Atos 23
Makromod lalap lirna wawan (KJENT) vs NTLH
1 An rakanedi hi kalarna ne, Paulus po'on kakane Yahudi rira man ho'ok kail enihe na'akeme la na'ahenia, “Konohiyala i wal'u na'ahoru! Rakan lere eniyeni yo odi honorok aki man mou hi'i ha ma namlolo lolo Makromod Lalap kalarne mamani.”
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 An wakunu onne horu, idewe Ananias, Yahudi rira imam man kulu narehi eni, hopon ri ma namriri na'urani Paulus pahar nurane.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Enpenia Paulus walhale na'ahenia, “Makromod Lalap lo'o pahar o haenhi, o man kokme'e! O ma'ahenia o akin moumou dewdewe naise mesel man ra'awarwarhe, maa ka namlolo! O maikoro lolo onne ho'ok kail ya'u modi agame nina keneri hono'ok enihe, maa o peni man larlewenedi keneri hono'ok onne, ono hopon ri pahar ya'u.”
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Ri ida woro'o ma aile Paulus herne ra'ukani ai ra'ahenia, “O ma'ihoru ma'idaru Makromod Lalap Nin imam man kulu narehi enie?”
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Paulus walhale, “Eih! I wal'uhe, idedi eni ka auroin ai onne imam man kulu narehi! Memen horhorok aile Horok Lape raram ma na'ahenia, ‘Yono ma'ihoru ma'idaru ri ma nodi molollo minima nohe.’ ”
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Paulus po'on nauroinedi me'e nahenia heruwali nano Yahudi rira man ho'ok kail enihe lernohi muku Saduki rira wanakukue, la heruwali lernohi muku Parisi rira wanakuku. Enpenia an wakunu naruri na'ahenia, “I wal'u na'ahoru! Ya'u eni ri Parisi, yu up'u ya a'uhe ri Parisi haenhi. I wal'uhe ho'ok kail ya'u mai eni ono ya auroin nahenia ri man maki, mori wali'ur.”
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 An wakunu onne horu, muku Parisi roro muku Saduki enihe rasesesi me'e, de honopun penepen onne napye'er namwali muku woro'o.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Hir rasesi ono muku Saduki enihe rira panaekue ri man maki kan mori me'e, la hi akin naili'il nahenia hophopon a'am raram roro roh-roh kaale haenhi, maa ri Parisi enihe akin naili'il nahenia ha eni na'akeme namlolo.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Enpenia namwaliyedi rusrusu ar'arra, la ri Parisi ida woro'o ma namwali meser Horok Lap enihe ramriri ra'okulala muku Saduki enihe kokkoo ra'aheni, “Ai kam do'on ri eni nina sala ida. Lo'o roh me hophopon a'am raram aile man wakunu noro ai harome.”
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Rusrusu ar'arra onne eren lalapa penia uluwakun ara onne namka'uk heri lo'o rasala Paulus la sedu kili'ur kalari. Ende an hopon nin ma nasala ke'urauk enihe laa rala Paulus nano heri onnenihe toro, rodie laa rira honowok onno raram.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Alam onne me'e de, Makromod Yesus namriri lolo Paulus herne na'ahenia, “Ma'alapedi o akim, ono na'amolia om laa konohi Ainu'u panaeku ma namloleni manina Roma haenhi, naise om konohiyedi ri man minle Yerusalem enihe me'e.”
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Rakan oreki al'alam ri Yahudi wel'irha lawuku leke hi'i panaeku yaka. Hi rakineriyedi kemen laa Makromod Lalap me'e nahenia hi ka ra'an ka romun hehen nanumene hi resne Paulus.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Ri weli'akka rehi man paeku wuku onnenihe.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Hir laa Yahudi rira imam lalape roro rira leleher lalap enihe ra'ahenia, “Ai makineriyedi ai kemen wewerre laa Makromod Lalap me'e, ai ka mo'on haida-haida hehen nanumene ai mesne Paulus.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Ende lere eni me'ede, ai mapanak ai walinhe roro Yahudi rira man ho'ok kail enihe, leke hi'i horok akue laa Roma nina uluwakun ara. Mapanak ai norkaru Paulus mai nakpali mi wali'ur, leke mim koko sisnai wali'ur ai leke mauroin nina yak sale ma namlolo aile, ka. La ai ma'akenkenai leke kan rakan mai eni makun, ai mesnedie me'e.”
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Maa Paulus narna anan derderne rira panaeku onne, de an laa ke'urauk rir honowok onno konohi Paulus rira panaeku onne.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Ende Paulus napolu uluwakun ara nin man hemen ida mai, na'ahenia, “Modi tataneni laa uluwakun areni. An mai leke konohi panaeku ida ai.”
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Ende man hemen onne nodi tatana onne laa nin uluwakun ara na'ahenia, “Paulus ma na'iro'o onne napolu ya'u, napanak yo odi tatana eniyeni mai pape ono ainina panaekuwana aile noro papa.”
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Uluwakun ara onne nasalala tatana onne liman ni'ik nodi laedi onno namehin, mene na'ukani, “Pa'e, mam konohi inhawa maya'u?”
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 An walhale, “Yahudi rir man panulu enihe raledi honorok panaeku me'e nahenia oreki hir mai rapanak makrom'u nodi Paulus laa nakpali Yahudi rira man ho'ok kail enihe wali'ur. Hir kokme'e ra'aheni hir sisnaiyala Paulus wali'ur leke rauroin nina yaksala ma namlolo aile, ka.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Maa yono makrom'u lernohi rira napanak onneni, ono ri weli'akka rehi aile mahanoro suwsuwar lolo kalla leke keriyale. Hi na'akeme rakineriyedi kemenhe me'e ra'aheni hi ka resne Paulus makun, hi ka ra'ak, ka romun. Ler eniyeni hi ra'akenedi me'e, lapan mehe makrom'u nina kenekrohu.”
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Uluwakun onne hopon na'ahenia, “Yom konohi ri mahaku inhawa om konohiyedi maya'u me'eni.” Horu, an hopon tatan onne nala'a.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Enime'ede uluwakun ara onne napolu nina man hemen woro'o, hopon hi na'ahenia, “Ma'akene ke'urauk ma nadedem rahu woro'o, noro ke'urauk man ha'a kude weli'ikku, noro idewe ke'urauk ma nasala kere rahu woro'o. Riuk wohii a'alam eni me'e de, mi na'akeme mala'a laa Kaisarea.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Ma'akene kuda ida woro'o leke Paulus naikorale, leke morkaru ai wawa'anedi rakan laa gubernur Feliks.”
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Enine uluwakun onne hi'i horok ida lirna na'ahenia:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 “Konohiyala makrom'u, Gubernur Feliks.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Yahudi enihe nasaledi ri eniyeni, manlo'o resne me'e, maa yo oro ainu'u ke'urauk enihe mai paku madiyake leke heri Yahudi onne yono resne, ono ya'u derne ai onne manin Roma.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Enpenia ya'u hopon ri rodi laa nakpali hirira man ho'ok kail onnenihe leke ya auroin hir tumdesne ai inhawa sale.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Maa ka'u do'on yakyak salsala ida nano rira kalaklaka onnenihe, penia nakoko an lernala hunukum makimaki, ee ro'e. Hir tumdesne ai nodi hirira agame nina keneri hono'ok mehe.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Ende lere rin konohiyedi ya'u heri Yahudi rira panaeku yake aile noro ai me'e, de ya'u hopon ri enihe rorkarue mai makrom'u gubernur, la ya'u hoponedi man tumdesnenihe rodi rira kalaklake mai rakpali makrom'u haenhi.”
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Ende ma nasala ke'urauk onnenihe lernohi honopon onneni. A'alam onne me'e de, hi rorkaru Paulus laa leke Antipatris.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Rakan orekiyedi, ke'urauk ma nala'la'a ei onnenihe wali laa rira honowok onno wali'ur, la ke'urauk man ha'a kuda onnenihe mehe rorkaru Paulus laa Kaisarea.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Hir rakanedi Kaisarea ne, hi rala horok onne kanile gubernur, la hi raledi Paulus laa gubernur haenhi leke nadiyake.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Gubernur lese horok onne horuwedi ne, ai na'ukani Paulus, “Mamhara nano noho ewi?” An derne nauroinedi Paulus namhara nano noho Kilikia ne,
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 ai na'ahenia, “Wa'ane! Na'amoli ri man tumdesne o enihe mai lolo eni mene ya'u ho'ok onuma hini'i wenewheni.” Enla an hopon ri nadiyaka ai lolo nina rom lap man Herodes hi'iyedi nonolu eni.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.