Lucas 22

Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Die saŋka die dɩ gbigi dɩ ba dii dʋʋga dieke ba ŋaana ŋɔba paanʋ dieke ba kana ka nagɩ dabɔtɩ a yi wo, die ba wasa kanɩŋ dʋʋgaka mi gasɩtɩanɩŋ dʋʋga,
1 Estava, pois, perto a festa dos pães ázimos, chamada a páscoa.
2 ta die Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba aŋaŋ mɩraha dɩdagɩrɩba die dɩ mɩa a yaala sieti dɩ ba kʋʋ Yisa, ama die ba chɩga daadamba ŋmaamɩŋ.
2 E os principais dos sacerdotes, e os escribas, andavam procurando como o matariam; porque temiam o povo.
3 Womi Sitaani die dɩ juu Judasi vuodieke die ba wasɩnana Asikaroti ta bɩ yi Yisa kʋaŋandɩɩsɩrɩba baŋ aŋaŋ bale wo wʋnyɩ.
3 Entrou, porém, Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 Die wɩa wʋnɩŋ Judasi die dɩ ga balɩ Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋraha aŋaŋ ba sojasi nyɩŋkʋraha ʋ baaŋ nan yi die a vaa ba yigi Yisa.
4 E foi, e falou com os principais dos sacerdotes, e com os capitães, de como lho entregaria;
5 Die ba sʋgɩtɩ dɩ fɩalɩ ta die ba baarɩ ba nan yɩ wa ligire.
5 Os quais se alegraram, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Die Judasi die dɩ saagɩ ta wa piili a yaala sie dieke ʋ baaŋ nan nagɩ Yisa a yi ba nuusi me saŋŋa dieke kpɩkpaaŋ dɩ worine.
6 E ele concordou; e buscava oportunidade para lho entregar sem alvoroço.
7 Die ba dinene paanʋ dieke ba kana ka nagɩ dabɔtɩ a yi wo saŋŋa dieke ba ŋaana kʋa yiisehe a yie gasɩtɩaŋkʋ dʋʋga nyindiikehe dɩ keŋ tʋgɩ,
7 Chegou, porém, o dia dos ázimos, em que importava sacrificar a páscoa.
8 Yisa die dɩ tʋŋ Piita aŋaŋ Jɔɔn aŋaŋ nʋarɩ gie dɩ, “Nɩ ga a yi tɩ gasɩtɩaŋkʋ dʋʋga nyindiikehe siri aŋ tɩ dii.”
8 E mandou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Die ba pɩasɩ wa dɩ, “Sɩa fʋ yaala tɩ ga a yi he siri?”
9 E eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 Ʋ baarɩ dɩ, “Nɩ wʋmma, nɩ ganana tɩka sʋkʋ nɩ nan haarɩ daa wʋnyɩ dɩ chine jaaŋ aŋaŋ nyaaŋ, nɩ dɩa wa a ga juu tigidieke me ʋ junene wo,
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem, levando um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar.
11 a balɩ tigiri tieŋ dɩ, ‘Dɩdagɩrʋ wa baarɩ, chaamba juodieke manɩŋ aŋaŋ n kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ balla tɩ dii gasɩtɩaŋkʋ nyindiikehe bie sɩa?’
11 E direis ao pai de família da casa: O Mestre te diz: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 Ʋ nan dagɩ juokpeŋkpɩɩŋ dɩ benne sikpeŋ me a yallɩ jaaŋ mana a gbarɩ, mi nɩ nan yi nyindiikehe.”
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado; aí fazei preparativos.
13 Die ba nyɩŋ ga a ye jaaŋ mana sɩba Yisa die dɩ balla ba wa die wo, die wɩa die ba yi gasɩtɩaŋkʋ dʋʋgaka nyindiikehe mi.
13 E, indo eles, acharam como lhes havia sido dito; e prepararam a páscoa.
14 Die gasɩtɩaŋkʋ dʋʋga nyindiikehe diile saŋŋa dɩ tʋgɩna, Yisa die dɩ ga kalɩ aŋaŋ ʋ tʋntʋntɩba baŋ aŋaŋ bale wo dɩ ba dii.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e com ele os doze apóstolos.
15 Die ʋ balɩ a yɩ ba dɩ, “N paalɩ yaala mɩŋ dɩ n dii gasɩtɩaŋkʋ gie dʋʋga nyindiikehe aŋaŋ nɩ ta wahalaka ye keŋ n ma.
15 E disse-lhes: Desejei muito comer convosco esta páscoa, antes que padeça;
16 N bala nɩ, n kaaŋ bɩ dii he bɩbra a yaa ga tʋgɩ saŋŋa dieke wusie diile he dɩ bala dɩ yi Ŋmɩŋ naarɩ ma.”
16 Porque vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Womi die ʋ tuo nyaaŋ chibiŋ aŋaŋ daaŋ ta bɩrɩ Ŋmɩŋ ta baarɩ dɩ, “Nɩ tuo geŋke a tɩa yɩ taŋ a nyuu;
17 E, tomando o cálice, e havendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 N bala nɩ, a nyɩŋ jinne yaa gamma, n kaaŋ bɩ nyuu daabʋ gie sie Ŋmɩŋ naarɩ keŋ keŋ.”
18 Porque vos digo que já não beberei do fruto da vide, até que venha o reino de Deus.
19 Die ʋ bɩ nagɩ paanʋ ta bɩrɩ Ŋmɩŋ ta gbieri gbieri ke a nagɩ yɩ ba ta baarɩ dɩ, “N nyɩŋgbanɩŋ wʋnna maŋ baa n nagɩ aŋ ba kʋʋ mɩŋ nɩ wɩa. Nɩ yime naa a tɩɩnsɩma n wɩa.”
19 E, tomando o pão, e havendo dado graças, partiu-o, e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que por vós é dado; fazei isto em memória de mim.
20 Die gbaŋ gbaŋ die ba dine kpatɩ wa ʋ nagɩ nyaaŋchibike aŋaŋ daabʋ a baarɩ dɩ, “Nyaaŋchibike aŋaŋ daabʋ gie yiwo Ŋmɩŋ nʋahaalɩ dieke n ziene aŋaŋ n zɩmbʋ dɩ nyɩnna wa a yɩ nɩ.
20 Semelhantemente, tomou o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o novo testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 “Ama nɩ ye, vuodieke dɩ balla ʋ posi n chɩaka kalɩ wa gie a lagɩŋ a die aŋaŋ mɩŋ.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Manɩŋ vuota Bʋa nan seŋ kpi sɩba Ŋmɩŋ dɩ sanna die wo, ama wʋbɩaŋ bie vuodieke dɩ balla ʋ posi n chɩaka.”
22 E, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Womi die ba piili a pɩasa tamba ba jabɩa balla ʋ yi die.
23 E começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isto.
24 Die nɩnhagɩrɩŋ die dɩ nan ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba sʋnsʋŋ dɩ ba jabɩa balla ʋ yi jakʋʋŋ.
24 E houve também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Yisa die dɩ balɩ a yɩ ba dɩ, “Tɩŋgbaŋka gie naalɩŋ ŋaaŋ pɔgɩlɩ ba vuosi aŋaŋ nɩŋŋmɩna ta vuodiekemba dɩ yine tɩŋgbaŋka nyɩŋkʋra yaala ba wasɩma ba vuoŋ mana zʋa.
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que têm autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Ama nɩnɩŋ dɩ ka baa dɩ sɩma die. Vuodieke dɩ yine vuokpɩɩŋ nɩ sʋnsʋŋ, sie ʋ yi sɩba bʋabiŋ, ta nɩŋŋandɩɩsɩrʋ wa yi sɩba tʋntʋntʋ.
26 Mas não sereis vós assim; antes o maior entre vós seja como o menor; e quem governa como quem serve.
27 Mɩnɩa yine vuokpɩɩŋ a tɩaŋ ʋ chanchaalɩŋ, vuodieke dɩ kala a die yaa vuodieke dɩ tɩanana nyindiikehe? Dɩ yiwo vuodieke dɩ kala die wo, ama manɩŋ n bie nɩ sʋnsʋŋ sɩba tʋntʋntʋ wa.
27 Pois qual é maior: quem está à mesa, ou quem serve? Porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, entre vós sou como aquele que serve.
28 “Nɩnɩŋ nɩ yine vuodiekemba dɩ benne n jigiŋ n wumugisikehe ma saŋŋa ma ma.
28 E vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 N chʋa Ŋmɩŋ die dɩ kalɩnna mɩŋ naarɩ gie wo, die gbaŋ gbaŋ maŋ nan yɩ nɩ kanɩŋ naarɩ mi.
29 E eu vos destino o reino, como meu Pai mo destinou,
30 Nɩ nan dii ta nyuu aŋaŋ manɩŋ n naarɩ ma, ta kalɩ naagbaŋtɩ ma a dii Izara buurisi baŋ aŋaŋ ale wo sarɩya.”
30 Para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Tɩ Yɔmʋtieŋ die dɩ balɩ yɩ Simoni Piita dɩ, “Simoni, Simoni, wʋmma, Sitaani jʋʋsa wa sieŋ dɩ ʋ magɩsɩ nɩ ta chaarɩ nɩ sɩba ba ŋaana a chaarɩ zaa aŋ ʋ ye dɩ nɩ yiwo zaa bie yaa zaavɔntɩ.
31 Disse também o Senhor: Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 Ama fʋnɩŋ Simoni n jʋʋsɩ wa Ŋmɩŋ a yɩ fʋ dɩ fʋ yadaka da keŋ sʋʋŋ tɩŋgbaŋ, ta fʋ keŋ a yiŋŋi a keŋ n jigiŋ fʋ kpaŋŋɩsɩma fʋ nɩmballɩlɩ.”
32 Mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, confirma teus irmãos.
33 Piita die dɩ yiŋŋi a balɩ wa dɩ, “N Yɔmʋtieŋ, n yi siri dɩ n juu dansarɩka aŋaŋ fʋ, ta kpi aŋaŋ fʋ.”
33 E ele lhe disse: Senhor, estou pronto a ir contigo até à prisão e à morte.
34 Yisa die dɩ yiŋŋi a balɩ wa dɩ, “Piita, n bala fʋ, kparaaŋ nan keŋ baa ka kʋmma ta fʋnɩŋ chiisi wo bʋtaa dɩ zɩ mɩŋ.”
34 Mas ele disse: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes negues que me conheces.
35 Womi Yisa die dɩ pɩasɩ ba dɩ, “Die n tʋnna nɩ die nɩ ga ta ka pɔgɩlɩ ligire jasʋʋkɩŋ aŋaŋ bʋlɔgɩŋ aŋaŋ nɩɩraha die nɩ waarɩ jaaŋ mɩŋ?”
35 E disse-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Yisa die dɩ baarɩ dɩ, “Ama lele nɩŋ, vuodieke mana dɩ yalla ligire jasʋʋkɩŋ yaa bʋlɔgɩŋ ʋ nagɩ ka, ta vuodieke dɩ kana ka yallɩ takoobi, ʋ nagɩ ʋ jayeekiŋ a daa a daa kaanɩ.
36 Disse-lhes pois: Mas agora, aquele que tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e, o que não tem espada, venda a sua capa e compre-a;
37 N bala nɩ, dɩ maagɩya Ŋmɩŋ gbaŋkʋ ma dɩ ‘Ba nagɩ wa mɩŋ a gʋtɩ vuobɩatɩ ma.’ Die wɩa, die gbaŋ gbaŋ ba nan yi mɩŋ, dama wudieke mana ba maagɩna yaa gamma n ma Ŋmɩŋ gbaŋkʋ ma wa nan keŋ yi wusie.”
37 Porquanto vos digo que importa que em mim se cumpra aquilo que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Porque o que está escrito de mim terá cumprimento.
38 Die ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba dɩ baarɩ dɩ, “Tɩ Yɔmʋtieŋ, ye, takoobisi ale wʋnna.” Die ʋ yiŋŋi a baarɩ dɩ, “Dɩ mʋ.”
38 E eles disseram: Senhor, eis aqui duas espadas. E ele lhes disse: Basta.
39 Die ʋ nyɩŋ mi a ga Olivi Tɩɩsɩ kunkogiŋ me sɩba ʋ ŋaana yie die wo; ta die ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ dɩ ʋ kʋaŋ a ga.
39 E, saindo, foi, como costumava, para o Monte das Oliveiras; e também os seus discípulos o seguiram.
40 Die ʋ tʋgɩna mi wo, die ʋ balɩ a yɩ ba dɩ, “Nɩ jʋʋsɩma Ŋmɩŋ amʋ nɩ da keŋ juu magɩsɩŋ ma.”
40 E quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Die ʋ chʋŋ ga ba nɩŋŋa bɩta a sʋʋŋ gbirigi a jʋʋsɩ Ŋmɩŋ dɩ,
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e, pondo-se de joelhos, orava,
42 “N Chʋa Ŋmɩŋ, dɩɩ yi fʋ dʋŋŋʋ fʋ vʋarɩ mɩŋ a nyɩŋ wʋbɩa dieke dɩ kienene n ma naa, ama vaa fʋ dʋŋŋʋ yi da manɩŋ n dʋŋŋʋ.”
42 Dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Womi malaka die dɩ nyɩŋ arɩzanna ma a keŋ a kpaŋŋɩsɩ wa.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, que o fortalecia.
44 Die ʋ benne sʋgɩchʋʋsɩŋ ma wa die ʋ faasɩ a jʋʋsɩ Ŋmɩŋ aŋaŋ nɩŋŋmɩna, die ʋ walɩŋ die dɩ nanna tɩŋgbaŋ sɩba zɩŋ.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente. E o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que corriam até ao chão.
45 Die ʋ kenne hagɩ Ŋmɩŋ jʋʋsɩkʋ ma wa die ʋ yiŋŋi ga ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba jigiŋ, ta ye ta ba gʋʋra, dama sʋgɩchʋʋsɩŋ die vana ba gbalɩgɩ.
45 E, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza.
46 Die ʋ pɩasɩ ba dɩ, “Bɩa wɩa nɩ gʋʋra? Nɩ hagɩ a jʋʋsɩma Ŋmɩŋ amʋ nɩ da keŋ a juu magɩsɩŋ ma.”
46 E disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Yisa die ye ko bala wɩa ta ye kpɩkpaaŋ dɩ kienene. Ta Judasi ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba wʋnyɩ die dɩna ba nɩŋŋa, a die keŋ Yisa jigiŋ dɩ ʋ mʋgɩsɩ ʋ kaamɩŋ.
47 E, estando ele ainda a falar, surgiu uma multidão; e um dos doze, que se chamava Judas, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Ama ta die Yisa die dɩ pɩasɩ wa dɩ, “Judasi, mʋgɩsɩ wa n kaamɩŋ dɩ fʋ nyɩŋ manɩŋ vuota Bʋa kʋaŋ?”
48 E Jesus lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Die Yisa kʋaŋandɩɩsɩrɩba die dɩ yene wudieke dɩ bala ka yiwo, ba pɩasɩ wa dɩ, “Tɩ Yɔmʋtieŋ, tɩ wagɩ ba aŋaŋ takoobisi?”
49 E, vendo os que estavam com ele o que ia suceder, disseram-lhe: Senhor, feriremos à espada?
50 Ama ta ba wʋnyɩ dɩ wɔŋ yi lagɩ a gobi Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba jakʋʋŋ yɔmʋ nuudiigiŋ chaaŋ tɩbɩŋ a taaŋ.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Ama Yisa die dɩ baarɩ dɩ, “Dɩ mʋ”, ta die a nagɩ daa wa tɩbɩrɩ a yiŋŋi a marɩ.
51 E, respondendo Jesus, disse: Deixai-os; basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Die Yisa dɩ pɩasɩ Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋraha aŋaŋ ba sojasisi nyɩŋkʋraha aŋaŋ tɩka nyɩŋkʋraha dɩ kenne dɩ ba yigi wo wo dɩ, “N yiwo gbɩgbatɩrʋ nɩ keŋ aŋaŋ takoobisi aŋaŋ dengbile dɩ nɩ yigi mɩŋ?
52 E disse Jesus aos principais dos sacerdotes, e capitães do templo, e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 Manɩŋ die n bie nɩ jigiŋ Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juokpeŋkpɩɩkʋ ma daaŋ mana ta nɩ ka mɩa dɩ nɩ yigi mɩŋ. Ama saŋka gie yiwo nɩ sɩɩtɩ aŋaŋ Sitaani dɩ yine lɩmɩŋ hagɩrɩtieŋ wo sɩɩtɩ.”
53 Tenho estado todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim, mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Mi die ba yigi Yisa a yaa wa a ga Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba jakʋʋrɩ tigiŋ, ta Piita die dɩ bie saasaa ta dɩ ba.
54 Então, prendendo-o, o levaram, e o puseram em casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Die ba chɔgɩsɩ wa boliŋ gbaakʋ sʋnsʋŋ a kalɩ a giliŋbu a weele, Piita die dɩ ga gʋtɩ ba a kalɩ.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Die tʋntʋntɩba havʋʋbiŋ wʋnyɩ die dɩ ye Piita dɩ kala bolibu jigiŋ, die ʋ keŋ a mɩŋŋɩ daansɩ wa die ta keŋ baarɩ dɩ, “Daa wa gie gbaŋ die gʋtɩ wa Yisa ma.”
56 E como certa criada, vendo-o estar assentado ao fogo, pusesse os olhos nele, disse: Este também estava com ele.
57 Ama Piita die dɩ chiisike dɩ, “N lɩa, n ka wɔŋ sɩba wa.”
57 Porém, ele negou-o, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Die dɩ yi sʋaa, daa wʋnyɩ dɩaŋ die dɩ ye wo a baarɩ dɩ, “Fʋnɩŋ, fʋ gbaŋ yiwo ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba wʋnyɩ?”
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Die dɩ bɩ yi sʋaa daa gaaŋ dɩ bɩ keŋ a baarɩ dɩ, “Wusie, daa wa gie gbaŋ die beri aŋaŋ wa dama ʋ gbaŋ yiwo Galili vuoŋ.”
59 E, passada quase uma hora, um outro afirmava, dizendo: Também este verdadeiramente estava com ele, pois também é galileu.
60 Piita die baarɩ dɩ, “N nɩmbʋa, manɩŋ n ka wɔŋ sɩba wudieke fʋ balala wa.”
60 E Pedro disse: Homem, não sei o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Ta tɩ Yɔmʋtieŋ Yisa die dɩ yiŋŋi a daansɩ Piita nine me, ta Piita die dɩ tɩɩnsɩ wudieke tɩ Yɔmʋtieŋ Yisa die dɩ balɩ yɩ wa wa dɩ, “Kparaaŋ nan keŋ baa ka kʋmma soriŋ sʋkʋʋŋ ta baarɩ zɩ mɩŋ bʋtaa mama.”
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Antes que o galo cante hoje, me negarás três vezes.
62 Die Piita dɩ nyɩŋ yeŋ me a kʋŋ pam.
62 E, saindo Pedro para fora, chorou amargamente.
63 Die vuodiekemba die dɩ gbarɩna Yisa wa die dɩ vʋarɩ wa fala ta nɩgɩ wa,
63 E os homens que detinham Jesus zombavam dele, ferindo-o.
64 ta nagɩ jaaŋ a bɔbɩ ʋ nine chaaŋ ta nɩgɩ wa ta balɩ wa dɩ, “Bʋgɩ a dagɩ vuodieke dɩ nɩgɩna fʋ wa.”
64 E, vendando-lhe os olhos, feriam-no no rosto, e perguntavam-lhe, dizendo: Profetiza, quem é que te feriu?
65 Ta die ba balɩ wɩa pam a chʋʋsa ʋ saaŋ ta zɩa wa.
65 E outras muitas coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Die tʋŋ dɩ vʋnna, die Juu vuosi nyɩŋkʋraha aŋaŋ Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋraha aŋaŋ mɩraha dɩdagɩrɩba die dɩ lagɩŋ taŋ nyɩŋkʋra lagɩmɩŋ jigiŋ, die ba yaa Yisa a keŋ ba jigiŋ.
66 E logo que foi dia ajuntaram-se os anciãos do povo, e os principais dos sacerdotes e os escribas, e o conduziram ao seu concílio, e lhe perguntaram:
67 Die ba pɩasɩ wa dɩ, “Balɩ tɩ, fʋnɩŋ fʋ yine Ŋmɩŋ Vuovʋarɩkɩrɩ Masia wa?” Die Yisa dɩ yiŋŋi baarɩ dɩ, “Dɩɩ yi maŋ balɩ nɩ, nɩ kaaŋ yi mɩŋ yada,
67 És tu o Cristo? Dize-no-lo. Ele replicou: Se vo-lo disser, não o crereis;
68 ama n dɩaŋ maŋ pɩasɩ nɩ wʋpɩasɩkɩŋ nɩ kaaŋ saagɩ a yiŋŋi mɩŋ.
68 E também, se vos perguntar, não me respondereis, nem me soltareis.
69 Ama a nyɩŋ lele yaa gamma manɩŋ vuota Bʋa nan daansɩ kalɩ Hagɩrɩtieŋ Nabidie Ŋmɩŋ nuudiigiŋ chaaŋ.”
69 Desde agora o Filho do homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 Die ba mana dɩ pɩasɩ wa dɩ, “Die nɩŋ fʋ yine Ŋmɩŋ Bʋa wa?”
70 E disseram todos: Logo, és tu o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Womi die ba baarɩ dɩ, “Tɩ ka bɩ yaala daansɩatieliŋ bɩbra. Tɩ gbaŋ gbaŋ tɩ wʋŋ ʋ nʋaŋ wʋbalɩka mɩŋ.”
71 Então disseram: De que mais testemunho necessitamos? pois nós mesmos o ouvimos da sua boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.