Lucas 22

Minimib NT (KMH_MIN) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Juda kai Bred Yɨs Sek Ma Ñɨŋeb ñɨn kɨb kɨri ak, Pasopa apal ñɨn kɨb kɨri ak, maŋ maŋ gak.
1 Faltava pouco tempo para a Festa dos Pães sem Fermento , chamada Páscoa .
2 Bɨ God nop tap sobok gep bɨ kɨb okok abe, bɨ lo mɨnɨm ag ñeb bɨ okok abe, Jisas nop ñag pak lɨn, aglak ak pen bin bɨ okok kɨrop pɨrɨkɨl, titi gɨl ñag pak lɨn, agɨl, ag nɨŋ mɨdelak.
2 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito para matar Jesus em segredo porque tinham medo do povo.
3 Ag nɨŋ mɨdel nɨŋlɨg gɨ, Seten ne apɨl, Judas yɨb ne alap Iskariot agölɨgɨpal bɨ nɨbak, nop yɨpɨl sɨkak. Bɨ nɨbak Jisas bɨ ne aknɨb umɨgan alaŋ okok bɨ alap.
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze discípulos.
4 Yɨpɨl sɨkek, Judas ne am God nop tap sobok gep bɨ kɨb okok abe, God sobok gep karɨp kod mɨdelɨgɨpal polisman bɨ kɨb kɨri okok abe mɨdelak sɨŋak amɨl, Jisas nop titi gɨl mɨmɨg gɨ dam ñen nop ñag pak lɨlaŋ, agɨl, mɨnɨm nɨbak kɨrop eip ag nɨŋak.
4 Judas foi falar com os chefes dos sacerdotes e com os oficiais da guarda do Templo para combinar a maneira como ele ia lhes entregar Jesus.
5 Agek, kɨrop tep gek nɨŋlɨg gɨ aglak, “Nep mani ñɨnɨgabɨn,” aglak.
5 Eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele.
6 Agelak, Judas ne, won akal rek Jisas bin bɨ okok eip ma mɨdenɨgab ak, nop mɨmɨg gɨ dam bɨ kɨb okok kɨrop ñɨnɨgain, agɨl, kod nɨŋ mɨdek.
6 Judas aceitou e começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus a eles, sem que o povo ficasse sabendo.
7 Pen Bred Yɨs Sek Ma Ñɨŋeb ñɨn nɨbak apek, Pasopa kaj sipsip ñɨlɨk pak sobok gep ñɨn mɨñi, agɨl,
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento , dia em que os judeus matavam carneirinhos para comemorar a Páscoa .
8 Jisas ne Pita eip Jon eip kɨrop mal ag yokɨl agak, “Nɨri mal am Pasopa tap ñɨŋnɨgabɨn ak gɨ lɨ tep gɨnɨmir,” agak.
8 Então Jesus deu a Pedro e a João a seguinte ordem:
9 Agek agrek, “Akal nɨg gɨr?” agrek.
9 Eles perguntaram: — Onde o senhor quer que a gente prepare o jantar?
10 Agerek, Jisas agak, “Nɨri mal taun kɨb ak amɨl nɨŋnɨgair, bɨ alap ñɨg mɨl dapenɨgab. Nop nabɨŋ pakɨl, amonɨmɨŋ karɨp ak amɨl,
10 Jesus respondeu:
11 bɨ karɨp nap nɨb nɨbak nop agnɨmir, ‘Mɨnɨm Ag Ñeb Bɨ nep ag nɨŋɨp, “Karɨp ñɨlɨk mɨgan akal bɨ yad okok eip Pasopa tap ñɨŋnɨgabɨn?” agɨp,’ agnɨmir.
11 e digam ao dono dela: “O Mestre mandou perguntar a você onde fica a sala em que ele e os seus discípulos vão comer o jantar da Páscoa.”
12 Nɨb agenɨgair, nɨrep mal dam karɨp ñɨlɨk mɨgan kɨb tebol tap okok sek mɨdenɨgab ar alaŋ ak agenɨgab ak, Pasopa tap ñɨŋnɨgabɨn okok ñɨlɨk mɨgan nɨbak gɨ jɨn gɨnɨmir,” agak.
12 Então ele mostrará a vocês uma grande sala mobiliada, no andar de cima. Preparem ali o jantar.
13 Agek amɨl nɨŋrek, agak agak rek nep mɨdek. Nɨb ak, Pasopa tap ñɨŋnɨg gɨlak okok gɨ lɨ tep gɨrek.
13 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
14 Pen karɨp dɨgep magɨl ak tap ñɨŋnɨg gɨl, bɨ mɨnɨm ne dad ameb okok eip tebol ak bɨsɨg kɨs kɨs gɨl,
14 Quando chegou a hora, Jesus sentou-se à mesa com os apóstolos
15 kɨrop agak, “Gos yad per nɨpin ak, nɨbep eip Pasopa tap ñɨŋnɨg gobɨn aul ñɨbɨl me, kɨsen yur kɨb dɨnɨm, agɨl, gos ak nɨpin.
15 e lhes disse:
16 Pen yad nɨbep agebin, Pasopa tap ak kɨsen kauyaŋ ma ñɨŋnɨgain; kɨsen Pasopa kaj sipsip ñɨlɨk per pak ñɨbɨn wagɨn nɨbak mɨseŋ lɨnɨgab nɨŋɨl God bin bɨ ne dɨl kod mɨdenɨgab ñɨn ak nep tap kɨb ñɨŋnɨgabɨn,” agak.
16 Pois eu digo a vocês que nunca comerei este jantar até que eu coma o verdadeiro jantar que haverá no
17 Jisas nɨb agɨl, ñɨg wain kap dɨl, God nop tep agɨl, bɨ ne okok kɨrop ñɨlɨg gɨ agak, “Ñɨg ñebin aul nɨbi ke dɨ ñɨŋɨm.
17 Então Jesus pegou o cálice de vinho, deu graças a Deus e disse:
18 Pen nɨbep agebin, mɨñi ñɨn aul tɨkek, ñɨg wain kauyaŋ ma ñɨŋnɨgain; God bin bɨ ne dɨl kod mɨdenɨgab ñɨn ak nep ñɨg wain kauyaŋ ñɨŋnɨgain,” agak.
18 Pois eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até que chegue o Reino de Deus.
19 Nɨb agɨl, bred alap dɨl, God nop tep agɨl, tɨ paŋɨl kɨrop ñɨlɨg gɨ agak, “Mɨb goŋ yad aul nɨbep ñebin. Nɨbi kɨsen nɨg aknɨb rek nep gɨl, yɨp gos nɨŋlɨg gɨ mɨdenɨmɨb,” agak.
19 Depois pegou o pão e deu graças a Deus. Em seguida partiu o pão e o deu aos apóstolos, dizendo:
20 Kɨri tap ñɨb sakɨl, Jisas ñɨg wain kap ak dɨl, kɨrop ñɨlɨg gɨ agak, “Lakañ yad soŋ gɨ yapek kɨmen me, God nɨbep, bin bɨ yad, agɨl, dɨnɨgain agak mɨnɨm ar ak am kɨlɨs gɨnɨgab ak me, nɨbep ñɨg wain aul ñebin.
20 Depois do jantar, do mesmo modo deu a eles o cálice de vinho, dizendo:
21 Pen bɨ yɨp kain gɨ dad amnɨgab ak eip bɨsɨg mɨdobɨn. Ñɨnmagɨl yad tebol ar aul mɨdeb ñɨnmagɨl ne abe ar aul mɨdeb.
21 Mas vejam: o traidor está aqui sentado comigo à mesa!
22 Bɨ Ñɨ ne, God bɨrarɨk nep agak mɨñ ar ak nep kɨsen gɨl kɨmnɨgab ak pen bɨ nop kain gɨ dam amnɨgab ak nop yɨmɨg nɨŋebin,” agak.
22 Pois o
23 Jisas nɨb agek, bɨ ne okok kɨri ke nep, an rek nɨg gɨnɨgab, agɨl, pen pen ag nɨŋlɨg gɨ mɨdelak.
23 Então os apóstolos começaram a perguntar uns aos outros quem seria o traidor.
24 Jisas bɨ ne okok, nɨbi mer, yad nep bɨ kɨb mɨdebin, agɨl, kɨri ke nep pen pen agelak.
24 Os apóstolos tiveram uma forte discussão sobre qual deles deveria ser considerado o mais importante.
25 Nɨb agelak, Jisas kɨrop agak, “Kiŋ okok Juda bin bɨ mer okok kɨlɨs gɨl kod mɨdlɨg gɨ apal, ‘Kɨrop dɨ tep yɨb gɨpɨn,’ apal.
25 Então Jesus disse:
26 Pen nɨbi aknɨb rek ma gɨnɨmɨb. Bɨ kɨb nɨbi okok, ñɨ praj rek mɨdenɨmel; bɨ kɨb yɨb okok, bɨ wög gɨ ñeb rek mɨdenɨmel.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, o mais importante deve ser como o menos importante; e o que manda deve ser como o que é mandado.
27 Lɨm dai ar wagɨn aul gɨpal nag ar ak, bɨ kɨb am bɨsɨgel, bɨ wög gɨ ñeb okok tap magɨl tap kɨrop okok pɨɫak pɨɫak gɨpal. Pen yad nab nɨbep bɨ wög gɨ ñeb rek nep mɨdebin.
27 Quem é o mais importante? É o que está sentado à mesa para comer ou é o que está servindo? Claro que é o que está sentado à mesa. Mas entre vocês eu sou como aquele que serve.
28 “Yɨp mɨker yɨb golɨgɨp ak nɨŋɨl yɨp ma kɨrɨg gɨpɨm; yɨp kod mɨdebɨm.
28 — Vocês têm estado sempre comigo nos meus sofrimentos.
29 Nɨg gɨpɨm ak, God yɨp agɨp, ‘Nak Kiŋ mɨdɨl, bin bɨ okok kɨrop kod mɨdenɨgan,’ agɨp rek, yad pen ak rek nep nɨbep agebin, nɨbi kiŋ rek mɨdɨl bin bɨ okok kɨrop kod mɨdenɨgabɨm.
29 Por isso, assim como o meu Pai me deu o direito de governar, eu também dou o mesmo direito a vocês.
30 Ñɨn nɨbak nɨbi karɨp lɨm yad ak amɨl, yad eip bɨsɨgɨl tap magɨl ñɨbɨl, ñɨg ñɨbɨl, gɨnɨgabɨm; nɨbi kiŋ bɨsɨgpal sea ar ak bɨsɨgɨl, Isrel wagɨn ke ke aknɨb umɨgan alaŋ kɨrop mɨnɨm kɨb nɨŋnɨgabɨm,” agak.
30 Vocês vão comer e beber à minha mesa no meu
31 Jisas ne Pita nop agak, “Saimon, Saimon, nɨŋan. God ne Seten nop yau agek, nɨbep bɨ, wid magɨl soŋ gel soŋ gel, magɨl yɨb ak ke lɨl, dai dai ak ke lɨl gɨpal rek ak gɨl, nɨbi gɨ tɨmel gɨnɨgabɨm aka mer agɨl gɨ nɨŋnɨgab,” agak.
31 Jesus continuou:
32 Pen yad God nop sobok gɨpin rek, yɨp pɨs nep ma kɨrɨg gɨnɨgan. Pen tap si tap tɨmel gɨnɨgan ak, tari gɨnɨg nɨg gɨpin, agɨl, yɨp kauyaŋ adɨk gɨ onɨgan. Pen nɨg gɨl, kɨsen apɨl namɨd namam nak ognap kɨrop mɨnɨm ag ñɨ tep gek, kɨri kɨlɨs gɨl yɨp kɨsen gɨnɨmel,” agak.
32 Mas eu tenho orado por você, Simão, para que não lhe falte fé. E, quando você voltar para mim, anime os seus irmãos.
33 Jisas nɨb agek Pita agak, “Bɨ Kɨb, yad nep ma kɨrɨg gɨnɨgain. Omalgɨl nep ajonɨgabɨr. Nep mɨñ lɨl, yɨp abe mɨñ lɨnɨmel. Pen nep ñag pak lɨl, yɨp abe ñag pak lɨnɨmel,” agak.
33 Então Pedro disse a Jesus: — Estou pronto para ser preso e morrer com o senhor!
34 Agek, Jisas agak, “Pita, yad nep agebin, mɨñi kɨslɨm eyaŋ kɨlokɨl sɨk ma agnɨgab won ak, Jisas nop ma nɨpin, agɨl, yɨj omal nokɨm wai ñɨnɨgan,” agak.
34 Então Jesus afirmou:
35 Jisas nɨb agɨl kɨrop agak, “Ned nɨbep ag yokɨl agnek, ‘Mani tin, wad, tob tɨrɨp okok dɨl ma dad amnɨmɨb; yokop amnɨmɨb,’ agnek. Agnek ambek ñɨn nɨbak, tap nɨbi ognap mɨdek aka ma mɨdek?” agak. Agek aglak, “Mer, tap cɨn ulep ma gak; mɨdek,” aglak.
35 Depois Jesus perguntou aos discípulos: — Não faltou nada! — responderam eles.
36 Agelak, Jisas agak, “Pen mɨñi nɨbi mani tin, wad mɨdonɨmɨŋ ak, sek dad amnɨmɨb. Bɨ an tu par kɨd ma mɨdonɨmɨŋ ak, kolsior ne ak bɨ ognap kɨrop sɨkim gɨl mani dɨl tu par kɨd alap tauaŋ.
36 Então Jesus disse:
37 Pen nɨŋɨm! Ned God mɨnɨm agep bɨ Aisaia God Mɨnɨm dai alap ñu kɨl tɨkɨl agak, ‘ “Ne bɨ tap si tap tɨmel gep bɨ alap,” agnɨgal,’ agak. Agak nɨbak yɨp nep agak. Mɨnɨm agɨl ñu kɨl tɨkak nɨbak mɨñi gɨnɨg geb,” agak.
37 Pois as
38 Jisas nɨb agek, kɨri aglak, “Bɨ Kɨb, tu par kɨd cɨn omal mɨdeb,” aglak. Agelak agak, “Ak nɨg ma agnɨmɨb,” agak.
38 Aí os seus discípulos disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas.
39 Jisas Jerusalem söŋ amɨl, per Nap nop sobok golɨgɨp Olip Dɨm sɨŋak amnak; bɨ ne okok kɨsen gɨlak.
39 Jesus saiu e foi, como de costume, ao monte das Oliveiras; e os seus discípulos foram com ele.
40 Karɨp lɨm nɨbak amjakɨl kɨrop agak, “Gos tɨmel apek gɨ tɨmel gɨnɨmɨb rek lɨp ak, God nop sobok gɨlɨg gɨ mɨdenɨmɨb,” agak.
40 Quando chegou ao lugar escolhido, Jesus disse:
41 Nɨb agɨl, kɨrop kɨrɨg gɨl, ne ke ke sɨŋak amɨl, kogɨm yɨmɨl God nop sobok gɨl agak,
41 Então se afastou a uma distância de mais ou menos trinta metros. Ajoelhou-se e começou a orar,
42 “Bapi, gos yad nɨpin ak ñɨg sɨlek kap yɨp ñɨnɨg geban ak ma ñɨnɨmɨn. Pen yad gos nɨpin ar ak ma gɨnɨmɨn; gos nak ke nɨpan ar ak nep gɨnɨmɨn,” agak.
42 dizendo:
43 Jisas nɨb agek, ejol alap seb kab ar alaŋ sɨŋak nɨb apɨl nop kɨlɨs ñak.
43 [Então um anjo do céu apareceu e o animava.
44 Nop mɨker yɨb gek, Jisas ne Nap nop kɨlɨs yɨb gɨl sobok gɨlɨg gɨ mɨdek nɨŋlɨg gɨ, wɨsɨb ak lakañ rek pɨg gɨ rɨkɨl wagɨn eyaŋ yowak.
44 Cheio de uma grande aflição, Jesus orava com mais força ainda. O seu suor era como gotas de sangue caindo no chão.]
45 Nap nop sobok gɨ mɨd juɨl amɨl nɨŋak, bɨ ne okok mɨker gɨ dap yapek nɨŋlɨg gɨ, wɨsɨn kɨnelak.
45 Depois de orar, ele se levantou, voltou para o lugar onde os discípulos estavam e os encontrou dormindo, pois a tristeza deles era muito grande.
46 Nɨg gelak ak nɨŋɨl kɨrop agak, “Tari gɨnɨg wɨsɨn kɨnebɨm? Seten ne gos ñek nɨbi gɨ tɨmel gɨnɨmɨb rek lɨp ak, warɨkɨl, sobok gɨlɨg gɨ mɨdem,” agak.
46 E disse:
47 Jisas mɨnɨm nɨbak ag mɨdek nɨŋlɨg gɨ, bɨ ne Judas bɨ ñon kɨb alap poŋ dɨl dad apjakɨl, Jisas nop dɨ bom sɨloknɨg gek.
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou uma multidão. Judas, um dos doze discípulos, que era quem guiava aquela gente, chegou perto de Jesus para beijá-lo.
48 Nɨg gek, Jisas nop agak, “Judas, ‘Bɨ me aul nop ñag pak lɨm,’ agɨl, yɨp Bɨ Ñɨ ne dɨ bom sɨloknɨg geban ar?” agak.
48 Mas Jesus disse:
49 Nɨb agek nɨŋlɨg gɨ, bɨ ne okok tap tari gɨnɨg gelak nɨbak nɨŋɨl aglak, “Bɨ Kɨb, cɨn kɨrop tu par kɨd dɨl tɨbɨn aka?” aglak.
49 Quando os discípulos que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: — Senhor, devemos atacar essa gente com as nossas espadas?
50 Nɨb aglɨg gɨ, bɨ alap tu par kɨd ne ak dɨl, bɨ God nop tap sobok gep bɨ kɨb yɨb bɨ wög gɨ ñeb ne ak, nop tɨmɨd yɨpɨd kɨd pɨs nep tɨb gɨ rɨk yokak.
50 Um deles feriu com a espada o empregado do Grande Sacerdote , cortando a sua orelha direita.
51 Nɨg gek, Jisas nɨŋɨl agak, “Nɨg ma gɨm! Me tep,” agak. Nɨb agɨl, tɨmɨd ak dɨ nɨŋek komɨŋ lak.
51 Mas Jesus ordenou: Aí tocou na orelha do homem e o curou.
52 Pen God nop tap sobok gep bɨ kɨb okok abe, God sobok gep karɨp kod mɨdelɨgɨpal polisman bɨ kɨb kɨri okok abe, bɨ mɨnɨm tɨg bɨlokep okok abe, ap nop dɨnɨg gelak okok, kɨrop agak, “Nɨbi tu par kɨd dɨl, yɨr pakep dɨl dopɨm ak, yɨp bɨ pen pen ñagep bɨ alap rek ag gos nɨŋɨl, dɨ cɨcɨ lɨnɨg opɨm ar?
52 Em seguida disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do Templo e aos líderes judeus que tinham vindo para prendê-lo:
53 Yad nɨbi eip per per God sobok gep karɨp ak mɨdenek yɨp ma dɨpek. Pen mɨñi Seten, bɨ kɨslɨm pɨs ken mɨdeb ak, ñɨn ne ak me, nɨg gebɨm,” agak.
53 Eu estava com vocês todos os dias no pátio do Templo, e vocês não tentaram me prender. Mas esta é a hora de vocês e também a hora do poder da escuridão.
54 Jisas nɨb agek nɨŋlɨg gɨ, nop dɨ cɨcɨ lɨl, dam God nop tap sobok gep bɨ kɨb yɨb karɨp ak dad amnɨlak. Pita pen kɨsen kɨsen nɨŋlɨg amnak.
54 Eles prenderam Jesus e o levaram até a casa do Grande Sacerdote . E Pedro os seguia de longe.
55 Karɨp nɨbak amjakɨl, karɨp gol sɨŋak mab dagɨl bɨsɨg mɨdelak. Pita kɨsen amjakɨl kɨrop eip bɨsɨgak.
55 Quando acenderam uma fogueira no meio do pátio, Pedro foi e sentou-se com os que estavam em volta do fogo.
56 Pita eip bɨsɨg mɨdek nɨŋlɨg gɨ, pai karɨp nɨbak wög gɨ ñolɨgɨp alap nop nɨŋ dap ran dap yaplɨg gɨ agak, “Bɨ aul abe Jisas eip mɨdolɨgɨp,” agak.
56 Uma das empregadas o viu sentado ali perto da fogueira, olhou bem para ele e disse: — Este homem também estava com Jesus!
57 Agek, Pita agak, “Pai, bɨ nɨbak adi ma nɨpin!” agak.
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, eu nem conheço esse homem!
58 Nɨb agɨl, yokop sɨkol won alap mɨdek nɨŋlɨg gɨ, bɨ alap pen apɨl Pita nop nɨŋɨl agak, “Nak ak rek nep Jisas bɨ ne alap,” agak. Agek, Pita agak, “Bɨ aul, yad mer!” agak.
58 Pouco tempo depois, um homem o viu ali e disse: — Você também é um deles! Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sou um deles.
59 Pen kɨsen sɨkol sɨkol magɨl alap aua nokɨm alap rek mɨdek, bɨ alap pen apɨl, kɨlɨs gɨl agak, “Nɨŋɨd agebin, bɨ aul Jisas eip mɨdolɨgɨp. Ne abe karɨp lɨm Galili nɨb,” agak.
59 Mais ou menos uma hora depois, outro insistiu: — Você estava mesmo com ele porque também é galileu.
60 Agek, Pita agak, “Bɨ aul, mɨnɨm ageban ak adi ma nɨpin me!” agak. Nɨb agek nɨŋlɨg gɨ, dai kɨlokɨl sɨk agak.
60 Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sei do que é que você está falando! Naquele instante, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Nɨg gek, Jisas adɨk gɨl, Pita nop nɨŋ i sek lek, Pita pen Jisas, “Mɨñi kɨslɨm eyaŋ kɨlokɨl sɨk ma agnɨgab won ak, Jisas nop ma nɨpin, agɨl, yɨj omal nokɨm wai ñɨnɨgan,” agak mɨnɨm ak gos nɨŋak.
61 Então o Senhor virou-se e olhou firme para Pedro, e ele lembrou das palavras que o Senhor lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.”
62 Nɨg nɨŋɨl, kɨŋam mɨlep gek, molɨl pag apek, söŋ amɨl sɨl agak.
62 Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
63 Bɨ Jisas nop dɨ mɨdelak okok nop ag julɨg gɨ, paklɨg gɨ gɨlak.
63 Os homens que estavam guardando Jesus zombavam dele e batiam nele.
64 Kɨri walɨj bad alap dɨ udɨn nop ak karɨk ñɨl, nop paklɨg gɨ aglak, “Nak bɨ ke nɨpan ak, nep an pakeb ak cɨnop ag ñan!” aglak.
64 Taparam os olhos dele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe!
65 Pen mɨnɨm tɨmel nɨbak rek, nop tapɨn koŋai nep aglak.
65 E diziam muitas outras coisas para insultá-lo.
66 Kɨslɨm sek, Juda bɨ mɨnɨm tɨg bɨlokep okok lɨl, God nop tap sobok gep bɨ kɨb okok lɨl, bɨ lo mɨnɨm ag ñeb okok lɨl, ap mogɨm gel, Jisas nop poŋ dɨl Kansol kɨb nɨbak mɨdelak nab sɨŋak dad olak.
66 Quando amanheceu, alguns líderes dos judeus, alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei se reuniram. Depois mandaram levar Jesus diante do Conselho Superior .
67 Pen Kansol bɨ okok kɨri Jisas nop aglak, “Pen nak ke agnɨmɨn, nak Mesaia ak aka mer,” aglak. Agelak, Jisas kɨrop agak, “Pen yad nɨbep agenɨgain ak, nɨŋɨd ageb, agɨl, ma nɨŋnɨgabɨm.
67 Então lhe disseram: — Diga para nós se você é o Ele respondeu:
68 Pen ag nɨŋeb yad mɨdeb ak, nɨbep ag nɨŋenɨgain ak, yɨp pen ma ag ñɨnɨgabɨm.
68 E, se eu fizer uma pergunta, vocês não vão responder.
69 Pen mɨñi tɨkɨl mɨd damɨl kɨsen okok, Bɨ Ñɨ ne God Bɨ kɨlɨs aknɨb ke sek mɨdeb ak, ñɨnmagɨl yɨpɨd pɨs ar ne sɨŋak bɨsɨg mɨdenɨgab,” agak.
69 Mas de agora em diante o
70 Nɨb agek, bɨ kansol okok magɨlsek nop aglak, “Nɨb ak, nak ke God Ñɨ ne ak aka?” aglak. Agelak, Jisas agak, “Me nɨbi ke agebɨm me ak,” agak.
70 Aí todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Agek aglak, “Tari gɨnɨg mɨnɨm kɨb tapɨn ag mɨdɨl, bɨ ognap ag nɨŋon, Jisas nɨg gɨp nɨg gɨp agenɨmel? Meg mɨgan ne ke agosɨp nɨpɨn ak,” aglak.
71 E eles disseram: — Não precisamos mais de testemunhas. Nós mesmos ouvimos o que ele disse.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.