Filipenses 2

Maskelynes NT (KLV_WBT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Datolǝŋon ivoi am len nǝlodato len nab̃onan mai aYesu, na-lǝmas-buni-an san etǝŋov nǝlodat vi pan, datukad nab̃onan len aNunun, nǝlon aYesu itaŋis gidato, ilolosa hǝn gidato.
1 Se há, portanto, qualquer consolo em Cristo, se algum conforto de amor, se alguma comunhão no Espírito, se alguns entranháveis afetos e misericórdias,
2 Husur natgalen p̃isi, mitimaskad nǝnauan tesua ŋai, mǝtelǝmas bun gabag hǝn gamito, mitikad nǝlomit tesua, mitikad nalǝŋonian tesua ŋai. Mǝtb̃igol natgalenan, dereh mitigol ginau nepul sǝsǝhov hǝn nakemkeman.
2 completai a minha alegria, para que sejais de semelhante pensamento, tendo o mesmo amor, sendo de um acordo, de uma mente.
3 Samtehusur nalǝŋonian samit sǝb̃omit ŋai, samtipatpat gamit sǝb̃omit mǝhat, avil len nǝlomit tomǝdau hum mǝttovi ut kǝmas, gamit ideh, tinau ideh am hum totibau sǝhor gai.
3 Que nada seja feito por contenda ou por vanglória, mas com humildade na mente; cada um considere os outros melhores do que a si mesmo.
4 Gamit ṽisusua satinau nǝsa tovoi hǝn gai sǝb̃on ŋai be tinau nǝsa tovoi hǝn nǝvanuan tile gail am.
4 Não atente cada um para suas próprias coisas, mas cada qual também para as coisas dos outros.
5 Mitimaskad nǝnauan top̃itoṽ hǝn nǝnauan aKristo aYesu tokade, ke:
5 Que haja em vós a mesma mente que houve também em Cristo Jesus:
6 — ausente —
6 Que, sendo em forma de Deus, não teve por usurpação ser igual a Deus.
7 — ausente —
7 Mas fez-se sem reputação, tomando sobre si a forma de um servo, fazendo-se semelhante aos homens.
8 — ausente —
8 E, achado na forma de homem, humilhou-se a si mesmo, sendo obediente até a morte, e morte de cruz.
9 — ausente —
9 Pelo que também Deus o exaltou altamente e lhe deu um nome que está acima de todo nome,
10 — ausente —
10 para que ao nome de Jesus se dobre todo joelho das coisas nos céus, e coisas na terra, e coisas debaixo da terra,
11 — ausente —
11 e para que toda língua confesse que Jesus Cristo é o Senhor, para glória de Deus o Pai.
12 Gamit notolǝmas bun gamit p̃isi, natgalen lǝb̃imaienan, len nǝlomito mitidaŋ len aGot, len namǝtahwan hǝn nǝyalyalan san, mǝtehisi hǝn mǝtb̃igol nǝsa tonor hǝn nǝmauran aGot tolav kuv gamit dan nǝsaan samito m̃osi. Mitigol natgalegai sum̃an mǝttogol akis hǝn nǝsa notokele, (savi nǝboŋ nototoh mai gamit ŋai, be nǝboŋ nǝsatoh).
12 Por isso, meus amados, assim como sempre obedecestes, não só na minha presença, mas muito mais agora na minha ausência, trabalhe sua própria salvação com temor e tremor.
13 Husur evi aGot toum len gamito. Igol nalǝŋonian samit inor hǝn esan mai igol mǝtolǝboi mǝtb̃igol husur nalǝŋonian enan san.
13 Porque Deus é o que opera em vós tanto o querer como o efetuar, segundo a sua boa vontade.
14 Len natit p̃isi mǝtb̃igole, mitigole, samtikoblen, samteṽitṽituh,
14 Fazei todas as coisas sem murmurações nem contendas.
15 hǝn asike b̃ikad natideh tosa avan ideh tolǝboi b̃ikel husur gamito. Len nǝmauran samito mitiveveu ŋai, namesian teb̃uer, sum̃an anatun aGot gail, naut kǝmas navile a pan nǝmargobut mǝttotoh lan, topul hǝn nǝvanuan nǝlolit tokab̃kab̃ur, topul hǝn nǝsaan. Be gamit mitimasm̃ial hum nam̃ial lotom̃ial len margobut hǝn navile a pan,
15 Para que sejais inocentes e inofensivos, filhos de Deus, sem repreensão, no meio de uma nação corrupta e perversa, entre a qual resplandeceis como luzes no mundo.
16 nǝboŋ mǝttotǝgau gat nasoruan hǝn nǝmauran. Mǝtb̃imaienan, len nǝboŋ seKristo dereh nelǝboi nǝb̃isor sal suh ginau ke nǝsǝgam sob̃uer, nǝsaum sob̃uer.
16 Retendo a palavra da vida, para que possa gloriar-me no dia de Cristo, de não ter corrido em vão, nem trabalhado em vão.
17 Avil naut kǝmas leb̃igol nǝb̃imat, naut kǝmas nǝda hagw b̃isel hum nǝwain ahai tutumav tob̃iri len naviolan totutumav hǝni van hǝn aGot, nohǝhaṽur. Gamito, mǝtukad nadǝlomian len aKristo ale mǝtoviol kavkav hǝn gamito mai aGot hǝn mǝtb̃igol nǝsa tolǝŋoni. Ehum ahai tutumav toviol kavkav hǝn nab̃uluk totutumav hǝni van hǝn aGot. Husur ke notoviol kavkav hǝn ginau mai aGot ale gamit mǝttoviol kavkav hǝn gamito mai aGot, naut kǝmas lǝb̃igol nǝb̃imat, nukemkem, nub̃on mai gamit p̃isi len nahǝhaṽuran.
17 E, ainda que seja oferecido sobre o sacrifício e serviço da vossa fé, me alegro e regozijo com todos vós.
18 Sum̃an ginau, gamit am mitimashǝhaṽur, b̃on mai ginau len nakemkeman.
18 Por esta mesma causa vós também alegrai-vos e regozijai-vos ­comigo.
19 B̃evi nalǝŋonian siNasub̃, nuvatvat viri ke asike dareh nesǝvat aTimoti van hǝn gamito. Ale nǝboŋ b̃etǝlmam nǝlogw tevi pan len nǝsa b̃ikel uri husur gamito.
19 Mas confio no Senhor Jesus que em breve vos mandarei Timóteo, para que também eu esteja de bom ânimo, sabendo do vosso estado.
20 Nǝsǝkad avan ideh sum̃an aTimoti tolǝmas bun gamito, tonau masuṽ hǝn gamito hum ginau.
20 Porque não há nenhum homem como ele, que sinceramente cuide do vosso estado.
21 Husur galit am lumasulsul hǝn natit salit gail sǝb̃olit ŋai, savi natit gail siYesu Kristo.
21 Porque todos buscam o que é seu e não as coisas que são de ­Cristo ­Jesus.
22 Gamit mǝtolǝboi aTimoti tia, nab̃oruan san tovoi, mai nauman san tovoi, husur eum mai ginau len nauman hǝn na-kel-uri-an tovoi hum tovi natǝtai toum mai atǝman.
22 Mas também conheceis o caráter dele, e que, como filho ao pai, tem servido comigo no evangelho.
23 Imaienan nuvatvat viri ke, nǝboŋ nǝb̃elǝboi nǝsa b̃evisi hǝn ginau, len nǝboŋ en ŋai dereh nesǝvat aTimoti van hǝn gamito.
23 De modo que espero enviá-lo a vós logo, assim que eu descobrir o que irá acontecer comigo.
24 Avil len Nasub̃ nodǝlomi ke, ginau gabag m̃au dereh nivan hǝn gamito.
24 Mas confio no Senhor que também eu mesmo irei ter convosco em breve.
25 AEpafrotitus evi ahai pispisul samito mǝttosǝvati hǝn b̃evi tarhǝt sagw. Evi wawa nadǝlomian sagw tob̃on mai ginau len nauman, tob̃on mai ginau len nǝb̃alan hum nasoltia. Be len nǝboŋ egai ginau m̃au nunau ke nǝb̃esǝvati van hǝn gamit bai.
25 Contudo, julguei ser necessário mandar-vos Epafrodito, meu irmão e companheiro de trabalho, companheiro de lutas, e vosso mensageiro, para prover as minhas necessidades.
26 Husur elǝŋon masuṽ hǝn b̃eris gamito ale elǝŋon isa husur mǝttosǝsǝloŋ hǝni ke tomǝsah.
26 Porquanto ansiava por todos vós, e estava muito angustiado, porque tínheis ouvido que ele estivera doente.
27 Nokitin ke emǝsah habat, pǝpadaŋ imat. Be nǝlon aGot itaŋisi, savi gai ŋai be nǝlon itaŋis ginau am hǝn asike nǝb̃ikad nalolosaan vǝsa batbat tomaienan.
27 E, de fato, esteve doente e quase à morte, mas Deus teve misericórdia dele e não somente dele, mas também de mim, para que eu não tivesse tristeza sobre tristeza.
28 Ŋa nǝnauan sagw idaŋ am hǝn nǝb̃esǝvati van hǝn gamito, hǝn ke, nǝboŋ mǝtb̃erisi, mitikemkem ale hǝn nǝlogw asike b̃etuhatuh maiegai am.
28 Portanto, enviei-o a vós com mais cuidado, para que, vendo-o outra vez, vos regozijeis, e para que eu tenha menos tristeza.
29 Nǝboŋ b̃ibar gamito, kel nahǝhaṽuran samit maii len nakemkeman hum awawa samit len Nasub̃. Nǝvanuan lotosum̃an gai, mǝteputsan galito len nǝnauan samito,
29 Recebei-o, pois, no Senhor, com toda a alegria, e tratai-o com grande estima;
30 husur pǝpadaŋ imat m̃os nauman seKristo. Nǝmauran san pǝpadaŋ imasig hǝn b̃evi tarhǝt sagw, gel gamit mǝttodǝdas mǝtb̃igole.
30 porque, pela obra de Cristo, chegou até bem próximo da morte, não fazendo caso da sua vida, para suprir a falta do vosso serviço para comigo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Filipenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.