Atos 21

Maskelynes NT (KLV_WBT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Nǝboŋ namttoriŋ galit tia, namtuwol inor van vǝbar naut a Kos, ale pelan han namtubar naholoul Rotes, beti namtovi Patara.
1 E aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e fomos correndo caminho direito e chegamos a Cós e, no dia seguinte, a Rodes, de onde passamos a Pátara.
2 Nǝboŋ namttosab̃ nǝwag wolwol b̃evi Fonisia, namtusah lan, namtuwol.
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele e partimos.
3 Namtoris naholoul Saiprus, ale nǝboŋ namttowol dani len nǝmair sinamito namtuwol vi Siria. Namtubar naut a Tair husur nǝwag wol tedǝdaŋ tite ei.
3 E, indo já à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; porque o navio havia de ser descarregado ali.
4 Namtusab̃ ahai susur galevis, ale namtutoh ei nǝmariboŋ emǝlevru. Len aNunun aGot galit lukel mai aPol ke satevi mǝhat vi Jerusalem.
4 E, achando discípulos, ficamos ali sete dias; e eles, pelo Espírito, diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Nǝboŋ namttotoh ei tonoŋ, namtoriŋ naut enan len nǝyaran sinamito. Galit p̃isi mai asoalit mai anatulit luyar mai ginamito vi lan nǝtarhǝvile. Len nabitas ei ginamit p̃isi namtotǝŋadur, namtusor tuṽ,
5 E, havendo passado ali aqueles dias, saímos e seguimos nosso caminho, acompanhando-nos todos, cada um com sua mulher e filhos até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos.
6 ale namtosudǝlam̃ ginamit gabag. Namtusah len nǝwag wol, be galito luvahim.
6 E, saudando-nos uns aos outros, subimos ao navio; e eles voltaram para casa.
7 Namtuwol a Tair van vǝbar naut a Ptolemais. Len naut enan namtuke, “Ivoi,” mai nǝvanuan nadǝlomian gail ale namtutoh mai galito hǝn nǝmariboŋ esua.
7 E nós, concluída a navegação de Tiro, viemos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, ficamos com eles um dia.
8 Pelan han namtovi Sisarea ale namtutoh mai a Filip tokelkel ur na-kel-uri-an tovoi, tovi vanuan sua len natikon lotomǝlevru.
8 No dia seguinte, partindo dali Paulo e nós que com ele estávamos, chegamos a Cesareia; e, entrando em casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Gai ikad anatvavin ivat lotovi vensus lotokel ur nǝsa aGot tokel mai galito.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 Nǝboŋ namttotoh ei len nǝmariboŋ galevis, ahai kelkel ur sua, nahǝsan aAkapus egǝm len naut a Jutea gǝm vi pan.
10 E, demorando-nos ali por muitos dias, chegou da Judeia um profeta, por nome Ágabo;
11 Egǝm hǝn ginamito, ilav nǝhau tutuṽ siPol ale ibaŋis gat gabag narien mai navǝlan p̃isi hǝni. Ike, “ANunun aGot ekǝmaiegai ke, ‘Naulum̃an nǝhau tutuṽ egai tovi esan, alat a Jutea len naut a Jerusalem dereh libaŋis gati hǝn lǝb̃eriŋi len navǝlan alat lǝsavi Ju.’”
11 e, vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo e, ligando-se os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim ligarão os judeus, em Jerusalém, o varão de quem é esta cinta e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Nǝboŋ namttosǝsǝloŋ hǝn natgalenan, ginamit mai alat lotosuh ei namtoŋiri ke, aPol satevi Jerusalem.
12 E, ouvindo nós isto, rogamos- lhe, tanto nós como os que eram daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Beti aPol isor var ginamit ke, “Mǝtumabe? Mǝtutaŋ, ale nǝlogw itaŋis habat hǝn gamito. Be savi nǝ-baŋis-gati-an ŋai notoutaut hǝni, noutaut hǝn nǝb̃imat len naut a Jerusalem sil nahǝsan Nasub̃ aYesu.”
13 Mas Paulo respondeu: Que fazeis vós, chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Husur namttohisi sob̃uer, namtsasor am be namtuke, “Nǝsa Nasub̃ tolǝŋoni m̃au tevisi.”
14 E, como não podíamos convencê-lo, nos aquietamos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Husur nǝboŋ galenan namtoutaut ale namtovi mǝhat vi Jerusalem.
15 Depois daqueles dias, havendo feito os nossos preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Ahai susur galevis a Sisarea lutah mai ginamito, ale losǝhar ginamit vi lan naim siMnason, auleSaiprus sua tovi ahai susur a m̃o tia, ale namtutoh maii.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesareia, levando consigo um certo Mnasom, natural de Chipre, discípulo antigo, com quem havíamos de hospedar-nos.
17 Nǝboŋ namttobar naut a Jerusalem, nǝvanuan nadǝlomian gail lohǝhaṽur hǝn namttogǝmai.
17 E, logo que chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam de muito boa vontade.
18 Pelan han namtutah mai aPol hǝn namtb̃eris aJemes, ale alat lotoil a m̃o silat siYesu logǝmai.
18 No dia seguinte, Paulo entrou conosco em casa de Tiago, e todos os anciãos vieram ali.
19 APol ikel na-ke-ivoi-an mai galito, ale isor husur natit p̃isi ṽisusua aGot togole len alat lǝsavi Ju nǝboŋ aPol toum m̃os galito.
19 E, havendo-os saudado, contou- lhes minuciosamente o que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Alat lotosǝsǝloŋ hǝn natgalenan lusor sal suh aGot ale lukel mai aPol ke, “Wawa, goris lǝboii ke naJu gail lusob̃ur masuṽ logǝm vi vanuan nadǝlomian gail. Galit p̃isi lolǝŋon buni ke lehusur nalo.
20 E, ouvindo- o eles, glorificaram ao Senhor e disseram-lhe: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus há que creem, e todos são zelosos da lei.
21 Losǝsǝloŋ hǝn na-kel-uri-an husur gaiug ke, gotoṽusan naJu gail lotosuh mai alat lǝsavi Ju ke lipair dan aMoses, saletiv dalus anatulit gail ale salehusur naṽide seJu gail.
21 E já acerca de ti foram informados de que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a apartarem-se de Moisés, dizendo que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo o costume da lei.
22 Dereh lesǝsǝloŋ hǝn gotogǝmai, ale namtigol nǝsa?
22 Que faremos, pois? Em todo o caso é necessário que a multidão se ajunte; porque terão ouvido que já és vindo.
23 Gigol nǝsa namttokel mai gaiug bai. Ikad ivat len ginamito lotogol na-kel-gati-an van hǝn aGot.
23 Faze, pois, isto que te dizemos: temos quatro varões que fizeram voto.
24 Gitah mai galito, gigol giveveu len nǝhon aGot mai galito, ale lav nǝvat mai galit hǝn lǝb̃esir nǝkadulito. Imagenan nǝvanuan p̃isi dereh lelǝboii ke, nǝsa lotosǝsǝloŋ hǝni husur gaiug sakitin, avil ke gaiug gugol husur nalo siMoses.
24 Toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles os gastos para que rapem a cabeça, e todos ficarão sabendo que nada há daquilo de que foram informados acerca de ti, mas que também tu mesmo andas guardando a lei.
25 Be tarhǝt alat lǝsavi Ju, namtutosi tia ke salihan namǝŋod tovi violan len natutumavan van hǝn nǝlablab, salihan nǝda o namǝŋod nǝhau tobaŋis bun navǝdolon mai saligol naitian tosa.”
25 Todavia, quanto aos que creem dos gentios, já nós havemos escrito e achado por bem que nada disto observem; mas que só se guardem do que se sacrifica aos ídolos, e do sangue, e do sufocado, e da prostituição.
26 Pelan han aPol esǝhar alalum̃an ale lugol luveveu. Beti eb̃is len naholǝvat todar vis naim siGot hǝn b̃ikel ur nǝboŋ hǝn nanoŋan hǝn naveveuan salito, nǝboŋ ahai tutumav b̃etutumav hǝn naviolan m̃os galit ṽisusua.
26 Então, Paulo, tomando consigo aqueles varões, entrou, no dia seguinte, no templo, já santificado com eles, anunciando serem já cumpridos os dias da purificação; e ficou ali até se oferecer em favor de cada um deles a oferta.
27 Nǝboŋ nǝmariboŋ tomǝlevru pǝpadaŋ hǝn tonoŋ, naJu galevis ta Asia loris aPol len naholǝvat todar vis naim siGot. Nasoran salito igol naluṽoh kavkav nǝlolit ipaŋpaŋ van lutah gat aPol,
27 Quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, vendo-o no templo, alvoroçaram todo o povo e lançaram mão dele,
28 lukai ke, “UleIsrael gail, mǝtevi tarhǝt sinamito! Ategai evi naulum̃an toṽusan nǝvanuan p̃isi len naut p̃isi. Len nap̃usanan san isor tas nǝvanuan sidat gail, nalo sidato mai naut egai. A mǝhat hǝn natgalenan, esǝhar auleKris gail vi lan naut siGot, gol ke naut tolo egai eb̃iŋb̃iŋal len nǝhon aGot.”
28 clamando: Varões israelitas, acudi! Este é o homem que por todas as partes ensina a todos, contra o povo, e contra a lei, e contra este lugar; e, demais disto, introduziu também no templo os gregos e profanou este santo lugar.
29 (Lokǝmaienan husur lotoris aTrofimus ta Efesus tia totah mai aPol len nab̃iltivile. Ale lunau ke aPol tosǝhari vi lan naholǝvat todar vis naim siGot.)
29 Porque tinham visto com ele na cidade a Trófimo, de Éfeso, o qual pensavam que Paulo introduzira no templo.
30 Beti nǝvanuan len nab̃iltivile kavkav, nǝlolit ipaŋpaŋ, lom̃ur b̃onb̃on, tah gat aPol, liv gargari dan naholǝvat todar vis naim siGot, ale vǝha-sua ŋai nabopita gail lokǝkol.
30 E alvoroçou-se toda a cidade, e houve grande concurso de povo; e, pegando de Paulo, o arrastaram para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Nǝboŋ lotohisi hǝn lǝb̃iṽabuni, na-kel-uri-an ibar nakomada toil a m̃o hǝn nasoltia gail p̃isi siRom ei,ke len naut a Jerusalem kavkav ikad nǝ-b̃al-taṽtaṽor-an tomǝdas natit gail.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao tribuno da coorte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão.
32 Vǝha-sua ŋai esǝhar nasoltia mai nasenturiongail, lugam vi pan van hǝn naluṽoh. Nǝboŋ naluṽoh lotoris nasoltia gail mai nakomada toil a m̃o, lǝsǝṽas aPol am.
32 Este, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles. E, quando viram o tribuno e os soldados, cessaram de ferir a Paulo.
33 Beti nakomada egǝm hǝn aPol, itah gati, ale ikel mai nasoltia gail ke, libaŋis gati hǝn natsen teru. Ale eus naluṽoh ke nahǝsan ase mai igol nǝsa.
33 Então, aproximando-se o tribuno, o prendeu, e o mandou atar com duas cadeias, e lhe perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Galevis len naluṽoh lukai hǝn natsua, galevis am lukai hǝn natsual am. Ale husur edǝdas b̃elǝboi nǝsa tovisi bathut nǝwalan, ike nasoltia gail lesǝhar aPol vi lan naim sisoltia gail.
34 E, na multidão, uns clamavam de uma maneira; outros, de outra; mas, como nada podia saber ao certo por causa do alvoroço, mandou conduzi-lo para a fortaleza.
35 Nǝboŋ aPol tobar na-mel-pǝlpǝlau-an hǝn naim sisoltia gail, lupati husur nab̃iltilol paŋpaŋ sinaluṽoh.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, os soldados tiveram de lhe pegar por causa da violência da multidão,
36 Naluṽoh lotohusur galito lukaikai ke, “Ṽabuni! Ṽabuni!”
36 porque a multidão do povo o seguia, clamando: Mata-o!
37 Nǝboŋ lotosǝhsǝhar aPol vi lohoim sisoltia gail, aPol eus nakomada ke, “Nolǝboi nǝb̃isor mai gaiug?” Atenan isor vari ke, “Golǝboi nasoruan ta Kris a?
37 E, quando iam introduzir Paulo na fortaleza, disse Paulo ao tribuno: É-me permitido dizer-te alguma coisa? E ele disse: Sabes o grego?
38 Be gaiug gǝsavi uleIjip togol nǝb̃alan mai a Rom a m̃o, ale tosǝhar alalum̃an lotogolgol nǝmatan lotovi 4,000 vi lan naut masmas a?”
38 Não és tu, porventura, aquele egípcio que antes destes dias fez uma sedição e levou ao deserto quatro mil salteadores?
39 APol ike, “Ao, ginau novi naJu, auleTarsus a Silisia, naulum̃an hǝn nab̃iltivile enan. Nous gaiug ke, nolǝboi nǝb̃isor mai nǝvanuan galeg bai a?”
39 Mas Paulo lhe disse: Na verdade, eu sou um homem judeu, cidadão de Tarso, cidade não pouco célebre na Cilícia; rogo-te, porém, que me permitas falar ao povo.
40 Nǝboŋ todam̃ hǝni aPol eil len na-mel-pǝlpǝlau-an ale eb̃il hǝn navǝlan van hǝn naluṽoh. Nǝboŋ naut tob̃ut, isor mai galit len nasoruan seIpru gail ke,
40 E, havendo-lho permitido, Paulo, pondo-se em pé nas escadas, fez sinal com a mão ao povo; e, feito grande silêncio, falou-lhes em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.