Isaías 14
Kankanaey Bible (KNE) vs ARC
1 Seg-angan ton Diyos kasin din polin Israel yan kasinan panbalinen daida si ipogaw na. Ipataoli nas daida sin kosto ay ili da et wada abe di mangili ay maitapi en daidas di.
1 Porque o Senhor se compadecerá de Jacó, e ainda elegerá a Israel, e o porá na sua própria terra; e ajuntar-se-ão com ele os estranhos e se achegarão à casa de Jacó.
2 Ad-ado ay nasyon di tomolong sin Israelita ay mantaoli sin ili da ay siya met laeng din ilin Diyos, asi da mansilbi ay bag-en da. Din nangibalod ya namalpaligat sin Israelita ed idi yan daidan to di ibalod ya paligaten din Israelita.
2 E os povos os receberão e os levarão aos seus lugares, e a casa de Israel possuirá esses povos por servos e servas, na terra do Senhor ; e cativarão aqueles que os cativaram e dominarão os seus opressores.
3 Ipasaldeng ton Diyos din ligat ya ladingit ya kaseseg-ang ay kasasaad di ipogaw na ay bag-en.
3 E acontecerá que, no dia em que o Senhor vier a dar-te descanso do teu trabalho, e do teu tremor, e da dura servidão com que te fizeram servir,
4 Sin pangamaganas di, lasoyen da din ari ed Babilonia ay mangwani, “Kaman nidi baw di nantongpalan din natangsit ay doy! Maga kasin di paligatena!
4 então, proferirás este dito contra o rei da Babilônia e dirás: Como cessou o opressor! A cidade dourada acabou!
5 Enggay kinaan Diyos din panakabalin din doy lawa ay ipogaw ay manturay.
5 Já quebrantou o Senhor o bastão dos ímpios e o cetro dos dominadores.
6 Palalo ay pinalipaligat nas bonget na din ipogaw sin kailiili ay inabak na.
6 Aquele que feria os povos com furor, com praga incessante, o que com ira dominava as nações, agora, é perseguido, sem que alguém o possa impedir.
7 Ngem ed wani, sinmaldeng di gobat et tinmalna din kailiili isnan daga, isonga mankanta amin di ipogaw begew si ragsak da.”
7 Já descansa, já está sossegada toda a terra! — exclamam com júbilo.
8 — ausente —
8 Até as faias se alegram sobre ti, e os cedros do Líbano, dizendo: Desde que tu caíste, ninguém sobe contra nós para nos cortar.
9 — ausente —
9 O inferno, desde o profundo, se turbou por ti, para te sair ao encontro na tua vinda; despertou por ti os mortos e todos os príncipes da terra e fez levantar do seu trono a todos o reis das nações.
10 — ausente —
10 Estes todos responderão e te dirão: Tu também adoeceste como nós e foste semelhante a nós.
11 — ausente —
11 Já foi derribada no inferno a tua soberba, com o som dos teus alaúdes; os bichinhos, debaixo de ti, se estenderão, e os bichos te cobrirão.
12 Natekdag ka baw ay napod langit, sik-a ay makwani en batakagan ay kaman anak di pat-a. Ed idi, sik-a di nangabak sin kailiili, ngem ed wani, naitpig ka isnan daga.
12 Como caíste do céu, ó estrela da manhã, filha da alva! Como foste lançado por terra, tu que debilitavas as nações!
13 Kanam si nemnem mo, “Ngomatoak ed langit ta isaad ko din tronok sin ngaton di talaw ay inamag Diyos. Tomokdoak ay manturay sin toktok di dontog ay addawi di kad-ana ed amyanan ay kasinsinopan di kadiyodiyos.
13 E tu dizias no teu coração: Eu subirei ao céu, e, acima das estrelas de Deus, exaltarei o meu trono, e, no monte da congregação, me assentarei, da banda dos lados do Norte.
14 Ngomatoak sin ngaton di liboo et panbalinek din awak ko ay kaman si Diyos ay Kangatoan.”
14 Subirei acima das mais altas nuvens e serei semelhante ao Altíssimo.
15 Say kinwanim sa si nemnem mo, ngem din nantongpalam baw et naipababa ka ed dallem ay kad-an di natey.
15 E, contudo, levado serás ao inferno, ao mais profundo do abismo.
16 Din wadas sa et isisin-eng daka. Nasdaaw da ay mannemnem sin lawa ay nantongpalam. Kanan da, “Ay si naey aya din ipogaw ay nangikiweg sin kailiili isnan daga?
16 Os que te virem te contemplarão, considerar-te-ão e dirão: É este o varão que fazia estremecer a terra e que fazia tremer os reinos?
17 Ay mabalin aya ay sisya di nanadael si piga ay siyodad et nanbalinena din lobong si kaman kadardaratan? Ay sisya abe di nanigaan ay mangipawaya sin inpabalod na ta somaa da? Ay apaw na!” kanan da.
17 Que punha o mundo como um deserto e assolava as suas cidades? Que a seus cativos não deixava ir soltos para a casa deles?
18 — ausente —
18 Todos os reis das nações, todos eles, jazem com honra, cada um na sua casa.
19 — ausente —
19 Mas tu és lançado da tua sepultura, como um renovo abominável, como uma veste de mortos atravessados à espada, como os que descem ao covil de pedras, como corpo morto e pisado.
20 — ausente —
20 Com eles não te reunirás na sepultura, porque destruíste a tua terra e mataste o teu povo; a descendência dos malignos não será nomeada para sempre.
21 — ausente —
21 Preparai a matança para os filhos, por causa da maldade de seus pais, para que não se levantem, e possuam a terra, e encham o mundo de cidades.
22 — ausente —
22 Porque me levantarei contra eles, diz o Senhor dos Exércitos, e desarraigarei da Babilônia o nome, e os resíduos, e o filho, e o neto, diz o Senhor .
23 — ausente —
23 E reduzi-la-ei a possessão de corujas e a lagoas de águas; e varrê-la-ei com vassoura de perdição, diz o Senhor dos Exércitos.
24 — ausente —
24 O Senhor dos Exércitos jurou, dizendo: Como pensei, assim sucederá; e, como determinei, assim se efetuará.
25 — ausente —
25 Quebrantarei a Assíria na minha terra e, nas minhas montanhas, a pisarei, para que o seu jugo se aparte deles, e a sua carga se desvie dos seus ombros.
26 — ausente —
26 Este é o conselho que foi determinado sobre toda esta terra; e esta é a mão que está estendida sobre todas as nações.
27 — ausente —
27 Porque o Senhor dos Exércitos o determinou; quem pois o invalidará? E a sua mão estendida está; quem, pois, a fará voltar atrás?
28 — ausente —
28 No ano em que morreu o rei Acaz, houve este peso.
29 — ausente —
29 Não te alegres, toda a Filístia, por ser quebrada a vara que te feria; porque da raiz da cobra sairá um basilisco, e o seu fruto será uma serpente ardente, voadora.
30 — ausente —
30 E os primogênitos dos pobres serão apascentados, e os necessitados se deitarão seguros; mas farei morrer de fome a tua raiz, e serão destruídos os teus resíduos.
31 — ausente —
31 Uiva, ó porta; grita, ó cidade; tu, ó Filístia, estás toda derretida; porque do Norte vem uma fumaça, e ninguém ficará solitário no tempo determinado.
32 — ausente —
32 Que se responderá, pois, aos mensageiros do povo? Que o Senhor fundou a Sião, para que os opressos do seu povo nela encontrem abrigo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.