Atos 27

Makromod lalap lirna wawan (KJENT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Festus naledi kenekrohu nahenia am hopol laa noho Italia, de hi rala Paulus noro ri ida woro'o ma na'iro'o namehin kanile Yulius ma namwali uluwakun ara ida lolo rai Kaisar nina bataliyon.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Enime'ede am ha'a kapal nano Adramatium ma namkenedi larlole Asia nina panaliyonno me'e. Am hopol me'e, la ainima kalla wali ida aile ma naran Aristarkus, manina Makedonia nano kota Tesalonika.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Orekiyedi nanumene am rakan laa Sidon. Yulius akin wa'an noro Paulus, de ai nala leken Paulus lan ka'arala nina ri orwali manina lolo onne, leke hir ilitolle ralala hahaa man an hewek nair lolo kapal.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Mayai mamhara lolo onne mala'a, maa kahi anna lape nano kalari, de kukuwala ainima kapal. Enpenia am hopol maulohir her noho Siprus wali kimur, leke ma'iheuwala anna tarana.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Mayai deul heleken laa noho Kilikia noro noho Pamfilia mene am laa noho Likia nina leke Mira.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Am rakanedi leke Mira ne, uluwakun areni pakromnala kapal ida nano Aleksandaria ma na'ikeki namhara me'e nala'a Italia. Ende an hopon mayai herre kapal me'e, de am ha'a kapal onne.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Mayai hopol nalo'oledi ono kahi anna lapa wake'e. Eih! Apinpinha! Manlo'o ai kam rakan kota Knidus. Ai mamhara lolo onne anna hu namwerek kukuwale de kapal kan laa kalari, ka raruri ulu rira lalaa nonolu eni. Enime'ede am hopol ulu karanna deul lain Salmone lolo noho Kreta wali kimur leke am ma'iheuwala anna tarana.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Ai maulohir noho wali kimur laa noho wali karanna, maa apinpinha nore. Kame'ede am rakan onnida naran ‘Panaliyonno Man Ma'aruru’ man ranrani leke Lasea.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Ai malo'oledi lolo heleken, de ri Yahudi enihe rira Lere Alam Lalape Ri Mormori Rahuwa'an Roro Makromod Lalap horuwedi me'e. Kahi anna nina lere alam mai me'e, de Paulus nala nounaku hi na'akeme na'ahenia,
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 “I wal'u na'ahoru, ainu'u honorok aki heheni: Lo'o ika hopol mamani, ik lernala ha yakyaka la iknik ne'en na'akeme man minle kapal eni molu horu. Enlo'o ka na'ahenia ne'en noro kapal mehen molu, maa maika lo'o molu haenhi.”
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Enimaa, uluwakun ara onne ka nakani Paulus nina nounaku onneni ono ai akin nodi rehi lernohi ri ma nasala ulle noro kapal nin kapten onne rira nounaku.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Rakan alam rinrinna kapal ka nadedem pali lolo panaliyonno onneni, ono kahi anna nammori de namehiyala min lolo onne. Ende man howok kapal nammori re'e ramhara lolo her onne, ono hi raram nodi rahehe rakan leke Feniks, leke min enne newek noho mou. Hi raram nodi minle noho Krete nin leke onne, ono panaliyonno onne nadwaliwali laa ra'i warak noro warak karanna de kahi anna ka nale.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Ler onne anna karanna hu poloiloiyedi. Ende man howok kapal enihe pene'ek noho mou me'e, de hi ri'ik waku karkare mene hopol raulohir here lolo noho Kreta.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Maa ka nalo'ol anna kimur lape (waki anna Ra'i Kimur) hu namansa nano ro mai lour,
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 nalwali ainima kapal la naiheheri nawawali. Kapal kan kerhu nala anna lap eni, de mayai kam paekunala ulu kapal me'e. Ende menmolollo me'e kahi anna do'o dewe kapal natalu pakan laa ewi-ewi lernohi.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Am lolo nohana Kauda wali karanna onne nanumene am ma'iheu tarana. Min lolo onne am mahehe makimaki hedu kapal nina sampan mai wawanne wukuwedie.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Hir wukuwedi sampan horu ne, hi rodi kali lapa wuku kapal loloweweredi la ralkopuredi walare ono hi ramka'uk kahi anna lapa nodi kapal laa nawidoro lolo noho Sirtis nina doslo uine, de huri kapal natalu pakan mamani.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Kahi anna lapa de rakan orekiyedi, hir ri'i kapal nina ne'en heruwali sopol laa kahi raram.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Alam ida wali'ur, man howok kapal onnenihe sopol kapal nina honowok are heruwali laa kahi raram haenhi.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Akilere lelere a'alam noho ha'aha'a mamani, de ai kam do'on lere noro kaliyore. Kahi anna lapa do'o dewe yai mamani. Kame'ede panaeku rahu ai ma'idedemi na'akeme loledi leken, de lo'o am maki mouwedi.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Man howok kapal eni, alam wo'irha ka ra'ak, de Paulus laa namriri hi toro na'ahenia, “Lo'o i wal'uhe makaniyedi ainu'u nounaku lere man laa eni, ik kak hopol nano noho Kreta, la ik kak lernala ha rahu man yakeni, la ne'en rahu eni manlo'o kak sopol!
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Maa lere eniyeni ya apanak an'anhedi ke'e, i wal'uhe ma'alapala mi akim. Nano i wal'u na'ahoru ri ida kan maki, maa iknika kapal eni yaka.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Ya auroin eni ono alam eni Makromod Lalap man ya a'uli asa'eni nala Nina hophopon a'am raram mai pakromo noro ya'u na'ahenia,
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 ‘Paulus yono mamka'uk! Makromod Lalap nouwedi nodi nala o me'e, de ri mahaku lolo kapal eniyeni kan maki, ono Ainina panaeku om laa makpali Kaisar.’
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Ende, i wal'uhe, ma'alapedi mi akim, ono ya akin naili'il Makromod Lalap, de ya auroin An hi'i inhawa An nouwedi maya'u me'eni,
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 maa ya auroin kokkoo maika kawidoro laa noho ida nina herraram.”
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Rakan a'alam idaweli wo'akka nine, am matalu pakpakan aile heleken Adria. Alam totore man howok kapal enihe rauroiroin lo'o kapal na'uranrani ro me'e.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Ende rala waku oroke kali rodi ke'e kahi roromne. Hir ke'e horu, roromne re werro'o wo'akka. Ka nalo'ol hir ke'e wali'ur, roromne re idaweli wo'aa.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Enime'ede hi ramka'uk kapal kuku hanai, de ralkopur waku karkara wo'akka kapal li'ur, la ra'idemiyedi halhala nohoropo here.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Man howok kapal onnenihe rodi panaeku suwsuwar leke lari nano kapal onneni. Ende hir koko rala kopur waku karkara kapal yulu, maa hi rala kopur sampan laa kahi raram.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Paulus do'on hi rala kopuredi sampan me'e, de ai lan konohi uluwakun ara noro nina ma nasala ke'urauk enihe, “Lo'o man howok kapal enihe kar minle kapal eni, mi ri mahaku kan mori.”
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Idewe ma nasala ke'urauk enihe rosuwedi sampan nina kalie leke kahi nodiyedie.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Na'ikeki noho roropeni, Paulus nala wanakunu hi na'ahenia, “I wal'uhe na'akeme ma'ak here! Alam idaweli wo'akkedi me'e I wal'u na'ahoru kerhuwedi lara, ka mo'on haida-haida.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Ende ya apanak an'anhedi i wal'uhe ma'akala tarana leke mi kemen naruriyedi wali'ur. Yono mim kerhu lara me'e, ono i wal'uhe na'akeme kak maki, la haida lo'o kan hi'i ika.”
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 An wakunu horu, ai nala roti, hi'i lir napanak laa Makromod Lalap hi kalarne mene an a'un roti, na'an.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Enime'ede hi na'akeme ra'alapedi akin, de ra'an haenhi.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Ri ma aile kapal wawan na'akeme, ri rahu woro'o weli'ikku woneme.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Hi na'akeme ra'an pehuredi ne, hir ri'i ne'en gandum rehi eni wakal laa kahi raram leke ra'aranala kapal tarana.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Rakan nohoropo ho'o ne, man howok kapal enihe do'onedi noho, maa hi ka rauroin noho onne ewi. Enla hir do'on her ida lolo holokanida raram, dosle mamani de paekuwedi ulu kapal laa herraram onne leke kuku dosle.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Ende hir dara rohu waku karkare nina kali laedi kahi wi'in noro huriyedi kali ma nasala ulleni, la ralha'a kapal nina selseli leke anna hu kapal laa ro.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Maa, hir lolala meki deul, de kapal yulu kukuwedi, ka nawollo me'e, la kapal li'ur eruk lapa tapal nanumene kapal wi'in noro herne waliwali enihe auwana mosu horu me'e.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Ma nasala ke'urauk enihe paeku resne mouwedi ri ma na'iro'o ma aile kapal enihe, leke yon hi ranani laa ro, de lari.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Maa rir uluwakun onne raram nodi Paulus mori, de kawala rira panaeku onne. An hopon ma nauroin ranani enihe nehu rolu laa ro here,
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 la ri ma ka nauroin nanani enihe, an hopon rodi kapal nina auwana man mosu enihe ranani lernohi laa ro here. Am lernohi nina panaeku eni, de ri mahaku kan maki.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.