Lucas 24
Miti yan Papia (KLT) vs ARIB
1 Sonda ore nukngá ya hulátitiná hára ku hilápmá hánám náráwa watá yon kuram mungngan yáni kikiná tiyawingga tiuráng wa ihángga tanggán káin kuráng.
1 Mas já no primeiro dia da semana, bem de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Yáni wu kungga káuráng gu sup táwi sup hinangngá pop táená wawu ni kámá yá kiwolán kung kep káin árán.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Wáina hálendu kuráng watá re kungga kinan hangga káuráng gu Táwi Jesu yan káwak sut wawu wakáin ma árán.
3 Entrando, porém, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Wáina kangga wata narángpak tángga átnárát tu ámna yará sut yándi tánggánená wawu hakokowak hánám bá ku sireretná pálak watá kandáng yáni kálu hetang átumálák.
4 E, estando elas perplexas a esse respeito, eis que lhes apareceram dois varões em vestes resplandecentes;
5 Wáina árán kápángga yáni wu pikpito hánám wa narángga tun yáni hára imángga kurák mátap yáni iháng hang káwak káin tit ámna yará watá yánumálák, “Náuta ku sándá ámna átkukuná pálak wata kámurená orek yáni káin ná sulingga átninggoeráng?
5 e ficando elas atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais entre os mortos aquele que vive?
6 Wawu nahára ma árak, ináku há tárutak! Málámbá sáni yot Galili káin áturáng wahára me ing sánuk wa naráng hátineráng,
6 Ele não está aqui, mas ressurgiu. Lembrai-vos de como vos falou, estando ainda na Galiléia.
7 ‘Ámna Nanggená wawu táng kung ámna mukmuro táená wata ket yáni hára tit, watá táng maripong hára kátineráng, enendu rám kaláhu átang gu son tárutnek.’”
7 dizendo: Importa que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressurja.
8 Wáina yánán du me rina Jesu yá yánuk wa naráng hátiuráng.
8 Lembraram-se, então, das suas palavras;
9 Kulá náráwa yáni wu tanggán wa sangga kuráng watá kung disaepel 11 watyot nini yá áturáng wa yánuráng.
9 e, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Náráwa wawu Maria it Makdala nan wa, Joana, hang Maria Jeims maming watyot tu náráwa kámá watá áwáng gu aposel yánuráng.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago; também as outras que estavam com elas relataram estas coisas aos apóstolos.
11 Áwáng pingnga wa yánuráng, enendu watá watán me wawu kusák hánámá iruk me ingga naruráng.
11 E pareceram-lhes como um delírio as palavras das mulheres e não lhes deram crédito.
12 Iná Pita yá ku tárutang málám hururung ingmen tanggán káin wa kung turingga hangga kápuk ku lap kuliná watá re árát kápángga ku rina ingga narángpak tángtáng hangga háná kuk.
12 Mas Pedro, levantando-se, correu ao sepulcro; e, abaixando-se, viu somente os panos de linho; e retirou-se, admirando consigo o que havia acontecido.
13 Káe waháranyon du disaepel yará yándi wu it kutná Emeus wakáin kundin ingga kumálák, iná it wawu Jerusalem sangga 11 kilomita wáina kungngátaráng.
13 Nesse mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Yándi wu kálu wa kungga átkiumálák wawu Jerusalem káin rina tunggafiuk wata mená tángga yándi inán kanán tángga kungga átkiumálák.
14 e iam comentando entre si tudo aquilo que havia sucedido.
15 Wáina tángga kungga árán du Jesu málámbá wahára áwán káman yáni kuráng,
15 Enquanto assim comentavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles;
16 enendu yándi wu náut kámá yá rahán yándi wa ting suwán wawu Jesu ingga ma káumálák.
16 mas os olhos deles estavam como que fechados, de sorte que não o reconheceram.
17 Wáina áwán kámuk yáni kungga átang gu yánáng suliuk, “Sándu náut mená tángga áwángga átkoemálák?”
17 Então ele lhes perguntou: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós? Eles então pararam tristes.
18 Wáina átang gu káman kutná Kliopas watá inuk, “Jerusalem káin lombu táwi hánám áwáng átaráng. Waháranan du ko káman dá re ku rám nahára rina tunggafengga átak wawu ma hám narálák?”
18 E um deles, chamado Cleopas, respondeu-lhe: És tu o único peregrino em Jerusalém que não soube das coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Wáina inán du Jesu yá yánuk, “Náutá rina tunggafengga átak?” ing men du watá inumálák, “Jesu Nasaret nan wawu profet káman Ánutu rahálá hára me ámna náráwa rahán yáni hára mená menggoek me ket tárák tánggoek wawu hálángngá pálak, nát tu wata menggoemát.
19 Ao que ele lhes perguntou: Quais? Disseram-lhe: As que dizem respeito a Jesus, o nazareno, que foi profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo.
20 Pris tátáwi yáni me nándán ámna hulá ingga átaráng watá táng kapman ketná hára tit, watá kámutnek ingga men du táng maripong hára kátit kámutuk.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades e entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Huphuráp pu nándu watá ku Israel ámna náráwa son ihinek ingga naránggiumán. Iná káman du ing, Jesu wa uturáng wawu káe kula árátne ku rám kaláhu hálek.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, além de tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Kulá waháranyon du náni háranan náráwa kámá hilápmá hánám tanggán káin kungga sangga áwáng gu náháng hárámut táeráng wawu ing,
22 Verdade é, também, que algumas mulheres do nosso meio nos encheram de espanto; pois foram de madrugada ao sepulcro
23 tanggán káin wa káeráng gu Jesu yan káwak sut wawu ma árán. Wakáin du angelo yá re árán kápángngárát tu Jesu wu há tárutnáráng mirak átak ingga yánemálák ka náneráng.
23 e, não achando o corpo dele voltaram, declarando que tinham tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Wáina narángga náni háranan yará yá tanggán káin kungga káemálák ku pálipuk náráwa yá meráng wáina, iná Jesu málám bu kámá ma kamálák.”
24 Além disso, alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; a ele, porém, não o viram.
25 Wáina men du Jesu yá yánuk, “Nanará sándi muná, profet tán me wa há narángngátamálák, enendu naráng hákhátik sándi wu isikimo.
25 Então ele lhes disse: ó néscios, e tardos de coração para crerdes tudo o que os profetas disseram!
26 Ámna náráwa son iháháya háuk wawu márapmá wa suwinek ka ku Ánutu yá kut táwi hánám iminek wáina wa naremálák me muná?”
26 Porventura não importa que o Cristo padecesse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Kulá wáina yánángga ku Moses hára átang hulátingga árongga profet kámuk kán káin málámba rina mená miti papia káin átak wa erek yánáng tolingga kuk.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicou-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Wa yángyánáng kungga ku it átnát ta kumálák wata tangtang kung hengga ku Jesu yá it wa táng hátingga kuin ingga táuk.
28 Quando se aproximaram da aldeia para onde iam, ele fez como quem ia para mais longe.
29 Wáina tán ámna yará watá ma kuindalák ingga oletná mangga inumálák, “It tá yonyon hálengga páyung tindek, wata ku nátyot átang tembát tu wáina kuinelák,” ingga inán du watyot it kinan háuráng.
29 Eles, porém, o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Hang tebol hára putung átang másáng táng sáponga tángga ulángga yámuk.Jesu yá másáng táng sáponga tángga ulángga yámuk|src="cn01862B.tif" size="col" copy="Cook" ref="24.30"
30 Estando com eles à mesa, tomou o pão e o abençoou; e, partindo-o, lho dava.
31 Wáina tán du naráng hátingga rahán yándi yá ruwarán du wahára re pikpiliuk.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o reconheceram; nisto ele desapareceu de diante deles.
32 Wáina kun du yándi meme táumálák, “Pálipuk hánám kálu káin Ánutu yan me wa hulá yot mengga nánáng tolingga áwek hára pahán náti yá táwi hánám tárutak.”
32 E disseram um para o outro: Porventura não se nos abrasava o coração, quando pelo caminho nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Wáina tángga ku yándi wu tárutang Jerusalem káin son kumálák. Kung disaepel 11 wa kápángga kámá watyot áturáng watyot káman átang gu
33 E na mesma hora levantaram-se e voltaram para Jerusalém, e encontraram reunidos os onze e os que estavam com eles,
34 ámna yará wa ing yánuráng, “Wawu pálipuk hánám! Táwi wu há tárutang kungga Saimon dán káin tunggafek.”
34 os quais diziam: Realmente o Senhor ressurgiu, e apareceu a Simão.
35 Wáina yánát tu ámna yará watá ku kálu káin tunggafeng yámuk me másáng ulángga yámán kangga naráng hátiumálák wata yánumálák.
35 Então os dois contaram o que acontecera no caminho, e como se lhes fizera conhecer no partir do pão.
36 Wáina yánángga wata mená tángga átnárát tu Jesu málámbá orek yáni hára wa hetang átang yánuk, “Pahán láláp pá sányot átnek.”
36 Enquanto ainda falavam nisso, o próprio Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Wáina yánuk, enendu disaepel urum áturáng watá kangga hárámutang náwu utni káemán ingga pikpito naruráng.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Wáina kápángga ku yánuk, “Náuta hárámutang gu nanará sáni káin wa nangnaráng táeráng?
38 Ele, porém, lhes disse: Por que estais perturbados? e por que surgem dúvidas em vossos corações?
39 Ketna me háramna ná kaniráng. Pálipuk náwu na! Nehánggangga narániráng. Utni wu yánum yáni me kurat yáni nák hára átak wáina muná.” Jesu yá ket hárammá káin párángngá wa yáliuk|src="cn01865B.tif" size="span" copy="Cook" ref="24.39-40"
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede; porque um espírito não tem carne nem ossos, como percebeis que eu tenho.
40 Jesu málám wáina yánángga ku ket hárammá káin párángngá wa yáliuk.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Wáina yálen kangga heronge táuráng, enendu wa narát kándáng ma hálen narángpak yáni watá emá re há átuk. Wáina kápángga ku yánuk, “Sán náut kámá kámá nanayan nahára teráng ngá kámá átak me muná?”
41 Não acreditando eles ainda por causa da alegria, e estando admirados, perguntou-lhes Jesus: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Ingga yánán du yáni wu káut kátu singga tená wa táng imát tu
42 Então lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 rahán yáni hára náuk.
43 o qual ele tomou e comeu diante deles.
44 Wa nangga ku yánuk, “Náwu no sáni yot átang rina tunggafeinek ka há sánut wáina. Me rina nákka Moses yan meng rákit me káin, profet tán papia káin me Kap Papia káin uyená wata páliná yá tunggafek.”
44 Depois lhe disse: São estas as palavras que vos falei, estando ainda convosco, que importava que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Wáina yánángga ku nanará yáni yan káluná wa yalin du Ánutu yan me rina uyená wa naráng hátiuráng.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 Wáina tángga ku ing yánuk, “Náwu ing uyená wa: Ámna náráwa son iháhá wawu márapmá sungga kámutang rám kaláhu átang gu son tárutnek.
46 e disse-lhes: Assim está escrito que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressurgisse dentre os mortos;
47 Wata ku pahán hurik tángga watán káin kut tu Táwi yá mukmuro sáni yawonek ingga Jerusalem hára átang hulátingga wata kutná hára mengga meng isurát kungga káwakngá káwakngá kámuk kuinek.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento para remissão dos pecados, a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Iná sándu sáni rahán sáni yá há káeráng, wata ku wa meng isurát kuinek.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 No ku náut Nanna yá sásámáya miuk wa se áwáng sáminek, iná sándu it yáilá hára ná re árát kungga ku alek káinnan háláng watá hang sáháng támotnek.”
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai porém, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Kulá Jesu málám disaepelná yángot kung it Betani tangtang káin átang gu ketná iháng hip tángga átang disaepelná kuram táng yámuk.
50 Então os levou fora, até Betânia; e levantando as mãos, os abençoou.
51 Kuram táng yámángga átnárán waháranyon du Ánutu yá tángga alek káin árángga kuk.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles; e foi elevado ao céu.
52 Jesu yá yápmangga kun du yáni wu ináng sákngingga sangga ku heronge pálak Jerusalem káin son kuráng.
52 E, depois de o adorarem, voltaram com grande júbilo para Jerusalém;
53 Kung rámá rámá Táwi yan it káungá hánám wata kapmená hára átang Ánutu kutná meng tárut tángga átkiuráng.
53 e estavam continuamente no templo, bendizendo a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.