Atos 22

Makromod lalap lirna wawan (KJENT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 “Konohiyala i wal'uhe na'ahoruwedi. Makaniyala yo odiyala i kem'u mai i wal'uhe, leke mauroinale ka'u hi'i yaksala ida.”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Hir derne Paulus wakunu nodi rira wanakunu Ibrani ne, hir eren namlinlina me'e. Enine Paulus wakunu mamani na'ahenia,
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Ya'u eni ri Yahudi, mori ya'u kota Tarsus lolo noho Kilikia, maa i lapa mai kota Yerusalem eniyeni. Gamaliel onne ainu'u meser lape man wakuku ya'u leke ya auroin kokkoo keneri hono'ok man Musa nala ik upud a'adhe. Enpenia lere onne ya ampe'el hi'i Makromod Lalap Nin panaeku na'akeme namnenehe i wal'uhe na'ahoru lere eniyeni.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Nonolu ya'u peni ahehe hi'i sus ri man lernohi Yesus Nin Kalla worworu enihe de ye esne heruwali haenhi. Ya'u kelledi mo'oni noro maeke odi hi laa bui raram me'e.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Yahudi rira imam man kulu narehi noro Yahudi rir man panulu na'akeme ma nadedem raikoro wuku hono'ok kanail onno, hir mehe rauroinedi ainu'u hini'i onne me'e. Ka apoho, ono hi penia rala horok maya'u hopon yo odi laa kanile walinhe ma aile kota Damsyik. Yo odi horok onne leke la'u kele rin man lernohi Yesus enihe lolo onne, dasle hi mene yo odi mai kota Yerusalem leke hukumhe.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 Ler onne ya ala'ala'a na'ikeki rakan Damsyik, la lere ulu me'e. Ya amlilinohi ha man hikhika ida mai nano lanik hikhika wake'e idewe pupinedi ya'u.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Idewe ya alwali yawa, ya'u derne lira ida ma na'ahenia, ‘Saulus! Saulus! Hi'ihepenia om hi'i sus Ya'u?’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Enine ya a'ukaniyale, ‘Inhoi O, Makrom'u?’
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Ainu'u kalla wali enihe do'on ha man hikhika onne haenhi, la hir derne lirna, maa ka rauroin lira onne na'aheni inhawe.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Enla ya a'ukanie, ‘Makromod, i la'u hi'i inhawa?’
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Ha man hikhika onne alele, de na'atokedi i mak'u me'e, de ainu'u kalla wali enihe ri'ik ya'u rorkaru laa kota Damsyik raram.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 Lolo enne ri ida aile naran Ananias. Ri onne ri ma nadedem na'uli nasa'a Makromod Lalap, la lernohi agame nina keneri hono'ok mamani. Ri Yahudi na'akeme man min lolo Damsyik horhawa ai.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 An mai ka'ar maya'u, namriri i her'u na'ahenia, ‘I wal'u Saulus, makum mouwedi here!’ Idewe i mak'u mouwedi wali'ur, de po'onala ai.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Ananias na'ahenia maya'u, ‘Makromod Lalap man ik upud a'ad ra'ul'uli rasasa'e, An niliyedi o me'e, leke o mauroin Makromod Lalap Nina honorok aki, la om do'on Yesus, Makromod Lalap Nina hophopon wahwahan ma na'alehe dohohaleni, la om derne Yesus mehe wakunu noro o.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 An niliyedi o leke mamwali Nina ma nodi Lirna, de lam konohi ri na'akeme inhawa man om do'on dernedi me'e.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Ende mamririyedi, mala'a laa oir here, leke rin ulutada o, la mapanak Makromod leke na'ohu nahaledi onuma dohohale.’
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Ya'u waliyedi laa Yerusalem wali'ur ne, ya'u laa Makromod Lalap Nina Romleu Lapa raram hi'i lir napanak, de lere onne mahanoro ya'u hi'i lir napanak Makromod Lalap hi'i haida harile ya'u mehe do'on.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Ya'u do'on Makromod Yesus wakunu noro ya'u na'ahenia, ‘Pelek mamharedi Yerusalem, ono ri eniyeni kar kokala Ainu'u Lira Wawa'an om loloi kakaru eni.’
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Maa, ya'u walhale heheni, ‘Makromod, alhi'ihepenia hi kar kokala i lir'u? Hi rauroinedi kokkoo me'e nahenia ya'u kuli kuli Yahudi rir kerei-kerei leke kele ri man akin naili'iledi O me'e leke nukurhe.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Enla lere hi resne Stepanus, Onuma ri ma nodi Lirmu Wawa'an eni, ye e'enohi hi resne ai, ono lere onne hir rala rira rain nanaru ya adiyaka.’
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Maa, Makromod hopon ya'u wali'ur na'ahenia, ‘Mala'a here! Mala'a laa noho man ko'u laa ri ma ka namwali Yahudi enihe.’ ”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Heri rahu onne karkaramedi maha rakani Paulus nina wanakunu hehen nanumene rakan ai na'ahenia Makromod hopon an laa ri ma ka namwali Yahudi enihe. An wakunu onne horu ne, hir wakau raruri wake'e ra'ahenia, “Resnedi ri onne here! Kan wa'an an mori me'e!”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Hir wakaukau raruri, la sopol rira rain laa wawan, la wahair elimo'o hapu laa wawan ono hi rawuhur wake'e.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Enpenia uluwakun ara onne hopon nina ri rodi Paulus laa nin honowok onno raram. Enla an hopon nin ri riuk rerhe rodi arpau ulik man nair kimiru aile honon, leke hi'i Paulus konohi nina sala ma nakoko heri Yahudi eniyeni wakau ai heheni.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Maa hi mahar wuku Paulus laa lauriri leke riuk rerhe ne, ai na'ukani uluwakun ara nin man hemen ida ma namriri wakurani na'ahenia, “Hi'ihewi? Roma nin holoor halauk huri lira ri riuk rerhe noho Roma nina ri nolu mene ho'ok kaile?”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Man hemen onne derne Paulus lirna, idewe lan konohi nin uluwakun na'ahenia, “Alhi'ihepenia papa hopon mayai riuk rerhe ri enie? Ai eni manin Roma menee.”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Enine uluwakun areni laa na'ukani Paulus, “Konohi ya'u ke'e, o eni manin Roma?”
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Uluwakun ara onne na'ahenia, “Ya'u eni manin Roma ono ya'u pair kupan nammori rehi!”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Ke'urauk man sisnai Paulus onnenihe idewe so'o kilili'ur, la rira uluwakun namka'uk haenhi, ono an hoponedi nin rie wuku dasledi Paulus me'e, kade ai eni noho Roma nin ri mememen.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Uluwakun ara onne nina suk wake'e nauroin inhawa kalaklaka ma nakoko penia heri Yahudi enihe tumdesne Paulus. Ende rakan oreki al'alam, uluwakun onne hopon poluwuku Yahudi rira imam lalapa roro rira man ho'ok kail enihe. Horu ne, an hopon ri we'eredi Paulus nin dasle mene rodie laa nakpali ri Yahudi enihe na'akeme.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.