Marcos 5
Minimib NT (KMH_MIN) vs NVT
1 Jisas bɨ ne okok eip ñɨg magöb dɨl, Ñɨg Cöb Galili juɨl, karɨp lɨm Gerasa bin bɨ mɨdelak pɨs kɨd adaŋ ar amjakɨl,
1 Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.
2 ñɨg magöb ak kɨrɨg gɨl, preŋɨd yapek nɨŋlɨg gɨ, won nɨbak nep, kɨjeki abaŋ ñag mɨdek bɨ alap, cɨp tɨgel mɨgan okok nɨb apɨl, Jisas mɨdek sɨŋak owak.
2 Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.
3 Bɨ nɨbak cɨp tɨgel gɨlak kab mɨgan okok kɨn tagolɨgɨp. Nop per sen dɨl, ñɨn tob ne okok lɨ tɨbɨkelɨgɨpal ak pen sen okok gek, pɨg gɨ rɨkek, amolɨgɨp. Ne kɨlɨs yɨb golɨgɨp ak me, nop gel gos nɨŋnɨmɨŋ rek ma lak.
3 Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.
4 — ausente —
4 Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.
5 Pɨb nab, kɨslɨm eyaŋ, cɨp tɨgel gɨlak kab mɨgan okok abe, dɨm gol okok abe, gaul par gɨlɨg gɨ, kab dɨl mɨb goŋ ne ke tɨbolɨgɨp.
5 Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.
6 Pen ñɨn nɨbak, ne Jisas nop yɨpɨd nɨŋɨl, pɨg gɨ rɨkɨd ag amɨl, Jisas mɨdek sɨŋak kogɨm yɨmak.
6 Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.
7 Ne kogɨm yɨmek, Jisas kɨjeki bɨ nɨbak nop abaŋ ñag mɨdek ak nop agak, “Nak kɨjeki kɨyob ñɨlɨk, bɨ aul nop kɨrɨg gɨl söŋ amnoŋ!” agak. Jisas nɨb agek, ne pen agak, “Jisas, God kɨlɨs aknɨb ke yɨb Ñɨ ne. Yɨp tari gɨnɨg apeban? Mɨnɨm nɨŋɨd agnɨmɨn, ‘God nɨŋ mɨdeb rek, yad nep yur mab rek ma ñɨnɨgain,’ agnɨmɨn!” agak.
7 Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.
8 — ausente —
8 Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.
9 Nɨb agek, Jisas bɨ nɨbak nop agak, “Yɨb nak tari?” agak. Jisas nɨb agek, ne pen agak, “Yɨp kɨjeki koŋai nep abaŋ ñagɨp rek, yɨb yad ‘Koŋai Nep,’” agak.
9 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.
10 Ne Jisas nop, kɨjeki kɨyob ñɨlɨk okok mɨñ mab ke par okok ma ag yoknɨmɨn, agɨl, ag nɨŋlɨg gɨ nep mɨdek.
10 E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.
11 Pen magɨl nɨbak, kaj koŋai yɨb amɨl ñɨbelak pɨrbak nɨb okok.
11 Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.
12 Nɨb ak, kɨjeki okok Jisas nop neb neb gɨl aglak, “Cɨnop agek, amɨl kaj oklaŋ kɨrop mɨjem sɨkɨn,” aglak.
12 “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”
13 Nɨb agel, Jisas yau agek, kɨjeki okok bɨ nɨbak nop kɨrɨg gɨl, amɨl kaj okok kɨrop mɨjem sɨkel, magɨlsek tu tausan rek pɨg juɨl mɨdɨŋ eyaŋ amɨl, gɨ dam ñɨg cöb eyaŋ pakɨl, magɨlsek ñɨg ñɨbɨl kɨm saklak.
13 Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
14 Pen bɨ kaj mɨkelak okok, gak nɨbak nɨŋɨl, kasek amɨl taun nɨbak abe, karɨp lɨm okok abe, mɨnɨm nɨbak ag ñel nɨŋlɨg gɨ, bin bɨ okok amɨl nɨŋɨn, agɨl, Jisas mɨdek sɨŋak olak.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.
15 Apɨl nɨŋlak, bɨ ned kɨjeki koŋai nep abaŋ ñagak nɨbak, walɨj yɨmɨl, mɨd tep gɨl, bɨsɨg mɨdek. Nɨŋel, jel gek pɨrɨklak.
15 Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
16 Bin bɨ ned mɨdelak okok, bin bɨ kɨsen olak okok kɨrop, bɨ kɨjeki abaŋ ñag mɨdek bɨ ak nop Jisas tari tari gak ak ag ñɨlak. Pen kaj okok kɨrop tari tari gak ak abe ag ñɨlak.
16 Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.
17 Pen bin bɨ nɨb okok, mɨnɨm aglak nɨbak nɨŋɨl, Jisas nop mɨnɨm neb neb gɨl aglak, “Karɨp lɨm cɨn aul kɨrɨg gɨl amnoŋ!” aglak.
17 A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.
18 Agelak, Jisas ñɨg magöb dɨl amnɨg gek, bɨ kɨjeki abaŋ ñagak Jisas gek komɨŋ lak bɨ ak nop neb neb gɨl agak, “Yad eip amnɨr aka?” agak.
18 Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.
19 Agek, Jisas bɨ ak nop mer agɨl, agak, “Karɨp nak amɨl, bin bɨ nak okok kɨrop, Bɨ Kɨb nep yɨmɨg yɨb nɨŋɨl, tari tari gɨp mɨnɨm ak magɨlsek ag ñɨnɨmɨn,” agak.
19 Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.
20 Agek, bɨ nɨbak karɨp lɨm Dekapolis nab sɨŋak, taun okok gɨ taglɨg gɨ, Jisas nop tari tari gak mɨnɨm nɨbak magɨlsek bin bɨ okok kɨrop ag ñek, kɨri magɨlsek wal yɨb aglak.
20 Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.
21 Jisas pen ñɨg magöb dɨl, kauyaŋ adɨk gɨ amɨl, Ñɨg Cöb Galili pɨs kɨd adaŋ gol sɨŋak mɨdek nɨŋlɨg gɨ, bin bɨ koŋai nep apɨl ne mɨdek sɨŋak bɨm kɨb gɨlak.
21 Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.
22 Bɨ alap yɨb ne Jairas. Ne Juda mogɨm gep karɨp alap kod mɨdolɨgɨp. Jairas Jisas nop nɨŋɨl, apɨl mɨdek sɨŋak kogɨm yɨmɨl,
22 Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e
23 nop neb neb gɨlɨg gɨ agak, “Pai sɨkol mɨdmagɨl yad ak kɨmnɨg geb. Nak yad eip apɨl nop dɨ nɨŋek, warɨk komɨŋ amnaŋ,” agak.
23 suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.
24 Agek, Jisas Jairas eip amer nɨŋlɨg gɨ, bin bɨ koŋai nep amɨl, Jisas nop cɨrok cɨrok ñɨlɨg gɨ nab nab lɨlɨg gɨ dad amelak.
24 Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.
25 Pen bin alap, ne bin kanɨb ajolɨgɨp mɨ aknɨb umɨgan alaŋ mɨdek.
25 No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.
26 Bin nɨbak soi ñon gep bɨ okok kɨrop, yɨp gel komɨŋ laŋ, agɨl, mani ne magɨlsek bɨr tauak ak pen nop gel komɨŋ ma lɨl, tapɨn kɨb yɨb gak.
26 Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.
27 Pen ne Jisas golɨgɨp mɨnɨm ak agel nɨŋak rek, amɨl walɨj bad nop ak dɨ nɨŋen komɨŋ lɨnɨgab, agɨl, bin bɨ koŋai mɨdelak nab sɨŋak kɨd ken apɨl, walɨj nop ak dɨ nɨŋek,
27 Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,
28 — ausente —
28 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
29 magɨl nɨbak nep lakañ yapolɨgɨp ak mɨlep gek, nab ne sɨŋ eyaŋ nɨŋak, nop tap gak ak komɨŋ lak.
29 No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.
30 Pen Jisas dai ke nɨŋak, kɨlɨs ne ognap amnak nɨŋɨl, adɨk gɨl, bin bɨ koŋai mɨdelak okok kɨrop agak, “Walɨj yɨp ak bɨ an dɨ nɨŋɨp?” agak.
30 Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.
31 Agek, bɨ ne okok aglak, “Bin bɨ koŋai sɨkerek nep cɨrok marok ñebal ak, tari gɨnɨg yɨp bɨ an dɨ nɨŋɨp, agɨl, ageban?” aglak.
31 Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.
32 Pen Jisas mɨnɨm kɨri aglak ak ma dɨl, yɨp bɨ an dɨ nɨŋɨp, agɨl, pɨyo nɨŋlɨg gɨ mɨdek.
32 Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.
33 Pen bin nɨbak, nop tari tari gak ak nɨŋɨl, pɨrɨkɨl jep jep dɨlɨg gɨ apɨl, Jisas mɨdek tob wagɨn ne sɨŋak kogɨm yɨmɨl, nop komɨŋ lak mɨnɨm ak magɨlsek mɨseŋ ag ñak.
33 Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.
34 Jisas pen nop agak, “Pai yad. Jisas yɨp gek komɨŋ lɨnɨgab, agɨl, nɨŋ dɨpan rek, nep gen komɨŋ lɨp me ak. Nak amɨl kapkap mɨd rep gɨnɨmɨn,” agak.
34 Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.
35 Jisas mɨnɨm nɨbak agek nɨŋlɨg gɨ, Jairas bɨ ne ognap, karɨp ne sɨŋak nɨb apɨl aglak, “Pai nak ak bɨr kɨmɨb; ag ñeb bɨ aul agek, tob yur ma onɨmɨŋ, adɨk gɨ amnɨmɨŋ,” aglak.
35 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.
36 Nɨb aglak ak pen Jisas mɨnɨm kɨrop ak ma dɨl, Jairas nop agak, “Ma pɨrɨknɨmɨn; gos kɨlɨs gɨ nɨŋnɨmɨn,” agak.
36 Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.
37 Jisas nɨb agɨl, bin bɨ okok eip ma amnɨgabɨn, agɨl, kɨrop nɨb okok ag lɨl, Pita ak, Jems ak, Jems nɨmam Jon ak, kɨrop yakam nep poŋ dɨl amnak.
37 Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Kɨri Jairas karɨp ak amjakɨl Jisas nɨŋak, bin bɨ mɨnɨm pɨg agɨl, sɨl magɨl kɨb yɨb aglɨg gɨ mɨdelak.
38 Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.
39 Karɨp ñɨlɨk mɨgan eyaŋ amɨl agak, “Tari gɨnɨg mɨnɨm saköl agɨl, sɨl agebɨm? Pai ak ma kɨmɨb; yokop wɨsɨn kɨneb,” agak.
39 Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.
40 Nɨb agek, nop sɨk agel, kɨrop ag mɨs yokɨl, pai nonɨm nap ber ak dɨl, bɨ ne ñon ak dɨl, poŋ dɨl pai ak kɨm mɨdek karɨp ñɨlɨk mɨgan eyaŋ amnak.
40 A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.
41 Amɨl, pai nɨbak ñɨnmagɨl kɨd nop ak dɨl, Arameik mɨnɨm lɨl agak, “Talita kom!” agak. Mɨnɨm agak nɨbak wagɨn me, “Pai sɨkol! Nep agebin, warɨkan!”
41 Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.
42 Jisas pai nɨbak nop mɨnɨm agek, magɨl nɨbak nep warɨkɨl, ap ran ap yap gek nɨŋlɨg gɨ, bin bɨ okok nɨŋɨl wal yɨb aglak. Pai nɨbak mɨ ne aknɨb umɨgan alaŋ amnak.
42 A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.
43 Bin bɨ mɨdelak okok wal agel nɨŋlɨg gɨ, Jisas mɨnɨm kɨlɨs agɨl agak, “Gɨpin nɨbak bin bɨ okok kɨrop mɨseŋ ma ag ñɨnɨmɨb,” agak. Nɨb agɨl kɨrop agak, “Pai ak nop tap magɨl ognap ñem ñɨŋaŋ,” agak.
43 Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.