Gênesis 37

Kankanaey Bible (KNE) vs BKJ

Sair da comparação
1 Intoloy da Jacob ay nanbeey ed Canaan ay ilin ama na ed idi.
1 E Jacó habitou na terra em que seu pai foi estrangeiro, na terra de Canaã.
2 Naey pay di dad-at ay maipanggep sin naamag sin an-ak na ya ap-o na ay manlogi sin napasamak en Jose.
2 Estas são as gerações de Jacó. José, sendo da idade de dezessete anos, estava apascentando as ovelhas com seus irmãos. E o rapaz estava com os filhos de Bila, e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai. E José trouxe a seu pai más notícias sobre eles.
3 Si Israel pay, say laylaydena ay anak si Jose, tan say naianak sin enggay nakayana. Siya di waday inpaamag na ay nagayad ya naaltian ay bado et indawat na en Jose.
3 Ora, Israel amava José mais do que a todos os seus filhos, porque ele era o filho da sua velhice, e ele lhe fez uma túnica de muitas cores.
4 Idi inammoan din aag-i na ay sisya di laylayden ama da, kaliliget das sisya, isonga kabobonget di iyat da ay makingalat en sisya.
4 E quando seus irmãos viram que seu pai o amava mais do que a todos os seus irmãos, eles o odiaram, e não conseguiam falar pacificamente com ele.
5 Sin namingsan, waday iniitaw Jose yan dinad-at na sin aag-i na
5 E José sonhou um sonho, e o contou a seus irmãos; e eles o odiaram ainda mais.
6 ay nangwani, “Dengngen yo kod nan iniitaw ko.
6 E ele lhes disse: Ouvi, rogo-vos, este sonho que eu sonhei:
7 Wada tako kano am-in sin payew ay manlablabed sin inani tako yan natood kano din nilabed ko. Din nilabed yo pay kano yan nilikob da din nilabed ko et nandokmog da en sisya.”
7 Eis que estávamos amarrando feixes no campo; e eis que meu feixe se levantava e ficava em pé. E eis que vossos feixes estavam em pé ao redor e faziam reverência ao meu feixe.
8 Sin nanngean das di, kanan din aag-i na ay sana, “Ay kanam en manbalin kas ari ta iturayam dakami? Ay ado paabe na!” Et nasepsep ay malmaliget da en sisya begew din iniitaw na ay sana ya din inbaga na maipanggep sidi.
8 E seus irmãos lhe disseram: Deverias tu reinar sobre nós? Ou deverias ter domínio sobre nós? E eles o odiaram ainda mais por seus sonhos, e por suas palavras.
9 Idi siya di, nan-iitaw kasin si Jose yan kasinan dinad-at sin aag-i na. Kanana, “Wada di kasinak iniitaw, yan inilak kano din agew ya din bowan ya sinpo ya esa ay talaw ay nandodokmog en sak-en.”
9 E ele sonhou ainda outro sonho, e o contou a seus irmãos, e disse: Eis que eu sonhei mais um sonho. E eis que o sol e a lua e onze estrelas faziam reverência a mim.
10 Dinad-at na abe din iniitaw na ay sana en ama na, ngem niyamyaman ama na ay nangwani, “Ay maney pay sas iitaw! Ay kanam en dakami en inam ya din aag-im yan mandokmog kami en sik-a?”
10 E ele o contou a seu pai, e a seus irmãos; e seu pai o repreendeu, e lhe disse: O que é este sonho que tu sonhaste? Iremos eu e tua mãe e teus irmãos, de fato nos curvar diante de ti em terra?
11 Siya di inapalan din aag-i nas sisya, ngem nemnenemnemen ama na mo sinoy layden ay kalien din iniitaw Jose ay sana.
11 E seus irmãos o invejaram; mas seu pai observou o que se dizia.
12 Waday namingsan ay inmey din aag-in Jose ed Sekem ta en da ipastol din animal das di.
12 E seus irmãos foram apascentar o rebanho de seu pai em Siquém.
13 Kanan Jacob en Jose, “Laydek ay emey ka ed Sekem ay pangipaspastolan di papangoam sin karnero ya kalding.”
13 E Israel disse a José: Teus irmãos não estão apascentando o rebanho em Siquém? Vem, e eu te enviarei a eles. E ele disse: Aqui eu estou.
14 “En ka ilaen mo laton ay maga di napasamak en daida ya din pastol da. Asi ka mantaoli ay en mangibaga en sak-en,” kanan ama na. Et inpalobwat nas Jose sin tanap ed Hebron ay emey ed Sekem.
14 E ele lhe disse: Vai, rogo-te, vê se está bem com teus irmãos, e bem com os rebanhos, e traze-me palavra novamente. Assim ele o enviou do vale de Hebrom, e ele foi a Siquém.
15 inilan di esay lalakis sisya ay lomikeliked sin kad-an di pastolan, yan kanana, “Sinoy an-anapem?”
15 E um certo homem o encontrou; e eis que ele estava vagando pelo campo. E o homem lhe perguntou, dizendo: O que tu estás procurando?
16 “An-anapek din aag-ik ay mangipaspastol sin karnero ya kalding da. Ay ammom di kad-an da?” kanan Jose ay sinombat.
16 E ele disse: Eu procuro os meus irmãos. Dize-me, rogo-te, onde eles estão apascentando seus rebanhos.
17 Kanan pay din lalaki, “Enggay nadipos da met, ngem didinngek ay kanan da en emey da ed Dotan.” Siya et di, inkanayon Jose ay emey ed Dotan, et dintengana din aag-i nas di.
17 E o homem disse: Eles partiram daqui, pois eu os ouvi dizendo: Vamo-nos a Dotã. E José foi após seus irmãos, e os encontrou em Dotã.
18 Idi tinamang das sisya ay omas-asag-en, nantotolag din odom ay peslen da.
18 E quando eles o viram de longe, antes que se aproximasse deles, conspiraram contra ele para matá-lo.
19 Kanan da, “Sana din ad-adoy iitaw na.
19 E eles disseram uns aos outros: Eis que está vindo o sonhador.
20 Peslen tako et ta egasen tako sin esay bobon. Mabalin ay kanan tako en pinsen di maangat ay animal. Asi tako ilan mo siya ay temet-ewa din iniitaw na.”
20 Vamos, pois, matá-lo e lançá-lo numa cova, e diremos: Algum animal o devorou, e veremos o que se tornará os seus sonhos.
21 Ngem idi dinngen Ruben ay pangpangoan da din plano da ay sana, inandiyana ay nangwani, “Adi tako peslen damdama!
21 E Rúben ouvindo isso, o livrou de suas mãos, e disse: Não o matemos.
22 Olay egasen tako anggoy sin bobon ay nay isnan lugar ay magay omili, tan lawa mo sakitan tako.” Say inbaga na di, tan panggep na ay ena enaten si Jose sin bobon ta ipasaa na en ama na.
22 E Rúben lhes disse: Não derrameis sangue, mas lançai-o nesta cova que está no deserto, e não ponde as mãos sobre ele; disse isso a fim de livrá-lo de suas mãos para fazê-lo voltar ao seu pai.
23 Domateng pay si Jose sin kad-an di aag-i na, kagamdot da en sisya et kakaan da sin naaltian ay bado na.
23 E aconteceu que, quando José havia chegado a seus irmãos, eles despiram José de sua túnica, a túnica de muitas cores que estava nele;
24 Pag da en egasen sin bobon ay sana ay iwed danom na.
24 e eles o tomaram, e o lançaram em uma cova. E a cova estava vazia, não havia água nela.
25 Makdeng pay di, tinmokdo da ay mangan. Ngem magas Ruben tan waday inmeyana.
25 E eles sentaram-se para comer pão, e levantaram seus olhos e olharam, e eis que uma companhia de ismaelitas vinha de Gileade com seus camelos carregando especiarias e bálsamo e mirra, transportando para o Egito.
26 Siya di, kanan Juda, “Magay pansigdan tako met mo peslen takon iyogtan tako ya asi tako isaot din inyat na ay natey.
26 E Judá disse a seus irmãos: Que proveito haverá se matarmos nosso irmão e escondermos seu sangue?
27 Olay ilako tako et sin polin Ismael ay doy da ta adi tako peslen, tan iyogtan tako met dedan ay anak ama tako.”
27 Vinde, e vendamo-lo aos ismaelitas, e que nossas mãos não estejam sobre ele, pois ele é nosso irmão e nossa carne; e seus irmãos ficaram satisfeitos.
28 Inaw din aag-in Juda din inbaga na ay sana. Idi dinmateng din man-ilaklako ay doy, innat das Jose sin bobon et inlako da en daidas dowanpo ay palata et intakin da ed Egipto.
28 Então, passavam ali mercadores midianitas, e eles tiraram e levantaram José da cova, e venderam José aos ismaelitas por vinte peças de prata; e eles trouxeram José ao Egito.
29 Mantaoli pay si Ruben sin bobon ay napo sin inmeyana, naiwed si Jose. Kabisngit sin bado na tan palalo ay mansakit nemnem na.
29 E Rúben retornou à cova, e eis que José não estava na cova; e ele rasgou suas vestes.
30 Pag en maitapi sin aag-i na yan kanana, “Naiwed si iyogtan tako ngay! Intoy iyat ko pay?”
30 E ele retornou aos seus irmãos, e disse: O menino não está; e eu, para onde irei?
31 Idi siya di, pinse day kalding et insiblaw da din nagayad ay badon Jose sin dada na.
31 E eles tomaram a túnica de José, e mataram um cabrito, e mergulharam a túnica no sangue.
32 Pag dan paiey en ama da yan inpaibaga da ay mangwani, “Dinteng mi nan nagayad ay bado. Biliem kod mo siya na din badon di anak mo.”
32 E eles enviaram a túnica de muitas cores, e a levaram a seu pai, e disseram: Achamos isto; vê agora se é ou não a túnica de teu filho.
33 Naimatonan ama da ay dagos yan kanana, “Siya met! Ay kambaw binisngibisngit ya kinan di maangat ay animal si Jose ay anak ko!”
33 E ele a reconheceu, e disse: É a túnica de meu filho; uma fera o devorou; José sem dúvida foi rasgado em pedaços.
34 Kabisngit sin mismo ay bado na et manbados naamag si sako ta ipaila nay sakit di nemnem na. Nabayag ay inladingitanas Jose.
34 E Jacó rasgou suas vestes, e colocou pano de saco sobre os seus lombos, e lamentou por seu filho durante muitos dias.
35 Olay mo inmali am-in di anak na ay en mangliwliwa en sisya, siya met laeng ay adi kaliwliwa, tan kanana, “Bay-an yo, itoltoloy ko ay mangiladingit sin anak ko engganay mateyak ya maitapiak en sisya sin kad-an di ab-abiik di natey.”
35 E todos os seus filhos e todas as suas filhas se levantaram para consolá-lo, mas ele recusou ser consolado. E ele disse: Pois, eu descerei ao túmulo lamentando meu filho. Assim seu pai chorou por ele.
36 — ausente —
36 E os midianitas o venderam ao Egito, a Potifar, oficial de Faraó, e capitão da guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.