Lucas 4
Miti yan Papia (KLT) vs NAA
1 Iruk Káungá yá Jesu hára hánghálángngá hánám ep tán málám Jodan umi wa sangga son hurik tángga kuk. Kulá Iruk Káungá yá engotang ále komkomá ámálum re káin kuk.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do Jordão e foi guiado pelo mesmo Espírito, no deserto,
2 Jesu yá wakáin kung árán rám 40 wata kinan Satan dá áwáng ingirungngingga átuk. Rám ore wahára Jesu wawu sungi ma náená átkuk hálendu rám 40 wata sásáliná káin du táup hánám háing mángga átuk.
2 durante quarenta dias, sendo tentado pelo diabo. Nada comeu naqueles dias, ao fim dos quais teve fome.
3 Kulá Satan dá wáina kangga ku áwáng inuk, “Pálipuk kák ku Ánutu Nanggená hálendu sup wa metá másáng háleik,” ingga inuk.
3 Então o diabo disse a Jesus: — Se você é o Filho de Deus, mande que esta pedra se transforme em pão.
4 Enendu Jesu yá me táng hurik tángga ing inuk, “Me ing uyená átak, ‘Ámna náráwa wu sungi yá re háláng yámán ma átkuindáráng.’”
4 Mas Jesus lhe respondeu:
5 Wáina inán wahára átang gu Satan dá son Jesu engotang árángga kungga wakáin átang káwakngá káwakngá kámuk wa sokmuná hánám eliuk.
5 Então o diabo o levou para um lugar mais alto e num instante lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 Wáina átang elen kan du inuk, “No háláng wa kame ko wa pin yáni tángga átang kutya árená hánám wáina átnelák. Ále kutná kutná wawu nákkán há háliuk, wata ku no ni imin ingga wawu iminet.
6 E disse: — Eu lhe darei todo este poder e a glória destes reinos, porque isso me foi entregue, e posso dar a quem eu quiser.
7 Wáina wata ku ko nák nanáng sákngitá ku no ále kutná kutná wa kaya kaminet.”
7 Portanto, se você me adorar, tudo isso será seu.
8 Wáina inán Jesu yá inuk, “Ánutu yan me ing uyená átak, ‘Táwika Ánutu káman re ináng sákngingga wata tárang káin átnelák.’”
8 Mas Jesus respondeu:
9 Ingga wáina inán Satan dá Jesu engotang Jerusalem káin kuk ngáyá kung Táwi yan it káungá hásák hánám wata hungnganá káin san árán du inuk, “Pálipuk kák Ánutu Nanggená hálendu, nahára átang hitangga hang,Táwi yan it káungá hásák hánám wata hungnganá|alt="The top of the very high temple of the Lord" src="LB00249B.TIF" size="col" copy="KnowlesBass" ref="4.9"
9 Então o diabo levou Jesus a Jerusalém, colocou-o sobre o pináculo do templo e disse: — Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui,
10 náuta Ánutu yan me ing uyená,
10 porque está escrito: “Aos seus anjos ele dará ordens a seu respeito, para que o guardem.”
11 Watá ket torong kehát tu
11 E: “Eles o sustentarão nas suas mãos, para que você não tropece em alguma pedra.”
12 Wáina inán Jesu yá inuk, “Ánutu yan me yá ing mek, ‘Ko Táwi Ánutu ka wa táng ingirungngingi hára ma tindalák,’” ingga inuk.
12 Jesus respondeu ao diabo:
13 Kulá Satan dá me wa mengga Jesu ingirungngin men du sangga rám nukngá ya háleng muk.
13 Tendo concluído todas as tentações, o diabo afastou-se de Jesus, até momento oportuno.
14 Jesu málám Iruk Káungá yan háláng hára Galili ále káin son kun, wáina áwek ingga kut pingnganá watá ále ore wakáin erek ingmen kung háliuk.
14 Então Jesus, no poder do Espírito, voltou para a Galileia, e a sua fama correu por toda aquela região.
15 Málám miti itná wahára wahára me yánáng tolingga kun kangga ámna náráwa táup tái watá Jesu málámba kutná meng tárut tángga kuráng.
15 E ensinava nas sinagogas, sendo elogiado por todos.
16 Wáina tángga árát tu Jesu málám bu it Nasaret káin kuk, iná Jesu wu huphuráp it wahára átang táwi háliuk. Sabat hára wu rámá rámá tángngátak wáina málám miti itná káin kung háuk ngáyá ku Ánutu yan me wa sángin ingga tárutuk.
16 Jesus foi para Nazaré, onde havia sido criado. Num sábado, entrou na sinagoga, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 Kulá yáni wu profet Aisaia yan papia táng imát málám wa kot kung me rina naruk wa uyená wa káuk:
17 Então lhe deram o livro do profeta Isaías. E, abrindo o livro, achou o lugar onde está escrito:
18 “Táwi yan Iruk ká nákkot átak,
18 “O Espírito do Senhor
19 hang ‘Táwi yá ámna náráwaná iháng álolo tátáyan rám hálek,’ ingga meng tunggap tátáya suring namuk.”
19 e proclamar o ano aceitável
20 Wáina sánging hálingga Jesu málám papia wa táng pop tángga ámna papia pinná tátá wa imángga ku putung háuk. Iná ámna náráwa miti itná kinan áturáng watá rahán yáni wu Jesu hára re árát tu
20 Tendo fechado o livro, Jesus o devolveu ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga tinham os olhos fixos nele.
21 ing yánuk, “Ánutu yan me sánge nareráng watá páliná kulapálik nahára páliná yá há tunggafek,” ingga yánuk.
21 Então Jesus começou a dizer:
22 Kulá wahára áturáng watá kámuk kutná meng tárut tángga me álolo sim táwi milunná káinnan háukngá naruráng wata hárámutang yáni meme táuráng, “Náwu Josep nanggená ingga há naremán watá ku rina tángga ku me táwi wáina wa mek?”
22 Todos davam testemunho dele e se maravilhavam das palavras cheias de graça que lhe saíam dos lábios. E perguntavam: — Não é este o filho de José?
23 Wáina met Jesu yá yánuk, “Sándá ku nák ing hám naninderáng, ‘Dokta, ko kaya sutya kálak táng toling! It Kapaneam káin rina tátá pingngaka narumán, wáinanyon itya hulá hára ná táng.’”
23 Então Jesus disse:
24 Hang ing yánuk, “Pálipuk hánám ing sánin, profet káman itná hulá hánám watá ku pahán ma imángngátaráng.
24 E Jesus prosseguiu:
25 No ing pálipuk sánin, Elaija yan rám hára wu Israel kinan náráwa kawát tu táup hánám wa áturáng. Rám wahára wu ále yá ma táená árán yara kaláhu yap 6 hálen káwak ketnán sungi yá kesák táwi háliuk.
25 Na verdade lhes digo que havia muitas viúvas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e seis meses, reinando grande fome em toda a terra,
26 Enendu wahára wu Ánutu yá Elaija suring mán Israel náráwa kawát káman dán káin ma kuk, ináku suring mán kawát káman it Sarepat, Saidon ále káin wa kuk.
26 e Elias não foi enviado a nenhuma delas, a não ser a uma viúva de Sarepta de Sidom.
27 Hang profet Elaisa yan rám hára wu Israel kinan ilalák lepra pálak ku táup hánám wa áturáng, enendu káman waháranan da sutná yá ma rongrongiuk, ináku káwak Siria nan ámna kutná Naman wata sutná yá re ku rongrongiuk.”
27 Havia também muitos leprosos em Israel nos dias do profeta Eliseu, e nenhum deles foi purificado, a não ser Naamã, o sírio.
28 Wáina yánán narángga ámna náráwa miti itná kinan áturáng watá kámuk hánám kuk táwi táuráng. Ámna náráwa yá Jesu yan me wa narángga kuk táwi táuráng|alt="The people heard Jesus’ talk and were very angry" src="CN01679B.TIF" size="span" copy="Cook" ref="4.28"
28 Todos na sinagoga, ouvindo estas coisas, se encheram de ira.
29 Yáni wu tárutang seng isutang táng uyingga it kep káin kuráng. It yáni wawu ále yáilá isikimo káman hára hálendu engot kung porá hára satne háik ingga táuráng.
29 E, levantando-se, expulsaram Jesus da cidade e o levaram até o alto do monte sobre o qual a cidade estava edificada, para que, de lá, pudessem atirá-lo abaixo.
30 Enendu málám orek yáni hára wa yolopon kungga háná kuk.
30 Jesus, porém, passando pelo meio deles, foi embora.
31 Jesu málám kuk ngáyá kungga ále Galili kinan it Kapaneam wakáin háuk ngáyá Sabat hára wu ámna náráwa Táwi yan me yánáng tolingga árán
31 E Jesus foi a Cafarnaum, cidade da Galileia, e os ensinava no sábado.
32 ámna náráwa yá káuráng gu ámna kutná pálak me hálángngá pálak ká ina yánángga árán narángga wata hárámuturáng.
32 E maravilhavam-se com a sua doutrina, porque a sua palavra era com autoridade.
33 Kulá miti itná kinan ámna káman iruk wáik ká ep táená watá átang hahatingga hánám ing mantáuk,
33 E apareceu na sinagoga um homem possuído de um espírito de demônio imundo, o qual gritou em alta voz:
34 “Hae! Jesu Nasaret nan, rina táng námámáya áwelák? Kák ka nán hám náháng lem tátáya áwelák? Kák ku wa ingga nák ku há naret, kák ku rongrongngá hánám Ánutu yan káinnan áwelák!”
34 — Ah! O que você quer conosco, Jesus Nazareno? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem você é: o Santo de Deus!
35 Wáina inán Jesu yá ing me táng muk, “Yolop átang ámna wa sangga hang!” Wáina inán iruk wáik watá ámna wa orek yáni hára táng san han áráng hengga kuk, enendu ámna wa kámá ma táng lem táuk.
35 Mas Jesus o repreendeu, dizendo: O demônio, depois de o ter jogado no chão no meio de todos, saiu daquele homem sem lhe fazer mal.
36 Wáina tán kangga ámna náráwa wahára áturáng watá hárámutang yáni inán kanán táuráng, “Nanggula, me náwu rinaná!? Iruk wáik yánánggoek wawu ámna kutná pálak me hálángngá pálak ká ina yánán áráng hengga kunggoeráng!” ingga miuráng.
36 Todos ficaram admirados e comentavam entre si: — Que palavra é esta? Pois, com autoridade e poder, ele ordena aos espíritos imundos, e eles saem.
37 Kulá wáina tángga árán kut pingnganá watá ále wata kinan it kámuk kung hilák táuk.
37 E a fama de Jesus se espalhava por todos os lugares daquela região.
38 Jesu málám miti itná wa sangga Saimon dán it káin kuk. Rám wahára wu Saimon silummá wu ilalák tángga sutná watá ángárángngá hánám wáina árán du háláng imáng ingga Jesu inuráng.
38 Deixando a sinagoga, Jesus foi para a casa de Simão. A sogra de Simão estava doente, com febre muito alta, e pediram a Jesus em favor dela.
39 Wáina inát Jesu yá kung náráwa wata rupmá tangtang átang ilalák wa me táng mán ilalák watá wahára re san náráwa wawu waháranyon tárutnáráng sungi tiyawing yámuk.
39 E inclinando-se para ela, Jesus repreendeu a febre, e esta a deixou. E imediatamente ela se levantou e passou a servi-los.
40 Kulá yonyon tin káe yá kung hangga átuk kálu wu ámna náráwa yá nuknuk yáni ilalák hulá hulá yá ihená wa ihángga Jesu yan káin áwát Jesu yá ketná yá ihánggápán álo hángháleng táuráng. Jesu yá ketná yá ihánggápán álo hángháleng táuráng|alt="Jesus touched them and healed them" src="CN01723B.TIF" size="col" copy="Cook" ref="4.40"
40 Ao pôr do sol, todos os que tinham enfermos, com diferentes tipos de doença, os trouxeram a Jesus. E ele os curava, impondo as mãos sobre cada um deles.
41 Jesu yá men iruk wáik máro hánám watá ámna náráwa yápmangga áráng hengga hahatingga ing mantánggiuráng, “Kák ku Ánutu Nanggená!” Wáina met kangga ku málám me táng yámángga olet yáni káto tán watá me kámá ma me tánggiuráng, náuta há naruráng wawu Ánutu yá ámna náráwaná son iháháya suring mán áwuk.
41 Também de muitos saíam demônios, gritando e dizendo: — Você é o Filho de Deus! Ele, porém, os repreendia para que não falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Hilápmá hánám Jesu wu hangga ále rákit káman káin kung árán ámna náráwa yá suling kung ále re káin átuk wakáin kangga táng putitne ma nápmangga kuindak ingga táuráng.
42 Quando amanheceu, Jesus saiu e foi para um lugar deserto. As multidões o procuravam, foram até junto dele e não queriam deixar que ele fosse embora.
43 Enendu Jesu yá yánuk, “Nák ku kungga Ánutu yan átkuku watán me pingnga álosim wa it kámá káin hányon yáninet, náuta nák ku yáup wa tátáya Ánutu yá suring namán áwut.”
43 Jesus, porém, lhes disse:
44 Wáina yánángga ku Judia ále káin miti itná yáni kinan Ánutu yan me wa yánángga átkuk.
44 E pregava nas sinagogas da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.