Marcos 4
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NVI
1 Byaaş bloŋ kak Yeŧu awo ţi pjukan du kakab bdëk. Bañaaŋ baŧum kë başë yit añoga, baŧum pŧum paŋ kë adoo paya aţo ţi bţeem banwooŋ ţi bdëk. Bañaaŋ bŧi bawo du pkay.
1 Novamente Jesus começou a ensinar à beira-mar. Reuniu-se ao seu redor uma multidão tão grande que ele teve que entrar num barco e assentar-se nele. O barco estava no mar, enquanto todo o povo ficava na beira da praia.
2 Kë aşë ţëpna ţi uhoñ aţup baka iko iŧum. Ţi pjukan pi nul aji na baka :
2 Ele lhes ensinava muitas coisas por parábolas, dizendo em seu ensino:
3 « Naŧiinkan. Najaar apën pgur ŋdeey.
3 "Ouçam! O semeador saiu a semear.
4 Wi akguruŋ ŋdeey kë ŋloŋ ŋaşë jot ţi bgah ; kë ŋkaŧ ŋabi ade ŋa bŧi.
4 Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho, e as aves vieram e a comeram.
5 Kë ŋloŋ ŋajot du dko di mnlaak di mboş manwooŋ maanŧumi. Kë ŋanaţa ţi dko mënţ ţiki mboş maankëş da.
5 Parte dela caiu em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque a terra não era profunda.
6 Wi bnuur banaţiiŋ atër ŋa, jibi ŋawooŋ ŋaanwo na intaañ, kë ŋalewi.
6 Mas quando saiu o sol, as plantas se queimaram e secaram, porque não tinham raiz.
7 Ŋloŋ ŋajot ţi dko di iyiw, kë iyiw idëm afiiklën ŋa kë ŋaambuki.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas, de forma que ela não deu fruto.
8 Ŋloŋ kë ŋajot ţi mboş mnuura, anaţa adëm, awul ŋdeey. Bloŋ baji bawul mbuk iñeen ŋwajanţ, bloŋ kawul mbuk iñeen paaj, bloŋ kak mbuk iñeen week. »
8 Outra ainda caiu em boa terra, germinou, cresceu e deu boa colheita, a trinta, sessenta e até cem por um".
9 Yeŧu akak aji : « Ankaaŋ ibaţ iŧiinki, aŧiinkan! »
9 A seguir Jesus acrescentou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
10 Wi Yeŧu apënuŋ agaag, banfooyuluŋ na banjañan iñeen na batëb bawo ţi phepara ţi uhoñ wi ajaaŋ ahoñ.
10 Quando ele ficou sozinho, os Doze e os outros que estavam ao seu redor lhe fizeram perguntas acerca das parábolas.
11 Kë aşë ji na baka : « An, baţenan kë name uko ummeniiŋ wi Pşih pi Naşibaţi. Kë pa biki bdig ţi uhoñ wi wi nji kaţupuŋ na baka.
11 Ele lhes disse: "A vocês foi dado o mistério do Reino de Deus, mas aos que estão fora tudo é dito por parábolas,
12 Hënk,
12 a fim de que, ‘ainda que vejam, não percebam, ainda que ouçam, não entendam; de outro modo, poderiam converter-se e ser perdoados! ’"
13 Yeŧu aji na baka : Naamme uko wi uhoñ wi ujakuŋ? Kë hum di di nakmeeŋ uhoñ bŧi wi nji kaluŋ kahoñ ba?
13 Então Jesus lhes perguntou: "Vocês não entendem esta parábola? Como, então, compreenderão todas as outras parábolas?
14 Nagur ŋdeey, Uţup wi Naşibaţi wi wi akŧepiiŋ.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Bañaaŋ baloŋ bawo ji bgah bi Uţup ujotuŋ, wi banŧiinkaŋ ŧiink Uţup, kë Ŧatana aşë ban apënan uţup wi baŧepiiŋ ţi baka.
15 Algumas pessoas são como a semente à beira do caminho, onde a palavra é semeada. Logo que a ouvem, Satanás vem e retira a palavra nelas semeada.
16 Kë baloŋ bawo ji dko di mnlaak di ŋdeey ŋajotuŋ, bayeenk ţi dko mënţ Uţup na mnlilan,
16 Outras, como a semente lançada em terreno pedregoso, ouvem a palavra e logo a recebem com alegria.
17 aşë wo baanka intaañ, baanji baţijan kaliinŧan. Wi Uţup ukţu'aŋ ţu bajun pnooran baka këme phajan baka baji babi wutan wutan.
17 Todavia, visto que não têm raiz em si mesmas, permanecem por pouco tempo. Quando surge alguma tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo a abandonam.
18 Banwooŋ dko di iyiw, bajaaŋ baŧiink Uţup,
18 Outras ainda, como a semente lançada entre espinhos, ouvem a palavra;
19 kë manţaaf, pyok panjaaŋ pafooyan bkow, na pñeebar iko iŧum ŋaşë fiiklën Uţup kaneenan wa pbuk.
19 mas quando chegam as preocupações desta vida, o engano das riquezas e os anseios por outras coisas, sufocam a palavra, tornando-a infrutífera.
20 Banwooŋ mboş mnuura, bajaaŋ baŧiink uţup, kadinan wa, kaşë buk ŋdeey. Aloŋ aji buk ŋdeey iñeen ŋwajanţ, aloŋ ŋdeey iñeen paaj, aloŋ iñeen week.
20 Outras pessoas são como a semente lançada em boa terra: ouvem a palavra, aceitam-na e dão uma colheita de trinta, sessenta e até cem por um".
21 Yeŧu akak aji na baka : « Baji baŧehan unkaniya kaşë fëţ wa na kakana këme kaţu wa ţi kalişa uţeeh i? Mënţ ţi bko duuţ di di bajaaŋ baţu wa i?
21 Ele lhes disse: "Quem traz uma candeia para ser colocada debaixo de uma vasilha ou de uma cama? Acaso não a coloca num lugar apropriado?
22 Uunka nin uko uloŋ ummeniiŋ unwooŋ uunkmeeţana, unhankaniiŋ unwooŋ uunkpën bdig kameeţana.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser revelado, e nada escondido senão para ser trazido à luz.
23 Ankaaŋ ibaţ iŧiinki aŧiinkan! »
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça!
24 Akak aji na baka « Nadoon kaşalnţën bnuura uko wi nakŧiinkuŋ, baluŋ kaniiban na kaniibi ki najaaŋ naniibna kadoo kapelan.
24 "Considerem atentamente o que vocês estão ouvindo", continuou ele. "Com a medida com que medirem, vocês serão medidos; e ainda mais lhes acrescentarão.
25 Bawul ankaaŋ, kë anwooŋ aankaa, baŧeh uko wi adooŋ aka. »
25 A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que tem lhe será tirado".
26 Yeŧu akak aji : « Hënk di Pşih pi Naşibaţi pawooŋ: woli ñaaŋ agur ŋdeey,
26 Ele prosseguiu dizendo: "O Reino de Deus é semelhante a um homem que lança a semente sobre a terra.
27 aŋoyënţle na uŧejan këme anaţa na nfa, ŋdeey ŋaji ŋakub kadëm bë aanji me jibi ŋadoli do.
27 Noite e dia, quer ele durma quer se levante, a semente germina e cresce, embora ele não saiba como.
28 Mboş ţi uleef wi ma manji manjun kabuk ujaagal, kabaa wul ibëb, ŋdeey ŋaşë pën ţi ya.
28 A terra por si própria produz o grão: primeiro o talo, depois a espiga e, então, o grão cheio na espiga.
29 Wi ŋdeey ŋakayaŋ kay başë jun pkaaw ŋa, ţiki kakit kabani. »
29 Logo que o grão fica maduro, o homem lhe passa a foice, porque chegou a colheita".
30 Yeŧu akak aji na baka : « We wi ŋëknaamnţënuŋ na Pşih pi Naşibaţi këme na uhoñ uhoŋ wi ŋkyuujnuŋ pa?
30 Novamente ele disse: "Com que compararemos o Reino de Deus? Que parábola usaremos para descrevê-lo?
31 Panaam ji pbuk pampoţëţaanuŋ ţi mbuk mi mboş bŧi.
31 É como um grão de mostarda, que, quando plantada, é a menor semente de todas.
32 Woli baŧepi pa, paji panaţa, kawo bgof bandëmnuŋ ţi ugof unŧepiiŋ ţi unkintaar, inah yi ba iji idëm, kë ŋkaŧ ŋado ji ŋahil pdo inŧaŋ yi ŋa ţi blifi. »
32 No entanto, plantada, ela cresce e se torna a maior de todas as hortaliças, com ramos tão grandes que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra".
33 Yeŧu aji ţup iko iŧum iŧënţ yuŋ ţi uhoñ, kaţupna na bañaaŋ bahilna bawat ibaţ ţi uko wi akjakuŋ.
33 Com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes anunciava a palavra, tanto quanto podiam receber.
34 Aji ţiini na baka ţi uhoñ ţañ aşale gaag na baţaşarul aji piban baka wa bŧi.
34 Não lhes dizia nada sem usar alguma parábola. Quando, porém, estava a sós com os seus discípulos, explicava-lhes tudo.
35 Utaakal wi unuur mënţ Yeŧu aji na baţaşarul : « Najoh ŋya bdëk umbaŋ wundu. »
35 Naquele dia, ao anoitecer, disse ele aos seus discípulos: "Vamos atravessar para o outro lado".
36 Baţaşarul baya na a ţi bţeem bi awooŋ aduk pnŧuk pi bañaaŋ. Iţeem iloŋ ikak awo na baka.
36 Deixando a multidão, eles o levaram no barco, assim como estava. Outros barcos também o acompanhavam.
37 Kë ukëk uweek uşë naţa kë ŋmaaroŋ ŋafël meel du bţeem, kë bado jun pŧum.
37 Levantou-se um forte vendaval, e as ondas se lançavam sobre o barco, de forma que este foi se enchendo de água.
38 Kë Yeŧu aşë ŋoyënţ wal mënţ ţi kafeţ ki bţeem apaf bkow ţi pbulja. Kë başë huma aji : « Ajugun, iindo haajala, ŋkeţ? »
38 Jesus estava na popa, dormindo com a cabeça sobre um travesseiro. Os discípulos o acordaram e clamaram: "Mestre, não te importas que morramos? "
39 Kë aşë ten, alëbar na uyook akuţ aji na bdëk : « Yompan, ŧiiman. » Uyook kë unaţi, kë dko dayompandëri.
39 Ele se levantou, repreendeu o vento e disse ao mar: "Aquiete-se! Acalme-se! " O vento se aquietou, e fez-se completa bonança.
40 Yeŧu kë aşë ji na baka : « we ukaaŋ kë nalënk hënk ba? We ukaaŋ kë naanfiyaari ba? »
40 Então perguntou aos seus discípulos: "Por que vocês estão com tanto medo? Ainda não têm fé? "
41 Kë başë lënk maakan aşë ţupar aji : « In awi ba, kë uyook na meel ŋadoo ji ŋaŧiinka? »
41 Eles estavam apavorados e perguntavam uns aos outros: "Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem? "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.