Atos 22
Miti yan Papia (KLT) vs ARA
1 “Yanuknukna me nan ilomna, no naya áráng hákhátik naya ing sánin, no kandák kámá ma táut,” ingga wáina yánán
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 urum táwi áturáng watá naruráng gu Hibru me kálu yánán narángga ku yolop hánám áturáng.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 Wáina árát tu Pol yá yánuk, “Nák ku Juda ámna, it yáilá Tasus Silisia provins káin wa tunggafiut, enendu it yáilá nahára átang tiháut. Nák ku tiksa Gamaliel watá táwi ilom náni yan meng rákit me kándáng hánám wa nanáng toktolik tán du no Táwi yan me wa táng káto táin ingga tánggiut, nahára átaráng sáni há tánggoeráng wáina.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Nák ku Jesu isutnárát wa iháng wáik tángga átninggiut. Ámna me náráwa hányon iháng sen dá hárotang kalabus kinan tinggiut, me ihángga iháng ráháng kátkámut tánggiut.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Pris yáin yáni me ámna Juda yan kaunsol urum hára átnándaráng watá no rina tánggiut wawu há nareráng, watá wáina ingga álo sánánggalát. Yáni nák háláng nanamáya ku nuknuk yáni it yáilá Damaskas káin átaráng watán papia uyingga namuráng. Kulá papia wa tángga kung yáme wakáin Jesu yan ámna náráwa átaráng wa ket háram yáni hárotang iháng áwáng Jerusalem káin yáup káto tátáya Damaskas ya kut.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Kungga átnáre káe táitná hám wáina kálu ku Damaskas tangtang yamá káman sireretná pálak alek kálu máuk watá mangga rang hálengga neháng támotuk.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Wáina tán káwak káin táng hang káte ku me káman dá ing nanuk, ‘Sol! Sol! Náuta ku nák neháng lem tánggoelák?’
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Ingga nanán narángga ku no ing inut, ‘Ámna hulá, kák ku ni?’
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Nuknukna káman átumán watá yamá wawu há káuráng, enendu me yá áwuk wawu ma naruráng.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 “Wáina nanán du no ing inut, ‘Táwi, no rina táinet ta narelák?’ wáina ine ku watá nanuk, ‘Tárutang it yáilá Damaskas káin kutá ku ámna káman dá ko yáup rina táinelák ka naret wawu watá wakáin kaninek,’ ingga nanuk.
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Kulá yamá watá hálángngá wu rina kámá hánám wa man no náut kámá kákápáyan du muná hálendu wahára átang gu nuknukna káman kumán watá ketnan tát tu kungga it yáilá káin kung hiumán.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Kung hetne ku ámna káman kutná Ananaias watá nanaháya áwuk. Ámna wawu Ánutu tárang káin hánám átang meng rákit mená wa kándáng hánám isutnándak. Juda Damaskas hára wa árená watá ámna wawu álo kámá ingga mengngátaráng.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ámna watá áwáng nák rupna tangtang hetang átang gu ing nanuk, ‘Nukna Sol, rahála yá álo háleik,’ ingga men du wahára re rahánna yá álo hálen hálengga ámna wa káut.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 “Wáina káe ku nanuk, ‘Táwi ilom náni yan Ánutu watá málámba pahálá káin rina átak wa kakaleya keháng tunggap táuk, me Ámna Kándáng wa kangga málámbá milunná yá rina kaninek wa nanaráya keháng tunggap táuk.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Ko ku wa háláng imángga rina káelák me narelák wa meng tunggap tángga ámna náráwa táup táwi yáninelák.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Kulá náuta hálenggoelák? Tárutang Táwi kutná mengga umi kuhátá ku mukmuroka yawonek,’ ingga Ananaias yá nanuk.
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 “Wáina nanán du rina tátáya nanuk wáina tángga son Jerusalem káin kung Táwi yan it káungá hánám kinan káin sáponga tángga átang gu ára hára ina kangngáre
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Táwi yá ing nanuk, ‘Jerusalem nan ámna náráwa yá ko nákka rina yáninelák wawu ma narindáráng, wata ku sopmuná ingmen it yáilá ná sangga kung.’
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 “Wáina nanán du no inut, ‘Táwi, ámna náráwa wu no Juda yan miti itná átaráng wahára kámá hára kungkung tángga ámna náráwa kákka naráng hátingga árená wa ráhángga iháng kung kalabus káin tingting tánggiut wawu há nareráng.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Hang Stiwen wawu kangán me wa meng tunggap tángga yánángga átkungngátak wata ingga utkámut táuráng rám wahára wu nák ku hányon átang wawu álo kámá táeráng ingga kápángga átang lap yáni hákhásák wata pin yáni tángga átut wawu hányon nareráng.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 “Wáina ine ku Táwi yá nanuk, ‘Kung, kák ku suring kame mulangán hánám ámna náráwa ále kámá káinnan watán káin wa kuinelák.’”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Juda ámna náráwa urum táwi watá kárámatingga árát kungga Pol yá ámna ále kámá káinnan da miuk hára wawu pahán káráp tángga san yáni táng hip tángga hahatingga ing mantáuráng, “Utkámut tániráng! Ámna wáinaná watá átnát tán tárák muná!”
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Wáina mantángga lap yáni hákhásák wa yalingga hirarát kun ámálum ihángga hirarát alek kálu árán
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 kangga ku tewe ámna yáin yáni táwi watá tewe ámna yánán Pol tángga yánin it káin kuráng. Tewe ámna yáin yáni yá hulá ku náuta ingga pahán káráp tángga Pol ya ohok menman táng meráng ingga nanaráya tewe ámna yánán lahot mángga ku wáina wata ingga nánik ingga ináng susuliya yánuk.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Pol lahot mámáya ket hárammá hárotang kándáng ting sat árán du tewe ámna yáin yáni káman dá Pol rupmá tangtang hetang árán Pol yá wa inuk, “Rom ámna káman ma ináng sulingga hulá ma narená hánámá lahot mámá watán meng rákit mená kámá átak me?”Tewe ámna yá Pol lahot mámáya ket hárammá hároturáng|src="CN02025B.TIF" size="col" copy="Cook" ref="22.25"
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Wáina inán tewe ámna yáin yáni watá wa narángga ku son yáin yáni watán káin kung wáina mek ingga inángga ku inuk, “Ámna wawu Rom ámna, wata ku rina táng minelák?”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Wáina inán du tewe ámna yáin yáni táwi yá málámbáyon Pol yan káin kungga inuk, “Nanáng, kák ka pálipuk Rom ámna me?” ing inán du Pol yá inuk, “O, nák ku Rom ámna.”
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Wáina inán du tewe ámna yáin yáni táwi watá inuk, “No Rom ámna háháleya ku supna táwi hánám wa sáut,” ing inán du Pol yá inuk, “Iná nák ku mamna yá Rom ámna hánám wa neháng tiuk.”
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Wáina men narángga waháranyon du tewe ámna kámá lahot mámáya narángga áturáng watá yolopon sáuráng. Kulá tewe ámna yáin yáni táwi watá Pol Rom ámna wa táng sen dá hárotuk wawu Rom bán meng rákit mená wa hitik táuk wáina hálendu Pol yá nák ku Rom ámna ing men narángga ku hárámutang pitáuk.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Kulá tembátnáya ku tewe ámna yáin yáni málám hulá náuta ku Juda yá Pol táng káyam táráng ingga hulá wa kakaya ku Juda yan ámna hulá hulá me pris tátáwi yáni wa men áwát tu Pol engot kung orek yáni hára tiuk.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.