Lucas 14

Miti yan Papia (KLT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Rám káman Sabat hára Jesu yá Farisi yan ámna yáilá káman dán it káin kung watyot sungi nangga áturáng. Wa kung átuk hára ámna yá kandák kámá rina tán kanin ingga kangga áturáng.
1 Aconteceu, num sábado, que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Iná rám wahára wu ámna káman du ilalák sut tiháená wata nan pálak watá Jesu kondolá hára átkiuk.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Kulá Jesu málám Farisi me lo yan hulá nanará wahára áturáng wa ing yánáng suliuk, “Sabat hára wa ilalák mara álo iháng totoliyan me muná?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Wáina yánuk, enendu watá mátan ma táená nángnángingga árát tu Jesu málám ámna wa tánggangga táng tolingga ku ámna wa inán háná kuk.
4 Eles, porém, calaram-se. E tomando- o, o curou e despediu.
5 Wáina tángga ku yánáng suliuk, “Sán háranan káman dá kanggim bu nanggená ámnaná me bulmakauná yá Sabat hára hang umi árámmá pená kinan árán da rina tánggim? Rám waháranyon da álo táng satá áráng henggim me muná? Pálipuk hánám wáina wu há tánggim.”
5 E disse-lhes: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Wáina yánuk, enendu watá topmá kámá ma inánáyan.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isso.
7 Son hang Jesu málám ámna yá sinak hára sungi nanaya áwuráng wa kápuk ku áwáng kome máta káin re átnát ta táup tát kápángga ku me tárákngá ing yánuk,
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 “Rám káman ámna káman dá náráwa tátáyan sinak rámá hára mantáng kamán kungga ku kome máta káin du ma putung átkuindalák. Kome wa kámá ámna káman kák keháng hátingga átak kutná pálak wa mantáng mán áwinek watán há meng san áriwon.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu,
9 Wáina árátá kahángga ku ámna sán yayará mantáng sámánggim watá áwáng kanánggim, ‘Kome wa ámna náta sang máng,’ ing kanán kák ku reprepmá táwi narángga kung kome mári pukon káin putung átgim.
9 e, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Wáina wata ku rám wáina hára mantáng kamát wawu kung kome mári pukon káin putung átkuinelák. Wáina árátá ku sinak márumá yá áwáng kahángga ku kanánggim, ‘Nukna, áwáng kome álo kámá káin ná álák,’ ing kanán du ámna náráwa káman átgalát watá kahát kutya pálak hálenggim.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, assenta-te mais para cima. Então, terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Káman niyá málámba kutná tángga árinek wawu Ánutu yá kutná tángga háinek, iná niyá málámba kutná tángga háinek wawu Ánutu yá kutná tángga árinek.”
11 Porquanto, qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Wáina yánángga ku ámna niyá sungi nanaya mantáng mán áwuk wa inuk, “Ko sinak tángga ku nuknukka me tat kulakka me sipya kátu me kaya tangtang árená sup yáni pálak wa ma mantáng yámátá áwindaráng. Wáina táinelák wawu máriya watá son topmá mantáng kamát tu topmán topmán háleinek.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Ináku sinak tángga ku ukuro mara me sut yáni wáik hálená me háram yáni wáik hálená me rahán yáni kotná, wa mantáng yámángguinelák.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos
14 Wáina tátá ku watá wata topmá ma kamindáráng ga ku kuram bá kákkán káin áwinek. Wata topmá ku Ánutu yá máriya ámna kándáng átang kámuturáng watá tanggán káin átang tárutneráng rám wakáin du kaminek.”
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado serás na ressurreição dos justos.
15 Wáina yánán narángga ámna káman tebol hára kámuk átang sungi nangga áturáng watá Jesu inuk, “Ámna náráwa niyá Ánutu yan átnát álosim kinan átang sungi náineráng watá ku heronge narineráng!”
15 E, ouvindo isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no Reino de Deus!
16 Wáina inán du Jesu yá ing inuk, “Ámna káman dá sinak táwi tátáya narángga ku ámna táup hánám bá áwáng sungi nanaya mantáng yámuk.
16 Porém ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos.
17 Kulá sinak rámá hánám wahára wu ámna watá yáup nanggená káman suring mán ámna yánáng sáuk ngá watán káin kungga sungi wu há tiyawingga átak ingga yáninán kuk.
17 E, à hora da ceia, mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 “Kung yánángga kuk, enendu ámna watá erek hánám meng pilingga ‘nándu ma kuindámán’ ing mengga kuráng. Káman dá ku inuk, ‘Nák ku káwak kátu káman yuwát, wata ku kungga wa káinet. Wáina wata ku ukuro táwi, nák ku ma áwindát.’
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 “Iná nukngá yá ku inuk, ‘Nák ku bulmakau 10 dá yáupna táng namineráng ga yuwát, wata ku kung wa iháng tárák tángga káinet. Wáina wata ku ukuro táwi, nák ku ma áwindát.’
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 “Hang káman dá ku inuk, ‘Nák ku náráwa emá tángga átat, wáina hálendu ma áwindát.’
20 E outro disse: Casei e, portanto, não posso ir.
21 “Wáina inát narángga ku yáup nangge watá son kuk watá kung táwiná sinak márumá wa wáina meráng ingga inán du kuk narángga yáup nanggená wa inuk, ‘Sokmuná ingmen it nátán kálu isikikimo me maming tátáwi káin kungga ukuro mara me sut yáni wáik hálená me rahán yáni kotná me háram yáni wáik hálená wa yángotang áwáng.’
21 E, voltando aquele servo, anunciou essas
22 “Wáina inán yáup nangge watá kung rina inuk wáina há táng hálingga ku son áwángga inuk, ‘Ámna hulána, melák wáina há táet, enendu it pahálá wu ma tuwarak, kome wu along re átak.’
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 “Wáina inán du sinak márumá watá inuk, ‘Kungga it kapme sangga kálu káin wa ni ámna me náráwa kápángga ku há hánám áwániráng ingga yánáng pákpálák hánám tátá áwát nákkán it pahálá yá tuwarik.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e atalhos e força-
24 No ing sánin, ámna huphuráp mantáng yámut waháranan káman dá nákkán sungi kátu káman ma hánám náindák.’”
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles varões que foram convidados provará a minha ceia.
25 Ámna náráwa táup hánám watá Jesu isutang kungga árát tu málám hurik tángga ing yánuk,
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 “Káman niyá nákkán káin áwinek watá naning, maming, málámba áwá nanggená, tatning kulaná, málám ilommá me málámbán átnát ná wata ma taktak mindák, wáina watá nákkán disaepel ma háleindák.
26 Se alguém vier a mim e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Hang káman niyá málámbán maripong wa sungga tánggatang nák ma nasutnándák, wáina watá nákkán disaepel ma háleindák.
27 E qualquer que não levar a sua cruz e não vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 “Iná ámna káman dá it maming táwi tátáya wu wa táng háliliyan sup pa álo átak me rina ingga kándáng kangga san árán du it wa tánggim.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos,
29 Iná wáina ma táená kumam kálak hirarán han tángga kungga kutná kutná kátu ya kesák tángga san átgim wawu kámá niyá áwáng wáina kanggalát watá ku ináng kekkek tángga
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces e não
30 ing menggalát, ‘Ámna náwu it álo táng hálinet ingga táuk, enendu ma táng háliuk.’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 “Iná king káman dá king nukngá yot erawáwáya wu málám kándáng hánám narángga málámbáyon ing menggim, ‘Nákkán tewe ámna wu 10,000 rewe, iná nukngá watán tewe ámna wu 20,000. Wawa álo erawángga táng hátinet me rina?’ ingga menggim.
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Iná málám narán hálángngá muná hálendu wawu king nukngá watá mulangán yon árán pahán káman háháleya me san kunggim.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores e pede condições de paz.
33 Kálu wáinanyon, sán háranan káman dá kutná kutná ná kámuk hánám wa ma sárum yámindák wawu nákkán disaepel ma átnándák.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 “Sol wawu álo kámá, iná kikngá watá sálikngin du son rina táng mátne ku kikngá pálak hálenggim?
34 Bom é o sal, mas, se ele degenerar, com que se adubará?
35 Sol wáinaná watá hái káin sungi ma háláng yámán áráng henggalát, me wa táng bulmakau kámulá yot táng hái káin ma tinggalát. Ináku susut káin táng hirarát kunggim.
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.