Lamentações 3
KJV-Thai (KJVTHAI) vs NTLH
1 ข้าพเจ้าเป็นคนที่ได้เห็นความทุกข์ใจ โดยไม้เรียวแห่งพระพิโรธของพระองค์
1 Eu sou aquele que sabe o que é sofrer os golpes da ira de Deus.
2 พระองค์ทรงนำและพาข้าพเจ้ามาในความมืดและไม่ใช่ในความสว่าง
2 Ele me levou para a escuridão e me fez andar por caminhos sem luz.
3 แท้จริงพระองค์ทรงหันมาต่อสู้ข้าพเจ้า พระองค์ทรงพลิกพระหัตถ์ของพระองค์ต่อสู้ข้าพเจ้าอยู่ตลอดวันร่ำไป
3 Com a sua mão, me bateu muitas vezes, o dia inteiro.
4 เนื้อและหนังข้าพเจ้าพระองค์ทรงกระทำให้ซูบซีดไป พระองค์ทรงหักกระดูกข้าพเจ้าแล้ว
4 Deus fez envelhecer a minha carne e a minha pele e quebrou os meus ossos.
5 พระองค์ทรงสร้างรั้วขังข้าพเจ้า ทรงเอาความขมขื่นและความทุกข์ยากลำบากล้อมข้าพเจ้าไว้
5 Em volta de mim, ele construiu um muro de sofrimento e amargura.
6 พระองค์ได้ทรงบังคับข้าพเจ้าให้อยู่ในที่มืด ดุจคนที่ตายนานแล้ว
6 Ele me fez morar na escuridão, como se eu estivesse morto há muito tempo.
7 พระองค์ทรงกระทำรั้วต้นไม้ล้อมข้าพเจ้าไว้เพื่อจะกักไม่ให้ออกไปได้ พระองค์ทรงตีตรวนหนักล่ามข้าพเจ้าไว้
7 Deus me amarrou com pesadas correntes; estou na prisão e não posso escapar.
8 ยิ่งกว่านั้น เมื่อข้าพเจ้าร้องและตะโกน พระองค์มิทรงฟังคำอธิษฐานของข้าพเจ้า
8 Grito pedindo socorro, mas ele não quer ouvir a minha oração.
9 พระองค์ทรงล้อมทางทั้งหลายของข้าพเจ้าด้วยก้อนหินที่สกัด พระองค์ทรงกระทำให้หนทางข้าพเจ้าคดเคี้ยวไป
9 Não posso seguir em frente, pois, com grandes blocos de pedra, ele fechou o meu caminho.
10 ทีข้าพเจ้า พระองค์ทรงทำท่าดุจหมีคอยตระครุบ และดั่งสิงโตแอบซุ่มอยู่ในที่ลับ
10 Deus tem sido para mim como um leão de tocaia, como um urso pronto para atacar.
11 พระองค์ทรงหันเหทางของข้าพเจ้าไปเสีย และฉีกข้าพเจ้าเป็นชิ้นๆ พระองค์ทรงกระทำให้ข้าพเจ้าต้องโดดเดี่ยวอ้างว้าง
11 Ele me afastou do caminho, me fez em pedaços e depois me abandonou.
12 พระองค์ทรงโก่งธนูของพระองค์และเอาข้าพเจ้าตั้งเป็นเป้าสำหรับลูกธนู
12 Ele armou o seu arco e fez de mim o alvo das suas flechas.
13 พระองค์ทรงเอาลูกธนูในแหล่งของพระองค์ ยิงเข้าในหัวใจของข้าพเจ้าแล้ว
13 As flechas atiradas por Deus entraram fundo na minha carne.
14 ข้าพเจ้าได้กลายเป็นที่นินทาให้ชนชาติทั้งหลายหัวเราะเยาะ เป็นเนื้อเพลงให้เขาร้องเล่นวันยังค่ำ
14 O dia inteiro as pessoas riem de mim; elas zombam de mim nas suas canções.
15 พระองค์ทรงให้ข้าพเจ้าบริโภคผักรสขมจนช่ำ พระองค์ทรงให้ข้าพเจ้าเมาไปด้วยบอระเพ็ด
15 Deus me encheu de comidas amargas e me fez beber fel até eu não poder mais.
16 พระองค์กระทำให้ฟันข้าพเจ้าหักโดยเคี้ยวก้อนกรวด และทรงปกคลุมข้าพเจ้าด้วยขี้เถ้า
16 Ele esfregou o meu rosto no chão e quebrou os meus dentes nas pedras.
17 พระองค์กระทำให้จิตวิญญาณของข้าพเจ้าขาดความสงบสุข จนข้าพเจ้าลืมความมั่งคั่งว่าเป็นอะไร
17 Já não sei mais o que é paz e esqueci o que é felicidade.
18 ข้าพเจ้าจึงว่า "กำลังและความหวังซึ่งข้าพเจ้าได้จากพระเยโฮวาห์ก็ดับหมด"
18 Não tenho muito tempo de vida, e a minha esperança no
19 ขอทรงจำความทุกข์ใจและความทรมานของข้าพเจ้า อันเป็นบอระเพ็ดและดีหมี
19 Eu lembro da minha tristeza e solidão, das amarguras e dos sofrimentos.
20 จิตวิญญาณของข้าพเจ้ายังนึกถึงเนืองๆ และต้องค้อมลงภายในตัวข้าพเจ้า
20 Penso sempre nisso e fico abatido.
21 ข้าพเจ้าหวนคิดขึ้นมาได้ ข้าพเจ้าจึงมีความหวัง
21 Mas a esperança volta quando penso no seguinte:
22 เพราะเหตุพระเมตตาของพระเยโฮวาห์เราจึงไม่สูญสิ้นไป เพราะพระเมตตาของพระองค์ไม่มีสิ้นสุด
22 O amor do Senhor Deus não se acaba, e a sua bondade não tem fim.
23 เป็นของใหม่อยู่ทุกเวลาเช้า ความสัตย์ซื่อของพระองค์ใหญ่ยิ่งนัก
23 Esse amor e essa bondade são novos todas as manhãs; e como é grande a fidelidade do
24 จิตใจของข้าพเจ้าว่า "พระเยโฮวาห์ทรงเป็นส่วนของข้าพเจ้า เหตุฉะนี้ข้าพเจ้าจะหวังในพระองค์"
24 Deus é tudo o que tenho; por isso, confio nele.
25 พระเยโฮวาห์ทรงดีต่อคนทั้งปวงที่คอยท่าพระองค์อยู่ และทรงดีต่อจิตวิญญาณที่แสวงพระองค์
25 O Senhor é bom para todos os que confiam nele.
26 เป็นการดีที่คนเราจะหวังใจและรอคอยความรอดจากพระเยโฮวาห์ด้วยความสงบ
26 O melhor é ter esperança e aguardar em silêncio a ajuda do
27 เป็นการดีที่คนเราจะแบกแอกในปฐมวัย
27 E é bom que as pessoas aprendam a sofrer com paciência desde a sua juventude.
28 ให้เขานั่งเงียบๆอยู่แต่ลำพัง เพราะพระองค์ทรงวางแอกนั้นเอง
28 Quando Deus nos faz sofrer, devemos ficar sozinhos, pacientes e em silêncio.
29 ให้เขาเอาปากจดไว้ในผงคลีดิน ถ้าทำดังนั้นชะรอยจะมีหวัง
29 Devemos nos curvar, humildes, pois ainda pode haver esperança.
30 ให้เขาเอียงแก้มให้ผู้ที่ตบเขา ให้เขายอมรับความอับอายอย่างเต็มเปี่ยมเถิด
30 Quando somos ofendidos, não devemos reagir, mas sim suportar todos os insultos.
31 ด้วยว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าจะไม่ทรงละทิ้งเป็นนิตย์ดอก
31 O Senhor não rejeita ninguém para sempre.
32 แม้พระองค์ทรงกระทำให้เกิดความเศร้าโศก พระองค์จะทรงพระกรุณาตามความเมตตาอันล้นเหลือของพระองค์
32 Ele pode fazer a gente sofrer, mas também tem compaixão porque o seu amor é imenso.
33 เพราะพระองค์ทรงกระทำให้ใครเกิดความทุกข์ใจ หรือให้บุตรทั้งหลายของมนุษย์มีความโศกด้วยชอบพระทัยก็หามิได้
33 Não é com prazer que ele nos causa sofrimento ou dor.
34 การเหยียบย่ำบรรดาเชลยแห่งแผ่นดินโลกไว้ใต้เท้าก็ดี
34 Deus sabe quando neste país os prisioneiros são massacrados sem compaixão.
35 การตัดสิทธิ์ของมนุษย์ผู้หนึ่งผู้ใดต่อพระพักตร์ผู้ใหญ่ยิ่งสูงสุดก็ดี
35 O Deus Altíssimo sabe quando são desrespeitados os direitos humanos, que ele mesmo nos deu.
36 การตัดสินกลับสัตย์ในคดีของมนุษย์ก็ดี องค์พระผู้เป็นเจ้าไม่ทรงพอพระทัยเลย
36 Sim, o Senhor sabe quando torcem a justiça num processo.
37 ผู้ใดจะสั่งและให้เป็นไปได้นอกจากเมื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงบัญชาให้เป็นไป
37 Ninguém pode fazer acontecer nada se Deus não quiser.
38 จากพระโอษฐ์ของพระผู้สูงสุดนั้นไม่ใช่มีมาทั้งร้ายและดีหรือ
38 Tanto as coisas boas como as más acontecem por ordem do Deus Altíssimo.
39 มนุษย์เป็นๆจะไปบ่นเอากับใคร คือมนุษย์ที่ถูกทำโทษเพราะบาปของตน
39 Por que nos queixarmos da vida quando somos castigados por causa dos nossos pecados?
40 ให้พวกเราทดสอบและพิจารณาวิถีของพวกเรา และกลับมาหาพระเยโฮวาห์เถิด
40 Examinemos seriamente o que temos feito e voltemos para o
41 ให้พวกเรายกจิตใจและมือของพวกเราขึ้นต่อพระเจ้าในฟ้าสวรรค์ทูลว่า
41 Abramos o nosso coração a Deus, que está no céu, e oremos assim:
42 "พวกข้าพระองค์ได้ทรยศและได้กบฏแล้ว และพระองค์ยังไม่ได้ทรงอภัยโทษ
42 “Ó Deus, nós pecamos, nos revoltamos, e não nos perdoaste.
43 พระองค์ทรงห่มความกริ้วและข่มเหงพวกข้าพระองค์ ได้ทรงประหารอย่างไม่สงสาร
43 “Tu ficaste irado conosco, nos perseguiste, nos mataste sem dó nem piedade.
44 พระองค์ทรงคลุมพระองค์ไว้เสียด้วยเมฆ เพื่อว่าการอธิษฐานของพวกข้าพระองค์จะไม่ทะลุไปถึงพระองค์ได้
44 Tu te cercaste de nuvens para que as nossas orações não chegassem a ti.
45 พระองค์ได้ทรงกระทำให้พวกข้าพระองค์เป็นเหมือนหยากเยื่อและมูลฝอยอยู่ในท่ามกลางชนชาติทั้งหลาย
45 Fizeste com que as nações olhassem para nós como se fôssemos um monte de lixo e refugos.
46 บรรดาศัตรูของพวกข้าพระองค์ได้อ้าปากตะโกนโพนทะนาว่าพวกข้าพระองค์
46 “Somos insultados por todos os nossos inimigos.
47 ความหวาดและกับดักมาถึงข้าพระองค์ทั้งหลาย ทั้งการรกร้างว่างเปล่าและความพินาศ
47 Temos vivido no meio de medos, perigos, desgraças e destruição.”
48 น้ำตาของข้าพระองค์ไหลเป็นแม่น้ำเนื่องด้วยความพินาศแห่งธิดาของชนชาติของข้าพระองค์
48 Dos meus olhos correm rios de lágrimas por causa da destruição do meu povo.
49 น้ำตาของข้าพระองค์ไหลลงไม่หยุดและไม่มีเวลาสร่างเลย
49 Sem parar, os meus olhos vão derramar lágrimas
50 กว่าพระเยโฮวาห์จะทอดพระเนตรลงแลดูจากสวรรค์
50 até que o Senhor olhe lá do céu e nos veja.
51 นัยน์ตาของข้าพระองค์ทำให้ใจข้าพระองค์ระทมเพราะเหตุบรรดาบุตรสาวแห่งกรุงข้าพระองค์
51 O meu coração sofre muito quando penso no que vi acontecer com as mulheres da minha cidade.
52 พวกที่ตั้งตนเป็นศัตรูต่อข้าพระองค์โดยไม่มีเหตุนั้นได้ขับไล่ข้าพระองค์ดังขับไล่นก
52 Os meus inimigos, que não tinham razão para me odiar, me caçaram como se eu fosse um passarinho.
53 เขาทั้งหลายจะตัดชีวิตของข้าพระองค์เสียในคุกใต้ดิน และเอาหินก้อนหนึ่งทุ่มใส่ข้าพระองค์
53 Eles me jogaram vivo num poço e o taparam com uma pedra.
54 น้ำได้ท่วมศีรษะของข้าพระองค์ ข้าพระองค์ว่า `ข้าพเจ้าถูกผลาญแน่แล้ว'
54 A água subiu acima da minha cabeça, e eu pensei: “Estou perdido!”
55 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ข้าพระองค์ได้ร้องออกพระนามของพระองค์จากที่ลึกในคุกใต้ดิน
55 Do fundo do poço, gritei pedindo a tua ajuda, ó
56 พระองค์ทรงสดับเสียงข้าพระองค์ที่ว่า `ขออย่าทรงจุกพระกรรณต่อลมหายใจและการร้องทูลของข้าพระองค์'
56 Roguei que me escutasses, e tu ouviste o meu grito.
57 พระองค์ทรงเข้ามาใกล้ในวันที่ข้าพระองค์ร้องทูลพระองค์ พระองค์ตรัสว่า `ไม่ต้องกลัว'
57 No dia em que te chamei, chegaste perto de mim e disseste: “Não tenha medo!”
58 ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์ได้ทรงเข้ากับคดีของจิตใจข้าพระองค์แล้ว พระองค์ทรงไถ่ชีวิตข้าพระองค์
58 Ó Senhor, tu vieste me socorrer e salvaste a minha vida.
59 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ พระองค์ทรงเห็นที่เขาผิดต่อข้าพระองค์แล้ว ขอทรงพิพากษาคดีของข้าพระองค์เถิด
59 Julga a meu favor, ó Senhor , pois conheces as injustiças que tenho sofrido.
60 พระองค์ได้ทรงเห็นการแก้แค้นทั้งสิ้นของเขา และบรรดาแผนการทำร้ายข้าพระองค์แล้ว
60 Tu sabes como os meus inimigos são vingativos e conheces os planos que fazem contra mim.
61 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ พระองค์ทรงได้ยินคำเยาะเย้ย และบรรดาแผนการทำร้ายข้าพระองค์แล้ว
61 Ó Senhor Deus, tu ouviste os seus insultos e conheces todos os seus planos.
62 คือริมฝีปากและความคิดของผู้ที่ได้รุกรานข้าพระองค์ ก็ต่อสู้ข้าพระองค์อยู่วันยังค่ำ
62 Tu sabes que o dia inteiro falam contra mim e planejam me prejudicar.
63 ดูเถิด ไม่ว่าเขาจะนั่งหรือลุก ตัวข้าพระองค์ก็เป็นเนื้อเพลงให้เขาร้องเล่น
63 Tu vês que, em todos os momentos, eles zombam de mim.
64 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอพระองค์ทรงสนองเขาทั้งหลายตามการกระทำแห่งน้ำมือของเขา
64 Ó Senhor , dá-lhes o que merecem, castiga-os pelo que têm feito.
65 ขอพระองค์ทรงกระทำให้ใจของเขาทั้งปวงโศกเศร้า ขอให้คำสาปของพระองค์ตกเหนือเขา
65 Amaldiçoa-os e faze com que eles caiam no desespero.
66 ขอพระองค์ทรงรังควานและทำลายเขาเสียด้วยพระพิโรธจากใต้ฟ้าสวรรค์ของพระเยโฮวาห์"
66 Persegue-os na tua ira, ó Senhor , e acaba com eles aqui na terra!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lamentações 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.