Gálatas 4
Miti yan Papia (KLT) vs ARC
1 Waháranyon du ing, ámna káman da nanggená káman átgim watá ku máriya naning gán kutná kutná wa ihánggim. Kutná kutná wawu nangge watán pingnga ingga há átgim, enendu nangge wawu isikimo wáina hálendu kutná kutná wa ma pin yáni tátáyan tárák, wata ku yáup nangge yá inanyon átgim.
1 Digo, pois, que, todo o tempo em que o herdeiro é menino, em nada difere do servo, ainda que seja senhor de tudo.
2 Nangge málám bu naning gá ámna nini yá málám me kutná kutná wa pin yáni tátáya iháng tunggap tánggim wata tárang káin árán kungga naning gá rám naránggim wahára ku wáina.
2 Mas está debaixo de tutores e curadores até ao tempo determinado pelo pai.
3 Nándu wáinanyon, nangge kikimo nanará náni muná yá ina átang káwak nátán kálu hulá hulá átaráng me iruk wáik hulá hulá watán yáup nangge hálengga átkiumán.
3 Assim também nós, quando éramos meninos, estávamos reduzidos à servidão debaixo dos primeiros rudimentos do mundo;
4 Wáina átkiumán enendu Ánutu yá rám tiuk wahára hánám bu Nanggená suring mán áwuk. Áwuk wawu ing, náráwa yá wa tángga táng tin ámna nangge hálengga Juda yan meng rákit me wata tárang káin yon átuk.
4 mas, vindo a plenitude dos tempos, Deus enviou seu Filho, nascido de mulher, nascido sob a lei,
5 Wáina áwuk watá ku ámna náráwa nándá meng rákit me wata tárang káin átumán waháranan son náhán Ánutu nángánangge háliumán.
5 para remir os que estavam debaixo da lei, a fim de recebermos a adoção de filhos.
6 Nándu Ánutu nángánangge átkoemán, wata tángga ku Nanggená yan Iruk wa suring mán pahán náni kinan háuk. Wáina hang átang gu pahán yot ing mantángga san kunggoek, “Aba, Nan.”
6 E, porque sois filhos, Deus enviou aos nossos corações o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai.
7 Wáina wata ku sándu son yáup nangge hánámá ma áraráng, ináku Ánutu yá tán sándu málámba nángánangge háliuráng, wata ku málámbá náut álosim tiyawiuk wawu sándán.
7 Assim que já não és mais servo, mas filho; e, se és filho, és também herdeiro de Deus por Cristo.
8 Uláp pu sándu Ánutu ma naráng mená áturáng wáina hálendu ánutu kusák watán yáup nangge hálengga átkiuráng.
8 Mas, quando não conhecíeis a Deus, servíeis aos que por natureza não são deuses.
9 Iná inggálu wu Ánutu há naráng meráng - son ing mein, Ánutu yá há naráng sámek. Wáina enendu rina tángga ku son hurik tángga káwak nátán kálu hulá hulá me iruk wáik háláng yáni muná watán káin kungga ku son watán yáup nangge háleinán tánggoeráng?
9 Mas agora, conhecendo a Deus ou, antes, sendo conhecidos de Deus, como tornais outra vez a esses rudimentos fracos e pobres, aos quais de novo quereis servir?
10 Rámá rámá wu miti ya hahayan rám táwi, yap mirak kán rám táwi me yara mirak kán rám táwi wahára rina isusut ta mená wa há isutnemán ingga naránggoeráng.
10 Guardais dias, e meses, e tempos, e anos.
11 No sándán ket tárák wata narángga ku pitánggoet, náuta no yáup rina sán orek sáni káin táut watá hánámá yakyawiwon wata.
11 Receio de vós que haja eu trabalhado em vão para convosco.
12 Yanuknukna, no pahánna yot ing sánin, nawu uláp meng rákit me isusut wa sangga sán inanyon háliut, wáinanyon inggálu ku sándá nák inanyon háleineráng. Sándá nákka kandák kámá ma táng namuráng.
12 Irmãos, rogo-vos que sejais como eu, porque também eu sou como vós; nenhum mal me fizestes.
13 Sáni há nareráng wa, sutna ilalák pálak wata ku hulátingga hánám kung sándán káin me pingnga álosim wa mengga kut.
13 E vós sabeis que primeiro vos anunciei o evangelho estando em fraqueza da carne.
14 Rám wahára wu sutna ilalák pálak kut hálendu no sándá sárum namángga nákka taktak sáminek ingga narut, enendu wáina ma táuráng. Ináku sándá nák ku Ánutu yan angelo me Jesu Son Iháhá táng tolinggalát ina nák neháng toliuráng.
14 E não rejeitastes, nem desprezastes isso que era uma tentação na minha carne; antes, me recebestes como um anjo de Deus, como Jesus Cristo mesmo.
15 Rám wahára wu heronge hánám tángga nák pahán namuráng, enendu inggálu ku heronge wawu rekálu kuk? Pálipuk ing sánin, rám wahára wu nák háláng namámáya álo kámá hánám táuráng. Rám wahára sándá rahán sáni holengga namámáya wu álo yon holengga namánggalát.
15 Qual é, logo, a vossa bem-aventurança? Porque vos dou testemunho de que, se possível fora, arrancaríeis os olhos, e mos daríeis.
16 Kulá inggálu ku rina? No me páliná wa sánánggoet wata ku sándá nák káyamna hálenggoeráng me?
16 Fiz-me, acaso, vosso inimigo, dizendo a verdade?
17 Ámna wawu hahatingga pahán sáni haha tángga ku sán sáhát watán tombong háhále wata tánggoeráng, iná watán káin du sán háláng sámámáyan nanará kámá ma átyámák. Watán nanará káin wawu sán sáháng horet sándá nák nepmangga ku yáni yot káman hálengga átnát wata tánggoeráng.
17 Eles têm zelo por vós, não como convém; mas querem excluir-vos, para que vós tenhais zelo por eles.
18 Ámna káman dá nanará álosim sánáng tolin narángga ku wa álo isutneráng. Rámá rámá wu wáina tángga átkuineráng, no sányot átnet wahára rewe muná.
18 É bom ser zeloso, mas sempre do bem e não somente quando estou presente convosco.
19 Yanángánanggena, no láwit naránggoet wawu nangge yá tunggafeinán tát mam yáni yá láwit narángngátaráng wáinanyon narángga áre kungga Jesu Son Iháhá yan átkuku watá sándán pahán kinan táwi hánám háleinek.
19 Meus filhinhos, por quem de novo sinto as dores de parto, até que Cristo seja formado em vós;
20 Ukuro hánám bu no rám nahára sányot ma árat wata. Iná na sányot há átang ináku me wa tángga hangga káluná hára mengga sánánggem. No sánda narángpak hánám tángngátat, enendu no mulangán káin átnándat hálendu rina háláng sámánggem wawu ma narát.
20 eu bem quisera, agora, estar presente convosco e mudar a minha voz; porque estou perplexo a vosso respeito.
21 Kulá sán niyá Juda yan meng rákit me wata tárang káin átnát ta nareráng watá nanániráng, sánda meng rákit me wa ma hám naráráng?
21 Dizei-me vós, os que quereis estar debaixo da lei: não ouvis vós a lei?
22 Táwi yan me wu ing uyená yá átak, Abraham wawu nanggená ámnaná yará. Káman wawu yáup náráwa hánámá yan, hang káman wawu áwáná hánám along átuk watán.
22 Porque está escrito que Abraão teve dois filhos, um da escrava e outro da livre.
23 Nanggená yáup náráwa hánámá watán wawu kálu rehára nangge yá tunggafengngátaráng wa isutang tunggafiuk, iná áwáná hánám along átuk wata nanggená wawu Ánutu yá me káto wáina táinet ingga mengga Abraham inuk wa isutang gu watá tunggafiuk.
23 Todavia, o que era da escrava nasceu segundo a carne, mas o que era da livre, por promessa,
24 Kulá pingnga wata kinan du me tárákngá yá átak wawu ing, náráwa yará watá ku pahán káman me yará Ánutu yá káman Abraham imuk, káman Moses imuk wata tárákngá. Hagar yá ku ále yáilá Sainai káin pahán káman me imuk wata tárákngá. Pahán káman me wawu ing, ámna náráwa yá rámá rámá meng rákit me wa kámuk hánám isutang átningga ku meng rákit me watán yáup nangge hálengga átkuineráng.
24 o que se entende por alegoria; porque estes são os dois concertos: um, do monte Sinai, gerando filhos para a servidão, que é Agar.
25 Hagar watá ku ále Arebia káin ále yáilá Sainai watyot Jerusalem nahára átak wata tárákngá. Jerusalem wawu hánámá yáup náráwa, iná yanángánanggená wawu yáup nangge rewe.
25 Ora, esta Agar é Sinai, um monte da Arábia, que corresponde à Jerusalém que agora existe, pois é escrava com seus filhos.
26 Iná Jerusalem kámá irawa káin átak wawu mam náni. Wawu meng rákit me watán yáup náráwa muná, áwáná hánám Sara ina.
26 Mas a Jerusalém que é de cima é livre, a qual é mãe de todos nós;
27 Táwi yan me hára ing uyená,
27 porque está escrito: Alegra-te, estéril, que não dás à luz, esforça-te e clama, tu que não estás de parto; porque os filhos da solitária são mais do que os da que tem marido.
28 Kulá yanuknukna sándu Aisak inanyon Táwi yá me káto wáina táinet ingga mengga Abraham inuk wata nángánangge.
28 Mas nós, irmãos, somos filhos da promessa, como Isaque.
29 Rám wahára nangge Ismael wawu kálu rehára nangge yá tunggafengngátaráng wa isutang tunggafiuk watá ku nangge Aisak Iruk Káungá yan háláng hára tunggafiuk wa táng lem tánggiuk. Rám nahára wu tárák wáinanyon.
29 Mas, como, então, aquele que era gerado segundo a carne perseguia o que o era segundo o Espírito, assim é também, agora.
30 Wáina átkoek enendu Ánutu yan me yá rina mek? “Yáup náráwa hánámá wata nangge not wa yásurátá kundimálák, náuta máriya yáup náráwa wata nanggená yá áwáná hánám along átuk wata nanggená watyot naning gán kutná kutná wa ma horengga ihindámálák.”
30 Mas que diz a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque, de modo algum, o filho da escrava herdará com o filho da livre.
31 Wáina wata ku, yanuknukna, nándu yáup náráwa wata nángánangge muná, ináku áwáná hánám along átuk wata nángánangge.
31 De maneira que, irmãos, somos filhos não da escrava, mas da livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.