João 12
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs ARA
1 Die daraa ayʋaba die dɩ tɩala dɩ gasɩtɩaŋkʋ dʋʋgaka tʋgɩ wa, Yisa die dɩ ga Betani jigidieke Lazurusi die dɩ benne wo, vuodieke Yisa dɩ sʋgɩrɩna a nyɩŋ kumbu me wo.
1 Seis dias antes da Páscoa, foi Jesus para Betânia, onde estava Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
2 Mi die ba digi nyindiike a yɩ wa, die Maata dɩ suŋŋi a tɩa nyindiikehe, Lazurusi die yiwo vuodiekemba dɩ dinene aŋaŋ Yisa wa wʋnyɩ.
2 Deram-lhe, pois, ali, uma ceia; Marta servia, sendo Lázaro um dos que estavam com ele à mesa.
3 Womi Meri die dɩ nagɩ kɔlɩba aŋaŋ tulaari dieke ligire dɩ faasɩna a tʋa a sitibu a yi Yisa nagɩsɩ ma, ta nagɩ ʋ sikpeŋ zoosi a chɩtɩ bʋ, ta tulaaribu nyuugiŋ dɩ suuli tigiri mana.
3 Então, Maria, tomando uma libra de bálsamo de nardo puro, mui precioso, ungiu os pés de Jesus e os enxugou com os seus cabelos; e encheu-se toda a casa com o perfume do bálsamo.
4 Die Yisa kʋaŋandɩɩsɩrɩba wʋnyɩ ba wasɩnana Judasi Asikaroti, vuodieke die dɩ bala ʋ keŋ posi Yisa chɩaka die dɩ baarɩ dɩ,
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, o que estava para traí-lo, disse:
5 “Bɩa wɩa ba ka nagɩ tulaaribu a daa salɩnyɩala kɔbɩsɩ-taa ta nagɩ ligirebu a yɩ zɔɔlɩntieliŋ?”
5 Por que não se vendeu este perfume por trezentos denários e não se deu aos pobres?
6 Die ʋ ka balɩ naa ʋ baga dɩ benne zɔɔlɩntieliŋ ma wɩa, ama die ʋ yine gaarʋ wɩa. Die ʋ pɔgɩlɩna ba ligire bʋlɔgɩŋ ta die gaara.
6 Isto disse ele, não porque tivesse cuidado dos pobres; mas porque era ladrão e, tendo a bolsa, tirava o que nela se lançava.
7 Ama Yisa die dɩ baarɩ dɩ, “Nɩ vaa Meri sɔmm! Ʋ yiwo naa a gbarɩ n guule daraaŋ.
7 Jesus, entretanto, disse: Deixa-a! Que ela guarde isto para o dia em que me embalsamarem;
8 Nɩnɩŋ nɩ aŋaŋ zɔɔlɩntieliŋ nan dɩ beri saŋŋa mana, ama manɩŋ nɩŋ n kaaŋ dɩ beri aŋaŋ nɩ saŋŋa mana.”
8 porque os pobres, sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes.
9 Die vuosi pam die dɩ wʋŋ dɩ Yisa keŋ Betani ma, die wɩa die ba ga mi. Die ba ka ga mi Yisa nyɩɩna ma wɩa, ama die ba yaala ba ye wo Lazurusi, vuodieke Yisa dɩ sʋgɩrɩna a nyɩŋ kumbu me wo.
9 Soube numerosa multidão dos judeus que Jesus estava ali, e lá foram não só por causa dele, mas também para verem Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
10 Naa wɩa kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋraha die dɩ saŋ dɩ ba kʋʋ Lazurusi gbaŋ;
10 Mas os principais sacerdotes resolveram matar também Lázaro;
11 dama die Lazurusi kumbu hagɩkʋ wɩa die Juu vuosi pam dɩ zeti ba kɩkaabɩtɩba nyɩŋkʋraha ama ta gara Yisa jigiŋ a yie wo yada.
11 porque muitos dos judeus, por causa dele, voltavam crendo em Jesus.
12 Die ka tʋnvʋʋsa die kpɩkpaakʋ die dɩ kenne gasɩtɩaŋkʋ dʋʋgaka die dɩ wʋŋ dɩ Yisa kieŋ wo Jerusalemi ma.
12 No dia seguinte, a numerosa multidão que viera à festa, tendo ouvido que Jesus estava de caminho para Jerusalém,
13 Die wɩa die ba chɩa vaatɩ a nyɩŋ ga dɩ ba tuoli wo sieŋ a faasɩ nata dɩ, “Hozaana, Ŋmɩŋ yi alibarika a yɩ vuodieke dɩ kienene wʋnɩŋ Ŋmɩŋ saaŋ ma! Ŋmɩŋ bɩ yi alibarika a yi Izara naaŋ wa ma.”
13 tomou ramos de palmeiras e saiu ao seu encontro, clamando: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor e que é Rei de Israel!
14 Yisa die wɔŋ vaa ba yaalɩ wa boniŋ die ʋ jʋalɩ a kalɩ ka ma, sɩba dɩ maagɩna die Ŋmɩŋ gbaŋkʋ ma dɩ:
14 E Jesus, tendo conseguido um jumentinho, montou-o, segundo está escrito:
15 “Zayɔni tɩŋ vuosi nɩ da vaa ŋmaamɩŋ yalla nɩ
15 Não temas, filha de Sião, eis que o teu Rei aí vem, montado em um filho de jumenta.
16 Saŋka mi die ʋ kʋaŋandɩɩsɩrɩba die ka sɩba wɩɩrɩ gie chɩaŋ; ama Ŋmɩŋ die dɩ kenne a sʋgɩrɩ Yisa a nyɩŋ kumbu me wo die ba tɩɩnsɩ dɩ Ŋmɩŋ gbaŋkʋ balɩ wa die yaa gamma ʋ ma, ta bɩ tɩɩnsɩ dɩ ba yiwo dene a yɩ wa.
16 Seus discípulos a princípio não compreenderam isto; quando, porém, Jesus foi glorificado, então, eles se lembraram de que estas coisas estavam escritas a respeito dele e também de que isso lhe fizeram.
17 Die vuodiekemba die dɩ benne Yisa jigiri ta ʋ wa Lazurusi a nyɩŋ vɔrɩkʋ ma ta sʋgɩrɩ wa a nyɩŋ kumbu me wo die dɩ mʋʋla wudieke dɩ yine wo.
17 Dava, pois, testemunho disto a multidão que estivera com ele, quando chamara a Lázaro do túmulo e o levantara dentre os mortos.
18 Die wɩa kpɩkpaaŋ die dɩ nyɩŋ dɩ ba tuoli wo sieŋ me, dama die ba wʋŋya mɩŋ ʋ yine mamachika gie.
18 Por causa disso, também, a multidão lhe saiu ao encontro, pois ouviu que ele fizera este sinal.
19 Die Farasisi vuosi dɩ bala yɩa taŋ dɩ, “Tɩ kaaŋ bɩagɩ a yi wɩɩŋ lele. Ye, tɩŋgbaŋka gie vuosi mana dɩ wa mɩŋ.”
19 De sorte que os fariseus disseram entre si: Vede que nada aproveitais! Eis aí vai o mundo após ele.
20 Die Giriiki vuosi bataŋ die gʋtɩ wa vuodiekemba dɩ gana Jerusalemi dɩ ba ga jɩaŋ Ŋmɩŋ gasɩtɩaŋkʋ dʋʋgaka saŋka.
20 Ora, entre os que subiram para adorar durante a festa, havia alguns gregos;
21 Die ba ga Filipi jigiŋ vuodieke die dɩ nyɩnna Befisada tɩŋ, Galili tɩŋgbaŋ ma, a balɩ wa dɩ, “Jakʋʋŋ, tɩ yaala tɩ ye wo Yisa mɩŋ.”
21 estes, pois, se dirigiram a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e lhe rogaram: Senhor, queremos ver Jesus.
22 Filipi dɩaŋ dɩ ga balɩ Andurusi, ba bale wo dɩaŋ dɩ ga balɩ Yisa.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e André e Filipe o comunicaram a Jesus.
23 Yisa dɩ yiŋŋi balɩ ba dɩ, “Saŋŋa dieke Ŋmɩŋ dɩ bala ʋ kɔtɩ Vuota Bʋa wa ŋmɩŋsikpeŋ tʋgɩya mɩŋ.
23 Respondeu-lhes Jesus: É chegada a hora de ser glorificado o Filho do Homem.
24 Wusie maŋ bala nɩ, dɩɩ yi ba bʋrɩ zabɩŋ tɩŋgbaŋ ma ka ŋaaŋ nyuuŋ mɩŋ ta zabɩnɩ kpi. Ka kʋaŋ chaaŋ zaaha bɩrɩŋ a nyɩŋ nyɩŋnyɩŋka pam. Ama ba ka bʋrɩ zabɩŋ ka kaaŋ kpi, ta kaaŋ bɩ a nyɩŋ nyɩŋnyɩŋka. Ama ka nan yiwo zabɩmbalɩmɩŋ.
24 Em verdade, em verdade vos digo: se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas, se morrer, produz muito fruto.
25 Vuodieke nɩŋ mana dɩ chone ʋ mɩsɩ nan waarɩ ka; ama vuodieke nɩŋ mana dɩ kana a cho ʋ gbaŋ gbaŋ ʋ mɩsɩ tɩŋgbaŋka gie me nan daansɩ ye miivoli dieke dɩ wone kpatɩŋ.
25 Quem ama a sua vida perde-a; mas aquele que odeia a sua vida neste mundo preservá-la-á para a vida eterna.
26 Vuodieke nɩŋ mana dɩ yaala ʋ tʋŋ n tʋʋma mʋ ʋ dɩ wa n kʋaŋ, amʋ ʋ nan dɩ bie jigidieke n benne wo. Ta n Chʋa Ŋmɩŋ nan kɔtɩ vuodieke dɩ tʋnnana n tʋʋmaha ŋmɩŋsikpeŋ.”
26 Se alguém me serve, siga-me, e, onde eu estou, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir, o Pai o honrará.
27 Yisa die baarɩ dɩ, “Lele n sʋŋ faasɩ chʋʋsɩ mɩŋ, ta bɩa maŋ baaŋ n balɩ? N balɩ dɩ, ‘N Chʋa Ŋmɩŋ daa vaa wahalaka gie keŋ n ma yaa?’ Ama die wɩa maŋ keŋ, dɩ n keŋ a dii wahalaka gie.
27 Agora, está angustiada a minha alma, e que direi eu? Pai, salva-me desta hora? Mas precisamente com este propósito vim para esta hora.
28 N Chʋa Ŋmɩŋ vaa fʋ saarɩ ye bɩrɩŋ!” Womi lɔlɩŋ die dɩ nyɩŋ ŋmɩŋsikpeŋ a baarɩ dɩ, “N saaŋ wɔŋ ye bɩrɩŋ mɩŋ, ta nan bɩ ye bɩrɩŋ bɩbra.”
28 Pai, glorifica o teu nome. Então, veio uma voz do céu: Eu já o glorifiquei e ainda o glorificarei.
29 Die kpɩkpaaŋ dieke dɩ zene mi ta wʋŋ lɔlɩkʋ, bataŋ dɩ baarɩ dɩ, “Nɩɩŋ natɩna” Bataŋ dɩaŋ dɩ, “Ŋmɩŋ malaka bala wɩa a yɩ wa.”
29 A multidão, pois, que ali estava, tendo ouvido a voz, dizia ter havido um trovão. Outros diziam: Foi um anjo que lhe falou.
30 Ama Yisa die dɩ yiŋŋi a balɩ ba dɩ, “Daa n wɩa lɔlɩkʋ gie dɩ balɩ wɩa naa, ama dɩ yiwo nɩ wɩa.
30 Então, explicou Jesus: Não foi por mim que veio esta voz, e sim por vossa causa.
31 Saŋŋa dieke Ŋmɩŋ dɩ bala ʋ dii tɩŋgbaŋka vuosi sarɩya keŋye mɩŋ, ta saŋŋa dieke Ŋmɩŋ dɩ bala ʋ vigi tɩŋgbaŋka gie nɩŋŋandɩɩsɩrʋ Sitaani a taaŋ wa dɩaŋ dɩ tʋgɩ.
31 Chegou o momento de ser julgado este mundo, e agora o seu príncipe será expulso.
32 Ba keŋ kɔtɩ mɩŋ ŋmɩŋsikpeŋ saŋŋa dieke, n nan vaa vuota mana keŋ n jigiŋ.”
32 E eu, quando for levantado da terra, atrairei todos a mim mesmo.
33 Ʋ balɩkʋ gie dagɩ wa ʋ bala ʋ kpi kuŋ dieke.
33 Isto dizia, significando de que gênero de morte estava para morrer.
34 Die kpɩkpaakʋ dɩ yiŋŋi balɩ wa dɩ, “Ŋmɩŋ gbaŋkʋ dagɩ tɩ dɩ Ŋmɩŋ vuovʋarɩkɩrɩ Masia wa baa ʋ bemme mɩŋ yaa gamma haahuu. Ta lalɩa fʋ bala dɩ sie ba kɔtɩ Vuota Bʋa wa ŋmɩŋsikpeŋ? Mɩnɩa yine Vuota Bʋa wa gie?”
34 Replicou-lhe, pois, a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre, e como dizes tu ser necessário que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 Yisa die dɩ yiŋŋi balɩ ba dɩ, “Chaaŋkʋ nan dɩ bie nɩ jigiŋ saŋŋa bɩta. Die wɩa nɩ chʋmma ka ma ka yene bie nɩ jigiri amʋ lɩmɩŋ kaaŋ keŋ ligi nɩ, dama vuodieke dɩ chʋnnana lɩmɩŋ ma ka sɩba jigidieke ʋ ganana.
35 Respondeu-lhes Jesus: Ainda por um pouco a luz está convosco. Andai enquanto tendes a luz, para que as trevas não vos apanhem; e quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Die wɩa nɩ yi vuodieke dɩ yɩnana chaaŋkʋ yada ʋ yene a bie nɩ jigiŋ naa, ta nɩ nan yi vuodiekemba dɩ benne chaaŋkʋ ma.”
36 Enquanto tendes a luz, crede na luz, para que vos torneis filhos da luz. Jesus disse estas coisas e, retirando-se, ocultou-se deles.
37 Aŋaŋ die ʋ tʋnna mamachi tʋnkpɩɩmaha ba jigiri mana yɔrɩ, die ba ka yi wo yada.
37 E, embora tivesse feito tantos sinais na sua presença, não creram nele,
38 Naa die dɩ vaa wudieke Ŋmɩŋ naazʋa Azaya dɩ bala wa dɩ keŋ yi wusie, die ʋ baarɩ dɩ:
38 para se cumprir a palavra do profeta Isaías, que diz: Senhor, quem creu em nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?
39 Die vuosisi mi die ka bɩagɩ yi Yisa yada dama Ŋmɩŋ naazʋa Azaya gbaŋ die bɩ baarɩ dɩ:
39 Por isso, não podiam crer, porque Isaías disse ainda:
40 “Ŋmɩŋ vaa ba yɩɩŋ mɩŋ,
40 Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos, nem entendam com o coração, e se convertam, e sejam por mim curados.
41 Azaya die balɩ wa naa, dama die ʋ wɔŋ ye wo Yisa chaankpeŋkpɩɩŋ ta die balɩ yaa gamma ʋ ma.
41 Isto disse Isaías porque viu a glória dele e falou a seu respeito.
42 Die saŋka mi die Juu vuosi nyɩŋkʋraha pam gbaŋ die yi Yisa yada mɩŋ; ama die ba chɩga Farasisi vuosi ŋmaamɩŋ ta die ka bala yaalɩŋ ma amʋ ba kaaŋ yagɩ ba nyɩŋ ba Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juoku me.
42 Contudo, muitos dentre as próprias autoridades creram nele, mas, por causa dos fariseus, não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga;
43 Naa dagɩya dɩ Juu vuosi nyɩŋkʋraha die yaala vuota bɩrɩŋ a tɩaŋ Ŋmɩŋ bɩrɩŋ.
43 porque amaram mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Yisa die dɩ balɩ aŋaŋ lɔlɩkpɩɩŋ dɩ, “Vuodieke nɩŋ mana dɩ yine mɩŋ yada ka yi wo n nyɩɩna ma yada, ama ʋ yi wo vuodieke dɩ tʋnna mɩŋ wa gbaŋ yada.
44 E Jesus clamou, dizendo: Quem crê em mim crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Ta vuodieke dɩ yenene mɩŋ, yese vuodieke dɩ tʋnna mɩŋ gbaŋ.
45 E quem me vê a mim vê aquele que me enviou.
46 Manɩŋ n keŋ wo tɩŋgbaŋka gie me dɩ n yi chaanɩŋ a yɩ vuosi, amʋ vuodieke mana dɩ yine mɩŋ yada kaaŋ wɩarɩ a bie lɩmɩŋ ma.
46 Eu vim como luz para o mundo, a fim de que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Vuodieke nɩŋ mana dɩaŋ dɩ wʋnna n wɩaha ta ka dɩɩ ha, daa manɩŋ n bala n dii ʋ sarɩya, dama n ka keŋ tɩŋgbaŋka gie me dɩ n dii vuosi sarɩya, ama n keŋye mɩŋ dɩ n gbatɩ ba a taaŋ.
47 Se alguém ouvir as minhas palavras e não as guardar, eu não o julgo; porque eu não vim para julgar o mundo, e sim para salvá-lo.
48 Ta vuodieke dɩ zetine mɩŋ ta ka tuo n wɩaha, sarɩya diiru benne a baa ʋ keŋ dii wo ʋ sarɩya; wudieke n balla wa bala a keŋ dii ʋ sarɩya dʋnɩa kpatɩŋ daraaŋ.
48 Quem me rejeita e não recebe as minhas palavras tem quem o julgue; a própria palavra que tenho proferido, essa o julgará no último dia.
49 Wudieke n balala ka nyɩŋ n jigiŋ, ama n bala wudieke n Chʋa Ŋmɩŋ, vuodieke dɩ tʋnna mɩŋ wa dɩ bala dɩ n balɩ.
49 Porque eu não tenho falado por mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, esse me tem prescrito o que dizer e o que anunciar.
50 Ta n sɩba a baarɩ ʋ wɩaha yɩa vuosi miivoli dieke dɩ wone kpatɩŋ. Wudieke n bala naa, hanɩŋ n Chʋa Ŋmɩŋ dɩ balɩ dɩ n balɩ.”
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. As coisas, pois, que eu falo, como o Pai mo tem dito, assim falo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.