Atos 13

Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Antiyoku ma, die Ŋmɩŋ naazʋalɩŋ aŋaŋ dɩdagɩrɩŋ bataŋ die bie wo Yisa dɩdɩɩsɩrɩŋ sʋŋ: die ba yine Banabasi aŋaŋ Simiani (vuodieke die ba wasɩnana Daasɔbɩlɩŋ), aŋaŋ Lususi, vuodieke dɩ nyɩna Sarene aŋaŋ Manani (vuodieke die ba lagɩŋ na a wubi aŋaŋ Naaŋ Herodi die ba yine ballɩbɩsɩ) aŋaŋ Sɔɔli.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Daaŋ kaanɩ die ba jɩanna tɩ Yɔmʋtieŋ ta bɔbɩ nʋaha, Ŋmɩŋ Halɩkasɩka die dɩ balɩ a yɩ ba dɩ, “Nɩ vʋarɩ Banabasi aŋaŋ Sɔɔli aŋ ba tʋŋ tʋŋ dieke wɩa n wana ba wa dɩ ba tʋŋ wa.”
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Naa kʋaŋ chaaŋ die ba bɩ bɔbɩ nʋa ta jʋʋsɩ Ŋmɩŋ ta nagɩ ba nuusi a dɩɩsɩ ba ma ta die taaŋ ba ba ga.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 Saŋŋa dieke Ŋmɩŋ Halɩkasɩka die dɩ tʋnna Banabasi aŋaŋ Sɔɔli wa dɩ ba ga tʋŋ ʋ tʋʋmaha, die ba sʋʋŋ ga Selusia ma a nagɩ haarɩŋ a ga Salamasi, tɩgɩdieke die benne Saapurusi tɩŋgbaŋ ma.
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 Die ba tʋgɩna Salamisi ma wa die ba ga juu Juu vuosi Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juone me a ga mʋʋlɩ Ŋmɩŋ wɩaha mi. Die Jɔɔn Maki die bie mi a yi ba susuŋŋiru.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 Ka kʋaŋ chaaŋ die ba nyɩŋ Salamisi ma ta die a dɩa a tɩaŋ ga tʋgɩ Pafosi. Mi die ba haarɩ daa wʋnyɩ die dɩ yine yuŋaŋvuoŋ ʋ saaŋ dɩ dɩ Bajaasusi, ta yi Juu vuodieke die dɩ gaanana vuosi dɩ ʋ yiwo Ŋmɩŋ naazʋa.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 Die ʋ yiwo tɩŋgbaŋka mi jakʋʋŋ Sejusi Pɔɔlusi zʋa. Die jakʋʋrɩ die yiwo yɩantieŋ ta die tʋŋ wa Banabasi aŋaŋ Sɔɔli dɩ ba keŋ a balɩ Ŋmɩŋ wɩa aŋ ʋ wʋŋ.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Ama die yuŋaŋvuoke, vuodieke die dɩ dine Elimasi Giriiki jabalɩkɩŋ ma wa die ka saagɩ a yɩ ba: ta die mɩa dɩ ʋ kagɩ jakʋʋrɩ aŋ ʋ daa keŋ yi Yisa yada.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 Womi die Ŋmɩŋ Halɩkasɩ die dɩ suuli Sɔɔli vuodieke die dɩ bɩna a dɩ Pɔɔli, die ʋ daansɩ yuŋaŋvuoke die
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 ta balɩ wa dɩ, “Fʋnɩŋ fʋ yiwo Sitaani bʋa ta bɩ yi tʋnvɩɩna mana dataaŋ ta suuli aŋaŋ wʋbɩatɩ yiri yiri mana, ta mɩa saŋŋa mana dɩ fʋ tarɩgɩ Ŋmɩŋ wusie wʋbalɩkaha a yi ŋmɩnchɩbɩsɩ.
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 Lele Ŋmɩŋ baa ʋ datɩ fʋ tɩbɩŋ ta vaa fʋ yɩɩŋ ta kaaŋ dɩ yese daraa ale.”
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Die jakʋʋrɩ dɩ yene wudieke dɩ yine wo, die ʋ yi Yisa yada, dama die dɩ faasɩ yiwo mamachi aŋaŋ wudieke ba dagɩnana yaa gamma tɩ Yɔmʋtieŋ ma wa.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 Naa kʋaŋ chaaŋ die Pɔɔli aŋaŋ ʋ chanchaalɩba die dɩ nagɩ haarɩŋ a nyɩŋ Pafosi me a ga Pega dɩ benne Pamifilia tɩŋgbaŋ ma, mi die Jɔɔn Maki dɩ vaa ba ta yiŋŋi ga Jerusalemi.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Die ba nyɩŋ Pega a tɩaŋ ga Antiyoku dɩ benne Pisidia tɩŋgbaŋ ma. Die davʋʋsɩkɩrɩ daarɩ die ba ga juu Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juoku me a sʋʋŋ kalɩ.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 Die ba karɩnna Mosisi mɩraha sʋŋ aŋaŋ Ŋmɩŋ naazʋalɩba maagɩkʋ sʋŋ a kpatɩ wa, Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juoku sʋŋ nyɩŋkʋraha dɩ balɩ ba dɩ, “Tɩ nɩmballɩ, dɩɩ yi nɩ yaa wʋvɩɩna a baaŋ nan balɩ yɩ vuosisi gie nɩ balɩ.”
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 Womi Pɔɔli die dɩ hagɩ zie ta a kɔtɩ ʋ nuuŋ ta piili a bala dɩ:
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Tɩnɩŋ Izara vuosi Ŋmɩŋ die vʋarɩna tɩ chɔɔŋkʋʋlɩba a yi ba faasɩ dala saŋŋa dieke die ba benne Ijipiti me a yi chaamba wa. Wʋnɩŋ Ŋmɩŋ die vʋarɩna ba a nyɩŋ mi aŋaŋ ʋ hagɩrɩŋ.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 Ta die daansɩ ba bɩna baŋɩsɩ-nɩɩsa saŋŋa dieke die ba benne hagɩrɩ ma, aŋaŋ ba dene ka tuo ʋ nʋarɩ mana.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 Die ka kʋaŋ chaaŋ die ʋ chʋʋsɩ buuriŋ ayʋpɔyɩ die dɩ benne Keenani tɩŋgbaŋ ma ta die vaa ʋ gbaŋ gbaŋ ʋ vuosi Izara vuosi dɩ sɩɩ.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 Wɩaha gie mana die yiye mɩŋ bɩna kɔbɩsɩ-nɩɩsa aŋaŋ baŋɩsɩ-nʋ sʋnsʋŋ.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 Naa kʋaŋ chaaŋ die ba bɩ keŋ pɩasɩ Ŋmɩŋ naazʋa Samuli dɩ ʋ yɩ ba naaŋ, die wɩa, Ŋmɩŋ die dɩ vʋarɩ Sɔɔli, Kisi bʋa vuodieke dɩ nyɩna Benjamani buuriŋ ma dɩ ʋ yi ba naaŋ. Die ʋ yiwo ba naaŋ bɩna baŋɩsɩ-nɩɩsa.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 Die Ŋmɩŋ dɩ keŋ wuuri ʋ naarɩ ta vaa Davidi dɩ dii naarɩ. Naa die Ŋmɩŋ dɩ balɩ yaa gamma Davidi ma dɩ, ‘Davidi, Jese bʋa wa yine daa dieke chanchaalɩŋ n yaalala, ʋ yie wudieke mana n yaalala dɩ ʋ yi.’
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 Ŋmɩŋ die dɩ yɩ nʋaŋ dɩ Davidi haagɩsɩ ma vuoŋ wʋnyɩ bala ʋ keŋ a gbatɩ Izara vuosi a taaŋ, wʋnɩŋ vuoke mi yine Yisa.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 Ama Jɔɔn die dɩ woliŋ keŋ a mʋʋlɩ a yi Izara vuosi mana dɩ ba vaa ba tʋmbɩatɩ aŋ ʋ sɩɩ ba Ŋmɩŋ nyaabʋ, ka kʋaŋ chaaŋ Yisa die dɩ wa keŋ.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 Die Jɔɔn tʋʋmaha die dɩ gbine kpatɩŋ die ʋ pɩasɩ vuosisi dɩ, ‘Mɩnɩa nɩ yile dɩ yi ye? N ka yi Ŋmɩŋ Vuovʋarɩkɩŋ Masia wa. Nɩ wʋmma, wʋnɩŋ ʋ baa ʋ keŋ wo n kʋaŋ chaaŋ ta maŋ ka mʋ dɩ n vʋarɩ ʋ nɩɩra gbaŋ.’
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 “Lele, nɩnɩŋ Abarahami haagɩsɩ aŋaŋ nɩnɩŋ vuodieke dɩ kana ka yi Juu vuosi ta bie giena a jɩama Ŋmɩŋ, nɩ wʋmma wudieke Ŋmɩŋ dɩ yɩna tɩ dɩ ka daga tɩ baaŋ nan yi die a ye gbatɩtaanɩŋ dama ka yiwo vuoŋ mana sɩɩtɩ.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Die vuodiekemba die dɩ benne Jerusalemi ma aŋaŋ ba nyɩŋkʋraha die ka sɩba a baarɩ dɩ Yisa yine Gbɩgbatɩtaantʋ wa, ta ka bɩ sɩba Ŋmɩŋ naazʋalɩba wʋbalɩkaha ba ŋaana karɩma davʋʋsɩkɩŋ daaŋ mana wa chɩaŋ. Die wɩa die ba balɩ a chʋʋsɩ wa sɩba Ŋmɩŋ naazʋalɩba die dɩ bala die wo.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Aŋaŋ die ba kana a ka ye wudieke ʋ yine a chʋʋsɩ wa ta mʋ dɩ ba kʋʋ wa wa mana, ama die ba balɩ a yɩ Paliti dɩ ʋ yi ba kʋʋ wa.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 Die ba yine wo wudiekemba mana Ŋmɩŋ gbaŋkʋ dɩ bala yaa gamma ʋ ma wa a kpatɩ wa, die ba nagɩ wa a keŋ sʋʋŋ dagarɩkʋ ma a nagɩ wa a ga sʋʋŋ dʋaŋ vɔrɩŋ ma.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 Ama ta Ŋmɩŋ die dɩ sʋgɩrɩ wa kumbu me.
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 Die ʋ nyɩŋ vuodiekemba die dɩ dɩna ʋ kʋaŋ a nyɩŋ Galili a keŋ tʋgɩ Jerusalemi wa jigiŋ daraa pam. Lele banɩŋ ba wana yi ʋ daansɩatieliŋ vuosisi jigiŋ.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 Ŋmɩŋ die yɩ wa tɩ chɔɔŋkʋʋlɩba nʋaŋ, ta tɩ bie gie dɩ tɩ bala nɩ wʋvɩɩnaha,
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 dɩ ʋ seŋ yi he mɩŋ a yɩ tɩ tɩnɩŋ vuodiekemba dɩ yine ba haagɩsɩ aŋaŋ ʋ sʋgɩrɩna Yisa a nyɩŋ kumbu me wo. Die Ŋmɩŋ gbaŋkʋ sʋŋ, yɩla die dɩ gʋtɩna bule wa ma dɩ wʋnɩŋ Ŋmɩŋ dɩ baarɩ dɩ,
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Ta Ŋmɩŋ die dɩ bɩ baarɩ dɩ ʋ nan sʋgɩrɩ Yisa kuŋ me ta ʋ kaaŋ bɩ kpi bɩbra. Sɩba Ŋmɩŋ die dɩ bala dɩ, ‘N nan yɩ nɩ nʋaŋ kasɩ dieke gbaŋ gbaŋ die n yɩna Davidi wo.’
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 Ta yɩlaha gbaŋkʋ sʋŋ bɩbra Davidi die balɩ Ŋmɩŋ dɩ, ‘Fʋ kaaŋ vaa fʋ Vuokasɩ wa nyɩŋgbanɩŋ hʋʋgɩ vɔrɩŋ ma.’
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 Die Davidi dɩ benne ʋ mɩsɩ ma wa die ʋ dɩ wa Ŋmɩŋ. Die ʋ kpine wo ba guu wo ba buuriŋ vuota jigiguusikiŋ ta ʋ nyɩŋgbanɩŋ dɩ hʋʋgɩ.
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 Ama Ŋmɩŋ die sʋgɩrɩ wa Yisa a nyɩŋ kuŋ me ta ʋ nyɩŋgbanɩŋ die dɩ ka hʋʋgɩya.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 Die wɩa n nɩmballɩ, n yaala nɩ sɩmma dɩ dɩɩ yi nɩ yi Yisa yada Ŋmɩŋ nan nagɩ nɩ wʋbɩatɩ a chaa nɩ. Ama Mosisi mɩraha nɩŋ kaaŋ bɩagɩ a gbatɩ nɩ a nyɩŋ nɩ wʋbɩatɩ ma.
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 Ama vuodieke mana dɩ yine Yisa yada ye wo gbatɩtaanɩŋ a nyɩŋ bɩaŋ ma.
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 Nɩ sɩmma dɩ wudieke Ŋmɩŋ naazʋalɩba dɩ bala wa da keŋ yi nɩ. Die ba baarɩ dɩ,
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 ‘Wʋmma, nɩnɩŋ kalinbaantieliŋ, vaa a ka yi nɩ mamachi aŋ nɩ kpi!
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Die Pɔɔli aŋaŋ Banabasi die dɩ nyɩnana lagɩŋkʋ jigiri, vuosisi die dɩ jʋʋsɩ ba dɩ ba viiri keŋ davʋʋsɩkɩrɩ daa dieke dɩ kienene wo a faasɩ dagɩ ba wɩaha gie bɩbra.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 Die lagɩŋkʋ die dɩ hagɩna wa, Juu vuosi pam aŋaŋ vuodiekemba die dɩ kana ka yi Juu vuosisi ama ta tarɩgɩ ba jɩamɩŋ ta dɩ Juu vuosi jɩaŋkʋ, die ba mana die dɩdɩ Pɔɔli aŋaŋ Banabasi kʋaŋ. Die Pɔɔli aŋaŋ Banabasi die dɩ kpaaŋ ba pam dɩ ba kpaŋŋɩ ba gbaŋ a dɩa Ŋmɩŋ die aŋ ʋ chɩgɩ ba zɔɔlɩŋ.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 Kʋaŋ chaaŋ davʋʋsɩkɩrɩ daarɩ die dɩ tʋgɩna die dɩ ko sɩɩ sɩba tɩka vuosi mana die gana dɩ ba wʋŋ Ŋmɩŋ wɩaha.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Die Juu vuosi die dɩ yene kpɩkpaakʋ die dɩ yi be sʋgɩyɔɔŋ pam. Die ba zɩa Pɔɔli ta bala chʋʋsa wudieke mana ʋ balala.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Ama Pɔɔli aŋaŋ Banabasi die dɩ wa a faasɩ bala aŋaŋ sikimiŋ dɩ, “Dɩ yiwo talasɩ dɩ tɩ woliŋ balɩ Ŋmɩŋ wɩaha a yɩ nɩnɩŋ Juu vuosi ta wa balɩ vuogaasɩ. Ama nɩnɩŋ nɩ zeti wɩaha mɩŋ ta bɩ yile dɩ nɩ ka mʋ aŋaŋ miivoli dieke dɩ wone kpatɩŋ wɩa, die yine tɩ vasa nɩ, ta gara vuodiekemba dɩ kana ka yi Juu vuosi jigiŋ.
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 Dama nʋarɩ gie Ŋmɩŋ dɩ yɩ tɩ dɩ:
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 Die vuodiekemba die dɩ kana ka yi Juu vuosi dɩ wʋnna naa wa, ba sʋgɩtɩ dɩ fɩalɩ, ba bɩrɩ Ŋmɩŋ wʋbalɩkaha. Ta vuodiekemba mana Ŋmɩŋ dɩ vʋarɩna dɩ ba ye miivoli dieke dɩ wone kpatɩkʋ dɩ yi Yisa Masia yada.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Ta tɩ Yɔmʋtieŋ Yisa wɩa die dɩ dɩa mi tɩgɩsɩ mana mana.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Naa kʋaŋ chaaŋ Juu vuosisi nɩŋŋandɩɩsɩrɩba dɩ ga tɩka dembisi dieke dɩ yine vuokpɩɩma aŋaŋ hɔgʋkpɩɩma die dɩ jɩanna Ŋmɩŋ ta ba yie ba jɩlɩma pam, a vaa ba sɩnyɩɩrɩŋ dɩ hagɩ yaa gamma Pɔɔli aŋaŋ Banabasi ma, ta piili yaala wɩa a yɩa ba a yagɩ ba a nyɩŋ tɩŋgbaŋka mi lʋgɩŋ.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 Die wɩa Pɔɔli aŋaŋ Banabasi die dɩ kpaantɩ ba nataala taŋkɔlɩŋ a taaŋ tɩka mi dɩ ka yi dagɩtɩ bɩaŋ a yɩ ba ta die ga Yikonumi tɩŋ ma.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 Ta Yisa dɩdɩɩsɩrɩba dɩ benne Antiyoku ma wa die dɩ suuli aŋaŋ Halɩkasɩka aŋaŋ sʋgɩfɩalɩŋ.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.