Gálatas 3
Maskelynes NT (KLV_WBT) vs NVT
1 Eee gamit alat a Kalatia mǝtumelmel! Ehum avan sua todǝlam̃ gamito hǝn mǝtb̃etǝtan! Len nǝhomito, nusor vǝsvǝsaii nǝmatan siYesu Kristo len nǝhai balbal. Ehum gamit mǝtorisi len namǝtamito.
1 Ó gálatas insensatos! Quem os enfeitiçou? Jesus Cristo não lhes foi explicado tão claramente como se tivessem visto com os próprios olhos a morte dele na cruz?
2 Nuke nelǝboi natsua ŋai: imabe? Mǝtukad aNunun aGot husur mǝtohusur nalo seJu gail a? Ao mǝtukade husur mǝtoriŋ nǝlomito len na-kel-uri-an tovoi mǝttosǝsǝloŋ hǝni.
2 Deixem-me perguntar apenas uma coisa: vocês receberam o Espírito porque obedeceram à lei ou porque creram na mensagem que ouviram?
3 Mǝtumelmel o mǝtumabe? Nǝboŋ mǝttotub̃at, mǝtohusur aGot len nǝdaŋan seNunun, be gagai mǝtunau ke mǝtevurvur nǝmauran toveveu enan len nǝdaŋan samit ŋai. Mitimabe?
3 Será que perderam o juízo? Tendo começado no Espírito, por que agora procuram tornar-se perfeitos por seus próprios esforços?
4 Len nadǝlomian samito, mǝtolǝŋon isa vǝsa len natit isob̃ur. Savi m̃os natideh a? Ao! Evi m̃os natite!
4 Será que foi à toa que passaram por tantos sofrimentos? É claro que não foi à toa!
5 Nǝboŋ aGot tolav aNunun mai gamito, nǝboŋ togol namerikel gail len gamito, igole husur mǝtohusur nalo seJu gail a? Ao! Igole husur mǝtoriŋ nǝlomito len na-kel-uri-an tovoi mǝttosǝsǝloŋ hǝni.
5 Volto a perguntar: acaso aquele que lhes deu o Espírito e realizou milagres entre vocês agiu assim porque vocês obedeceram à lei ou porque creram na mensagem que ouviram?
6 Mitinau aApraham ke: “Gai eriŋ nǝlon len aGot, ale aGot eriŋ gat aApraham hum tovi nǝvanuan nanoran.”
6 Da mesma forma, “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
7 Beti mǝtelǝboii ke, alat lotoriŋ nǝlolit len aGot, galit lovi anatun aApraham kitin.
7 Logo, os verdadeiros filhos de Abraão são aqueles que creem.
8 Sutuai natosian siGot ike, dereh aGot teriŋi ke, naluṽoh hǝn nǝvanuan naut tiltile linor len nǝhon balai, lǝb̃eriŋ nǝlolit lan. Natenan ipat a m̃o nǝboŋ aGot tokel na-kel-uri-an tovoi mai aApraham ke, “Len gaiug, dereh nigol navoian van hǝn naluṽoh p̃isi hǝn nǝvanuan naut tiltile.”
8 As Escrituras previram esse tempo em que Deus declararia os gentios justos por meio da fé. Ele anunciou essas boas-novas a Abraão há muito tempo, quando disse: “Todas as nações da terra serão abençoadas por seu intermédio”.
9 Imagenan, dereh aGot tigol navoian van hǝn alat lotoriŋ nǝlolit lan, sum̃an aApraham togole.
9 Portanto, todos os que creem participam da mesma bênção que Abraão recebeu por crer.
10 Be alat lotoil gǝgat len nalo, lutoh len nǝpanismen sua. Nokǝmaienan husur natosian siGot ike, “Nǝpanismen tipat len alat lǝsagol tabtab hǝn natit p̃isi topat len nalo.”
10 Contudo, os que confiam na lei para serem declarados justos estão sob maldição, pois as Escrituras dizem: “Maldito quem não se mantiver obediente a tudo que está escrito no Livro da Lei”.
11 Imasil ke len nalo nǝvanuan togol husuri, avan ideh sanor len nǝhon aGot. Husur natosian siGot ike, “Alat lotonor len nǝhon aGot dereh likad nǝmauran tokitin bathut lotoriŋ nǝlolit len aGot.”
11 É evidente, portanto, que ninguém pode ser declarado justo diante de Deus pela lei. Pois as Escrituras dizem: “O justo viverá pela fé”.
12 Nap̃isal hǝn nadǝlomian enan etile len nap̃isal hǝn nalo, toke “Avan ideh togol natit p̃isi nalo tokele, natgalenan len nalo liwol hǝn nǝmauran san.”
12 A lei, porém, não é baseada na fé, pois diz: “Quem obedece à lei viverá por ela”.
13 AKristo eṽur nǝmakuvan sidato dan nǝpanismen nalo toriŋi len gadito. Eṽur nǝmakuvan sidato nǝboŋ tolav namiledato, topanis sidato. Husur natosian siGot ike, “Avan ideh totahǝtah len nǝhai, nǝpanismen siGot ipat lan.”
13 Mas Cristo nos resgatou da maldição pronunciada pela lei tomando sobre si a maldição por nossas ofensas. Pois as Escrituras dizem: “Maldito todo aquele que é pendurado num madeiro”.
14 AYesu Kristo eṽur nǝmakuvan sidato hǝn ke, len gai gabag, naluṽoh hǝn nǝvanuan naut tiltile dereh likad navoian aGot toviol hǝni tia mai aApraham. AYesu imat maienan hǝn ke len nadǝlomian datb̃ikade lan, datolǝboi datb̃ikad aNunun aGot, gai tokel gati.
14 Por meio de Cristo Jesus, os gentios foram abençoados com a mesma bênção de Abraão, para que recebêssemos, pela fé, o Espírito prometido.
15 Nǝbathudud nadǝlomian, len nǝmauran ta damǝŋai imaiegai: Nǝboŋ nǝvanuan b̃eru arb̃ike, “Evoi,” hǝn na-kel-gati-an sua, ale arb̃itos gat nahǝsalar lan, sǝkad avan ideh tolǝboi b̃eb̃ur kotovi o riŋ nasoruan ideh am lan.
15 Irmãos, apresento-lhes um exemplo da vida diária. Ninguém pode anular ou fazer acréscimos a uma aliança irrevogável.
16 Len naṽide tomaienan, aGot ikel na-kel-gati-an san mai aApraham mai nǝpasusan san tohusuri. Natosian siGot sake, “nǝpasusan san gail,” hum lotosob̃ur, be ike, “nǝpasusan san,” husur tosua ŋai tovi aKristo.
16 Pois bem, Deus fez a promessa a Abraão e a seu descendente. Observem que as Escrituras não dizem “a seus descendentes”, como se fosse uma referência a muitos, mas sim “a seu descendente”, isto é, Cristo.
17 Ale nekǝmaiegai ke: na-kel-gati-an aGot tokel gati mai aApraham ipat husuri van nasihau tovi 430 vir nǝboŋ aGot tolav nalo mai aMoses. Be nalo enan sǝkaskas na-kel-gati-an enan hǝn b̃eb̃uer.
17 É isto que quero dizer: a lei, que veio 430 anos depois, não pode anular a aliança que Deus estabeleceu com Abraão, pois nesse caso a promessa seria quebrada.
18 Husur nalo b̃evi nǝkadun naviolan siGot, na-kel-gati-an enan savi nǝkadun naviolan san am. Avil len na-kel-gati-an san, aGot eviol kǝmas hǝn naviolan enan mai aApraham.
18 Portanto, se a herança pudesse ser recebida pela obediência à lei, ela não viria pela aceitação da promessa. No entanto, Deus, em sua bondade, a concedeu a Abraão como promessa.
19 Ale, aGot eriŋ nalo mai aMoses m̃os nǝsa? Eriŋi m̃os b̃eṽusan nǝvanuan gail p̃isi hǝn nǝsaan salit gail. Eriŋi ipat vir nagǝmaian sitenan tovi nǝpasusan siApraham, atenan tovi aKristo, aGot tokel na-kel-gati-an san maii. Len aŋel gail, aGot ilav nalo mai aMoses, toum siGot, ale toum sinǝvanuan gail am.
19 Qual era, então, o propósito da lei? Ela foi acrescentada à promessa para mostrar às pessoas seus pecados. Mas a lei deveria durar apenas até a vinda do descendente prometido. Por meio de anjos, a lei foi entregue a um mediador.
20 Nǝvanuan tohum aMoses eil rivuh len nǝvanuan eru hǝn arb̃ita gat na-kel-gati-an sua. Be nǝvanuan tomaienan saum m̃os nǝtarhǝt tosua ŋai, ao, eum m̃os nǝtarhǝt toru. Avil aGot sǝb̃on ita gat na-kel-gati-an san tokel mai aApraham.
20 O mediador, porém, só é necessário quando dois ou mais precisam chegar a um acordo, e Deus é um só.
21 Imagenan, nalo siGot isor tas na-kel-gati-an san gail a? Ao, eb̃uer kaskasi! Husur, nalo taviol hǝn nǝmauran kitin, gidat dattanor len nǝhon aGot len na-gol-husur-nalo-an.
21 Existe, portanto, algum conflito entre a lei e as promessas de Deus? De maneira nenhuma! Se a lei fosse capaz de nos conceder nova vida, seríamos declarados justos pela obediência a ela.
22 Be natosian siGot ike nǝsaan ibaŋis gat gadit p̃isi, gol ke ikad nap̃isal sua ŋai hǝn datb̃ikad naviolan aGot tokel gati. Nap̃isal imaiegai ke: datb̃eriŋ nǝlodato len aYesu Kristo, datukad nǝsa aGot tokel gati.
22 Mas as Escrituras afirmam que somos todos prisioneiros do pecado, de modo que nós, os que cremos, recebemos a promessa de libertação apenas pela fé em Jesus Cristo.
23 A m̃o, nǝboŋ nadǝlomian len aKristo sagǝm sal, nalo ekǝtkǝta kǝkol hǝn gidato. Ip̃on gol gidato vǝbar aGot tovǝhot nap̃isal hǝn nadǝlomian.
23 Antes que o caminho da fé se tornasse disponível, fomos colocados sob a custódia da lei e mantidos sob a sua guarda, até que essa fé fosse revelada.
24 Imaienan, nalo ehum ahai p̃usan sidato tokǝtkǝta tǝban gidato, tosǝhar gidato van hǝn aKristo hǝn datb̃eriŋ nǝlodat lan, ale hǝn aGot b̃eriŋi ke datunor len nǝhon.
24 Em outras palavras, a lei foi nosso guardião até a vinda de Cristo; ela nos protegeu até que, por meio da fé, pudéssemos ser declarados justos.
25 Avil gagai nadǝlomian egǝm tia, datoriŋ nǝlodat len aKristo tia, gol ke nalo sakǝtkǝta tǝban gidato am.
25 Agora que veio o caminho da fé, não precisamos mais da lei como guardião.
26 Imaienan gamit p̃isi, len nadǝlomian mǝttokade len aYesu Kristo, mǝtovi anatun aGot gail.
26 Pois todos vocês são filhos de Deus por meio da fé em Cristo Jesus.
27 Husur ke gamit p̃isi mǝttobaptais hǝn mǝttotoh len aKristo, ehum mǝttokol nahurabat len gamito tovi nǝmauran seKristo. Len nǝhon aGot mǝtosum̃an aKristo.
27 Todos que foram unidos com Cristo no batismo se revestiram de Cristo.
28 Sǝkad naJu, sǝkad auleKris o nametb̃os am; naslev mai alat lǝsavi slev, sǝkad natilean len galito; sǝkad napǝhaṽut, sǝkad naulum̃an. Sǝkad natideh am togol mǝttopǝpehw, husur gamit p̃isi mǝtosua len aKristo aYesu.
28 Não há mais judeu nem gentio, escravo nem livre, homem nem mulher, pois todos vocês são um em Cristo Jesus.
29 Mǝtb̃evi seKristo, mǝtovi anatun siApraham kitin. Ale nǝsa aGot tokel gati mai aApraham, gamit am mǝtukade.
29 E agora que pertencem a Cristo, são verdadeiros filhos de Abraão, herdeiros dele segundo a promessa de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.