Atos 19
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs ARA
1 Die Apolosi die dɩ yene bie Korinti ma wa, Pɔɔli nɩŋ die dɩ ga Galasia aŋaŋ Firigia chaatɩ a ga Efesusi. Mi die ʋ haarɩ Yisa dɩdɩɩsɩrɩŋ bataŋ.
1 Aconteceu que, estando Apolo em Corinto, Paulo, tendo passado pelas regiões mais altas, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 Ta die pɩasɩ ba dɩ, “Die nɩ yine Yisa yada wa die Halɩkasɩka keŋ nɩ ma mɩŋ?”
2 perguntou-lhes: Recebestes, porventura, o Espírito Santo quando crestes? Ao que lhe responderam: Pelo contrário, nem mesmo ouvimos que existe o Espírito Santo.
3 Pɔɔli die dɩ pɩasɩ dɩ, “Die nɩŋ ba sɩna nɩ Ŋmɩŋ nyaabʋ wa chɩaŋ?”
3 Então, Paulo perguntou: Em que, pois, fostes batizados? Responderam: No batismo de João.
4 Pɔɔli die dɩ yiŋŋi baarɩ dɩ, “Jɔɔn die sɩa vuosi Ŋmɩŋ nyaaŋ ka dagɩ dɩ ba chɩgɩ nyɩŋ ba wʋbɩatɩ ma ta yiŋŋi keŋ Ŋmɩŋ jigiŋ. Ama ta die a bɩ balɩ ba dɩ vuoŋ wʋnyɩ kieŋ ʋ kʋaŋ chaaŋ dɩ ba yiwo yada. Yisa die yine vuodieke Jɔɔn dɩ balala yaa gamma wa.”
4 Disse-lhes Paulo: João realizou batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que vinha depois dele, a saber, em Jesus.
5 Die ba wʋnna naa wa, die ba sɩɩ ba Ŋmɩŋ nyaabʋ tɩ Yɔmʋtieŋ Yisa saaŋ ma.
5 Eles, tendo ouvido isto, foram batizados em o nome do Senhor Jesus.
6 Ta Pɔɔli die dɩ nagɩ ʋ nuusi a diisi ba ma ta Ŋmɩŋ Halɩkasɩka die dɩ keŋ a sʋʋŋ ba ma, die ba bala nyɩŋbalɩkɩ haala, ta bala wudiekemba dɩ nyɩnna Ŋmɩŋ jigiŋ.
6 E, impondo-lhes Paulo as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo; e tanto falavam em línguas como profetizavam.
7 Die ba yiwo sɩba dembisi baŋ aŋaŋ ale.
7 Eram, ao todo, uns doze homens.
8 Pɔɔli die dɩ chʋŋ gara Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juoku me die chɩɩtɩ ataa ta daga vuosisi yaa gamma Ŋmɩŋ naarɩ wɩa ta ka chɩga ŋmaamɩŋ ta die mɩa dɩ ʋ tarɩgɩ ba yɩaŋ.
8 Durante três meses, Paulo frequentou a sinagoga, onde falava ousadamente, dissertando e persuadindo com respeito ao reino de Deus.
9 Ama vuosisi bataŋ die yiwo sikpeŋ hagiritieliŋ ta zeti dɩ ba kaaŋ tuo a dii ta die balɩ wʋbɩatɩ pam yaa gamma sie dieke tɩ Yɔmʋtieŋ dɩ dagɩna wa kpɩkpaakʋ nine me. Naa chɩaŋ ma Pɔɔli die dɩ vaa ba ta nagɩ Yisa dɩdɩɩsɩrɩba ba ga Tiranusi dagɩŋ juoŋ me ta daga mi daaŋ mana.
9 Visto que alguns deles se mostravam empedernidos e descrentes, falando mal do Caminho diante da multidão, Paulo, apartando-se deles, separou os discípulos, passando a discorrer diariamente na escola de Tirano.
10 Die ʋ dagɩ wa die bɩna ale ta vuodiekemba mana die dɩ benne Asia tɩŋgbaŋka ma wa ta yi Juu vuosi yaa buurigaasɩ die dɩ wʋŋ tɩ Yɔmʋtieŋ wɩaha.
10 Durou isto por espaço de dois anos, dando ensejo a que todos os habitantes da Ásia ouvissem a palavra do Senhor, tanto judeus como gregos.
11 Saŋka mi Ŋmɩŋ die dɩ yɩ Pɔɔli hagɩrɩŋ ʋ tʋma mamachi tʋnkpɩɩma.
11 E Deus, pelas mãos de Paulo, fazia milagres extraordinários,
12 Die vuosi bataŋ die dɩ nagɩ garɩ diekemba dɩ gbɩna Pɔɔli nyɩŋgbanɩŋ a chiihe gara vuodiekemba dɩ yʋagɩna jigiŋ ta garɩtɩ gie dɩ vasa be yese alaafɩa, ta jɩmbɩatɩ dɩ nyɩna ba ma.
12 a ponto de levarem aos enfermos lenços e aventais do seu uso pessoal, diante dos quais as enfermidades fugiam das suas vítimas, e os espíritos malignos se retiravam.
13 Die Juu dembisi bataŋ die dɩ piili a dɩdɩa a mɩa dɩ ba vʋarɩ jɩmbɩatɩ vuosi ma aŋaŋ tɩ Yɔmʋtieŋ saaŋ ma. Die ba ŋaŋ balɩ yɩ jɩmbɩatɩtɩ dɩ “N yɩa nɩ nʋaŋ, Yisa dieke Pɔɔli dɩ balala ʋ wɩaha saaŋ ma dɩ nɩ keŋ nyɩŋ.”
13 E alguns judeus, exorcistas ambulantes, tentaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre possessos de espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 Die Ŋmɩŋ kɩkaabɩtɩba jakʋʋŋ ba wasɩnana Sikeva ballɩ bayʋpɔyɩ dɩ yie naa.
14 Os que faziam isto eram sete filhos de um judeu chamado Ceva, sumo sacerdote.
15 Ama jɩmbɩakʋ die dɩ balɩ a yɩ ba dɩ, “N sɩba vuodieke Yisa dɩ yine ta wʋŋ Pɔɔli wɩa, ta nɩnɩŋ nɩŋ mɩnɩa yine nɩ?”
15 Mas o espírito maligno lhes respondeu: Conheço a Jesus e sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Womi daa dieke jɩmbɩatɩ dɩ yalla wa die dɩ yugi a jʋalɩ ba a nɩgɩ ba pam ta yi ba daŋŋa a chɩɩrɩ ba garɩtɩ, ba chɩgɩ nyɩŋ tigiri me yɔrɩ.
16 E o possesso do espírito maligno saltou sobre eles, subjugando a todos, e, de tal modo prevaleceu contra eles, que, desnudos e feridos, fugiram daquela casa.
17 Die Juu vuosisi aŋaŋ buurigaasɩsɩ dɩ benne Efesusi ma wa dɩ wʋŋ naa wa, die dɩ yi be ŋmaamɩŋ pam ta bɩrɩ tɩ Yɔmʋtieŋ Yisa saaŋ pam.
17 Chegou este fato ao conhecimento de todos, assim judeus como gregos habitantes de Éfeso; veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Die Yisa dɩdɩɩsɩrɩba pam die dɩ piili a bala wʋbɩatɩ diekemba ba yine a yɩa vuosisi yaalɩŋ ma.
18 Muitos dos que creram vieram confessando e denunciando publicamente as suas próprias obras.
19 Ta vuodieke die dɩ yalla yuŋ die chii ba gbaŋtɩ a keŋ nyɩŋ a jʋʋ ha daadamba nine me. Die gbaŋtɩ gie ligire die yi sɩba ligire bie tuse baŋɩsɩ-nʋ.
19 Também muitos dos que haviam praticado artes mágicas, reunindo os seus livros, os queimaram diante de todos. Calculados os seus preços, achou-se que montavam a cinquenta mil denários.
20 Naa chɩaŋ ma tɩ Yɔmʋtieŋ wɩaha die dɩ mʋʋlɩ ga jigiŋ mana ta bɩ gʋta aŋaŋ hagɩrɩŋ.
20 Assim, a palavra do Senhor crescia e prevalecia poderosamente.
21 Genhe mana kʋaŋ chaaŋ die Ŋmɩŋ Halɩkasɩka die dɩ vaa Pɔɔli dɩ saŋ dɩ ʋ ga kaagɩ Masedonia aŋaŋ Akaya ta tɩaŋ ga Jerusalemi. Ta die baarɩ “Maŋ keŋ nyɩŋ mi n nan ga Romi.”
21 Cumpridas estas coisas, Paulo resolveu, no seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e Acaia, considerando: Depois de haver estado ali, importa-me ver também Roma.
22 Die wɩa die ʋ tʋŋ ʋ susuŋŋiru bale, Timoti aŋaŋ Erasitusi dɩ ba ga Masedonia ma, ama die ʋ wɩarɩ Asia tɩŋgbaŋ ma daraa ale.
22 Tendo enviado à Macedônia dois daqueles que lhe ministravam, Timóteo e Erasto, permaneceu algum tempo na Ásia.
23 Saŋka mi die wumugisike pam die dɩ nan yaa gamma sie dieke tɩ Yɔmʋtieŋ dɩ dagɩna wɩa.
23 Por esse tempo, houve grande alvoroço acerca do Caminho.
24 Die macheeri wʋnyɩ ba wasɩnana Demetirusi, die ʋ naga siliva a wʋnsa juobisi sɩba ba ŋmɩŋ Diana jɩamɩŋ juoku, ta die tʋʋmaha dɩ yɩa ʋ tʋntʋntɩba nyʋarɩ pam.
24 Pois um ourives, chamado Demétrio, que fazia, de prata, nichos de Diana e que dava muito lucro aos artífices,
25 Die wɩa die ʋ wa ʋ tʋntʋntɩba mana aŋaŋ vuodieke dɩ tʋnnana ʋ tʋʋmaha chanchaaŋ a lagɩsɩ a balɩ yɩ ba dɩ, “N zʋamba, nɩ sɩba a baarɩ tɩ yese tɩ nyʋarɩ a nyɩna tɩ tʋʋmaha gie mi.
25 convocando-os juntamente com outros da mesma profissão, disse-lhes: Senhores, sabeis que deste ofício vem a nossa prosperidade
26 Nɩ gbaŋ gbaŋ nɩ yeye ta wʋŋ wudieke Pɔɔli dɩ yinene. Ʋ baarɩ dɩ ŋmɩna diekemba vuota dɩ wʋnsɩna ka yi ŋmɩna, ta bɩagɩ a tarɩgɩ vuosi pam yɩaŋ Efesusi ma giena aŋaŋ Asia lʋga mana.
26 e estais vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas em quase toda a Ásia, este Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, afirmando não serem deuses os que são feitos por mãos humanas.
27 Vuosi nan piili a bala wʋbɩatɩ yaa gamma tɩ tʋʋmaha, ba kaaŋ bɩ yɩ Diana jɩamɩŋ juoku jɩlɩma, ŋmɩŋ dieke Asia aŋaŋ dʋnɩa mana dɩ jɩanna. Ba nan daaŋ tɩ ŋmɩŋ kpɩɩkʋ Diana wɩa.”
27 Não somente há o perigo de a nossa profissão cair em descrédito, como também o de o próprio templo da grande deusa, Diana, ser estimado em nada, e ser mesmo destruída a majestade daquela que toda a Ásia e o mundo adoram.
28 Die kpɩkpaakʋ dɩ wʋnna naa wa ba jɩɩ sɩnyɩɩrɩŋ ta piili a nata dɩ, “Tɩnɩŋ Efesusi vuosi ŋmɩŋ Diana yiwo ŋmɩŋ kpɩɩŋ.”
28 Ouvindo isto, encheram-se de furor e clamavam: Grande é a Diana dos efésios!
29 Ta tɩka mana die dɩ dɔŋ. Ta ba yigi Gayusi aŋaŋ Arisitakusi vuodiekemba die dɩ dɩna Pɔɔli a nyɩŋ Masedonia a keŋ wo a nagɩ ba ga tɩka lagɩmɩŋ jigiŋ.
29 Foi a cidade tomada de confusão, e todos, à uma, arremeteram para o teatro, arrebatando os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de Paulo.
30 Pɔɔli die dɩ yaala ʋ nyɩŋ ga a balɩ wɩa a yɩ vuosisi ama Yisa dɩdɩɩsɩrɩba die ka yɩ wa sieŋ.
30 Querendo este apresentar-se ao povo, não lhe permitiram os discípulos.
31 Die tɩka nyɩŋkʋraha bataŋ die dɩ yine Pɔɔli zʋalɩŋ die dɩ tʋŋ vuoŋ dɩ ʋ keŋ a balɩ wa dɩ ʋ da keŋ keŋ lagɩŋkʋ jigiŋ.
31 Também asiarcas, que eram amigos de Paulo, mandaram rogar-lhe que não se arriscasse indo ao teatro.
32 Saŋka mi die vuodiekemba die dɩ benne lagɩŋkʋ jigiri die dɩ nata tɔra tɔra ta vuoŋ mana ka sɩba wudieke ʋ yinene, ta pam dɩaŋ dɩ ka sɩba lagɩŋkʋ chɩaŋ.
32 Uns, pois, gritavam de uma forma; outros, de outra; porque a assembleia caíra em confusão. E, na sua maior parte, nem sabiam por que motivo estavam reunidos.
33 Ta Juu vuosisi nɩŋŋandɩɩsɩrɩba pam die kpaŋŋɩ daa wʋnyɩ ba wasɩnana Alekizanda a nyɩŋ zieŋ kpɩkpaakʋ nɩŋŋa a piili a bala wa wudieke ʋ baaŋ nan balɩ. Ta Alekizanda die dɩ kɔtɩ ʋ nuuŋ ŋmɩŋsikpeŋ ta mɩa dɩ ʋ dagɩ wudieke dɩ yinene wo chɩaŋ.
33 Então, tiraram Alexandre dentre a multidão, impelindo-o os judeus para a frente. Este, acenando com a mão, queria falar ao povo.
34 Ama kpɩkpaakʋ die dɩ mɩŋŋɩna dɩ ʋ yiwo Juu vuoke ba mana die dɩ natɩ die hawasɩ ale dɩ “Tɩnɩŋ Efesusi ŋmɩnnɩ Diana yiwo ŋmɩŋ kpɩɩŋ.”
34 Quando, porém, reconheceram que ele era judeu, todos, a uma voz, gritaram por espaço de quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 Ka kpatɩŋ ta tɩka jakʋʋŋ dɩ yi kpɩkpaakʋ dɩ tarɩ watɩ, ta baarɩ dɩ, “Nɩnɩŋ Efesusi vuosi, mɩnɩa benne dʋnɩa ka gie me ta ka sɩba dɩ Efesusi vuosi gbarɩna ta daansa Diana ŋmɩŋ kpɩɩŋ juoku. Mɩnɩa kana ka sɩba dɩ ʋ buubu die dɩ nyɩnna ŋmɩŋsikpeŋ a keŋ sʋʋŋ wa bie wo giena?
35 O escrivão da cidade, tendo apaziguado o povo, disse: Senhores, efésios: quem, porventura, não sabe que a cidade de Éfeso é a guardiã do templo da grande Diana e da imagem que caiu de Júpiter?
36 Vuoŋ wori a baaŋ bɩagɩ a chiisi wɩɩrɩ gie, die wɩa nɩ fɩalɩ nɩ gbaŋ ta nɩ da keŋ yi wudieke dɩ kana ka mʋ.
36 Ora, não podendo isto ser contraditado, convém que vos mantenhais calmos e nada façais precipitadamente;
37 Nɩ chii wo vuosi gie keŋ juu gie, vuodiekemba dɩ kana ka gaarɩ tɩ jɩaŋkʋ juoku jaaŋ yaa a balɩ wʋbɩatɩ a yɩ tɩ ŋmɩŋ Diana.
37 porque estes homens que aqui trouxestes não são sacrílegos, nem blasfemam contra a nossa deusa.
38 Dɩɩ yi Demetirusi aŋaŋ ʋ tʋntʋntɩba dɩ yaa wɩɩŋ aŋaŋ vuosi gie, tɩ yaa sarɩya diile juone aŋaŋ sarɩya diiriŋ, nɩ vaa ba yaa ba wɩa ga mi.
38 Portanto, se Demétrio e os artífices que o acompanham têm alguma queixa contra alguém, há audiências e procônsules; que se acusem uns aos outros.
39 Ama dɩɩ yi nɩ yaala nɩ yi wɩɩŋ a tɩaŋ die, die nɩŋ dɩ mʋ nɩ yaa wɩɩrɩ keŋ wo tɩka nyɩŋkʋra nɩŋŋa.
39 Mas, se alguma outra coisa pleiteais, será decidida em assembleia regular.
40 Romani vuosi nan bɩagɩ galɩŋ tɩ yaa gamma wudieke tɩ yine jinne wo. Dama tɩ gbaŋ gbaŋ tɩ kaaŋ bɩagɩ a balɩ watɩtɩ gie chɩaŋ.”
40 Porque também corremos perigo de que, por hoje, sejamos acusados de sedição, não havendo motivo algum que possamos alegar para justificar este ajuntamento.
41 Die ʋ bala naa a kpatɩ kʋaŋ chaaŋ ʋ taaŋ vuosisi.
41 E, havendo dito isto, dissolveu a assembleia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.