Atos 9
MƗNƗM KOMIŊ (KMH-M) vs NAA
1 Pen Sol ne Bɨ Kɨb mɨnɨm tep nɨŋ dɨl kɨsen gölɨgɨpal bin bɨ okok kɨrop ñag pak lin, agɨl, per kɨlɨs yɨb golɨgɨp. Mɨnek alap ne am God nop tap sobok gep bɨ kɨb yɨb ak nop agak,
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 “Yɨp mɨj ognap ñu kɨl tɨk ñenɨmɨn, yad dam Juda mogɨm gep karɨp ke ke mɨdeb taun kɨb Damaskas amɨl, kɨrop ñɨnɨgain. Mɨj nɨbak ñu kɨl tɨkɨl agnɨmɨn, ‘Taun kɨb Damaskas sɨŋak, nɨbi bin bɨ Jisas nop nɨŋ dɨpal ognap Juda mogɨm gep karɨp okok mɨdenɨmel ak, Sol nop agem, kɨrop mɨñ lɨl Jerusalem donɨmɨŋ,’ agɨl, ñu kɨl tɨknɨmɨn,” agak.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, tanto homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Sol mɨj nɨbak dɨl, Damaskas ulep ulep gek nɨŋlɨg gɨ, dai melɨk seb kab ar alaŋ nɨb ap yapɨl nop nɨŋak.
3 Enquanto seguia pelo caminho, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Sol kaj hos ar alaŋ nɨb ap yap lɨm eyaŋ pakek nɨŋlɨg gɨ, mɨnɨm alap nop agak, “Sol, Sol, yɨp tari gɨnɨg gɨ per gɨ tɨmel gɨpan?” agak.
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia:
5 Agek, Sol agak, “Bɨ Kɨb, nak bɨ an?” agak.
5 Ele perguntou: — Senhor, quem é você? E a resposta foi:
6 Pen nak warɨkɨl, Damaskas amɨl, bɨ alap apɨl nep mɨnɨm agenɨmɨŋ rek nɨŋɨl gɨnɨmɨn,” agak.
6 Mas levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que você deve fazer.
7 Pen bɨ Sol eip olak okok mɨnɨm magɨl ak nep nɨŋɨl, bɨ nonɨm ak ma nɨŋɨl, gos par yɨb nɨŋɨl mɨnɨm ognap ma aglak.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Sol pen warɨkɨl udɨn ñɨlɨl nɨŋak, udɨn ne ak pɨs nep kwoi gak. Nɨg gek, bɨ ne eip olak okok ñɨnmagɨl kɨd ne ak dɨl, poŋ dɨl Damaskas amnɨlak.
8 Então Saulo se levantou do chão e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Nop nɨg gɨl udɨn kwoi gek, ñɨg, tap magɨl tap okok ma ñɨbɨl, ñɨn omal nokɨm yokop nep mɨdek.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Pen Jisas nop nɨŋ dak bɨ alap Damaskas mɨdek, yɨb ne ak Ananaias. Bɨ nɨbak ne nɨgrɨkep nɨŋak, Jisas nop agak, “Ananaias!” agak.
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor lhe apareceu numa visão e disse: Ao que ele respondeu: — Eis-me aqui, Senhor!
11 — ausente —
11 Então o Senhor lhe disse:
12 — ausente —
12 e, numa visão, viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Jisas ne nɨb agek, Ananaias agak, “Bɨ Kɨb. Yad nɨpin bin bɨ koŋai yɨb nep apal, ‘Bɨ Sol nɨbak bin bɨ nep pɨs ken mɨdebal Jerusalem okok kɨrop per gɨ tɨmel yɨb gɨp,’ apal.
13 Ananias, porém, respondeu: — Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quanto mal tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 Ne mɨñi Damaskas aul owɨp ak, bɨ God tap sobok gep bɨ kɨb okok mɨj ognap nop ñel, bin bɨ an an yɨb nak agel ar amnɨgab okok, kɨrop mɨñ lin, agɨl, owɨp,” agak.
14 E aqui em Damasco ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome.
15 Ananaias nɨb agek, Bɨ Kɨb nop agak, “Amnoŋ! Bɨ nɨbak wög ognap yad ke nop ag lɨpin. Ne mɨnɨm tep yad ak Isrel bin bɨ kɨrop ag ñɨl, Isrel bin bɨ mer okok kɨrop ag ñɨl, kiŋ okok kɨrop ag ñɨl gɨnɨgab.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Pen ne yur mab dɨl mɨker kɨb dɨlɨg gɨ wög yad nɨbak gɨnɨgab. Nɨg gɨnɨgab ak yad ke nop ag ñɨ tep gɨnɨgain,” agak.
16 Pois eu mesmo vou mostrar a ele quanto deve sofrer pelo meu nome.
17 Bɨ Kɨb nɨb agek, Ananaias amɨl, Sol mɨdek karɨp ak apjakɨl, mɨgan eyaŋ amɨl, Sol nop nabɨc cög ar alaŋ ñɨnmagɨl lɨl agak, “Mam Sol. Bɨ Kɨb Jisas nep kanɨb nab sɨŋak ap yapɨl mɨseŋ lek nɨŋnak ak, yɨp ag yokosɨp opin aul. Nak udɨn nak kauyaŋ ñɨl nɨŋɨl, Kaun Sɨŋ ne nep am ap ran jaknɨmɨŋ, agɨl, yɨp ag yokosɨp opin me aul,” agak.
17 Então Ananias foi e, entrando na casa, impôs as mãos sobre Saulo, dizendo: — Saulo, irmão, o Senhor Jesus, que apareceu a você no caminho para cá, me enviou para que você volte a ver e fique cheio do Espírito Santo.
18 Ananaias nɨb agek nɨŋlɨg gɨ, tap apab sagaɫ bad rek Sol udɨn nop karɨkɨl mɨdek ak, wal gɨ yapek nɨŋlɨg gɨ, dai udɨn ñɨl nɨŋak. Udɨn ñɨl nɨŋɨl, warɨk amɨl, ñɨg pakak.
18 Imediatamente caíram dos olhos de Saulo umas coisas parecidas com escamas, e ele voltou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Sol tap ñɨbɨl kɨlɨs dak.
19 E, depois de comer, sentiu-se fortalecido. Saulo permaneceu alguns dias com os discípulos em Damasco.
20 Juda mogɨm gep karɨp okok gɨ tagɨl, Jisas ne God Ñɨ ne mɨdeb mɨnɨm tep ak bin bɨ okok kɨrop ag ñak.
20 E logo, nas sinagogas, proclamava Jesus, afirmando que ele é o Filho de Deus.
21 Ne nɨg gɨl ag ñɨ mɨdek nɨŋlɨg gɨ, kɨri nɨŋɨl pak ju dɨlɨg gɨ aglak, “Bɨ aul nep me, Jerusalem bin bɨ Jisas nop nɨŋ dɨlak okok kɨrop gɨ tɨmel golɨgɨp! Mɨñi bin bɨ ognap sek nag lɨ dam, bɨ God sobok gep bɨ kɨb okok kɨrop ñɨnɨm, agɨl, owɨp,” aglak.
21 Todos os que ouviam Saulo estavam atônitos e diziam: — Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus e veio para cá precisamente para prender e levá-los aos principais sacerdotes?
22 Pen Sol Jisas mɨnɨm tep ak ag ñɨ damɨl, Jisas ne nep Mesaia ak mɨnɨm yɨpɨd gɨl yɨb agek, bɨ Juda Damaskas kɨn mɨdelak okok mɨnɨm alap pen agnɨmel rek ma lak.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Pen kɨsen mɨd damɨl, Juda kai ap mogɨm gɨl, mɨnɨm ag ar nokɨm lɨl aglak, “Sol nop ñag pak lɨn,” aglak.
23 Decorridos muitos dias, os judeus resolveram matar Saulo,
24 Pen mɨnɨm aglak nɨbak, bɨ alap nɨŋɨl Sol ag ñak. Taun kɨb nɨbak, bɨrarɨk nep kab wari gɨ kɨs kɨs gɨlak ak me, kɨjoŋ tam ajölɨgɨpal okok, Sol nop ñag pak lɨn, agɨl, pɨb nab kɨslɨm eyaŋ ulɨŋɨn lɨ mɨdelak.
24 mas ele ficou sabendo do plano deles. Dia e noite guardavam também os portões da cidade, para o matar.
25 Nɨg gelak nɨŋɨl Sol bɨ ne okok kɨslɨm nab eyaŋ nop dɨ wad mɨgan pobɨŋ alap yɨgɨl, nag ñon gɨl, lɨp gɨ wari nɨbak mɨgan alap mɨs ken ar alaŋ nɨb lɨm eyaŋ yokel, pɨrɨk gɨ amnak.
25 Mas os discípulos de Saulo tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Sol Jerusalem amɨl, bin bɨ Jisas pɨs ar mɨdelak okok eip mɨdenɨm, agek pen kɨri nɨŋɨl, bɨ aul Jisas bɨ ne alap mer, cɨnop ñag pak lɨnɨg owɨp, agɨl, jel gek pɨrɨklak.
26 Quando chegou a Jerusalém, Saulo procurou juntar-se aos discípulos de Jesus. Porém todos tinham medo dele, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Nɨg gelak, Banabas ne Sol nop dam bɨ Jisas mɨnɨm dad ameb okok mɨdelak sɨŋak amɨl, kɨrop agak, “Bɨ nɨbaul nop nɨŋɨl ma pɨrɨknɨmɨb. Mɨnek alap taun kɨb Damaskas amlɨg gɨ, kanɨb nab sɨŋak amɨl, Bɨ Kɨb nop nɨŋek, nop mɨnɨm ognap agak. Kɨsen am Damaskas bin bɨ kɨrop ma pɨrɨkɨl, Jisas mɨnɨm tep ak abramek nep ag ñak,” agak.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos. Contou-lhes como Saulo tinha visto o Senhor no caminho, e que o Senhor tinha falado com ele. Também contou como, em Damasco, Saulo tinha pregado ousadamente em nome de Jesus.
28 Banabas nɨb agek, kɨri Sol nop del, ne kɨrop eip Jerusalem kɨn mɨdɨl, taun kɨb nɨbak mɨgan mɨgan okok amɨl, Jisas mɨnɨm tep ak abramek yɨb nep ag ñolɨgɨp.
28 E Saulo ficou com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Pen bɨ Juda Grik mɨnɨm nɨŋlak okok nop eip mɨnɨm pen pen ag amɨl apɨl gɨl, nop ñag pak lɨn, agɨl, gos ak nɨŋlak.
29 Falava e discutia com os helenistas, mas eles procuravam matá-lo.
30 Pen bɨ Jisas nop nɨŋ dɨlak ognap mɨnɨm nɨbak nɨŋɨl, nop poŋ dɨl dam taun kɨb Sisaria amɨl yokel, taun kɨb Tasas amnak.
30 Quando isto chegou ao conhecimento dos irmãos, levaram Saulo até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Ñɨn nab nɨb sɨŋak, karɨp lɨm Judia, Galili, Sameria okok, bin bɨ Jisas nop nɨŋ dɨlak okok mɨd tep gölɨgɨpal. Kaun Sɨŋ ne kɨrop kod mɨd tep gɨl, kɨlɨs ñek nɨŋlɨg gɨ, kɨri kɨlɨs gɨl, Bɨ Kɨb nop gos nɨŋlɨg gɨ mɨdɨl, bin bɨ ognap sek Jisas mɨnɨm tep ak ag ñel, kɨri ak rek nep Jisas nop nɨŋ dɨlak.
31 Assim, a igreja tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor; e, no consolo do Espírito Santo, crescia em número.
32 Pita karɨp lɨm ke ke okok gɨ ajlɨg gɨ, bin bɨ Jisas nop nɨŋ dɨlak okok kɨrop am nɨŋ ajolɨgɨp. Nɨg gɨl kɨrop nɨŋ ajɨl, mɨnek alap, bin bɨ Jisas nop nɨŋ dɨlak okok kɨrop nɨŋin, agɨl, karɨp tɨrɨg tɨroŋ Lida amnak.
32 Passando Pedro por toda parte, foi também visitar os santos que moravam em Lida.
33 Karɨp lɨm nɨbak bɨ alap mɨdek, yɨb ne ak Inias. Pen ñɨnmagɨl tob ne okok kalau gek, kau ar ne ak nep kɨn mɨdolɨgɨp mɨ aknɨb jɨl oŋɨd yɨnak.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Pita bɨ nɨbak nop agak, “Inias. Tap nep gɨp ak Jisas gek komɨŋ lɨnɨgab. Warɨkɨl, kau nak ak yad tep gan,” agak. Nɨb agek nɨŋlɨg gɨ, magɨl nɨbak nep Inias nop komɨŋ lek warɨkak.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume a sua cama. Ele imediatamente se levantou.
35 Inias warɨkɨl gɨ tagek nɨŋlɨg gɨ, karɨp tɨrɨg tɨroŋ Lida bin bɨ okok abe, karɨp lɨm Seron bin bɨ okok abe nop nɨŋɨl, Bɨ Kɨb nop nɨŋ dɨlak.
35 Todos os habitantes de Lida e da região de Sarom viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Pen Pita karɨp tɨrɨg tɨroŋ Lida nɨbak mɨdek nɨŋlɨg gɨ, bin Jisas nop nɨŋ dak alap kɨmak yep taun kɨb Jopa sɨŋak. Bin nɨbak yɨb ne Tabita. Pen Grik mɨnɨm agɨl nop Dokas agölɨgɨpal. Ne bin bɨ okok kɨrop kod mɨd tep gɨl, bin bɨ yɨm gep rek okok kɨrop wög gɨ ñolɨgɨp.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, nome este que, traduzido, é Dorcas. Ela era notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Bin nɨbak nop tap gek bɨr kɨmek, nop ñɨg pak ñɨl cɨp se dam karɨp ñɨlɨk mɨgan ar alaŋ lɨlak.
37 Aconteceu que, naqueles dias, ela adoeceu e veio a morrer. Depois de a lavarem, puseram o corpo num quarto do andar superior.
38 Jisas bin bɨ ne Jopa mɨdelak okok mɨnɨm alap nɨŋlak, Pita ap mɨdek karɨp tɨrɨg tɨroŋ Lida sɨŋak. Lida taun kɨb Jopa ulep sɨŋak mɨdeb nɨŋɨl kɨri bɨ omal kɨrop ag yokel, Pita mɨdek sɨŋak amɨl mɨnɨm kɨlɨs agɨl agrek, “Nak cɨr eip kasek apek amnɨn,” agrek.
38 Como Lida ficava perto de Jope, os discípulos, ouvindo que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens com o seguinte pedido: — Não se demore em vir até nós.
39 Agerek, Pita kɨrop mal eip Jopa amɨl amjakel nɨŋlɨg gɨ, nop poŋ dɨ dam Tabita kɨmak dam lɨlak karɨp mɨgan ar alaŋ amnɨlak. Pita nop poŋ dɨ dad amel nɨŋlɨg gɨ, bin kaŋɨl ap mɨdelak okok, bin kɨmak nɨbak ned komɨŋ mɨdolɨgɨp ak, walɨj par walɨj ognap kɨrop yokop ñolɨgɨp okok, Pita nop yomlɨg gɨ, sɨl aglɨg gɨ mɨdelak.
39 Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram ao quarto do andar superior. Todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas tinha feito enquanto estava com elas.
40 Pita pen bin bɨ ap mɨdelak nɨb okok kɨrop ag söŋ eyaŋ yokɨl, kogɨm yɨmɨl, God nop sobok gɨlɨg gɨ, adɨk gɨl, cɨp se nɨŋlɨg gɨ agak, “Tabita, warɨkan!” agak. Agek, Tabita udɨn ñɨl Pita nop nɨŋɨl, warɨk bɨsɨgak.
40 Mas Pedro mandou que todos saíssem, ajoelhou-se e orou; depois, voltando-se para o corpo, disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Pita pen ñɨnmagɨl kɨd ne ak dɨl, tɨg warɨk ñɨl, bin kaŋɨl okok abe, bin bɨ Jisas nop nɨŋ dɨlak okok abe, kɨrop magɨlsek sɨk agek apelak agak, “Tabita aul,” agak.
41 Ele, dando-lhe a mão, ajudou-a a ficar em pé; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Pen Pita nɨg gek, mɨnɨm nɨbak Jopa bin bɨ magɨlsek nɨŋɨl, bin bɨ koŋai nep Bɨ Kɨb nop nɨŋ dɨlak.
42 Isto se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Pen Pita ne taun kɨb Jopa nɨbak, bɨ kaj kau wak wög golɨgɨp bɨ alap eip ñɨn ognap tapɨn kɨn mɨdölɨgɨpir. Bɨ nɨbak yɨb ne Saimon.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, na casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.