ata Regah Jesu Keriso Tamah, ana merar tanay anayaabin kabeber ana’an ine enan naatu ata baibais etei ana God.
4 der uns in all unserer Drangsal zuspricht, damit wir [auch anderen] in all [ihrer] Drangsal zusprechen können durch den Zuspruch, [mit] dem uns selbst von Gott zugesprochen wird.
4 Ata yare moumurih na’in wanawanah tarur i koufair koubainunub ebitit, imih nati koufair koubainunub ta’imon God it bitit, karam sabuw iyab yare koun hiyen tere’er koufair koubainunub tanitih.
5 D[enn] so wie die Leiden des Christus in uns überfließen, so fließt auch durch Christus unser Zuspruch über.
5 Anayabin Keriso ana bai’akir bairi tafafaram na’atube God ana koufair Keriso wanawananamaim ata koufair boro gagamin na’in nakarsuwei nare tanab.
6 Sei es nun, [daß] wir bedrängt werden, [so dient es] euch zum Zuspruch und [zum] Heil, oder [daß] uns zugesprochen wird, [so ist es] euch zum Zuspruch [und be]wirkt Ausharren in denselben Leiden, die auch wir leiden.
6 Aki abi’akir i kwa a koufair naatu a yawas bain isan. Aki koufair abaib kwa auman boro koufair kwanab yate nanub nawainabi a yawas kwanab. Nati bai’akir ta’imon aki na’atube wanawanan arun asora’ub.
7 So [wird] unsere Zuversicht [im Blick] auf euch bestätigt, [weil wir] wissen, da[ß] ihr, wie [an] den Leiden, so auch [a]m Zuspruch, Teilnehmer seid.
7 Imih kwa isa aki nuhifot ama’am, anayabin Keriso ana bai’akir turin kwabaib isan boro God ana koufair nit Keriso wanawananamaim.
8 Denn wir wollen euch nicht [in] Unkenntnis lassen über unsere Drangsal, Brüder, die uns in der [Provinz] Asien widerfahren ist, weil wir außerordentlich, über [unsere] Kraft, beschwert wurden, so daß wir [a]m Leben verzweifelten.
8 Taitu tuwai’inah aki akokok kwanaso’ob tafaram Asia wanawanan aki hai fokarih kakafih wanawanan arun bai’akir gagamin maiyow abai anot i boro ata morob.
9 Hatten wir doch den Bescheid des Todes in uns, damit wir nicht auf uns selbst vertrauen sollten, sondern auf Gott, der die Toten auferweckt,
9 Turobe, aki naniyi atatam i morob isan hirubin. Baise iti namamatar i ebi’obaiyit it men taiyuwit tanitutumit, baise God tanitumitum i akisinamo murumurubih ebimisuruwih.
10 der uns aus [einem] Tode solchen Ausmaßes geborgen hat und bergen wird. Auf den verlassen wir uns, da[ß] Er [uns] auch noch [weiterhin] bergen wird,
10 Morob kakafin wan ayenabo botaiti atit, naatu boro nabotaiti anatit maiye. I tafanamaim aki ai nuhifot i boro na’atuka nabotaititi anatit.
11 [indem] auch ihr [durch euer] Flehen für uns hilfreich mitwirkt, damit Ihm für uns in vielen [Gebeten] von vielen Angesichtern [wegen] der uns [erwiesenen] Gnadengabe gedankt werde.
11 Na’atube kwa a yoyobanamaim aki kwanibaisi. Saise God boro a yoyoban niya’afuten naatu aki nigegewasini, naatu sabuw moumurin maiyow God boro ana merar hinay aki bigegewasini isan.
12 Denn dies ist unser Rühmen: das Zeugnis unseres Gewissens, da[ß] wir uns in [der] Heiligkeit und Aufrichtigkeit Gottes (nicht in fleischlicher Weisheit, sondern in [der] Gnade Gottes) der Welt und [ganz] besonders euch gegenüber verhalten haben.
12 Aki aora’ara’at anayabin iti tafaramaim ama’am ai not iu’uwi aiyawas naatu ai baita’ay kwa bairit i kakafiyin naatu mutuforomaim asisinaf. Aki ai sinaf etei i Godane men tafaram ana ukwar rerekab, baise God ana manaw ana kabeberamaim.
13 Schreiben wir euch doch nichts anderes, als was ihr entweder lesen oder auch erkennen [könnt]. Ich erwarte aber, da[ß] ihr entgültig erkennen werdet,
13 Anayabin aki fef kwa isa akikirum tur etei i mutufor naatu rereb yah karam kwaniyab boro naniyan kwanab.
14 so wie ihr uns bereits zu[m] Teil erkannt habt, da[ß] wir am Tage unseres Herrn Jesus euer Ruhm sind, gleichwie auch ihr [der] unsrige.
14 Abisa boun akikirum kwanabiyab boro men naniyan kwanab, baise Ata Regah Jesu namatabir nanan ana veya boro kwanaso’ob, aki isai boro kwanaora’ara’at, naatu aki auman boro kwa isa ana’ora’ara’at.
15 Im Vertrauen d[arau]f beabsichtige ich, [schon] früher zu euch zu kommen (damit ihr [einen] zweiten Gunst[erweis] hättet)
15 Anayabin iti isan ayu aitumatum, ayu ayakitifuw wan kwa aninanawani saise kwa agewasin boro tafan tanaya’abar.
16 und von euch [aus] nach Mazedonien weiterzureisen, danach von Mazedonien wieder zu euch zu kommen und [dann] von euch [das] Geleit nach Judäa zu [erhalt]en.
16 Ayu akokok ef aumatan au Masedonia ananan anarun ana’iti naatu Masedonia’ane anamamatabir boro anarun ana’iti. Imaibo kwa boro au ef isan kwanibaisu anan Judea.
17 [Als ich] nun diese Absicht [hatt]e, habe ich doch wohl nicht [aus] Leichtfertigkeit gehandelt? Oder beschließe ich [das], was ich beabsichtigt [habe, etwa dem] Fleisch gemäß, [so] daß das Ja-ja bei mir auch Nein-nein wäre?
17 Kwa boro iti na’atube kwanao, namihibe ma yayakitifuw naatu kwahihir ema’am. Kwanotanot ayu orot babin teo tibibasit naatu sinafu’e tema’am i orot ta?
18 So [wahr] Gott [ge]treu [ist]: unser Wort, das an euch [ergeht], ist nicht [einmal] Ja und [einmal] Nein;
18 God ana tur mar etei turobe eo, imih aki ai tur kwa isa ao i turobe men baifuwen.
19 denn der Sohn Gottes, Jesus Christus, der bei euch durch uns geheroldet wird, [nämlich] durch mich, Silvanus und Timotheus, war nicht Ja und Nein, sondern in Ihm ist [das] Ja geschehen:
19 Anayabin God Natun Jesu Keriso isan kwa wanawanamaim ayu Silas naatu Timothy abibinan i turobe, men baifuwen.
20 Denn all die Verheißungen Gottes [sind] Ja in Ihm. Darum [ist] auch das Amen durch Ihn, zu[r] Verherrlichung Gottes, durch unseren [Dienst].
20 God ana’omatanen etei i Keriso wanawananamaim hina hiturobe. I wabin i “Turobe.” Imih i wanawananamaim aki “Amen” a’o God wabin abobora’ara’ah.
21 Der uns aber samt euch in Christus Stetig[keit verleih]t und uns gesalbt hat, [ist] Gott,
21 God akisin sinafit kwa aki bairit yanowahit Keriso wanawananamaim tababatkikin,
22 der uns auch versiegelt und das Angeld des Geistes in unsere Herzen gegeben hat.
22 I nowanamih ikwahit naatu Anun Kakafiyin dogorotamaim iwan na’atube, i anababahor abistan gewasin boro uf enanan isan.
23 Ich aber rufe Gott [zum] Zeugen über meine Seele an: [Nur um] euch [zu] schonen, kam ich nicht mehr nach Korinth.
23 God i ayu au sifroubonenayan na’atube, ayu dogorou wanawanan i so’ob. Ayu akokok kwa aniyaturi imih boro men anamatabir maiye anan Corinth.
24 Nicht da[ß] wir [die] Herrschaft [über] eueren Glauben [hätt]en, sondern wir sind Mitarbeiter [an] euerer Freude; denn ihr habt [fest i]m Glauben gestanden.
24 Aki men kwa abaitumatum anunufuruw, baise bairit tanabow a yasisir isan, anayabin baitumatumamaim kwababatkikin.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.