Atos 7
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs ACF
1 Die wɩa Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba jakʋʋrɩ die dɩ pɩasɩ Sitiiveni dɩ “Ka seŋ yiwo wusie?”
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura é isto assim?
2 Sitiiveni die dɩ yiŋŋi a balɩ dɩ “N nɩmballɩ aŋaŋ n chʋalɩŋ, nɩ wʋmma mɩŋ, saŋŋa dieke tɩ chɔɔŋkʋʋŋ Abarahami dɩ yene bie Mesopotamia ma ta ye ka hagɩ ga Harani ma, ta hagɩrɩtieŋ Nabidie Ŋmɩŋ die dɩ nyɩŋ ʋ jigiŋ,
2 E ele disse: Homens, irmãos, e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando na mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 ta balɩ wa dɩ ‘Vaa fʋ deŋ aŋaŋ fʋ tɩŋgbaŋ ta ga tɩŋgbaŋ dieke n balla n dagɩ fʋ wa.’
3 E disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Die wɩa die ʋ nyɩŋ ʋ tɩŋgbaŋka ma a ga bie Harani ma. Ʋ chɔɔŋ wa kuŋ kʋaŋ chaaŋ, ta Ŋmɩŋ die dɩ vaa ʋ hagɩ a keŋ kalɩ tɩŋgbaŋka gie me jigidieke nɩ benne lele naa.
4 Então saiu da terra dos caldeus, e habitou em Harã. E dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que habitais agora.
5 Ama Ŋmɩŋ die ka yɩ wa tɩŋgbaŋka halɩ bɩta gbaŋ dɩ ʋ sɩna, ama ta die yɩ wa nʋaŋ dɩ ʋ nan daansɩ nagɩ ka a yɩ wa, ta ka nan yi wʋnɩŋ aŋaŋ ʋ haagɩsɩ sɩɩtɩ. Saŋŋa dieke Ŋmɩŋ die dɩ yine nʋarɩ gie wo ta Abarahami die wo bʋa.
5 E não lhe deu nela herança, nem ainda o espaço de um pé; mas prometeu que lhe daria a posse dela, e depois dele, à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 Naa die Ŋmɩŋ dɩ balɩ yɩ wa dɩ, ‘Fʋ haagɩsɩ nan daansɩ beri tɩŋgbaŋ gaaŋ ma, mi ba nan yi yɔŋɩsɩ, aŋ ba mugisi be pam bɩna kɔbɩsɩ-nɩɩsa.
6 E falou Deus assim: Que a sua descendência seria peregrina em terra alheia, e a sujeitariam à escravidão, e a maltratariam por quatrocentos anos.
7 Ama manɩŋ n nan daansɩ datɩ tɩŋgbaŋ dieke vuosi ba bala ba tʋŋ a yɩa wa tɩbɩŋ, ka kʋaŋ chaaŋ ba nan keŋ a nyɩŋ kanɩŋ tɩŋgbaŋka mi a keŋ tɩka gie me a jɩama mɩŋ.’
7 E eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus. E depois disto sairão e me servirão neste lugar.
8 Womi Ŋmɩŋ die yɩ Abarahami nʋaŋ, ta die dagɩ wa nʋarɩ dagɩtɩ, dɩ wʋnɩŋ aŋaŋ ʋ haagɩsɩ gobi ba kɔla. Die Abarahami dɩ keŋ mɩɩrɩ Aziki, ta die gobi ʋ kɔlɩ ka daraa nɩɩ daraaŋ. Ka kʋaŋ chaaŋ Aziki dɩaŋ dɩ mɩɩrɩ Jakobu ta gobi ʋ kɔlɩ, ta Jakobu dɩaŋ dɩ gobi ʋ ballɩ baŋ aŋaŋ bale die dɩ yine tɩ chɔɔŋkʋʋlɩkpɩɩma wa kɔla.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão; e assim gerou a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque a Jacó; e Jacó aos doze patriarcas.
9 “Die Jakobu ballɩlɩ die dɩ keŋ haa ba nɩmbʋa Josefu ta die nagɩ wa a daa a yɩ vuosi bataŋ ba yaa wa ga Ijipiti tɩŋgbaŋ ma a bɩrɩŋ wa yɔmʋ. Ama Ŋmɩŋ die bie ʋ jigiŋ,
9 E os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele.
10 ta die vʋarɩ wa a nyɩŋ wumugisike mana ma, ta die dɩ yɩ wa yɩaŋ ta yi Ijipiti naaŋ wa Faro dɩ yaala ʋ wɩa ta yi wo jakʋʋŋ Ijipiti tɩŋgbaŋ ma, ta bɩ yi wo jakʋʋŋ ʋ tigiŋ me.
10 E livrou-o de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria ante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 “Ka kʋaŋ chaaŋ kɔŋkpɩɩŋ die dɩ keŋ nan Ijipiti aŋaŋ Keenani tɩŋgbaŋɩsɩ mana ma, die ba dii wahala pam, ta tɩ chɔɔŋkʋʋlɩba die ka ye nyindiike.
11 Sobreveio então a todo o país do Egito e de Canaã fome e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Die wɩa die Jakobu dɩ wʋnna dɩ nyindiike bie Ijipiti ma wa die ʋ tʋŋ ʋ ballɩlɩ, tɩ chɔɔŋkʋʋlɩba mi, die ba bʋmbʋŋaŋ garɩŋ wonde.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais, a primeira vez.
13 Die ba garɩŋ bule wo ma wa Josefu die dɩ nagɩ ʋ gbaŋ a dagɩ ʋ nɩmballɩlɩ, mi Faro die dɩ mɩŋŋɩ Josefu deŋ.
13 E na segunda vez foi José conhecido por seus irmãos, e a sua linhagem foi manifesta a Faraó.
14 Ka kʋaŋ chaaŋ Josefu die dɩ tʋŋ a wa ʋ chɔɔŋ Jakobu aŋaŋ ʋ deŋ mana dɩ ba keŋ Ijipiti ma; die ba mana die yiwo vuosi baŋɩsɩ-yʋpɔyɩ aŋaŋ banʋ.
14 E José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela, que era de setenta e cinco almas.
15 Die wɩa Jakobu aŋaŋ ʋ dembe mana die dɩ hagɩ a ga Ijipiti, mi die wʋnɩŋ aŋaŋ ʋ ballɩ dembisi die dɩ kpi.
15 E Jacó desceu ao Egito, e morreu, ele e nossos pais;
16 Die ba nagɩ ba nyɩŋgbanɩŋ a yiŋŋi a ga Saakemi a ga guu vɔrɩŋ dieke Abarahami die dɩ dana a nyɩŋ Hamori buuriŋ jigiŋ ma.
16 E foram transportados para Siquém, e depositados na sepultura que Abraão comprara por certa soma de dinheiro aos filhos de Emor, pai de Siquém.
17 “Die dɩ wana a gbigi dɩ Ŋmɩŋ yi suuli ʋ nʋarɩ die ʋ yɩna Abarahami wa, die tɩ vuosisi die dɩ benne Ijipiti ma wa die dɩ wa faasɩ dala pam.
17 Aproximando-se, porém, o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito;
18 Ka kʋaŋ chaaŋ vuoŋ wʋnyɩ die dɩ keŋ dii Ijipiti naarɩ, ama wʋnɩŋ die ʋ ka sɩba Josefu wɩa.
18 Até que se levantou outro rei, que não conhecia a José.
19 Die naaŋ wa die dɩ pɔgɩlɩ tɩ vuosi aŋaŋ bɩaŋ, ta die mugise be dɩ ba vʋarɩ ba ballɩnyaalɩsɩ ba tige me a taaŋ aŋ ba kpi.
19 Esse, usando de astúcia contra a nossa linhagem, maltratou nossos pais, ao ponto de os fazer enjeitar as suas crianças, para que não se multiplicassem.
20 “Die ba keŋ mɩɩrɩ Mosisi, ta die ʋ vɩɩna pam, ta Ŋmɩŋ nine die dɩ suuli wo. Die ʋ bie wo ʋ chɔɔŋ tigiŋ me chɩɩtɩ ataa,
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 die ba kenne nagɩ wa a nyɩŋ ba tigiri me saŋŋa dieke wo, die naaŋ wa hɔgʋlɩa die dɩ keŋ a nagɩ wa a wubi wo, ta yiwo ʋ gbaŋ gbaŋ ʋ bʋa.
21 E, sendo enjeitado, tomou-o a filha de Faraó, e o criou como seu filho.
22 Die ba dagɩ Mosisi yɩaŋ dieke mana Ijipiti vuosisi dɩ yalla, die ʋ keŋ bɩrɩŋ vuodieke dɩ sɩbɩna wʋbalɩka ta tʋma hagɩrɩŋ tʋʋma.
22 E Moisés foi instruído em toda a ciência dos egípcios; e era poderoso em suas palavras e obras.
23 “Die Mosisi die dɩ tʋgɩ bɩna baŋɩsɩ-nɩɩsa Ijipiti vuosi jigiŋ, die ʋ yile daaŋ kaanɩ dɩ ʋ ga a waasɩ ʋ gbaŋ gbaŋ buuriŋ Izara vuosisi.
23 E, quando completou a idade de quarenta anos, veio-lhe ao coração ir visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Die ʋ ganana wa die ʋ ye Ijipiti vuoŋ dɩ mugisinene Izara vuoŋ, die ʋ ga dɩ ʋ gbatɩ wa a taaŋ, ta die a kʋʋ Ijipiti vuoke.
24 E, vendo maltratado um deles, o defendeu, e vingou o ofendido, matando o egípcio.
25 Die ʋ yile sɩba ʋ gbaŋ gbaŋ ʋ vuosi nan mɩŋŋɩ sɩba Ŋmɩŋ baa ʋ nagɩ wa wʋnɩŋ a tʋŋ a gbatɩ ba a taaŋ, ama die ba ka mɩŋŋɩ die.
25 E ele cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus lhes havia de dar a liberdade pela sua mão; mas eles não entenderam.
26 Ka tʋnvʋʋsa, Mosisi die dɩ bɩ ye Izara vuosi bale dɩ wagɩnana, die ʋ yaala ʋ wʋnsɩ ba sʋnsʋŋ, ta balɩ ba dɩ, ‘N zʋamba, nɩ yiwo nɩmballɩ, bɩa nɩ waga taŋ die?’
26 E no dia seguinte, pelejando eles, foi por eles visto, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos agravais um ao outro?
27 Ama vuodieke die dɩ yaala waagɩbʋ die dɩ kpaŋŋɩ Mosisi a taaŋ lʋgɩŋ, ta die a pɩasɩ wa dɩ ‘Mɩnɩa yine fʋ tɩ jakʋʋŋ aŋaŋ tɩ sarɩyadiiru?’
27 E o que ofendia o seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz sobre nós?
28 ‘Fʋnɩŋ fʋ yaala fʋ kʋʋ mɩŋ mɩŋ sɩba diene wo fʋ kʋna Ijipiti vuoke?’
28 Queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Mosisi die dɩ wʋnna naa, die ʋ chɩgɩ a nyɩŋ Ijipiti tɩŋgbaŋ ma a ga bie Midiani tɩŋgbaŋ ma, ta die dɩ keŋ faarɩ hɔgʋ a mɩɩrɩ ballɩ dembisi bale mi.
29 E a esta palavra fugiu Moisés, e esteve como estrangeiro na terra de Midiã, onde gerou dois filhos.
30 “Bɩna baŋɩsɩ-nɩɩsa kʋaŋ chaaŋ, die ʋ ga haagɩŋ daaŋ kaanɩ a ga tʋgɩ Sanayi kunkogiŋ jigiŋ ta ye bolinyaaŋ dɩ dinene haŋgɔɔsɩ tɩɩŋ, ta Ŋmɩŋ malaka die dɩ nyɩŋ bolibu sʋŋ.
30 E, completados quarenta anos, apareceu-lhe o anjo do Senhor no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 “Die ʋ yene die wo, die dɩ yiwo mamachi, die ʋ chʋŋ a ga gbigi dɩ ʋ mɩŋŋɩ a daansɩ ka, ta die a wʋŋ tɩ Yɔmʋtieŋ Ŋmɩŋ lɔlɩŋ, ta ka bala wa dɩ;
31 Então Moisés, quando viu isto, se maravilhou da visão; e, aproximando-se para observar, foi-lhe dirigida a voz do Senhor,
32 ‘Manɩŋ n yiwo Ŋmɩŋ dieke fʋ chɔɔŋkʋʋlɩŋ dɩ jɩanna, Abarahami aŋaŋ Aziki aŋaŋ Jakobu Ŋmɩŋ.’ Mosisi die dɩ wʋnna naa, die ʋ cheeli aŋaŋ ŋmaamɩŋ ta ka bɩ yaala ʋ daansɩ mi.
32 Dizendo: Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó. E Moisés, todo trêmulo, não ousava olhar.
33 “Ta tɩ Yɔmʋtieŋ Nabidie Ŋmɩŋ die dɩ balɩ a yɩ wa dɩ ‘Vʋarɩ fʋ nɩɩraha, dama jigidieke fʋ zene wo yiwo jigikasɩ.
33 E disse-lhe o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Wusie, manɩŋ n yeye mɩŋ n vuosisi dɩ dinene wahala die Ijipiti me, ta wʋŋ ba kpaŋ. Die wɩa maŋ a keŋ sʋʋŋ dɩ n gbatɩ ba a taaŋ. Die wɩa n nan yiŋŋi tʋŋ fʋ Ijipiti me.’
34 Tenho visto atentamente a aflição do meu povo que está no Egito, e ouvi os seus gemidos, e desci a livrá-los. Agora, pois, vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 “Mosisi wo gie die yine vuodieke Izara vuosisi die dɩ zetine wo, ta die pɩasɩ wa dɩ ‘Mɩnɩa yine fʋ tɩ jakʋʋŋ aŋaŋ tɩ sarɩyadiiru?’ Ama wʋnɩŋ Ŋmɩŋ die dɩ vʋarɩ dɩ ʋ yi ba nɩŋŋandɩɩsɩrʋ ta gbatɩ ba taaŋ, ta malaka dieke dɩ nyɩna wʋnɩŋ Mosisi jigiri bolinyaabʋ ma haŋgɔɔsɩ tɩɩka jigiri die suŋŋi wo.
35 A este Moisés, ao qual haviam negado, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz? a este enviou Deus como príncipe e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Die wʋnɩŋ Mosisi die yine vuodieke die dɩ vʋarɩna ba a nyɩŋ Ijipiti tɩŋgbaŋ ma, die ʋ bɩ tʋŋ mamachi tʋnkpɩɩma Ijipiti tɩŋgbaŋ ma aŋaŋ saŋŋa dieke die ba gana a garɩsɩ Mʋgɩkpɩɩŋmɩnbʋ wa, aŋaŋ saŋŋa dieke die ba benne haagɩŋ ma wa bɩna baŋɩsɩ-nɩɩsa wa.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto, por quarenta anos.
37 Mosisi wo gie die bala a yɩ Izara vuosisi dɩ, ‘Ŋmɩŋ nan daansɩ tʋŋ nɩ jigiŋ ʋ naazʋa wʋnyɩ sɩba ʋ tʋnna mɩŋ, ʋ nan yi nɩ gbaŋ gbaŋ nɩ buuriŋ.’
37 Este é aquele Moisés que disse aos filhos de Israel: O Senhor vosso Deus vos levantará dentre vossos irmãos um profeta como eu; a ele ouvireis.
38 Wʋnɩŋ Mosisi wo gie die dɩ benne aŋaŋ tɩ Izara vuosisi lagɩŋkʋ ma haagɩŋ ma. Die ʋ bie wo aŋaŋ tɩ chɔɔŋkʋʋlɩba aŋaŋ malaka dieke die dɩ bala wɩa a yɩ wa kunkogiŋ dieke ba wasɩna Sinayi wa. Mi die ʋ tuo Ŋmɩŋ miivoli wʋbalɩkaha dɩ ʋ nagɩ a yɩ tɩ chɔɔŋkʋʋlɩŋ aŋaŋ tɩ.
38 Este é o que esteve entre a congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu as palavras de vida para no-las dar.
39 “Ama die tɩ chɔɔŋkʋʋlɩba die dɩ zeti ta ka dɩ wa dama ba sʋŋanyile die yiŋŋi ga wa Ijipiti me,
39 Ao qual nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram e em seu coração se tornaram ao Egito,
40 die wɩa die ba balɩ a yi Arɔni dɩ ‘Mɩɩ ŋmɩŋ a yɩ tɩ aŋ ka dɩa tɩ nɩŋŋa. Tɩnɩŋ tɩ ka sɩba wudieke dɩ yine Mosisi, vuodieke dɩ nagɩna tɩ a nyɩŋ Ijipiti ma wa.’
40 Dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Saŋka mi die ba mɩɩ buuŋ sɩba naraabɩŋ, a kaaba a yɩa ka, ta die die dʋʋga ta bɩra jadieke ba gbaŋ gbaŋ ba mɩna wa aŋaŋ nuusisi.
41 E naqueles dias fizeram o bezerro, e ofereceram sacrifícios ao ídolo, e se alegraram nas obras das suas mãos.
42 Die wɩa Ŋmɩŋ die dɩ vaa ba a taaŋ dɩ ba jɩama chɩŋmarɩsɩ, sɩba die dɩ maagɩna die wo Ŋmɩŋ naazʋalɩba gbaŋkʋ ma wa, dɩ Ŋmɩŋ baarɩ dɩ:
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou a que servissem ao exército do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios No deserto por quarenta anos, ó casa de Israel?
43 Die nɩ ŋaana naga buuŋ Moloki vɩɩŋ
43 Antes tomastes o tabernáculo de Moloque,E a estrela do vosso deus Renfã, figuras que vós fizestes para as adorar.Transportar-vos-ei, pois, para além da Babilônia.
44 “Tɩ chɔɔŋkʋʋlɩba die kpi wo Ŋmɩŋ vɩɩŋ haagɩrɩ ma ta die daga dɩ Ŋmɩŋ bie ba jigiŋ. Die ba wʋnsɩ ka mɩŋ sɩba Ŋmɩŋ die dɩ balla Mosisi die wo. Die ka sɩɩ sɩba Ŋmɩŋ die dɩ vana Mosisi die dɩ yene ke die wo.
44 Estava entre nossos pais no deserto o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Ka kʋaŋ chaaŋ die tɩ chɔɔŋkʋʋlɩba die dɩ keŋ nagɩ vɩɩkʋ a yɩ ba ballɩ, ta ba tuo ke a yaa ka gara, ta banɩŋ aŋaŋ Josua die dɩ keŋ keŋ gie ta gbatɩ tɩŋgbaŋ diekemba die buuri gaasɩ die dɩ sɩna. Ŋmɩŋ die dɩ benne ba nɩŋŋa a yagɩ vuosisi a taaŋ wa ta die viiku bie gie deŋ deŋ a keŋ tʋgɩ Davidi saŋŋa.
45 O qual, nossos pais, recebendo-o também, o levaram com Josué quando entraram na posse das nações que Deus lançou para fora da presença de nossos pais, até aos dias de Davi,
46 Davidi beriŋ die dɩ suuli Ŋmɩŋ nine, ta die keŋ jʋʋsɩ dɩ ʋ vaa ʋ mɩɩ tigiŋ a yɩ wʋnɩŋ Ŋmɩŋ vuodieke die dɩ ʋ chɔɔŋkʋʋŋ Jakobu Ŋmɩnnɩ.
46 Que achou graça diante de Deus, e pediu que pudesse achar tabernáculo para o Deus de Jacó.
47 Ama wʋnɩŋ Davidi bʋadembiŋ Solomoni die dɩ keŋ mɩɩ die tigiri.
47 E Salomão lhe edificou casa;
48 “Tɩ sɩba a baarɩ Nabidie Ŋmɩŋ ka bie tige diekemba vuota dɩ mɩna. Naa sɩɩ sɩba Ŋmɩŋ naazʋa die dɩ bala dɩ
48 Mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 ‘Tɩ Yɔmʋtieŋ Nabidie Ŋmɩŋ baarɩ ŋmɩŋsikpeŋ yine n naarɩ gbanɩŋ
49 O céu é o meu trono,e a terra o estrado dos meus pés.Que casa me edificareis? diz o Senhor,Ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Daa manɩŋ die n naana nyinti gie mana?’
50 Porventura não fez a minha mão todas estas coisas?
51 “Nɩnɩŋ nɩ yiwo tɩbɩhagɩrɩtieliŋ, ta nɩ sʋŋanyile dɩ yʋa aŋaŋ Ŋmɩŋ pam ta nɩ ka saaga dɩ nɩ wʋŋ Ŋmɩŋ wɩa. Nɩnɩŋ nɩ zetine Ŋmɩŋ Haalɩbʋ sɩba nɩ chɔɔŋkʋʋlɩba die dɩ zetine die wo.
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim vós sois como vossos pais.
52 Ŋmɩŋ naazʋa wʋnyɩ die wori ta nɩ chɔɔŋkʋʋlɩŋ dɩ ka mugisiye. Ta bɩ kʋʋ Ŋmɩŋ tʋntʋntɩba diekemba die dɩ bʋgɩna balɩ Ŋmɩŋ Vuokasɩka Masia wa keniŋ wɩa. Ta lele nɩ yine vuodiekemba dɩ posine ʋ chɩaŋ ta kʋʋ wa.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que anteriormente anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora fostes traidores e homicidas;
53 Nɩnɩŋ nɩ yine vuodiekemba die dɩ tuone Ŋmɩŋ mɩraha a nyɩŋ malakasisi jigiŋ, ama ta ka saaga a dɩa ha.”
53 Vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Die lagɩŋkʋ vuosi die dɩ wʋnna Sitiiveni balɩkʋ die ba jɩɩ sɩnyɩɩrɩŋ pam ta ŋɔba ba nyɩna.
54 E, ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra ele.
55 Ama die Ŋmɩŋ Halɩkasɩka die dɩ suuli Sitiiveni, ʋ kɔtɩ ʋ sikpeŋ a daansɩ ŋmɩŋsikpeŋ a ye Ŋmɩŋ chuulikpeŋkpɩɩŋ ta ye Yisa dɩ zene Ŋmɩŋ nuudiigiŋ chaaŋ.
55 Mas ele, estando cheio do Espírito Santo, fixando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus, que estava à direita de Deus;
56 Die ʋ baarɩ dɩ, “Ye, n ye arɩzanna sanʋaŋ dɩ yuorine ta vuota Bʋa wa dɩ zie Ŋmɩŋ nuudiigiŋ chaaŋ.”
56 E disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem, que está em pé à mão direita de Deus.
57 Die ba wʋnna na ba keesi aŋaŋ lɔlɩkpɩɩŋ, ta nagɩ ba nuusi a ligi ba tɩba. Womi ba mana die dɩ chɩgɩ a keŋ taaŋ a giliŋ wo bʋnyɩ,
57 Mas eles gritaram com grande voz, taparam os seus ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele.
58 a datɩ wa nyɩŋ tɩka lʋgɩŋ a piili a taa wa tana. Die vuodiekemba die dɩ taana wa tana wa die dɩ vʋarɩ ba nyinyeeke dʋaŋ dalʋakɩŋ wʋnyɩ die dɩ dine Sɔɔli dɩ ʋ daansɩma ha.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas capas aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Die ba taanana wa die ta die ʋ keŋ wa tɩ Yɔmʋtieŋ dɩ, “N Yɔmʋtieŋ Yisa, tuo n haalɩŋ!”
59 E apedrejaram a Estêvão que em invocação dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Ta sʋʋŋ gbirigi ta keesi aŋaŋ lɔlɩkpɩɩŋ dɩ, “N Yɔmʋtieŋ, da keŋ nagɩ ba taalɩ gie a chʋʋsɩ ba.” Die ʋ balɩ wa naa ta kpi.
60 E, pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. E, tendo dito isto, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.