Atos 24
Maskelynes NT (KLV_WBT) vs ACF
1 Len nǝboŋ torim tohusur enan, ab̃iltihai tutumav, aAnanias, egǝm mai galevis lotoil a m̃o seJu mai avan sua, nahǝsan aTertullus tovi ulum̃an tokad namitisau hǝn nalo. Ale lukel uri mai agavna nǝsa lotoke likot hǝn a Pol sile.
1 E, cinco dias depois, o sumo sacerdote Ananias desceu com os anciãos, e um certo Tértulo, orador, os quais compareceram perante o presidente contra Paulo.
2 Nǝboŋ lotokis aPol vi lohoim, aTertullus etub̃at sor tas aPol, ike, “AFeliks gotovi gavna, bathut namitisau sam̃ hǝn nautautan namtohǝhaṽur hǝn natǝm̃at topat tobǝlav mai natgalevis gotogǝgel hǝni tovoi len nǝkantri egai.
2 E, sendo chamado, Tértulo começou a acusá-lo, dizendo: Visto como por ti temos tanta paz e por tua prudência se fazem a este povo muitos e louváveis serviços,
3 Akis len naut p̃isi namtosipa hǝn nǝsa gotogole, aFeliks gotoyalyal.
3 Sempre e em todo o lugar, ó potentíssimo Félix, com todo o agradecimento o queremos reconhecer.
4 Nomǝtahun nǝb̃igol gǝb̃ivekan. Imagenan, nous ke, gaiug gesǝsǝloŋ kǝkereh hǝn ginamito len navoian gotokade tabtab.
4 Mas, para que não te detenha muito, rogo-te que, conforme a tua eqüidade, nos ouças por pouco tempo.
5 “Ategai, namtusab̃i ke tovi ulum̃an namǝdasian togol nǝ-b̃al-mǝtahuni-an len naJu p̃isi len navile a pan kavkav. Eil a m̃o hǝn naluṽoh lotosab,lotohusur ahai p̃usan ta Nasaret.
5 Temos achado que este homem é uma peste, e promotor de sedições entre todos os judeus, por todo o mundo; e o principal defensor da seita dos nazarenos;
6 Ategai igol risi hǝn tomǝdas naim siGot hǝn tob̃iŋb̃iŋal len nǝhon aGot, imagenan namtutah gati. Nǝboŋ gǝb̃eusi, dereh gisab̃i ke, natit p̃isi namttokel mai gaiug ke aPol tosa lan, ekitin.”
6 O qual intentou também profanar o templo; e nós o prendemos, e conforme a nossa lei o quisemos julgar.
7 — ausente —
7 Mas, sobrevindo o tribuno Lísias, no-lo tirou de entre as mãos com grande violência,
8 — ausente —
8 Mandando aos seus acusadores que viessem a ti; e dele tu mesmo, examinando-o, poderás entender tudo o de que o acusamos.
9 NaJu gail ei lub̃on mai aTertulus, luke nǝsa tokele ekitin.
9 E também os judeus consentiam, dizendo serem estas coisas assim.
10 Nǝboŋ agavna totinuh van hǝn aPol hǝn b̃isor, aPol ikel maii ke, “AFeliks aGavna, nolǝboii ke, len nasihau tosob̃ur gotopǝpehun nanoran dan nǝsaban len nǝkantri egai tia. Imaienan nohǝhaṽur hǝn nǝb̃isor husur natgalenan lotokel ke notogol tosa be sakitin.
10 Paulo, porém, fazendo-lhe o presidente sinal que falasse, respondeu: Porque sei que já vai para muitos anos que desta nação és juiz, com tanto melhor ânimo respondo por mim.
11 Sǝdaŋ hǝn gǝb̃isab̃i ke, sǝbar nǝmariboŋ tovi 12 tovan, novi mǝhat vi Jerusalem hǝn nǝb̃ilotu.
11 Pois bem podes saber que não há mais de doze dias que subi a Jerusalém a adorar;
12 Naut kǝmas nǝsa lotokele, lǝsǝsab̃i ke notosor b̃alb̃al mai avan ideh, lǝsǝsab̃i ke notogol nadǝdarŋab̃uan len naluṽoh len naholǝvat todar vis naim siGot, len naim nab̃onb̃onan seJu ideh o len naut ideh len nab̃iltivile.
12 E não me acharam no templo falando com alguém, nem amotinando o povo nas sinagogas, nem na cidade.
13 Lukel mai gaiug ke notogol tosa, be lodǝdas lǝb̃eṽusan nakitinan hǝn nǝsa lotokele.
13 Nem tampouco podem provar as coisas de que agora me acusam.
14 Nukel lǝboi nategai mai gaiug ke, nulotu hǝn aGot setǝmanamit ta sutuai hǝn Nap̃isal siNasub̃ alategai lotoke tosab. Nodǝlom natit p̃isi len nalo siMoses mai len natosian sihai kelkel ur gail.
14 Mas confesso-te isto que, conforme aquele caminho que chamam seita, assim sirvo ao Deus de nossos pais, crendo tudo quanto está escrito na lei e nos profetas.
15 Sum̃an nǝsa alategai ma lotodǝlomi, ginau nuvatvat vir nǝboŋ aGot b̃igol na-le-mǝhat-an dan nǝmatan hǝn alat lotonor mai lǝsanor.
15 Tendo esperança em Deus, como estes mesmos também esperam, de que há de haver ressurreição de mortos, assim dos justos como dos injustos.
16 Imaienan nohisi ke nǝlogw imasil len nǝhon aGot mai nǝvanuan p̃isi tabtab.
16 E por isso procuro sempre ter uma consciência sem ofensa, tanto para com Deus como para com os homens.
17 “Husur nasihau tosob̃ur notǝlmam hǝn nǝb̃eviol hǝn nǝvat mai nǝvanuan sagw gail lotom̃idol ale hǝn nǝb̃etutumav.
17 Ora, muitos anos depois, vim trazer à minha nação esmolas e ofertas.
18 Nǝboŋ notogol natenan mai notogol ginau notoveveu tia, lusab̃ ginau len naholǝvat todar vis naim siGot, be sǝkad naluṽoh, sǝkad nadǝdarŋab̃uan ideh.
18 Nisto me acharam já santificado no templo, não em ajuntamentos, nem com alvoroços, uns certos judeus da Ásia,
19 Avil ikad naJu galevis a Asia ei. Galit, lǝb̃elǝboi natideh notogol tosa, ivoi hǝn lǝb̃itoh gegai len nǝhom̃.
19 Os quais convinha que estivessem presentes perante ti, e me acusassem, se alguma coisa contra mim tivessem.
20 Galit gabag m̃au, likel mai gaiug natideh sanor lotosab̃i len ginau nǝboŋ notoil len nǝhon nǝSanhitrin salito!
20 Ou digam estes mesmos, se acharam em mim alguma iniqüidade, quando compareci perante o conselho,
21 Sum̃an ma tovi nategai notokai habat hǝni nǝboŋ notoil len nab̃onb̃onan salit ke, ‘Lukot hǝn ginau damǝŋai husur nuvatvat vir na-le-mǝhat-an dan nǝmatan!’”
21 A não ser estas palavras que, estando entre eles, clamei: Hoje sou julgado por vós acerca da ressurreição dos mortos.
22 Beti aFeliks tolǝboi masuṽ hǝn Nap̃isal siNasub̃, igol nakotan evǝlo, ike, “Nǝboŋ aLisias, nakomada b̃egǝmai, neriŋ na-sor-sab̃i-an sagw husur gaiug.”
22 Então Félix, havendo ouvido estas coisas, lhes pôs dilação, dizendo: Havendo-me informado melhor deste Caminho, quando o tribuno Lísias tiver descido, então tomarei inteiro conhecimento dos vossos negócios.
23 Ale ikel mai nasenturion ke, tekǝtkǝta kǝkol hǝn aPol be teriŋi hǝn b̃iyaryar kǝkereh, ale tidam̃ hǝn nǝvanuan siPol gail lekǝtkǝta tǝban.
23 E mandou ao centurião que o guardasse em prisão, tratando-o com brandura, e que a ninguém dos seus proibisse servi-lo ou vir ter com ele.
24 Nǝmariboŋ galevis tohusuri aFeliks egǝm mai asoan, nahǝsan aTrusilla, tovi Ju sua. Episul hǝn aPol b̃egǝm hǝni ale esǝsǝloŋ hǝn tosor husur nadǝlomian len aYesu Kristo.
24 E alguns dias depois, vindo Félix com sua mulher Drusila, que era judia, mandou chamar a Paulo, e ouviu-o acerca da fé em Cristo.
25 APol ihol husur nanoran, mai nǝdaŋan hǝn avan ideh b̃ike, “Aoa,” hǝn nǝsaan, mai nǝboŋ aGot b̃ikot hǝn nǝvanuan p̃isi. Nǝboŋ tokǝmaienan, aFeliks emǝtahw, ike, “Givan bai, nǝb̃isab̃ nǝboŋ ideh am, dereh nepisul hǝn gaiug hǝn gǝb̃egǝmai.”
25 E, tratando ele da justiça, e da temperança, e do juízo vindouro, Félix, espavorido, respondeu: Por agora vai-te, e em tendo oportunidade te chamarei.
26 Bathut aFeliks tonau ke hum ma aPol b̃ilav nǝvat maii hǝn b̃imakuv, episul vǝha-sob̃sob̃ur hǝni hǝn b̃egǝm hol maii.
26 Esperando ao mesmo tempo que Paulo lhe desse dinheiro, para que o soltasse; pelo que também muitas vezes o mandava chamar, e falava com ele.
27 Nǝboŋ nasihau toru togam gole tonoŋ aPorsius Festus ilav namilen aFeliks. Ale husur aFeliks tolǝŋon ke naJu gail lehǝhaṽur hǝni, eriŋ aPol totoh tin len naim bǝbaŋis.
27 Mas, passados dois anos, Félix teve por sucessor a Pórcio Festo; e, querendo Félix comprazer aos judeus, deixou a Paulo preso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.