Lucas 8
MƗNƗM KOMIŊ (KMH-M) vs NTLH
1 Pen kɨsen ñɨn nab nɨb sɨŋak, Jisas bɨ ne aknɨb umɨgan alaŋ eip taun okok abe, karɨp tɨrɨg tɨroŋ okok abe amɨl, God bin bɨ ne dɨl kod mɨdenɨgab mɨnɨm tep ak, bin bɨ okok kɨrop ag ñak.
1 Algum tempo depois Jesus saiu e viajou por cidades e povoados, anunciando a boa notícia do Reino de Deus . Os doze discípulos foram com ele,
2 Pen ñɨn nɨbak, bin ognap kɨjeki kɨyob ñɨlɨk sek mɨdelak okok Jisas gek komɨŋ lak, ognap tap gak okok gek komɨŋ lak, nɨŋɨl bin nɨb okok ognap Jisas eip ajölɨgɨpal. Bin nɨb okok yɨb kɨri me, alap Maria Magdala agölɨgɨpal. Kɨjeki kɨyob ñɨlɨk aknɨb ar oŋɨd bin nɨbak nab adaŋ mɨdɨl söŋ amnɨlak.
2 e também algumas mulheres que haviam sido livradas de espíritos maus e curadas de doenças. Eram Maria, chamada Madalena, de quem tinham sido expulsos sete demônios;
3 Bin alap Joana. Nɨgmɨl ne yɨb ak Kuja. Ne kiŋ Herod karɨp tap ne okok kod mɨdolɨgɨp. Bin alap Susana. Pen bin ognap sek koŋai nep eip ajölɨgɨpal. Bin nɨb okok kɨri magɨlsek mani kɨri ke dɨl, tap magɨl tau dapɨl, Jisas bɨ ne okok eip tap magɨl jɨm ñɨl ñɨb ajölɨgɨpal.
3 Joana, mulher de Cuza, que era alto funcionário do governo de Herodes; Susana e muitas outras mulheres que, com os seus próprios recursos, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Bin bɨ taun ke ke, yakam ñon kɨb yɨb okok nɨb okok nɨb Jisas nop nɨŋnɨg apel nɨŋlɨg gɨ, bin bɨ ned olak okok kɨrop mɨnɨm alap sɨd tɨkɨl agak,
4 Uma grande multidão, vinda de várias cidades, veio ver Jesus. Quando todos estavam reunidos, ele contou esta parábola :
5 “Bɨ alap, goñbɨl magɨl tanaŋ, agɨl, goñbɨl magɨl ak dam wög dai okok yoknɨgab. Ognap wög dai ameb majɨl okok yapek, bin bɨ talak gɨ amɨl apɨl gel, yakɨr okok pen ap nɨŋɨl ñɨŋnɨgal.
5 — Certo homem saiu para semear. E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, onde foram pisadas pelas pessoas e comidas pelos passarinhos.
6 Pen yɨŋ ognap kab ar lɨm sɨkol sɨkol mɨdenɨgab okok yapɨl, marɨp gɨnɨgab ak pen kab lɨm sɨŋak ñɨg ñɨg sek ma mɨdenɨgab ak me, pɨs nep mɨlep gɨnɨgab.
6 Outras sementes caíram num lugar onde havia muitas pedras, e, quando começaram a brotar, as plantas secaram porque não havia umidade.
7 Pen yɨŋ ognap nag kɨlɨkasɨk nab okok yapek, nag nɨbak sau gɨ pak ñɨbek, tan tep ma gɨnɨgab.
7 Outra parte caiu no meio de espinhos, que cresceram junto com as plantas e as sufocaram.
8 Pen yɨŋ ognap lɨm tep sɨŋak yapɨl, tan tep gɨl, magɨl koŋai yɨb nep pɨlnɨgab. Nokɨm nokɨm magɨl ñɨn juɨl aknɨb mamɨd alaŋ pɨlnɨgab,” agak.
8 Mas algumas sementes caíram em terra boa. As plantas cresceram e produziram cem grãos para cada semente. E Jesus terminou, dizendo:
9 Jisas mɨnɨm sɨd tɨkɨl kesɨm nɨbak agek, bɨ ne okok nop ag nɨŋɨl aglak, “Mɨnɨm sɨd tɨkɨl agesan nɨbak, mɨnɨm wagɨn ak titi gɨl rek mɨdeb?” aglak.
9 Os discípulos de Jesus perguntaram o que ele queria dizer com essa parábola .
10 Agelak, Jisas kɨrop agak, “God bin bɨ ne dɨl kod mɨdenɨgab mɨnɨm we gɨl mɨdolɨgɨp ak, God nɨbep gos ñek nɨŋebɨm, pen bin bɨ ognap okok, yad kɨrop mɨnɨm sɨd tɨkɨl nep agen,
10 Jesus respondeu:
11 Pen mɨnɨm sɨd tɨkɨl tap yɨŋ rek agesin ak, God Mɨnɨm ar ak agesin.
11 — O que essa parábola quer dizer é o seguinte: a semente é a mensagem de Deus.
12 Yɨŋ ognap yonɨgab wög dai ameb majɨl ar sɨŋak agesin ak, bin bɨ okok God Mɨnɨm ak nɨŋnɨgal ak pen Seten gos tɨmel nɨŋɨl, kɨri God Mɨnɨm ak nɨŋ del, God kɨrop dɨ komɨŋ yoknɨgab ak tɨmel gɨp, agɨl, apɨl God Mɨnɨm gos kɨrop nab adaŋ mɨdeb ak tɨg ju dek, saköl gɨnɨgal, agɨl agesin.
12 As sementes que caíram na beira do caminho são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém o Diabo chega e tira a mensagem do coração delas para que não creiam e não sejam salvas.
13 Pen yɨŋ ognap yonɨgab kab ar lɨm sɨkol sɨkol mɨdenɨgab okok agesin ak, bin bɨ okok God Mɨnɨm ak nɨŋɨl, mɨñ mɨñ gɨlɨg gɨ, mɨnɨm nɨbak nɨŋ dɨnɨgal ak pen nɨŋ dɨ kɨlɨs ma gɨnɨgal rek, mɨker ognap apek saköl gɨl kɨrɨg gɨnɨgal, agɨl agesin.
13 As sementes que caíram onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a recebem com muita alegria. Elas não têm raízes e por isso creem somente por algum tempo; e, quando chega a tentação, abandonam tudo.
14 Pen yɨŋ ognap yonɨgab nag kɨlɨkasɨk nab okok agesin ak, bin bɨ okok God Mɨnɨm ak nɨŋnɨgal ak pen kɨsen mɨnɨm mɨker aka mani kɨb tap okok aka mɨñ mɨñ gep ar ak nep gos nɨŋɨl, God Mɨnɨm nɨŋ dɨ kɨlɨs ma gɨnɨgal, agɨl agesin.
14 As sementes que caíram no meio dos espinhos são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida aumentam e sufocam essas pessoas. Por isso os frutos que elas produzem nunca amadurecem.
15 Pen yɨŋ ognap lɨm tep ar sɨŋak yapɨl, tan tep gɨl, magɨl koŋai yɨb nep pɨlnɨgab agesin ak, bin bɨ okok God Mɨnɨm ak nɨŋɨl, nɨŋ dɨ kɨlɨs yɨb gɨl, gɨ dam dam, tap magɨl tep pɨlnɨgab, agɨl agesin,” agak.
15 E as sementes que caíram em terra boa são aquelas pessoas que ouvem e guardam a mensagem no seu coração bom e obediente; e, porque são fiéis, produzem frutos.
16 Jisas nɨb agɨl agak, “Bin bɨ okok sɨp dagɨl tin cög mɨgan aka abañ ar kɨnbal ak mok okpi okok we ma gɨnɨgal. Ar sɨŋak alaŋ tɨk lel melɨk gek, bin bɨ okok karɨp ñɨlɨk mɨgan nɨbak apɨl melɨk nɨbak nɨŋnɨgal.
16 Jesus continuou:
17 “Ak rek nep me, tap tari tari we gɨl mɨdeb okok, magɨlsek mɨseŋ lɨnɨgab; tap tari tari karɨkɨl mɨdeb okok, magɨlsek dɨ melɨk geb sɨŋak lɨnɨgab.
17 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido e revelado.
18 “Nɨb ak, mɨnɨm agebin ak nɨŋ tep gɨnɨmɨb. Bin bɨ mɨnɨm nɨŋɨl, nɨŋ dɨnɨgal okok, mɨnɨm tep ognap sek nɨŋnɨgal; pen bin bɨ mɨnɨm nɨŋɨl ma nɨŋ dɨnɨgal okok, sɨkol sɨkol nɨŋɨn agɨl nɨpal ak sek, pɨs nep kɨr gɨnɨgab.
18 — Portanto, tomem cuidado e vejam como vocês ouvem. Porque quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o que pensa que tem será tirado dele.
19 Pen ñɨn nɨbak nep, Jisas nonɨm eip, nɨmam kɨsen ne okok eip, Jisas nop nɨŋnɨg olak. Apɨl nɨŋlak, karɨp ñɨlɨk mɨgan nɨb eyaŋ Jisas bin bɨ tɨbɨk dɨl mɨdelak nɨŋɨl mɨs okeyaŋ mɨdelak.
19 A mãe e os irmãos de Jesus vieram até o lugar onde ele estava, mas, por causa da multidão, não conseguiam chegar perto dele.
20 Nɨg gel, bin bɨ karɨp ñɨlɨk mɨgan ap mɨdelak okok nɨŋɨl, bɨ alap Jisas nop agak, “Nanɨm namam nak okok nep nɨŋnɨg ap mɨdebal söŋ eyaŋ,” agak.
20 Então alguém disse a Jesus: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem falar com o senhor.
21 Agek, Jisas agak, “Bin bɨ God Mɨnɨm ak nɨŋɨl kɨsen gɨpal bin bɨ okok me, ami yad, mam yad mɨdebal,” agak.
21 Mas Jesus disse a todos:
22 Pen ñɨn alap, Jisas bɨ ne okok kɨrop agɨl agak, “Ñɨg Cöb Galili juɨl pɨs kɨdadaŋ amnɨn,” agɨl, ñɨg magöb dɨl amnɨlak.
22 Certo dia Jesus subiu num barco com os seus discípulos e disse: Então eles partiram.
23 Pen nab okok amel nɨŋlɨg gɨ, Jisas ne wɨsɨn kɨn amnak. Wɨsɨn kɨnek won ak, yɨgen asad kɨb yɨb apɨl ñɨg nab nɨbak dɨl, ñɨg pag ñɨg magöb mɨgan ak apek, kɨmnɨmel rek nep lak.
23 Enquanto estavam atravessando o lago, Jesus dormiu. Um vento muito forte começou a soprar sobre o lago, e o barco foi ficando cheio de água, de modo que todos estavam em perigo.
24 Nɨg gek, bɨ ne okok apɨl, Jisas nop kaun gel warɨkek aglak, “Bɨ Kɨb! Cɨn magɨlsek kɨmnɨg gobɨn!” aglak.
24 Aí os discípulos chegaram perto de Jesus e o acordaram, dizendo: — Mestre, Mestre! Nós vamos morrer! Jesus se levantou e deu uma ordem ao vento e à tempestade. Eles pararam, e tudo ficou calmo.
25 Pen Jisas bɨ ne okok kɨrop agak, “Nɨbi ti gɨnɨg yɨp ma nɨŋ dɨpɨm?” agak.
25 Então ele disse aos discípulos: Mas eles estavam admirados e com medo e diziam uns aos outros: — Que homem é este? Ele manda até no vento e nas ondas, e eles obedecem!
26 Ñɨg magöb dɨl, amɨl Ñɨg Cöb Galili nab sɨŋak amɨl amɨl, karɨp lɨm Gerasa bin bɨ mɨdelɨgɨpal pɨs kɨdadaŋ amnɨlak.
26 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
27 Pen Jisas ñɨg magöb ak kɨrɨg gɨl, ñɨg cöb gol sɨŋak kab kɨlɨp ar sɨŋak tob tau gek nɨŋlɨg gɨ, magɨl nɨbak nep, kɨjeki kɨyob ñɨlɨk abaŋ ñag mɨdelak bɨ alap, taun nɨbak nɨb apɨl, Jisas nop nabɨŋ pakak. Bɨ nɨbak ne magɨl nep mɨdɨl, karɨp yɨb ñɨlɨk mɨgan ak ma kɨnolɨgɨp; cɨp tɨgel gölɨgɨpal kab mɨgan okok nep kɨn ajolɨgɨp.
27 Assim que Jesus saiu do barco, um homem daquela cidade foi encontrar-se com ele. Esse homem estava dominado por demônios. Fazia muito tempo que ele andava sem roupas e não morava numa casa, mas vivia nos túmulos do cemitério.
28 — ausente —
28 Quando viu Jesus, o homem deu um grito, caiu no chão diante dele e disse bem alto: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Por favor, não me castigue!
29 — ausente —
29 Ele disse isso porque Jesus havia mandado o espírito mau sair dele. Esse espírito o havia agarrado muitas vezes. As pessoas chegaram até a amarrar os pés e as mãos do homem com correntes de ferro, mas ele as quebrava, e o demônio o levava para o deserto.
30 Agek, Jisas agak, “Yɨb nak ak agan!” agak. Jisas agek, ne pen agak, “Yɨb yad ak Koŋai Nep,” agak. Kɨjeki kɨyob ñɨlɨk tap okok koŋai yɨb nep nop yɨpɨl sɨkɨl mɨdelak rek ak me, nɨb agak.
30 Jesus perguntou a ele: — O meu nome é Multidão! — respondeu ele. (Ele disse isso porque muitos demônios tinham entrado nele.)
31 Pen kɨjeki kɨyob ñɨlɨk okok Jisas nop neb neb gɨl aglak, “Cɨnop agenɨmɨn, mab ke eyaŋ kau mɨgan kɨrɨŋ ma juɨp ak ma ag yoknɨmɨn!” aglak.
31 Aí os demônios começaram a pedir com insistência a Jesus que não os mandasse para o abismo .
32 Nɨb agɨl, kaj koŋai yɨb nep amɨl ñɨbelak yokop pɨrbak nɨb okok nɨŋɨl, Jisas nop neb neb gɨl aglak, “Nak cɨnop agek, am kaj mɨdebal okdaŋ kɨrop yɨpɨl sɨkɨn,” agel, Jisas yau agak.
32 Muitos porcos estavam comendo num morro ali perto. Os demônios pediram com insistência a Jesus que os deixasse entrar nos porcos, e ele deixou.
33 Jisas yau agek, kɨjeki kɨyob ñɨlɨk tap okok, bɨ ak nop kɨrɨg gɨl, am kaj nɨb okok kɨrop yɨpɨl sɨkel, kaj okok pɨg ju mak bak eyaŋ amɨl, gɨ dam ñɨg cöb nab eyaŋ pakɨl, ñɨg ñɨbɨl magɨlsek kɨm saklak.
33 Então eles saíram do homem e entraram nos porcos, que se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
34 Pen bɨ kaj mɨkelɨgɨpal okok, gak nɨbak nɨŋɨl, pɨg gɨ rɨkɨd ag amɨl, bin bɨ taun mɨdelak okok kɨrop ag ñɨl, amɨl bin bɨ karɨp lɨm taun ulep sɨŋak mɨdelak okok kɨrop ag ñɨlak.
34 Quando os homens que estavam tomando conta dos porcos viram o que havia acontecido, fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos seus arredores.
35 Ag ñel, tap nɨbak tari geb agebal, agɨl, apɨl nɨŋlak, bɨ kɨjeki yɨpɨl sɨkɨl mɨdolɨgɨp ak, komɨŋ lek, walɨj yɨmɨl, Jisas tob wagɨn ulep sɨŋak bɨsɨg mɨdek. Kɨri nɨbak nɨŋɨl jel gek pɨrɨklak.
35 Muita gente foi ver o que havia acontecido. Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem de quem haviam saído os demônios. E ficaram assustados porque ele estava sentado aos pés de Jesus, vestido e no seu perfeito juízo.
36 Pen bin bɨ nɨŋ mɨdel nɨŋlɨg gɨ, Jisas kɨjeki ag söŋ yokak ak, bin bɨ okok, bin bɨ kɨsen olak okok kɨrop, nɨb nɨb gɨp, agɨl, ag ñɨlak.
36 Os que haviam visto tudo contaram ao povo como o homem tinha sido curado.
37 Pen Gerasa bin bɨ magɨlsek jel gek pɨrɨkɨl, Jisas nop, nak adɨk gɨ amnoŋ agel, ñɨg magöb dɨl paŋdak.
37 Aí toda a gente da região de Gerasa ficou com muito medo e pediu que Jesus saísse da terra deles. Então Jesus subiu no barco e foi embora.
38 Jisas kɨrɨg amnɨg gek nɨŋɨl, ne gek kɨjeki kɨyob ñɨlɨk söŋ amnɨlak bɨ nɨbak, nop mɨnɨm neb neb gɨl agak, “Yad nak eip amnɨr,” agak.
38 E o homem de quem os demônios tinham saído implorou a Jesus: — Me deixe ir com o senhor! Mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 Nɨb agek, Jisas nop pen agak, “Mer. God nep tap tep yɨb tari tari gɨp ak, nak karɨp nak amɨl bin bɨ nak okok kɨrop ag ñɨnɨmɨn,” agak.
39 — Volte para casa e conte o que Deus fez por você. Então o homem foi pela cidade, contando o que Jesus tinha feito por ele.
40 Pen bin bɨ Jisas apeb, agɨl, kod mɨdelak okok, Jisas ñɨg magöb dɨl amjakek, use tep yɨb apeban e, aglak.
40 Quando Jesus voltou para o lado oeste do lago, a multidão o recebeu com alegria, pois todos tinham ficado ali à espera dele.
41 — ausente —
41 Então chegou um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga daquele lugar. Ele se jogou aos pés de Jesus e pediu com insistência que fosse até a sua casa
42 — ausente —
42 porque a sua filha única, de doze anos, estava morrendo. Enquanto Jesus ia caminhando, a multidão o apertava de todos os lados.
43 Pen bin alap per per ne bin ajep amolɨgɨp mɨ aknɨb umɨgan alaŋ lak. Bin nɨbak, soi ñon gep bɨ okok yɨp gel, yɨp komɨŋ laŋ, agɨl, kɨrop mani ñolɨgɨp ak pen nop gel mɨlep gɨnɨmɨŋ rek ma lak.
43 Nisto, chegou uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia. Ela havia gastado com os médicos tudo o que tinha, mas ninguém havia conseguido curá-la.
44 Ne Jisas amek kɨd ken pɨs apɨl, walɨj par kɨb lak ak dɨ nɨŋek nɨŋlɨg gɨ, magɨl nɨbak nep nop mɨlep gak.
44 Ela foi por trás de Jesus e tocou na barra da capa dele, e logo o sangue parou de escorrer.
45 Pen Jisas kɨrop agak, “Yɨp bɨ an dɨ nɨŋɨp?” agak.
45 Aí Jesus perguntou: Todos negaram. Então Pedro disse: — Mestre, todo o povo está rodeando o senhor e o está apertando.
46 Agek, Jisas agak, “Bin bɨ alap yɨp dɨ nɨŋosɨp. Kɨlɨs yad ak amɨb nɨŋɨl agebin,” agak.
46 Mas Jesus disse:
47 Pen bin Jisas dɨ nɨŋak nɨbak, ne we gɨnɨmɨŋ rek ma lak ak nɨŋɨl, jep jep dɨlɨg gɨ, Jisas mɨdek ulep sɨŋak ap kogɨm yɨmak. Bin bɨ nɨb okok nɨŋ mɨdelak nab okok Jisas nop agɨl, ne tap gak ak, Jisas dɨ nɨŋek, magɨl nɨbak nep komɨŋ lak kesɨm ak magɨlsek mɨseŋ agak.
47 Então a mulher, vendo que não podia mais ficar escondida, veio, tremendo, e se atirou aos pés de Jesus. E, diante de todos, contou a Jesus por que tinha tocado nele e como havia sido curada na mesma hora.
48 Agek, Jisas nop agak, “Pai yad. Nak yɨp dɨ nɨŋen komɨŋ laŋ agɨl nɨŋ dɨpan ak, yɨp dɨ nɨŋek komɨŋ lɨp me ak. Mɨnɨm ma mɨdeb. Nak amɨl, God ñɨnmagɨl arak ar ne ak mɨdenɨmɨn,” agak.
48 Aí Jesus disse:
49 Jisas nɨb agek nɨŋlɨg gɨ, bɨ Jairas nop wög golɨgɨp bɨ alap apɨl, Jairas nop agak, “Pai nak pɨs nep kɨmɨb; ag ñeb bɨ nop agek tob yur ma onɨmɨŋ; adɨk gɨ amnɨmɨŋ,” agak.
49 Jesus ainda estava falando, quando chegou da casa de Jairo um empregado, que disse: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
50 Agek, Jisas mɨnɨm nɨbak nɨŋɨl, Jairas nop agak, “Pai yad ak bɨr kɨmɨb, agɨl, gos ak ma nɨŋnɨmɨn. Nɨŋ denɨgan ak, nop komɨŋ lɨnɨgab,” agak.
50 Jesus ouviu isso e disse a Jairo:
51 Jisas nɨb agɨl, Jairas karɨp ne ak amjakɨl, bin bɨ okok kɨrop magɨlsek ag söŋ sɨŋ eyaŋ lɨl, pai nonɨm nap ber mal, Pita ak, Jon ak, Jems ak kɨrop poŋ dɨl, pai ak nop nɨŋnɨg karɨp ñɨlɨk mɨgan eyaŋ amnɨlak.
51 Quando Jesus chegou à casa de Jairo, deixou que Pedro, João e Tiago entrassem com ele, além do pai e da mãe da menina, e mais ninguém.
52 Pen bin bɨ, pai nɨbak kɨmɨb, agɨl, sɨl ag mɨdelak okok, Jisas kɨrop agak, “Nɨbi sɨl ma agɨm. Pai ak ma kɨmɨb; yokop wɨsɨn kɨneb,” agak.
52 Todos os que estavam ali choravam e se lamentavam por causa da menina. Então Jesus disse:
53 Jisas nɨb agek, bin bɨ okok, pai nɨbak pɨs nep kɨmɨb ak nɨŋɨl, nop sɨk aglak.
53 Aí começaram a caçoar dele porque sabiam que ela estava morta.
54 Pen Jisas pai ak ñɨnmagɨl kɨd ne ak dɨl agak, “Pai yad, warɨkan!” agak.
54 Mas Jesus foi, pegou-a pela mão e disse bem alto:
55 Nɨb agek, kaun ne ak apɨl kauyaŋ kauper gek warɨkak. Warɨkek, Jisas agak, “Tap ognap ñem ñɨŋaŋ,” agak.
55 Ela tornou a viver e se levantou imediatamente. Aí Jesus mandou que dessem comida a ela.
56 Pai nonɨm nap kɨri kɨb gaul gɨrek. Pen Jisas kɨrop ber mal agak, “Bin bɨ ognap kɨrop mɨnɨm nɨbak ma ag ñɨnɨmir, mer!” agak.
56 Os seus pais ficaram muito admirados, mas Jesus mandou que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.