Atos 21
Miti yan Papia (KLT) vs ARIB
1 Kulá ámna yáilá wa yápmangga kilang kinan árángga kutne ku kilang gá it wa sangga kungga ailan Kos káin kándáng hánám kuk. Iná tembátnáya ku ailan Rodes káin kumán náyá wata tembátnáya ku kungga it táwi Patara káin kumán.
1 E assim aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e, correndo em direitura, chegamos a Cós, e no dia seguinte a Rodes, e dali a Pátara.
2 Wahára káumán du kilang káman dá ále Ponisia káin kukuya tán kangga ku son kilang wahára árángga ku kumán.
2 Achando um navio que seguia para a Fenícia, embarcamos e partimos.
3 Kulá ailan Saiprus wawu ket kandák kálu árán kangkang kungga ku Siria provins káin it táwi Tair wahára kung hengga it watán kutná kutná kilang watá ihán kumán wa hirarán hahaya tán du kilang sangga kep káin háumán.It táwi Tair|src="HK00374B.TIF" size="span" copy="KnowlesBass" ref="21.3"
3 E quando avistamos Chipre, deixando-a á esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio havia de ser descarregado ali.
4 It wahára hangga kung Ánutu yan ámna náráwa wa táng suling kung kápángga watyot rám 7 átumán. Kulá wahára ku Iruk ká pahán yánin han du Jerusalem káin ma kuindalák ingga Pol inángga son son táuráng,
4 Havendo achado os discípulos, demoramo-nos ali sete dias; e eles pelo Espírito diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 enendu kilang gá son kuinán tán du kilang gá átuk káin wa kukuya tátne ku Ánutu yan ámna watá áwá nangge yáni yot kámuk nángotang it wa sangga sán káin kung tun náni hára imángga átang sáponga táumán.
5 Depois de passarmos ali aqueles dias, saímos e seguimos a nossa viagem, acompanhando-nos todos, com suas mulheres e filhos, até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos,
6 Wáina tángga sangga ku ket yánin tángga nándá kilang kinan kutne ku watá son it yáni ya kuráng.
6 e despedindo-nos uns dos outros, embarcamos, e eles voltaram para casa.
7 Kulá Tair sangga kungga ku it táwi Tolemes káin hangga ku Ánutu yan ámna náráwa wakáin kápángga watyot rám káman átumán.
7 Concluída a nossa viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, passamos um dia com eles.
8 Tembátnáya ku Tolemes sangga kungga ku it yáilá Sisaria káin ámna káman kutná Filip watán it káin átumán. Ámna wawu Táwi yan me wa yánángga átningngátak, me málám wawu huphuráp ámna 7 aposel yá iháng tunggap tát náráwa kawát háláng yáyámáya yáup yámuráng waháranan.
8 Partindo no dia seguinte, fomos a Cesaréia; e entrando em casa de Felipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Ámna wata yáuriwa máto 4 watá wu profet me mengngátaráng.
9 Tinha este quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Nándá wahára rám kámá há árátne ku profet káman kutná Agabus watá Judia ále kálu áwáng háuk.
10 Demorando-nos ali por muitos dias, desceu da Judéia um profeta, de nome Ágabo;
11 Kulá ámna watá nándán káin áwuk watá áwáng Pol yan let wa táng málámba ketná hárammá wa hárotang gu ing miuk, “Iruk Káungá yá ing mek, tárák ná táet wáinanyon du Juda ámna Jerusalem káin átaráng watá let náta márumá wa hárotang táng ámna kámá káinnan da ket yáni hára tineráng.”
11 e vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo e, ligando os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus ligarão em Jerusalém o homem a quem pertence esta cinta, e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Wáina men narángga ku nán me ámna náráwa wahára átumán watá Jerusalem káin ma árindalák ingga inángga son son táumán.
12 Quando ouvimos isto, rogamos-lhe, tanto nós como os daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Wáina inátne ku Pol yá ing nánuk, “Sándu náuta ku kutang nák pahánna táng hang tiktik tánggoeráng? Nák ku Táwi Jesu kutná meng tárut tánggoet wata ket háramna álo hárotneráng, me Jerusalem káin nutkámut tátáya hálendu álo wáina táineráng. Nák ku kátkámut ta há tiyawingga átkoet.”
13 Então Paulo respondeu: Que fazeis chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Wáina nánán du nándá káumán du nándá watán pahán káin átuk wa táng yakyawák tátáyan tárák muná hálendu ing miumán, “Táwi yá rina tunggafefeya narek wáina álo tunggafeinek.”
14 E, como não se deixasse persuadir, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor; e calamo-nos.
15 — ausente —
15 Depois destes dias, havendo feito os preparativos, fomos subindo a Jerusalém.
16 — ausente —
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesaréia, levando consigo um certo Mnáson, cíprio, discípulo antigo, com quem nos havíamos de hospedar.
17 Kulá rám nándá Jerusalem káin kung hiumán wahára wu Táwi yan tombong watá heronge pálak áwángga náhuráng.
17 E chegando nós a Jerusalém, os irmãos nos receberam alegremente.
18 Kulá tembátnáya ku Jeims Táwi kulaná wa kakaya Pol yot kutne ku miti yan ámna yáilá watá kámuk ingmen wakáin áwát tu átumán.
18 No dia seguinte Paulo foi em nossa companhia ter com Tiago, e compareceram todos os anciãos.
19 Kung átang gu Pol yá heronge me yánángga ku málámba ketná hára Ánutu yá ket tárák rina ámna náráwa kámá káinnan watán káin táuk wata pingnganá kándáng hánám wáina yánuk.
19 E, havendo-os saudado, contou-lhes uma por uma as coisas que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Pingnga wa yánán naruráng hára wu yáni wu Ánutu kutná meng tárut tángga ku Pol inuráng, “Kang, nuk náni, Juda ámna náráwa Jesu ya naráng háting mená táup hánám táwi watá Moses yan meng rákit mená wawu táwi hánám ingga narángga isutkoeráng.
20 Ouvindo eles isto, glorificaram a Deus, e disseram-lhe: Bem vês, irmãos, quantos milhares há entre os judeus que têm crido, e todos são zelosos da lei.
21 Ámna náráwa kátu yá yánát tu kák ka ing menggoeráng, ‘Pol yá Juda ámna kámá káinnan da orek yáni káin átaráng wa Moses yan me wa ma isutnándaráng, me nángánangge sáni kep yáni ma marindaráng, me táwi ilom náni yan kálu wa ma isutnándaráng ingga yánánggoek,’ ingga wáina menggoeráng.
21 Têm sido informados a teu respeito que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a se apartarem de Moisés, dizendo que não circuncidem seus filhos, nem andem segundo os costumes da lei.
22 Kulá wáina áwelák ingga há narinderáng, wata ku rina táinemán?
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão que és chegado.
23 Ko naráng, nanará káman nándá naremán wáina isutnelák wawu ing, Jesu yan tombong waháranan ámna 4 yá Ánutu yan káin me káto há miuráng.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer: Temos quatro homens que fizeram voto;
24 Ámna 4 nátyot kungga ku watá Ánutu rahálá hára rongrongngá háháleya Moses yan meng rákit mená isutang rina táineráng, ko ku wáinanyon táinelák. Watán towet sisiyan kutná kutná wa yuwáng yámátá ku watá yáin yáni rommá wa komkomá hárineráng. Wáina tátá kámá yá kahángga ku me kák ka rina mená wawu kusák ingga narineráng, iná kaya ku meng rákit me wa isutnándalák ingga narineráng.
24 toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles as despesas para que rapem a cabeça; e saberão todos que é falso aquilo de que têm sido informados a teu respeito, mas que também tu mesmo andas corretamente, guardando a lei.
25 Iná ámna náráwa kámá káinnan Jesu ya naráng háting mená watán káin du me kak mená wa isutang papia ing há uyingga satne kung yámuk, sungi songgo ánutu kusák ka towet sing mená ma náindaráng, songgo yánumá hára sip pá há árán kangkang wa ma náindaráng, songgo san yáni hára iháng kátkámut táená wata yánum yáni wa ma náindaráng, hang márámamák hára ma kuindaráng.”
25 Todavia, quanto aos gentios que têm crido já escrevemos, dando o parecer que se abstenham do que é sacrificado a os ídolos, do sangue, do sufocado e da prostituição.
26 Wáina inát tu tembátnáya ku Pol yá ámna watyot kungga ku rina tángga rongrongngá háháleya mená wáina táuráng. Wáina tángga sangga ku málám Táwi yan it káungá hánám kapmená káin kungga ku rám bu rina hára rongrongngá háháleyan watá sálikngin du watán towet sisi wa ihángga áwinemán ingga pris yánuk.
26 Então Paulo, no dia seguinte, tomando consigo aqueles homens, purificou-se com eles e entrou no templo, notificando o cumprimento dos dias da purificação, quando seria feita a favor de cada um deles a respectiva oferta.
27 Kulá rám 7 watá sálin ingga tángga átuk wahára ku Juda ámna kámá Esia provins káinnan watá Pol ku it káungá kapmená káin wa kangga ku ámna náráwa kátu wata pahán yánin hat Pol ya kuk táng mát tu Esia ámna watá kung ket tángga ku
27 Mas quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, tendo-o visto no templo, alvoroçaram todo o povo e agarraram-no,
28 ing mantáuráng, “Israel ámna, áwáng háláng námániráng. Ámna náwu ále rehára rehára átningga ámna náráwa ing yánáng tolingngátak, nándán ámna náráwa, nándán meng rákit mená me nándán it káungá wawu wáik hánám ingga yánángngátak. Kulá kámá ku ing táuk, Grik yángot áwáng it káungá ná táng konep táuk.”
28 clamando: Varões israelitas, acudi; este é o homem que por toda parte ensina a todos contra o povo, contra a lei, e contra este lugar; e ainda, além disso, introduziu gregos no templo, e tem profanado este santo lugar.
29 Wáina miuráng wawu ing wata, rám káman Trofimus Efesus nan watá it yáilá Jerusalem wata kinan Pol yot seng sulingga átninggun kápuráng hálendu Pol yá it káungá kapmená káin engotang kuk hám ingga wata narángga miuráng. Juda ámna watá Pol ya kuk táng mángga ket táuráng|src="cn02013B.tif" size="span" copy="Cook" ref="21.27-30"
29 Antes tinham visto com ele na cidade a Trófimo de Éfeso, e pensavam que Paulo o introduzira no templo.
30 Me yá wáina kun narángga ámna náráwa yá hárámutang nangnga yáni han wakáinnan wakáinnan áwáng áturáng watá áwáng Pol káto tángga táng uyingga tánggatang it káungá yan kumbi kep káin hangga ku kálu mungnganá wa sokmuná hánám káto táng háliuráng.
30 Alvoroçou-se toda a cidade, e houve ajuntamento do povo; e agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Yáni wu táng kung utkámut tánin ingga tángga árát tu Jerusalem ámna wu kun tátáya menman tángga átaráng ingga me watá Rom bán tewe ámna yáin yáni táwi watán káin kuk.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao comandante da corte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão;
32 Kun narángga málám sopmuná ingmen málámba tárang hára átnándak tewe ámna urum kámá ya yáin yáni watyot tewe ámna ihángga urum áturáng káin wa hat kápángga ku ámna urum táwi watá Pol utang áturáng wa sáuráng.
32 o qual, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles; e quando viram o comandante e os soldados, cessaram de espancar a Paulo.
33 Tewe ámna yáin yáni táwi watá áwuk ngáya áwáng Pol ket tángga tewe ámna yánán sen yará yá hároturáng. Wáina tát tu málám “Ámna náwu ni, me kandák ku rina táek?” ingga yánáng suliuk,
33 Então aproximando-se o comandante, prendeu-o e mandou que fosse acorrentado com duas cadeias, e perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Wáina yánáng sulingga árán du ámna kámá yá mantángga kámá kámá ingináng tángga táng kukulák tát tu hulá resim hánám ingga ku kándáng ma naruk. Wáina hálendu málám Pol engotang yánin átnát káin kukuya tewe ámna yánuk.
34 E na multidão uns gritavam de um modo, outros de outro; mas, não podendo por causa do alvoroço saber a verdade, mandou conduzi-lo à fortaleza.
35 Wáina yánán Pol engotang tirak hulá hára kung hengngárát ámna náráwa yá utkámut tátáya táup hánám tát kápángga ku tewe ámna yá árong Pol wa táng hip tángga árángga kuráng.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, foi ele carregado pelos soldados por causa da violência da turba.
36 Wáina tángga kut ámna náráwa urum táwi yásutang kuráng watá “Utkámut tániráng! Utkámut tániráng!” ingga sonson mantángga áturáng.
36 Pois a multidão o seguia, clamando: Mata-o!
37 Kulá tewe ámna yá Pol tángga kung it yáni kinan hanin ingga tát tu Pol yá tewe ámna yáin yáni táwi wa inuk, “No me káman álo kanánggem me?” ingga inán du watá inuk, “E! Kák ku Grik me há me tángngátalák.
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, disse Paulo ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 Nák ka kák ku Isip ámna huphuráp sim kapman yot erawángga ámna kápik ká erawená 4,000 wa ihángga ále komkomá ámna muná káin kuk wa ingga naránggoet,” ingga inuk.
38 Não és porventura o egípcio que há poucos dias fez uma sedição e levou ao deserto os quatro mil sicários?
39 Wáina inán Pol yá inuk, “Nák ku wa muná. Nák ku Juda ámna it yáilá Tasus Silisia provins nan. Nákkán it yáilá wawu kutná pálak. Ko álo nepmatá no me kámá ámna náráwa álo yánánggem me?”
39 Mas Paulo lhe disse: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Wáina inán tewe ámna yáin yáni watá álo ingga inán du Pol málám tirak hára hetang átang ketná yá urum táwi áturáng wa yolop átniráng ingga tárák tán kangga yolop ingmen árát tu Hibru me kálu yánuk.
40 E, havendo-lho permitido o comandante, Paulo, em pé na escada, fez sinal ao povo com a mão; e, feito grande silêncio, falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.